Deutero.

mundi plenitudo trāſire debebat. ꝓut eccleſia orat inq̇dam collecta in officio ſabbati ſancti paſche. Un̄ inhac benedictōe primo incipit a datiōe p̄dicte legis di.Dn̄s de ſynai venit. qꝛ de ſynai mōte dn̄s moyſen vocauit. ⁊ etiaꝫ ppl̓m ad dandaꝫ legē p̄dictam. quam eisibidem dedit vt sͣ. Exo. xix. ꝯn̄r qꝛ iſta lex nihil ad ꝑfectū ducebat: vt ad Heb̓. vij. ca. Non em̄ curabat morbos ſpūales ꝑ grām. iō ſubdit̉. De ſeyr ortꝰ eſt nobisqꝛ illi ppl̓o circūeundo montē ſeir: ẜpentē eneum dn̄siuſſit fierit ⁊ in ligno ſuſpendi. vt morſi a ẜpentibꝰ eiꝰintuitu ſanarent̉. qd̓ ꝓprie figurabat incarnatōꝫ ⁊ paſſionem xp̄i ꝑ quā morſus ſpūales curant̉ vt in poſtil.ſatis declarat̉. ꝯn̄r aūt dic̄. Apparuit de monte pharanqꝛ ibidem repleuit dn̄s. lxx. ſenes ſpūſancto: prout inpoſtil. qd̓ figurat copioſaꝫ efiuſionē ſpūſſancti in diſcipulos poſt paſſionem ⁊ reſurrectōꝫ. ꝑ quam effuſionēſpūs dn̄i repleuit orbem terraꝝ. qd̓ etiam moyſes ibidem .ſ. Ru. xj. innuit di. Quis det vt totꝰ ppl̓s ꝓphetet.⁊ det eis dn̄s ſpm̄ ſuum. q. d. vtinaꝫ iaꝫ nūc eſſet illudqd̓ hic figurat̉ .ſ. ꝙ totꝰ ppl̓s dei recepiſſet ſpm̄ſanctuꝫ.In pͥmitiua em̄ eccl̓ia ꝑ baptiſma ⁊ impoſitōꝫ manuum apl̓oꝝ oēs recipiebant ſpm̄ſanctum cū ſignis viſibilibꝰ: vt hr̄ in actibꝰ apl̓oꝝ. Fecit igr̄ moyſes poſt bn̄ficium legis late mentōꝫ de p̄dictis duobꝰ beneficijs.tū qꝛ lex illa nō ducebat ad ꝑfectū ſiue hmōi bn̄ficijs:tum qꝛ alij ppl̓i ſine ipſis beneficijs ẜm legē ordinataꝫin iſraeliticam dignitate nō trāſirent de qͣ hic intenditvt dictuꝫ eſt. Exponant̉ cetera ꝓut in poſtil. vſqꝫ ibi.Uilexit ppl̓os. in qͦ moyſes on̄dit ꝙ p̄dicta bn̄ficia debeant ſe extēdere ad ppl̓m generalit̓: vn̄ in heb̓. hr̄. Etiam dilexit ppl̓os. q. d. nō ſolum te .ſ. iſrl̓ deꝰ dilexit adiſta beneficia ꝑcipienda. ſꝫ etiam ppl̓os: ⁊ ꝯn̄r reddenscāꝫ huiꝰ extenſionis dicit. Omnes ſancti in manu illiꝰſunt: q. d. ex qͦ oēs ſancti cuiuſcūqꝫ natōis ſunt: in manu dei ſunt: inqͣntum a deo mouent̉ ad ſanctitatis vitam hn̄dam. Idcirco nō vr̄ equū. vt in vna tm̄ natiōebeneficia ſalutaria recluderent̉. Un̄ petrꝰ apl̓us circamateriam reductōis gentiū dicebat Act. x. c. In veritate ꝯperi ꝙ nō eſt ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. ſꝫ in omni gēte ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉. Qui appropinquant pedibꝰ eius. qd̓ refert̉ ad ſanctos de qͦbus dixerat. Omnes ſancti in manū illius ſunt. que qͥdem appropinquatio ad pedes illius pōt intelligi moralit̓. vel qꝛ ſancti vel electi veniētes ad fidem xp̄i: de qͥbus ait: cum magna humilitatedebebāt venire ſicut illi qͦ ex humilitate pedibꝰ dn̄oꝝappropinqͣnt. lex em̄ xp̄i q̄ ipſa gr̄a eſt. in recipiente humilitatem p̄cipue reqͥrit: vn̄ Iaco. iiij. ca. Humilibꝰ ātbat grām. vel qꝛ tales electi dn̄t ſequi veſtigia xp̄i. cuius vita eſt inſtructio fidelium. iuxͣ illud. j. Pet. ij. ca.vt ſeqͣmini veſtigia eius. que qͥdem veſtigia ꝑ pedesdeſignant̉. vel in hoc innuit moyſes ꝙ patres noui teſtamenti .ſ. apl̓i cum poſt reſurrectōeꝫ diſponerent̉ adannūcianda miniſteria xp̄i ꝑ orbem. pedes xp̄i tenuerunt vt Mat. xxviij. ca. ⁊ iō de illis ſanctis dr̄. Qui appropinquant pedibus eius. de qͦ pōt etiam intelligi illud Eſa. lij. ca. Oꝛ pulcri ſupra montes pedes euangelizantis ⁊cͣ. qui q̇dem ſancti de doctrina xp̄i accipiuntvnde. jͣ. Mat. vl. ca. Docentes eos que p̄cipio vobis.iō dicit. Accipient de doctrīna illiꝰ. vbi notādum. ꝙ nōdicit. Accipiens doctrinam illius. ſꝫ de doctrina illius.qꝛ ꝑfectio doctrine huiꝰ plenarie ſine menſura reſidetin xp̄o. Alij ꝟo ẜm menſurā donatōis xp̄i. vt ad Ephe.iiij. ca. Et iſto mō dr̄ Io. j. De plenitudine eius omēsaccipiemꝰ. Non em̄ dicit plenitudinem ſꝫ de plenitudine. Conſequenter ne forte qͥs ex p̄dictis eſtimaret.ꝙ ꝑ doctrinam xp̄i: de qua dixerat. Accipiant de doctrina illis. lex moſaica penitus euacuaret̉: iō ſubdit. Legem p̄cepit nobis moyſes hereditatem multitudinisiacob. Et eſt ſenſus ꝙ lex quam moyſes p̄cepit nobis.i. ppl̓o iſraelitico. de quo numero erat moyſes qͥ loquebat̉. Uenit in hereditatem eccl̓ie que ſignat̉ ꝑ hoc qd̓dicit multitudinis iacob. nam ſicut illud qd̓ parentes

iuſte acq̄runt. ad eoꝝ ſucceſſionis hereditatem ꝓuenit.ſic ⁊ lex moſaica licet ppl̓o ve. te. data fuit de qͣ dicit. Precepit nobis. venit tn̄ hereditarie ad eccl̓iam: de qua dicitHereditatem multitudinis iacob. Et notandum ꝙ vbitranſlatō nr̄a in hoc loco hꝫ. Multitudinis. hebraica lr̄ahꝫ quandam dictōꝫ q̄ ſignificat eccl̓iaꝫ. eadem dictio ponit̉ hic ⁊ Nume. xx. vbi d̓r̄. Cur eauxiſti eccl̓iam dei in ſolitudinem. ſil̓r. j. Reg. xvij. Nouerit omnis eccl̓a: ꝙ nō ingladio ſaluat dn̄s. ⁊ ſic in qͣꝫplurimis alijs locis. ⁊ fortetranſlatio nr̄a poſuit hanc dictōꝫ Multitudinis. vt innueret hoc referendū eſſe ad illud qd̓ dr̄ Act. iiij. c. Multitudinis credentiū erat cor vnū. ꝯn̄r̄ dicit. Et erit apudrectiſſimum rex ꝯgregatis pͥncipibꝰ ppl̓i cum tribubꝰ iſrl̓.Pro qͦ ꝯſiderandum ꝙ qꝛ ex hoc qd̓ dixerat. ꝙ lex hͦ fuerat p̄cepta vni ppl̓o. ⁊ deīde hereditarie deuenerat ad multitudinem ſeu eccl̓iam: poſſet qͥs eſtimare: ꝙ hͨ multitudoſcū ꝯgregatio nō ꝯſtituebat aliqd̓ corpus ciuile vnum. ſꝫerat quedam multitudo in ſe diuiſa. Idcirco on̄dit ꝙhͨ eccl̓ia ſeu multitudo iacob debebat eſſe qͦddam vnum.tum ex ꝑte rectitudinis fidei q̄ vna eſt: de qͦ dicit. Et eritapud rectiſſimū. ppl̓s em̄ in cuiꝰ multitudine ꝯſiſtit eccl̓iarectiſſimꝰ pōt dici inqͣntum oēs reſpiciūt primā veritatēꝑ veram fidem: tum ex ꝑte capitis: qͦ eſt vnꝰ xp̄c: ⁊ de hocdicit. Et erit apud rectiſſimū rex .ſ. xp̄c. tum ex ꝑte membroꝝ. membra aūt pͥncipalia huiꝰ ꝯgregatiōis ſub capitexp̄o manifeſtat cum dicit. Congregatis pͥncipibus ppl̓i .ſ.apl̓is ⁊ eoꝝ ſeqcibꝰ. qͥ nunc in vnitate fidei ꝯgregant̉ cūtribubus iſrael .ſ. eoꝝ qͥ in primitiua eccl̓ia remanſerūt infide. vel etiam in tꝑis ſucceſſione ad fidem veniunt. ex qͦptꝫ qͣliter moyſes in p̄dictis iſtum ppl̓m laudat ſeu benedicit in hoc. ꝙ indignitatem iſraeliticam totiꝰ mundi plenitudo tranſiret. ⁊ qꝛ mentōꝫ ſtatim fecerat ante de tribubus iſrael a ꝗbus moyſes de ꝓpinquo erat receſſurus. iōintroduxit benedictōꝫ ſingulaꝝ benedictionum di. Uiuat ruben ⁊cͣ. vn̄ in glo. p̄dicta. ſalutē primitiue eccl̓ie ſingulis tribubꝰ ꝓprijs benedictōibꝰ tribuit. hͨ in glo. Exponant̉ he benedictiones tribuum: ꝓut in poſtil. exceptishis q̄ ſequunt̉ .ſ. primo de bęnedictione iude. Circa quaꝫattēdendū eſt ꝙ in hac tribu ſingulari mō intitulauit benedictōeꝫ di. Hec eſt iude. in alijs ꝟo non ſic ſꝫ leui dixit.Beniamin dixit. ⁊ ſic de alijs. que qͥdem benedictio iudevidet̉ referenda eſſe ad benedictōꝫ iacob de eodem iudaGen̄. penul. p̄dixerat em̄ ibi iacob. ꝙ ſceptꝝ ⁊ ducatꝰ ppl̓iiſraelitici ꝑtinebat ad iudam: ⁊ inſuꝑ de illa tribu ſpectabat̉ meſſias de qͦ dixerat: donec veniat qͥ mittendus eſt.Nunc aūt moyſes p̄cat̉ deum vt adducat illum .ſ. qͥ mittendus eſt ad ppl̓m ſuum.¶ Replica.Nca. xxxiij. Burg. ꝯtinuat expoſitionem allegoricam glo. in qua inter cetera nitit̉ p̄ferre iudaiſmum quaſi in eccleſia ꝯſtituta exvocatione gentium quēnam obtinere debeat primatum. ⁊ ad hoc ꝑſuadendum adducit apl̓m ad Ro. xj. vbi ẜm ꝙ burg. exponit dictum apl̓i ꝯꝑat iudeos radici: gentes aūt dicit ramos inſertos ⁊cͣ. Sꝫ hec ꝯcluſio correcta eſt ſupra Gen̄.ix. correctorio. iij. Nec facit ad ꝓpoſitum burg. dictū apl̓iallegatum. qꝛ bene penſando hoc dictum radix fides eſtrami fideles. Dicit̉ em̄ radix ſancta in patriarchis ⁊ ꝓphetis: ſꝫ vn̄ nō ex oꝑibus legis: ſꝫ fide. Radicis igit̉ ſanctitasnon patriarcha. non ꝓpheta. nec opus eoꝝ ẜm legem. ſꝫfides xp̄i protunc venturi ⁊ ſanctitas fuit ⁊ radix in qua⁊ patriarchas ⁊ ꝓphetas vt eſſent ſancti rami deus inſeruit. huius inſertionis participes dicit ibidem ⁊ apoſtolus gentes ſanctas dices. Tu aūt cum oleaſter eſſes. inſertus es in illis .ſ. ramis ſociꝰ radicis ⁊ pinguedinis oliue factus es .ſ. gr̄e ⁊ iuſticie xp̄i. que ex fide eſt. in qͣ ꝯmuniter gentes ⁊ iudei radicati ſunt. ⁊ ſic in illa radice nō eſtdiſtinctio iudei ⁊ greci. qꝛ ab apl̓o dicunt̉ ſocij qͥ curruntde pari. vnde apl̓us infra. xv. ponens differentiam. dicitiudeos vocatos ad hāc radicē ꝓpt̓ ꝓmiſſa facta patribꝰ