Iudicum

¶ Incipit liber ſopthim:quem nos Iudicū appellamus. ¶ Capitulū. j.Oſt mortemIoſue: conſuſſuerunt filij ilrael dominuꝫdicētes: quisaſcendet antenos ꝯtra chananeum: Et erit dux belliDixitqꝫ dominus:ᵇ iudas aſcendet. Ecce tradidi terraꝫin manu eius.ᶜ Et ait iudaſſymeoni fratri ſuo? Aſcende mecum/ in ſortem/ meam⁊ pugna contra chananeūvt ⁊ ego pergam tecū in ſortem tuam Et abijt cum eoſymeon. Aſcenditqꝫ iudas⁊ tradidit dominus chananeuꝫ ac pherezeum in manus eorum: et percuſſeruntin bezech decē milia virorūInuener̄tqꝫ adonibezech

in bezech: et pugnauerūt ꝯͣeum: ac percuſſerūt chananeum et pherezeum. Fugitautem adonibezech: quemperſecuti comprehenderūtceſis ſūmatibꝰ manuū eiꝰac pedū.ᵉ Dixitqꝫ adonibezech. Septuagīta reges amputatis manuum ac peduꝫſummitatibus colligebantſub menſa mea ciboꝝ reliqͥas: ſic̄ feci: ita reddidit mihi deꝰ. Adduxerūtqꝫ eū inhierl̓m: ⁊ ibi mortuꝰ ē.ᵍ Oppugnāteſ ergo filij iuda hieruſalē ceper̄t eā: ⁊ ꝑcuſſer̄tī ore gladijʰ tradētes cūctāincēdio ciuitatē Et poſteadeſcendētes pugnauer̄t cōtra chananeum qui habitabat in mōtanis: et ad meridiē ī cāpeſtribꝰ. Pergenſqꝫiudas contra chananeum:qui habitabat in hebron.k cuius nomē fuit antiqͥtuscariatharbeˡ percuſſit ſeſai

AI¶ Poſtila ſuꝑ librū iudicū incipit. ¶ Capl̓m primū.Uſcitauit dn̄s iudices qͥ liberarent eos d̓deuaſtātiū manibꝰ. Iudi. ij. Sicut ī li. Ioſue a qͦ incipiūt libri hiſtoriales agit̉ de t̓repromiſſiōis īgreſſu velpotiꝰ d̓ deo filioſiſrl̓ ī t̓rā ꝓmiſſionis introducēteIta ī alijs libriſhiſtorialibꝰ agit̉de ppl̓i iſrl̓ dictaꝫt̓ram inhītātisgubernatiōe vel.ꝑgreſſu vl̓ potiꝰd̓ deo dictuꝫ populū gubernāteqꝛ ſicut ī tota ſacra ſcriptura d̓sabſolute ē ſubiectū: ita in partiaibus libris d̓ſubiectū ſub rōbusontractꝭ ſicut dictū fuit ibixm. deꝰ aūt populū iſrl̓ gub̓nauit ⁊ direxit tripliciter. Primcesſꝫ adad bāſmiCerciosaritu captiuitalonice vp̄us xp̄iioh̓es hircandeſcendit de machabeis: pͥmuspꝰ captiuitatē babylonicā impoſuit ſibi diadema regium. De p̓ma agit̉ernatiōe vel potiꝰ de deo primomō gubernāit̉ ī hͦ libro iudicū. ⁊ hoc ē qd̓ dicit verbū paſſumptūuſcitauit dn̄s ⁊cͣ. In qͦ tria tangūtur.ū ē deiētis clemētia cū dr̄. Suſcitauit dn̄s.Scd̓m ē meobſeq̄ntꝭ decētia ibi iudices qͥ liberarēteos. Terciū eſt ppl̓i gemētis indigētia ibi: d̓ deuaſtātiūmanibꝰ. Ad pleniorē ītellectū iſtoꝝ triū cōſiderādū q̄iudices qͥ rexerūt ppl̓m vſqꝫ ad tp̄s ſaul̓ regꝭ nō regebātꝑ modū imperij: ſeu alicuius dominij: ſꝫ tm̄ ꝑ modumminiſterij exhortatiōis ⁊ cōſilij. deꝰ em̄ retinuerat ſibiiſtud dn̄iū: ⁊ iō cū filij iſrl̓ liberati eſſent ꝑ gedeoneꝫ demanibꝰ madian. vt hr̄ infra. viij. c. ⁊ ei dicerēt dominare nr̄i tu ⁊ filius tuus: ⁊ filiꝰ filij tui. Rn̄dit: nō dn̄aborveſtri: nec dominabitur in vos filius meus: ſꝫ dominabitur dn̄s. Et ideo propter tale dominium dei immediatum facilius et frequentius condeſcendebat dn̄s adcaſtigandū populum paterna correctione: ⁊ ad liberādū materna cōſolatione: ſicut pꝫ intuenti huius libridecurſum. Conſiderandum etiam ꝙ licet deus poſſetomnia immediate regere ꝑ ſeipſum tn̄ ad ſeruandumvniuerſitatis pulchritudinem ⁊ ordinē regit inferioraꝑͦ mēdia. ⁊ ſic populum iſrael gubernauit ꝑ iudices tāqꝫ ꝑ miniſtros idoneos ⁊ decentes: qui ꝓpter excellētiam virtutis qͣꝫtū ad plures erant quaſi mediatores ipaius dei ad ppl̓m: ⁊ ꝓpter affluentia pietatis qua ppl̓oin afflictione poſito compatiebantur erant quaſi mediatores populi ad deū impetrando eius auxiliuꝫ. Et

ꝓpt̓ iſta dr̄. īfra. ij. ca. Cūqꝫ dn̄s iudices ſuſcitaret ī diebꝰeoꝝ flectebat̉ miſericordia: ⁊ audiebat afflictoꝝ gemitꝰ⁊ liberabat eos de cede vaſtātiū. De his vero tribꝰ. videlicet d̓ dīnis ꝯdeſcēſionibꝰ: ⁊ liberatiōibꝰ ppl̓i ab afflictionibus ⁊ iudicū ſuſtētatiōibꝰ eſt totus decurſus huiꝰ libri:vt pꝫ ex ſeq̄ntibusPrimo igit̉ ꝑ moduꝫ ꝓlogi p̄mittit̉materie hꝰ libri breuis p̄libatio ⁊ ſcd̓oſubdit̉ hiſtorię naratō ca. iij. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ occaſio ſuſcitandi iudices fuit eo ꝙ ppl̓usrecedēs a dn̄o affligebat̉. ⁊ pēitēs liberabat̉ ⁊ iō pͦ ī breuitāgit̉ ppl̓i trāſgreſſio. Scd̓o trāſgreſſiōis rep̄hēſio: ī pͥncipio ſcd̓i. ca. Tercio materie hꝰ librip̄libatio ibi. dimiſit gͦ ioſue. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ oppoſita iuxta ſe poſitamagꝭ eluceſcut: iō pͥmo ponit̉ ꝓfectusppl̓i laudabil̓. ſcd̓odefectus eiꝰ culpabilis ibi. Manaſſes quoqꝫ. Adhuccirca pͥmuꝫ primoponit̉ ꝓfectus. Iude. ſcd̓o aliorū: ibi.Filij aūt Cinei. adhuc circa primumprimo ponit̉ ꝓfectus tribus iude ingenerali. ſcd̓o ip̄iꝰchaleb in ſpāli ibi:ꝑgēſqꝫ iudas. Circa pͥmū dr̄.¶ Poſt mortē ioſue ꝯſuluer̄t ⁊cͣ. qꝛ exꝑti fuerūt male accidiſſe eis. qn̄ Ioſue īcōſulto dn̄o miſit bellatores ꝯͣ regēzay: vt hr̄ Ioſue. vij. b ¶ Iudas aſcēdet .i. tribus iudehoc cōiter exponit̉ ſic ꝙ iudas inſtituebat̉ dux ī bellis filiorū iſrl̓ gnaͣlit̓. Sed hͦ nō bn̄ ꝯſonat ſequentibꝰ: qꝛ aiothachbar gedeō ⁊ īepte fuerūt duces exercitꝰ ī magnis p̄lijsqͥ tn̄ nō fuerūt de tribū iuda: ⁊ iō alit̓ exponūt hebrei: ꝙ ꝑhoc ꝙ d̓r h̓. Iudas aſcēdet: intelligit̉ ꝙ tribus iuda pͥmaexpugnaret aduerſarios in ſorte ſua: vn̄ ſubdit̉.c ¶ Et ait iudas ſymeoni ⁊cͣ. Tribus em̄ ſymeon habuitſorte iuxta tribū iuda ꝓpter qd̓ aliq̄/ ciuitates de ꝑte iudefuerūt adiūcte ſorti tribꝰ ſymeon: vt dictū fuit Ioſue. xv⁊ ꝓpter hoc erat magꝭ ꝯueniens ꝙ iuuarēt ſe mutuo. Cetera patent vſqꝫ ibi. d ¶ Ceſis ſumitatibus manuū eiꝰac pedū. In hebreo hr̄. Ceſis pollicibꝰ ⁊cͣ. Tales em̄ reddūt̉ īepti ad p̄liū. e ¶ Dixitqꝫ ad Adonibezech ⁊cͣ. hocfecerat iſte Adonibezechex magua crudelitate et ſuꝑbiaad on̄tationē victoriaꝝ quas habuerat. ¶ f ¶ Adduxer̄tqꝫ eū in hierl̓m in exercitu ſuo. ¶ g ¶ Oppugnātes gͦ filij⁊cͣ: nō totā. ſed ꝑtē eius: qꝛ fortaliciū vbi manebat Iebuzeus nō fuit expugnatū vſqꝫ ad tp̄s dauid vt dictum fuitIoſue. xv. ¶ h ¶ Aradētes cunctā ⁊cͣ. Locutio eſt ipbolica: qꝛ pars eius remanſit incōbuſta: vt dictū eſt. ſicut aliqn̄ dr̄: tota ciuitas vadit ad tale/ ſpectaculū. licꝫ aliqn̄ maior ꝑs remaneat. ¶i ¶ Pergenſqꝫ iudas. Hic ꝯn̄ter agitde profectu tribus iude in ſpeciali .ſ. ipſius chaleb: cui aſſignata fuit hebron ſpāliter. vt hr̄ Ioſue. xiiij.k¶ Cuius nomen ⁊cͣ. id eſt ciuitas quatuor propter qͣtu-