Ioſue
meus mortuus eſt.ᶜ Surgeet tranſi iordanē iſtūʰ tu etoīs ppl̓s tecū: ᵉ in terrā quāego dabo filijs iſrl̓. Omnēlocū quē calcauerit veſtigium pedis vr̄i: vobis/ tradāſic̄ locutꝰ ſum moyſi.ᵍ A deſerto ⁊ libāo vſqꝫ ad fluuiūmagnuꝫ euphraten oīs t̓raetheorū vſqꝫ ad mare magnū ꝯͣ ſolis occaſuꝫ erit terminus vr̄. Nullus poteritvob̓ reſiſtere cūctꝭ diebꝰʰ vite tue. Sicut fui cū moyſe:ᵏita ero tecū:ᵗ nō dimittamnec derelinquā teᵐ Confortare⁊ eſto robuſtus. Tu eīſorte diuides ppl̓o huic terram: ꝓ qua iuraui pr̄ibꝰ tuis vt traderē eā illis. Confortare igit̉ ⁊ eſto robuſtusvalde vt cuſtodias ⁊ facias
oēm legem quā p̄cepit tibimoyſes ſeruꝰ meꝰ. Ne declines ab ea ad dexterā vel adſiniſtrā: vt intelligas cūctaq̄ agis. Non recedat volumē legꝭ hꝰ ab ore tuo:ᵖ ſꝫ meditaberis in eo diebꝰ ac noctibꝰ: vt cuſtodias ⁊ faciasomīa que ſcripta ſunt in eoTunc diriges viā tuā ⁊ intelliges eaꝫ. Ecce p̄cipio tibi: ꝯfortare ⁊ eſto robuſtusNoli metuereʳ ⁊ noli timere qm̄ tecū eſt dn̄s deꝰ tuusin oībꝰ ad q̄cunqꝫ ꝑrexeris.Precipitqꝫ ioſue principibus ppl̓i dicens. Trāſite ꝑmediū caſtrorū ⁊ imperateppl̓o ac dicite.ᶜ Preparatevobis cibariaⁱ qm̄ poſt diēterciū trāſibitis iordanē ⁊intrabitis ad poſſidendaꝫ
onis. vt habet̉ Nu xxij. nec legit̉ eius pnīa vt dicuntqꝛ dn̄s vocat hic moyſen famulū ſuū etiā poſt mortēeius. qd̓ de nullo dānato vere dr̄. Nec valet qd̓ obijcit̉qꝛ pnīa moyſi ſatis ex lr̄a habet̉. in hoc ꝙ ſnīam mortis a deo ſibi impoſitā an̄ ingreſſum terre ꝓmiſſionis.in pct̄i ſui punitiōe acceptauitqd̓ pꝫ ex hoc oad verbū dn̄i inmontē abarimvoluntarius etꝓmpte ibidemmoriturus aſcēdit. ⁊ in hͦ ꝙ dn̄stanqͣꝫ acceptāseius obedienti āeū ſepeliuit. vtDeut̓. vlti.rge ⁊ trā.iordaneꝫ iſtū .i.pone te ⁊ ppl̓ꝫtuū ad trāſeundū. qꝛ nō ſtatimtrāſiuit ſꝫ pꝰ aliqͦt dies vnagbit infraTu ⁊ omnisſls tecū. qꝛ cupl̓i erat ſibiita a deo. vteut̉. xxx.e ¶ In t̓rā quēbo filijsiſrl̓. qꝛ deo actore ingreſſi ſuntterrā ⁊ obtinueut eam.f ¶ Oēm locuque calcaue̓it ⁊cEx hoc dicūt aliqui doctores hebrei. ꝙ hic nō ſolū fuiteis ꝓmiſſa terra iudea. ſꝫ etiā tota habitabilis t̓ra. qd̓dicūt qd̓āmo fuiſſe impletū tꝑe ſalomonis. cui oēs reges terre fuerūt tributarij. ⁊ ſic exponūt qd̓ dr̄. iij. Re.x. Uniuerſa t̓ra deſiderabat videre vultū ſalomōīs. ⁊ſinguli deferebāt ei mūera .i. tributa vt ipſi exponūt. ſꝫꝑfectiꝰ expectāt implēdū in rege meſſia quē expectātfuturū regē tꝑalē ſuꝑ totū mūdū. ſꝫ falſitas vtriuſqꝫ dicti apparet ex hoc qd̓ ſubdit̉. ⁊g ¶ A deſerto ⁊ libanovſqꝫ ⁊cͣ. vbi exprimunt̉ termini terre filijs iſrl̓ ꝓmiſſe.h ¶ Uite tue. qꝛ poſt mortē ioſue filij iſrl̓ peccauerūt.tunc aduerſarij eis p̄ualuerūt. vt hr̄ libro iudicū. Aliqͦibi hn̄t Ueſtre. ſꝫ male. i ¶ Sicut fui cū moyſe. in reuelatiōibus diuinis ⁊ oꝑbus miraculoſis. k ¶ Itaero tecum. ⁊ hoc ſatis pꝫ ex decurſu libri in ſequētibusl ¶ Non dimittā te nec derelinquā. hic fit multiplicatio verborū idē ſignantiū ad maiorē dicti aſſertionē.m ¶ Cōfortare. Hic pōit̉ ſcd̓m mādatū de t̓ra diuidēda. cui p̄mittit̉ diuina ꝯſolatio. cū dr̄. m ¶ Cōfortare ⁊ eſto robuſtꝰ. viderat em̄ ioſue ꝙ moyſes ſanctiſſimꝰ malicia ppl̓i ꝑturbatꝰ. peccauerat in aqͥs ꝯͣdictōisꝓpter qd̓ priuatus fuerat ingreſſu terre ꝓmiſſionis. ⁊lo merito timebat. ne ſibi ſil̓e aliqͥd acciderit. et iō fuitcōfortatus ⁊ aſſecuratus de terre acquiſitōe ⁊ diuiſiōeio ſubdit̉. n ¶ Tū em̄ ſor. di. po. huic terrā ꝓ qͣ iuraui ⁊cͣ. de qͦ iuramēto hr̄ Gen̄. xxij. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s ⁊cͣ. n¶ Cōfortare igr̄. Hic ponit̉ terciūp̄ceptū de lege ſeruāda. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. o ¶ Non recedat volumen legis huius ab ore tuo. qꝛ debebat alios docere de lege. ad qd̓ reqͥrit̉ meditatio. iō ſubdit̉p ¶ Sed meditaberis ⁊cͣ. vt cuſtodias ⁊ facias. qꝛ prius debebat facere qͣꝫ docere. q ¶ Noli metuere. metuhūano. r ¶ Et noli timere. timore mūdano. qꝛ tecū ēdn̄s deꝰ tuꝰ qͥ ē potēs in oībꝰ. s ¶ Precepitqꝫ ioſue
Hic ꝯn̄r ponit̉ diuini mādati executio. ⁊ primo qͣꝫtū adtotū ppl̓m general̓r. ſcd̓o qͣꝫtū ad duas tribus ⁊ dimidiaꝫſpāliter: ibi. Rubenitis qͦꝫ. Circa primū ſciēdū ꝙ p̄ceptuerat ioſue de tranſitu iordanis. vt p̄dictū eſt. iō ponit̉ hicexecutio huius mādati cū dr̄. s ¶ Precepitqꝫ ioſue pͥrcipibus ppl̓i. In qͣlibet em̄ tribū eratvnus princeps etoēs erat ſubditi ipſi ioſue.t ¶ Preparate vobis cibaria. hoc nopōt intelligi de māna q̄ ſeruari nō poterat etiā in craſtinū. niſi feria ſextaꝓ ſabbato. vt habet̉ Exo. xvj. c. nectn̄ adhuc defeceratmāna. vt habet̉ .jͣ.v. c. Et iō intelligit̉de alijs cibarijs q̄tunc poterāt comedi a filijs iſrl̓ etiaꝫcū māna. vn̄ Deū.ij. ca. dictuꝫ fuit ꝙfilij eſau ⁊ moabite vēdiderūt filijsiſrl̓ tranſeuntibusiuxta terrā ſuā cibaria. qd̓ non pōtintelligi de mannaq̄ nō erat venalis:nec dābatur a deoidumeis ⁊ moabitis. ſꝫ tm̄ filijs iſrl̓.Sicut em̄ in confinio legis ⁊ euangelij ſil̓ cucurrerūt legalia cum euangelio. ſic appropinquante tꝑe quo mannadebebat deficere ſil̓ cucurrerunt in vſum filiorū iſrl̓mānaet alia cibaria. v ¶ Qm̄ poſt diem terciū tranſibitis iordanem. Ex hoc dicunt expoſitores noſtri cōiter in hoc ſequentes Aug. ꝙ ioſue nō fecit iſtud p̄ceptum de quo loquit̉ hic ſcriptura ſpū diuino. ſed magis humano ⁊ ꝓprioqꝛ a fine luctus moyſi in quo dicūt ioſue hoc p̄cepiſſe fluxerunt ſeptem dies ad minus ante̓ tranſitum iordanis.qꝛ vt dictt an̄ iſtud p̄ceptum miſit exploratores. qui an̄qꝫ reuerterent̉ remanſerūt ad minus ꝑ quatuor dies. qꝛpoſtqͣꝫ miſſi a ioſue intrauerāt ciuitatē hiericho ⁊ hoſpitati fuerant in domo Raab. exeūtes inde latuerūt in mōtanis tribus diebus anteqͣꝫ reuerterent̉ ad ioſue. vt habet̉ ca. ſequenti. ⁊ tunc ioſue mouit caſtra ⁊ venit ad iordanem. vbi manſerunt filij iſrl̓tribus diebus. vt habet̉infra in principio tercij ca. ⁊ ideo non videt̉ verum fuiſſeꝙ fecit p̄conizare. ⁊ dicunt etiā vltra. ꝙ ſic ꝑmiſſus eſt ioſue deficere. ne vltra attentaret ſil̓ia facere abſqꝫ conſiliodiuino. maxime cum dn̄s dixiſſet Nu .xxvij. ipſi moyſi.Tolle ioſue filium nun ⁊cͣ .ſ. vt ſuccedat tibi. ⁊ ſubdit̉ ibidem. Pro hoc ſiquid agendum erit eleazar ſacerdos cōſulet dn̄m. ſed iſtud dictum ſaluo meliori iudicio. non videt̉ conſonum ſcripture p̄cedenti ⁊ ſubſequenti. vt enimpatet ex p̄dictis intentio dn̄i erat aſſecurare ioſue in principio ſui ducatus. vt eum dirigeret in ſuis actibus dicēsNō dimittā te neqꝫ derelīquā ⁊ poſtea ſb̓dit̉. Noli metuere. ⁊ noli timere. qm̄ dn̄s deus tuus tecum eſt in omnibꝰad quecunqꝫ ꝑrexeris. ⁊ ideo nō videt̉ ꝯn̄s ꝙ dn̄s ſu principio ſui ducatus dimiſerit eum ſic agere ſpū ꝓprio ⁊ errare. Similiter hoc nō eſt conſonum lr̄e ſequenti ex qua videtur intentionem dn̄i fuiſſe exaltare ioſue. ⁊ dare ei auctoritatem in principio ducatus ſui. ita ꝙpopulus iſraelſibi crederet impoſterum ⁊ obediret. vnde dicit̉ infra. iij.capi. Dixitqꝫ dn̄s ad Ioſue. hodie incipiā exali-
d̓ d iij