Regum

onis xp̄i futuri vocabat eum dn̄m. vn̄ neceſſe eſt dicere ꝙdauid viuēte ſaul. ⁊ poſt primā vnctionē erat inferior oſubditus ipſi ſauli. ⁊ ſic nō poterat ſaule viuēte regnū iſrliuſte ſibi vendicare. Et ſic rō poſtillatoris ex hac ꝑte ſumpta nō excuſaret ip̄m dauid. Sil̓r nec alia rō ꝑ ip̄m poſtillatorē aſſignata ſufficit ad excuſationē ipſius dd̓. tum qꝛnō apparet in textu ꝙ ſaul fregiſſet aliqͥ pacta vel iuramēta cū philiſteis inita. ſicut pꝫ de ſedecbia cū nabuch̓. tumqꝛ poſito ꝑ caſum ꝙ achis haberet iuſtā cām ꝯͣ ſaulē. adhuc ex hoc nō ſequeret̉ ꝙ bellū iuſtuꝫ eſſet qꝛ requireret̉aucͣtas pͥncipis vt in ſcd̓a ſcd̓e. q. xl. arti. j. in corꝑe qōnisq̄ quidē aucͣtas nō poſſet p̄ſtari ab achis reſpectu ipſiusdauid cū nō eſſet eius princeps. vt dictū eſt. lꝫ ei eſſet obligatus ex bn̄ficijs impēſis. qͥ quidē bn̄ficia impenſa ipſidauid a rege achis nō ſoluebāt ip̄m a ſubiectōe qua tenebat̉ ipſi ſaul. nec a fidelitate quā tenebat̉ obſeruare ſuisfratribus .ſ. filijs iſrl̓. lꝫ tn̄ ꝑ alias rōnes obligaret̉ dauidſeruire ipſi achis .ſ. rōne bn̄ficij. vt dictū eſt. Et iō ad excuſandū in hoc loco dauid a pctō. aliter poſſet dici .ſ. ꝙ dauid nunqͣꝫ determinauit ſe ad bellandum ꝯͣ filios iſrl̓. neccōtra ſaulē qui erat rex ſuus. Et ideo nunqͣꝫ dixit nec aſſꝫruit regi achis ꝙ ipſe pugnaret ꝯtra regē iſrl̓ ⁊ ſuos ſꝫ tm̄dixit. Tu ſcies quid facturus ſit ſeruus tuus. q̄ verba ſūtmanifeſte indeterminata. pn̄t em̄ ꝯtinere veritatē tam exhoc ꝙ pugnaſſet ꝯtra ſaulē ⁊ ſuos qͣꝫ etiā ex hͦ ꝙ nihil cōtra eos feciſſet. ſicut de facto ꝯtigit. vn̄ in hoc veriſil̓r eſt.mandū eſt. ꝙ dauid qui in factis ſuis a deo ſingulariterdirigebat̉. vt in ꝓceſſu geſtorū ſuorū ſatis ptꝫ vidēs ſe inhac dubietate ſeu perplexitate. qꝛ ſi adiuuiſſet philiffeosaduerſaret̉ ppl̓o dei ⁊ regi ſuo debitā ſubtraheret fidelitatem .ſ. ſauli regi iſraeli. ſi aūt nō adiuuiſſet regē achis eſſꝫſibi manifeſte ingratus. Idcirco diuine ꝓuidentie ſe cōmittebat. ſicut in ceteris ſuis cauſis. Un̄ ſuꝑ hoc ſpectabat diuinā directionē ſeu inſpirationeꝫ ad hoc ꝙ ipſe excuſaret̉ a cōmittēdo ꝓditionē ꝯtra regē iſrl̓ ⁊ exercitumeius. ſil̓r excuſaret̉ ne eſſet ingratus regi achis. qd̓ etiā qͣimiraculoſe ſic fuit factū. vt pꝫ in lr̄a. Nam diſponēte deode volūtate philiſtinorū receſſit ab eius cōſortio ſine aliqua nota ingratitudinis. nec etiā pugnauit ꝯͣ exercitumiſrl̓ ſꝫ potius ꝯͣ hoſtes dei .ſ. amalechitas. nec gloſa interlinearis allegat̉ ꝑ poſtillatorē ꝯtra hoc factū vbi dicit. qͥdfaciet ſeruus tuus ꝯͣ inimicos tuos. Nam iſta verba gloſe ſunt indetermīata. ſicut verba textus. nō em̄ dixit. Tuſcies ꝙ pugnabo ꝯͣ inimicos tuos. qꝛ ſic dixiſſet mendacium ſeu falſum. ſꝫ ſolū dixit. Tu ſcies ⁊cͣ. qd̓ habet duplicem cām veritatis. vt dictū eſt ſupraIn eodē ca. xxviij. vbi dr̄ in poſtil. Aliū ꝟo modū dicēdi ponit Aug. in eadē epl̓a .ſ. ꝙ non fuerit ſamuel. ſꝫ malignus ſpūs apparens in eius effigie.¶ Additio. ij.☞ Ecte intuenti verba Aug. manifeſte cōſtat de mēte illius eſſe. ꝙ iſta apparitio ſamuelis fuiſſet p̄ſtigioſa et demoniaca. Nam in epl̓a ad ſimplicianum q̄ ſuꝑhūc paſſum in glo. ponit̉. lꝫ duos modos dicēdi ꝓponatnō tn̄ equaliter. In illo em̄ mō vbi dicit ꝙ ſpūs ſamuelisapparuiſſet. talia aūt verba ponit .ſ. nō eſt abſurdum credere aliqua diſpenſatōe ꝑmiſſum fuiſſe ⁊cͣ. q̄ quidē verbaſi ponderent̉ nō aſſerunt nō eſſe incōueniens. neqꝫ falſuꝫhoc credere. ſꝫ ſolum dicunt nō eſſe abſurdum. multa em̄no ſunt abſurda q̄ tn̄ ſunt falſa. vel incōuenienter dicunt̉In ca. ꝟo nec mirū ꝑ poſtillatorē allegato total̓r et indiſtincte tenet vnā ꝑte .ſ. ꝙ nō ſamuel ẜm veritatē apparuitſꝫ demon in eiꝰ ſpecie. Cum igit̉ ẜm veritatē hec ſit ꝓpriaopinio Aug. ⁊ nō ſit alius de doctoribus eccleſie approbatis qui oppoſitū videat̉ tenere ſatis dꝫ ſufficere ad auctoritatem. etiā ſi ꝑ eccleſiā hoc nō determinet̉. Un̄ etſi aliqͥdoctores in hoc loco vtrunqꝫ modū dicendi ꝓponāt. hoceſt ad ſufficientiā diſtinctōis on̄dendā. quā diſtinctionēipſe Aug. poſuit vt dictū eſt. Circa qd̓ vlterius attendēdum ꝙ principales oppoſitā opinionem tenētes ſunt hebrei ⁊ eorū ſequaces. qui intantū adherent lr̄e. vt credātꝙ vbicunqꝫ dr̄ ſamuel intelligat̉ in ꝑſona ꝓpria. ⁊ non ineius ſil̓itudine. cuius tn̄ oppoſitū ſatis deducit̉ ꝑ exēpla

ſacre ſcripture ab Augu. in ca. Nec mirū p̄fato allegato: q̄ ꝑ poſtillatoreꝫ aliqualiter hic colligunt̉. Eodemmō hebrei in hoc loco incidunt in aliū errorē ex nimiaadherentia lr̄e. Dicunt em̄ moyſen ⁊ ſamuelē reſurrexiſſe ex hͦ ꝙ phitōniſſa dixit in plurali deos vidi aſcendentes in terra. quorū fundamentū nihil valet cū pluries in ſcriptura plurale accipit̉ ꝓ ſingulari. vt in poſtilla allegat̉. Dimittere igit̉ ꝓpria opinionē Aug. quementē lr̄e ſcrutat̉ ⁊ adherere hebreiſtis qui ſuꝑficiemlr̄e tm̄ inſpiciunt valde irrōnabile videt̉. Sed attendēdum eſt ꝙ licꝫ oēs auctoritates q̄ vident̉ prima faciecōtra opinionē Aug. facere ſunt ſufficiēter ſolute abAug. in ca. Nec miruꝫ ſupradicto. Illa tn̄ auctoritasEccle. xlvj. ꝑ poſtillatoreꝫ allegata vbi dr̄ de ſamuelePoſt hoc dormiuit. ⁊ notum fecit regi ⁊ on̄dit illi finēvite ſue. videt̉ facere ſpālem difficultatē contra opinionem Augu. p̄dictā. Nam in illa auctoritate de vno ⁊eodem ſuppoſito aſſerit̉ ꝙ dormiuit. ⁊ ꝙ notū fecit regi ⁊cͣ. Si em̄ demon tantum odo apparuit ſauli ⁊ notūfecit ei finem vite ſue quō de eodē dr̄ ꝙ dormiuit. dyabolus em̄ nunqͣꝫ dormit nec requieſcit. Ad qd̓ dici p̄tꝙ verum corpus ſamuelis in ſepulcro iacens cū ꝓpriohabitu in quo ſepultus fuit virtute magica deo ꝑmittente apparuit ipſi ſauli. in quo corꝑe demō loquebat̉.ex quo nō attribuit̉ ſamueli aliqd̓ inconueniens. cū tale corpus poſt aīe ſeꝑationem caret intellectu ⁊ ſenſuſil̓r et velle ⁊ nolle. Et iſte modus ſuſcitandi ꝓprie eſtnigromanticus. Nigromantia em̄ ẜm eius interp̄tationē eſt diuinatio ꝑ mortuos. qd̓ quidē corpus .ſ. ſaiuelis. ſamuel potuit in ſacra ſcriptura vocari. ſicutin alijs qͣꝫplurimis locis ſacri eloquij defunctorū corpora eiſde noībus vocant̉ quibus in vita cōſueuerūtnoīari. Un̄ Gen̄. vlti. Ibi ſepelierunt abraā et ſaramvxorē eius. Ibi ſepelierunt yſaac ⁊ vxorē eius rebeccam ⁊cͣ. Conſtat aūt ꝙ illorū corꝑa fuerūt ſepulta. nōaūt eorū aīe. pari mō vulgariter corpus defuncti noīatur eodē mō quo prius cum aīa fuerit ſibi coniuncta.Cōiter em̄ dr̄. hic iacet talis vel talis. Huic etiā dictocōſonat illud qd̓ legit̉ in pn̄ti ca. ⁊ in ꝑſona ſamuelis.Quare inquietaſti me vt ſuſcitarer? qd̓ pōt referri adcorpus ſamuelis tm̄ qd̓ ſamuel noīatur mō p̄dicto. qͦquidē modus nō eſt alius ab eo quē Aug. tenet. ſꝫ ſubeodem ꝯtinet̉ ſi verba Aug. ad ſimplicianū vbi narratur hec ſua ꝓpria opinio bn̄ cōſideret̉. Dicit em̄ ibiſic. vel nō vere ſpūs ſamuelis a requie ſua eſt excitatꝰſꝫ aliqd̓ fantaſma ⁊ illuſio ⁊cͣ. Ubi aduertendū ꝙ nondixit nō vere corpus ſamuelis eſt excitatū. ſed ſpūs ſamuelis. excludit em̄ ſpm̄ ſamuelis a ſuſcitatōne nō tn̄eius corpus. qd̓ quidē corpus cum illuſione imaginaria dyaboli viuū apparebat. ⁊ loquebat̉. ⁊ poterat vocari ſamuel rōne p̄dicta: Et iſte modus dicendi ſeu dclarandi mentem Aug. videt̉ ſatis ſufficere ex illis q̄volunt minus lr̄alizarę.Replica.N ca. xxviij. vbi poſtillator adducit certas excuſatiōes ꝓ dauid cū dixiſſet ad achis. Nuncſcies q̄ facturus ſit ſeruus tuus. Burg. volēsillas excuſationes nō ſufficere. vt a peccatis excuſaredauid valeant addit aliā excuſationē dicēs verba dauid fuiſſe indeterminata ſicut ſūt quorū veritas ſumip̄t ex duobus .ſ. ſiue pugnare ſiue nō. Cōtra arguit̉ ſicꝑ illa verba ipſe dauid aut aliqͥd intendebat. aut nihilſi nihil igit̉ mētiebat̉ ⁊ peccauit. Si aliquid aūt ꝙ voluit pugnareˡ ꝯtra iſrl̓. aut ꝙ noluit. Si pͥmū peccaſſetvolendo pugnare ꝯtra frēs ſuos fideles ꝓ infidelibꝰ.Si ſcd̓m igit̉ ꝓpoſitū habuit fallendi achis qd̓ eſt peccatū ingratitudinis. Sed videt̉ dauid determinaſſe illa verba indeterminata. cū. j. xxix. ca. amotus ꝑ regeꝫachis dixit regi. Quid inueniſti in me vt non pugnemcontra inimicos dn̄i mei. vbi apparet ſe determinaſſead pugandū ad modū loquendi poſtil. Et videt̉ ꝙ nōoportuit tantū laborare ꝓ excuſatōe dauid a peccatoSi em̄ poneretur ꝙ dauid verbis illis indetermīatis