Liber
FEcinerūtqꝫ delbora et barach filiuslabinoē ī illo die dicentes l̓ Qui ſponte obtuliſtis de iſrl̓ animas vr̄as: adꝑiculum:ᵇ benedicite dn̄o.Audite reges auribꝰ ꝑcipite principes. Ego ſum egoſum:ᵍ que dn̄o canam: pſallam dn̄o deo iſrl̓. Dn̄e cumexires de ſeir: ⁊ trāſires ꝑ regiones edom: e terra motaeſt: celiqꝫ ac nubes ſtillauerūt aquis. Mōtes fluxerūta facie dn̄i: et ſynai: a faciedn̄i dei iſrl̓.ᵐ In diebꝰ ſangar filij anath: ī diebꝰ iahelª qͥeuerūt ſemite: ⁊ qͥ ingrediebant̉ ꝑ eas:ᵖ ambula uerūt ꝑ calles deuios. Ceſſauerūt fortes ī iſrl̓: ⁊ quieuerunt donec ſurgeret delho-
ra ſurgeret mr̄ in iſrl̓. q Noua bella elegit dn̄ſ: ⁊ portaſhoſtiū ip̄e ſubuertit. Clypeus ⁊ haſta ſi apparuerūtin quadraginta milibꝰ iſrl̓.ꝰ Cor meuꝫ diligit pͥncipesiſrael.ᶜ Qui propria voluntate obtuliſtis vos diſcrimini benedicite dn̄o. quiaſcenditis ſuꝑ nitentes aſinosˣ ⁊ ſedetis ſupra in iudicio: et ambulatis in via:ʸ loquimini.ª Ubi colliſi ſuntcurrus ⁊ hoſtiū ſuffocatuseſt exercitus: ᵇ ibi narrēturiuſticie dn̄i:ᶜ et clementia infortes iſrl̓. Tunc deſcenditpopulꝰ dn̄i ad portas: et obtinuit principatuꝫ. Surgeſurge delbora: ſurge ſurge: ⁊loquere canticum. Surgebarach: et app̄hende capti-
pax illa erat ex hoc ꝙ aber ſoluebat iabin tributū exceſſiuum: vt ſic nō ꝑderet totū qd̓ hēbat ⁊ ſic a tali iniuſta exactōne licite poterat ſe ꝑ ſe ⁊ ſuos liberare occurēte facultate. Nec etiā in lr̄a hr̄ ꝙ fuerit ibi fedus amicitie int̓ eosꝯͣctū vel pactū aliqd̓ aliqͦ iuramento firmatū: ſed tm̄ ꝙpax erat int̓ iabin ⁊domū aber qd̓ potuit fieri mō īiuſtopredicto. Iteꝫ dato ꝙ fuiſſꝫ ibi fedꝰvel pactū ſub iuramento: tn̄ nō tenebat̉ obẜuare vt viqͥa in talibꝰ federibus et pactis mulieres nō vocant̉ ſꝫtm̄ viri vxor āt nōſꝑ tenet̉ ẜuare pacta ⁊ iuramēta viriſui. Ad ſcd̓m pꝫ rn̄ſio ex p̄dictꝭ ī qōne.ppl̓m. v.EcinerūtqꝫPoſtqͣꝫ deſcpͥtahoſtiū debellatiꝯn̄r deſcribit̉ grarūactio: ſic̄rōnabilit̓ ⁊ iuſte cōſuetū ē fieri. in qͣ qͦdem gr̄arūactioneque vocat̉ canticūdelbore delbora primo ſe ⁊ alios ad diuinas laudes incitat. ſcd̓o audaciaꝫfilioꝝ iſrl̓ ⁊ ignauiārecitat ibi. De machir: tercō cui attribuenda ſit victoriaexplicat ibi. De celo ⁊cͣ. quarto ip̄am iahel cōmendat ibiBenedicta inter mulieres iahel. Prima in duas: qꝛ pͥmoexcitat ſe ⁊ alios ad diuinā laudē. ſcd̓o ad hoc inducit triplicē rōnē ibi: Dn̄e cū exires. Primo igit̉ incitat alios. di.b ¶ Qui ſponte ⁊cͣ .i. vitas vr̄as vt ſic liceat loqui.c ¶ Ad ꝑiculū ẜm humanū iudiciū. qꝛ pauci ⁊ inermes vipoſtea videbit̉ volūtarie ⁊ prompte iuerūt ad pugnādūꝯ multos ⁊ bn̄ armatos: tn̄ ẜm veritatē ibi nō erat ꝑiculūqꝛ aſſiſtebat dīnū p̄ſidiū: vt pꝫ ex p̄dictis. c. iiij. d ¶ Bn̄dicite dn̄o. d̓ tāto eiꝰ bn̄ficio. ⁊ alloqͥt̉ delbora illos qͥ fuerūt. e ¶ Audite reges ⁊cͣ .i. ītelligite dīna bn̄ficia ſuꝑ illos qͥ ꝯfidūt ī eo. Cōſeq̄nt̉ excitat ſeip̄aꝫ dicēs. ¶¶ Egoſū ego fū. ⁊ fit duplicatio ad d̓notādū duplicē laude .ſ. orꝭq̄ notat̉ ibi. g ¶ Que dn̄o canā: ⁊ cordis ibi. Pſallā domino deo iſrl̓ ſeqͥt̉ i ¶ Dn̄e cū exires. h̓ ad ꝓpoſitū inducit delbora triplicē rōne: ſcd̓a ibi. In diebꝰ ſāgar. t̓cia ibi.Houa bella. Prima rō inducens ad dīnā laudē accipiturex bn̄ficio legis date a deo q̄ notat̉ cū dr̄. Dn̄e cū exires d̓ſeir ⁊cͣ. dicūt hebrei ꝙ dn̄s pͥmo legē obtulit filijs eſau habitātibꝰ in mōte ſeir: ſꝫ ip̄i noluerūt eā acciꝑe: ⁊ tūc dediteā filijs iſrl̓ in mōte ſynai: ⁊ ſic exponūt lr̄am iſtā. Cū exires de ſeir ⁊cͣ. eo ꝙ recuſaſſent legē ſibi oblatā ſꝫ hoc dictūvr̄ ficticiū: ꝓut declaratū fuit pleniꝰ Deut̓. xxxiij. id̓o expoſitores nr̄i ſic exponūt cōiter. i ¶ Dn̄e cū exires de ſey⁊c̄. ppl̓m illū relinquēdo in erroribꝰ ſuis iudicio tuo iuſto:lꝫ occulto: ⁊ applicares tibi ppl̓m iſrl̓ legē dādo: ẜm illudMathei. j. Iacob dilexi: eſau aūt odio habui. qd̓ dr̄ n̄ tm̄de ꝑſonis Iacob ⁊ Eſau. ſed etiā de ſucceſſoribus eoꝝ .ſ.iudeīs ⁊ de idumeis.k ¶ Terra mota eſt ⁊ cetera. In hebreo non habet̉. Exquo patet ꝙ li ⁊ tenetur hic pro. id eſt. ita ꝙ tota iſta littira. Terra mota ⁊ cetera. refertur ad ſynai quia cuꝫ lex daret̉ ſuꝑ montē ſynai a domino ceperūt audiri tonitrna et
micari fulgura: ⁊ nubes dēſiſſima oꝑuit mōtē. vt habetur Exo. ix. ⁊ de iſtis mōs videbat̉ tremere et forſitā realit̓ tremuit: vt dr̄ h̓: ⁊ ex nube denſa fluxerūt aq̄ quoꝝcā ſubdit̉ cū dr̄. l ¶ A facie dn̄i dei iſrl̓: qꝛ dn̄s deſcendit ſuꝑ montē illū. vt dr̄ ibidē ⁊ iſta fiebāt in creaturisirrōnalibus: vtꝑ hͦ on̄de̓t̉ ꝙ creatura ratōnalisdꝫ deū timere etreuereri ⁊ coraꝫeo tremere timore filiali.m ¶ In diebusſangar. h̓ ponit̉ſcd̓a rō ex ppl̓i defenſiōe: qꝛ in diebꝰ ſāgar qͣꝫuis n̄legat̉ magnꝰ exercitꝰ veīſſe ꝯͣ filios iſrl̓ tn̄ terrāeoꝝ ſubītrabātaliqui latrūculi:maxīe d̓ philiſteis: a qͥbꝰ defēditeos ſangar n̄ tn̄prebuit ppl̓o plenā ſecuritatē ꝑꝑlatrūculos ſb̓intrātes. ⁊ hoc eſtē qd̓ ſubdit̉.n ¶ Quieuerū.ſemite: qꝛ nō audebāt hebrei ireꝑ vias philiſteisꝓpīquas niſi ſufficienti ſocietatead ſe defendēdūqd̓ nō fit defacili ⁊ frequenter.¶ Et qͥ ⁊cͣ. ī ꝑua comitiua vel ſolitarij. y ¶ Ambulauerūt ⁊cͣ. diuertēdo a recta via ne inciderēt ī p̄dictoslatrūculos. Ꝙ aūt fit h̓ mētio de diebꝰ iahel: nō ē referēdū ad tp̄s poſtqͣꝫ ꝑcuſſerat ſyſarā ſꝫ ad tp̄s p̄cedensq ¶ Noua bella. h̓ ponit̉ t̓cio rō q̄ accipit̉ ex hoſtiū mirabili debellatiōe: vbi pͦ deſcribit̉ debellatio hoſtiū pn̄sſcd̓o p̄terita ⁊ futura: ibi. Dn̄s ī fortibꝰ. Circa pͥmū dr̄¶ Noua bella ⁊cͣ .i. nouū modū debellādi hoſtes ⁊ eoꝝcitates q̄ nouitas exponit̉ cū dr̄. r ¶ Clypeꝰ ⁊cͣ. Inhcb̓. hr̄ ī iſrl̓: ita ꝙ li. xl. milibꝰ n̄ iūgit̉ cū iſrl̓: ⁊ hoc vr̄: eoꝙ dictū ē ca. p̄ce. ꝙ barachiuit ad pugnaꝫ cū. x. milibꝰtm̄. ꝑꝑ qd̓ hebrei exponūt ſic lr̄aꝫ iſtā. Clypeꝰ ⁊ haſta ſiapꝑuerūt .i. nō apparuer̄t: ⁊ accipit̉ h̓ ſi ꝓ nō. In iſrl̓. i.ī decē milibꝰ pugnatoribꝰ d̓ iſrl̓: qͥ inermes iuerūt adp̄liū ⁊ ſupplēdū ē: cū tn̄ exercitꝰ aduerſarioꝝ eēt ex. xl. milibꝰ .i. numero. xl. miliū armatoꝝ. Et talis modꝰ loq̄ndi vbi oꝫ aliqua ſupplere qͥ apud hebreos vocat̉ decurtatus: freq̄nt̓ inuenit̉ in ſacra ſcriptura maxīe metricacuiuſmodi eſt iſtud cāticū delbore. ī heb̓. Poſſet aūt dici ẜm trāſlationē nr̄am iūgēdo li. xl. milibꝰ cū liiſrael:qꝛ lꝫ a pͥncipio belli fuerūt tm̄. x. milia cū barach tn̄ qn̄incepit ſuꝑare aduerſarios: multi de iſrl̓ pͥus tīore īpediti venerūt ad p̄liū iungēdo ſe exercitui barach: ita ꝙaſcēdit ad. xl. milia. s ¶ Cor meū .i. duces hꝰ exercitꝰiō ſubdit̉. t ¶ Qui ꝓpria volūtate ⁊cͣ. expouat̉ ſicut.sͣ. in pͥnci. hꝰ catici. v ¶ Qui aſcēditꝭ ⁊cͣ. i. pingues etpulchros de p̄da hoſtiū. x ¶ Et ſedetꝭ ⁊cͣ. qꝛ antea iudices nō audebāt ire de loco ad locū ad iudicandū. ſedtūc poterāt ire ſecure ⁊ honorifice: ita ꝙ in iudicio: hicaccipit̉ ꝓ ire ad iudiciū: qꝛ hoīes ſedētes ī aīalibꝰ n̄ iudicat. y ¶ Loqͥmini .i. narrate bn̄ficia dei: a¶ Ubcolliſi ſt̓ currꝰ. grādine ⁊ tēpeſtate cadēte ſuꝑ eos. ¶ bIbi narrēt̉ ⁊cͣ. qͥbꝰ int̓fecit īpios. ¶ Et clemētia ⁊cͣ.