Regum

faciēs faciaꝫ in te miſcd̓iaꝫꝓpt̓ ionathā patrē tuū: ⁊ reſtituaꝫ tibi oēs agros ſauipatris tui: ⁊ tu comedes panem in menſa mea ſꝑ Quiadorās eū dixit. Quis egoſum ẜuꝰ tuus: qm̄ reſpexiſtiʰ ſuꝑ canē mortuū ſil̓emmei? Uocauit itaqꝫ rex ſibaꝫ pueꝝ ſaul: ⁊ dixit ei: oīaq̄cūqꝫ fuer̄t ſaul ⁊ vniuerſādomū eiꝰⁱ dedi filio dn̄i tuiOꝑare igit̉ ei t̓raꝫ tu ⁊ filijtui ⁊ ẜui tui: ⁊ inferes filiodn̄i tui cibos vt alat̉. Miphiboſeth aūt filiꝰ dn̄i tuicomedet ſꝑ panē ſuꝑ mēſāmeaꝫ. Erāt aūt ſibe. xv. filij⁊. xx. ẜui. Dixitqꝫ ſiba ad regeꝫ. ſicut iuſſiſti dn̄e mi rexẜuo tuo: ſic faciet ẜuus tuꝰ:⁊ miphiboſeth comedet ſuper mēſam meaꝫ qͣſi vnꝰ defilijs regis. Hēbat aūt miphiboſeth filiū ꝑuulū noīemicha. Omnis v̓o cognatōdomꝰ ſibe ẜuiebat miphiboſeth. Porro miphiboſethhītabat in hirl̓m. qꝛ de mēſa r̄gis iugit̓ veſcebat̉ ⁊ eratclaudus vtroqꝫ pede.¶ Capi. x.Actū eſt aūt ptꝰ hͦ vtmoreret̉ rex filioꝝ ammō: ⁊ regnauit anon filiꝰ eꝰpro eo. Dixitqꝫ dd̓ᵇ Faciammiſcd̓iaꝫ cū anō filio naas:

ſicut fecit pr̄ eiꝰ mecū mīaꝫ.Miſit gͦ dd̓ ꝯſolans eū ꝑ ẜuos ſuos ſuꝑ pr̄is interitu.Cū āt veniſſent ẜui dd̓ interrā filioꝝ ammon dixer̄tprincipes filioꝝ ammō adanon dn̄m ſuūᵉ Putas ꝙ ꝓpt̓ honorē pr̄is tui miſeritdd̓ ad te ꝯſolatores: ⁊ nō iōvt īueſtigaret ⁊ exploraretciuitatē ⁊ euerteret eaꝫ: miſit dd̓ ẜuos ſuos ad te. Tulit itaqꝫ anon ẜuos dauid:raſitqꝫ dimidiaꝫ ꝑtem barbe eoꝝ:ᵍ ⁊ p̄cidit veſtes eoꝝmedias vſqꝫ ad nates: ⁊ dimiſit eos. Qd̓ cum nunciatum eſſet dauid: miſit in occurſum eoꝝ. Erant em̄ viriꝯfuſi turpit valde. Et mandauit eis dauid.ʰ Manete īhiericho donec creſcat barba vr̄a: ⁊ tunc reuertimini.Uidentes aūt filij ammōꝙ iniuriam feciſſent dd̓: miſerūt ⁊ ꝯduxerunt mercedeſyꝝ roob: ⁊ ſyꝝ ſoba viginti milia peditum ⁊ a regemaacha mille viros: ⁊ abhiſtob decem milia virorū.ᵏ Quod cū audiſſet dd̓:ˡᵗ miſit ioab ⁊ omneꝫ exercitumbellatoꝝ. Egreſſi ſunt gͦ filij āmon ⁊ direxer̄t aciē an̄ip̄m introitū porte.ᵐ Syrꝰautē ſoba ⁊ roob ⁊ hiſtob⁊ maacha ſeorſum erant in

c ¶ Suꝑeſt filiꝰ ionathe debilis pedibꝰ. cuiꝰ cā dicta fuitsͣ. iiij. ca. ſecūdo on̄dit̉ fidelitas dauid ⁊ eius pietas. eo ꝙꝯiboſeth q̄ſitū dulcit̉ recepit. qd̓ notat̉ cum dr̄.d ¶ Et ait ei dauid ne timeas. timebat em̄ eo ꝙ auus eiꝰ ⁊patruꝰ fuerant inimici dd̓. ꝓpt̓ qd̓ eum aſſecurauit. ⁊ ſibibenefacere ꝓmiſituam tibiUpiadoras eūoratōe dulieDixit quis egoſum. q. d. nulliꝰ momēti reſpectu tanti beneficij.g ¶ Qm̄ reſpexiſtioculo pietatis.Suꝑ canē mortuū .i. ſuꝑ vilē ⁊ deſpicabile. qꝛ erat īpotēſ corꝑe ⁊ genere eo ꝙ amici ſui erāt mortui. tercioon̄dit̉ pietas dauid eo ꝙ ip̄i miphiboſeth diligent̉ ꝓuidit aſſignās ei ꝓcuratoreꝫ ⁊ ẜuū ꝓdomo ſua ⁊ familialiber.ſ. ſibāauo ſuo ẜuieratin miphiboſethibi ꝯmēſalem. ⁊ pꝫ lr̄a paucdiſcurrēdi filio dn̄ituimiphiboſetq nūc eſt dn̄stuꝰ. cuiꝰ filiꝰ vocabat̉ micha. vt. jͣ. hr̄nō em̄ pōt hoc intelligi de cibis admīſtrandis miphiboſeth. qꝛ ſꝑ comedebat in menſa regis. ſequit̉.¶ ¶ Et miphiboſetꝭcomedet ſuꝑ mēſātuā. ⁊ ẜm hoc ſibadixit iſtud v̓bū. Irheb̓. hr̄. ⁊ miphiboſeth comedet ſuꝑmenſaꝫ meā. ⁊ ẜmhoc eſt ꝟbum ipſiꝰdd̓. qd̓ exponūt hebrei di. ꝙ poſtqͣꝫ ſiba dixerat regi. ſicfaciet ẜuꝰ tuus. dauid rn̄dit. ⁊ miphiboſeth comedet ſuꝑ menſam meam. ita ꝙ hic ſubintelligit̉. rn̄dit dauid. Et ē modus loq̄ndi qͥ apud hebreos vocat̉ decurtatꝰ vel reciſus .ſ. qn̄ aliqͣd omittit̉ qd̓ tn̄ neceſſario ſubintelligit̉ ad hn̄dum ſnīaꝫ ꝑfectaꝫ ⁊ talis modꝰloq̄ndi freq̄nt̓ inuenit̉ in ſcriptura ve. te. Cetera patent.¶ Capl̓m. x.Actū eſt aūt. hic ꝯn̄r ponit̉ gͣtitudo dd̓ erga beneficium. Circa qd̓ primo ponit̉ ipſiꝰ dd̓ gr̄a. ꝓpt̓ impenſum ſibi bn̄ficiū. ſcd̓o illata ſibi iniuria ꝑ malūꝯſiliū ibi. Cū aūt veniſſent. tercio vindicās iuſticia ꝓpt̓ illatū obprobrium. ibi. Quod cū audiſſet. Circa primū dr̄.b ¶ Faciam miſcd̓iaꝫ cū anon ⁊cͣ. Iſta aūt miſcd̓ia quaꝫfecit naas cum dauid tacta eſt ſupra primo li. xxij. ca. ẜmduplicem opinionem. vna eſt ꝙ iſte naas qͥ dr̄ hic mortu

us eſſet ſimul rex ammon ⁊ moab. qꝛ ibidem dr̄ ꝙ dauid dimiſit patrē ⁊ matrē ⁊ aliqͥs eiꝰ amicos. qͥ nō poterāt ſeqͥ eū cū rege moab ꝓ cuſtodia. ⁊ ſic voluit filioeiꝰ recōpenſare. Alia ē ꝙ rex moab apud quē dimiſitp̄dictos iratꝰ ꝓpt̓ receſſum dd̓ de terra ſua. int̓fecit eospaucis exceptisqͥ fugerūt ad naas regē ammon⁊ ibi ſaluati fuerūt ⁊ iſta opiniovr̄ verior. qꝛ. sͣ.viij. ca. dictū eſtqͣl̓r dauid rigideꝓceſſit ꝯͣ regemmoab ⁊ ppl̓m eꝰ.⁊ h̓ dr̄ quō amicabilit̓ voluit ꝓcedere ꝯͣ regemāmon. Ex qͣ manifeſte vr̄ non ꝙiſte naas fueritfiliꝰ a r̄ge moabcui r̄cōmēdauitpr̄eꝫ ⁊ matrē. cūeēt in fuga ſaul.c ¶ Miſit gͦ ⁊cͣ.nūcians ei ꝙ eētꝑatꝰ ad eiꝰ auxilium ſi indigeret.ꝓpt̓ pr̄is ſui receptum bn̄ficiuꝫ.d ¶ Cū āt veniſſent. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ illata dd̓iniuria ꝑ maluꝫꝯſilium cū dr̄.e ¶ Putas ꝙ ꝓpter honorē ⁊cͣ.q. d. nō. ſꝫ vt ſubſpē amicitie decipiat te explorādo ꝑ nuncios ſuos infirma tertuef ¶ Tulit itaqꝫanon ⁊cͣ. qꝛ tunctꝑis erat maximū vitupium:adhuc eſt in t̓railla in qͣ hoīes ſine barba reputant̉ qͣſi mulieres.p ¶ Et p̄cidit veſtes ⁊cͣ. ita ꝙ apꝑebāt verēda eoh ¶ Mancte in hiericho. q̄ erat in principio regni darum.uid ex illa ꝑte vn̄ veniebant. vt ſic nō apparerent interhomines cū turpitudine ſibi illata.i ¶ Uidentes aūt filij ammon ⁊cͣ. qꝛ cognouerūt ꝙ nōexͣ fraudulentia ſꝫ ex vera amicitia nuncios miſerat. ⁊tn̄ non recognouer̄t culpam nec petiuerūt veniam. ſꝫmagis p̄ꝑauerunt ſe ad defendendum ſuam ſtulticiāvocando alios in ſuum auxilium ꝯͣ dauid qd̓ factumeoꝝ potabiliter aggrauauit.k ¶ Quod cum audiſſet dauid. Hic ꝯn̄r ponit̉ vindicatio p̄dicte iniurie ꝑ viam iuſticie: ⁊ hoc notat̉ cū dr̄.k ¶ Qd̓ cū audiſſet dd̓ .ſ. filios ātnon obſtīatos inſuamalicia. l¶ Miſit ioab ⁊cͣ. ad vindicādū obprobriūſibi illatū. no zelo vindicte ſꝫ amore iuſticie. m ¶ Sy