Deutero.

ſodome ⁊ gomorre: adame⁊ ſeboim qͥs ſubuertit dn̄s īira ⁊ in furore ſuo: ⁊ dicentoēs gentes. Quare ſic fecitdn̄s tre huic? Que eſt hͨ irafuroris eius īmenſa. Et rn̄debūt. Quia dereliq̄rūt pactum dn̄i qd̓ pepigit cū patribꝰ eoꝝ qn̄ eduxit eos d̓ t̓ra egypti: ⁊ ẜuierūt dijs alienis ⁊ adorauer̄t eos qͦs neſciebant ⁊ qͥbꝰ nō fuerāt attributi: idcirco iratꝰ eſt furor dn̄i ꝯtra terrā iſtam vtinduceret ſuꝑ eaꝫ oīa maledicta q̄ in hͦ volumine ſcripta ſt̓: ⁊ eiecit eos de t̓ra ſuaī ira ⁊ ī furore ⁊ in indignatione maxima: ꝓiecitqꝫ interraꝫ alienam ſicut hodie

ꝯprobat̉ᵉ Abſcōdita a dn̄odeo nr̄o q̄ᶠ manifeſta ſt̓ nob̓⁊ filijs nr̄is vſqꝫ ī ſempit̓nūvt faciamꝰ vniuerſa legꝭ hꝰ.Um gͦ ve ¶ Ca. xxx.nerint ſuꝑ te oēs ẜmones iſtiᵇ bn̄dictioᶜ ſiue maledictio quam ꝓpoſui in ꝯſpectu tuo ⁊ ductꝰ penitudinecordis tui in vniuerſis gentibꝰ ī qͣs diſꝑſerit te dn̄s deꝰtuꝰ: ⁊ reuerſus fueris ad eū⁊ obedieris eius imperijsſicut ego hodie p̄cipio tibicum filijs tuisᶠ in toto corde tuoᵍ ⁊ in tota anima tuareducet te dn̄s deus tuꝰ decaptiuitate tua ac miſerebit̉ tui: ⁊ rurſum ꝯgregabitte de cunctis ppl̓is in quos

pra dr̄. Quia dereliquerunt pactum dn̄i .i. legem a deodatam. qͥ qͥdem lex fuit abſcōdita gentibꝰ alijs ⁊ reuelata iudeis: ẜm qd̓ dr̄ psͣ. cxlvj. Non fecit talit̓ ⁊cͣ. EtQuid gͦ ampliꝰ iudeo eſt. autiudicia ſua ⁊cͣ.q̄ vtilitas circūoēm modū. Primuꝫqͥdeꝫ qꝛ creditaſṫ ei eloqͥa d̓i ⁊cͣ.⁊ ẜm hͦ legi pōtqd̓ poſt hoc dr̄.abſcōdita a dn̄odeo nr̄o q̄ manifeſta ſūt nob̓ ⁊vel etiā alio mōvt referat̉ ad illud qd̓ p̄mittit̉vt īduceret ſuꝑeam oīa maledicta. qꝛ talia ſuntabſcōdita in pn̄tia dei. vt manifeſte ꝯgruo tꝑeinferant̉ ẜmdr̄. i. ca. xxij. Nōne hͨ ꝯdita ſuntapud me ⁊ ſigͣtain theſaurꝭ meismea eſt vltio. etego retribuā eisin tꝑe. vt ſic cuꝫdr̄. Abſcōdita adn̄o ⁊cͣ. ꝟba ſūtiudeoꝝpctīsſuis in afflictiōemaxīa poſitoꝝ:⁊ ſit ſenſus. Abſcōdita a dn̄o .i.mala pene abſcondita apud eum rōne ſue p̄ſcientie.f ¶ Que manifeſta ſunt nobis ⁊cͣ .ſ. ꝑ effectum inqͣntūinflicta ſunt nobis ⁊ filijs nr̄is In heb̓. hr̄. Abſcondita dn̄o ⁊cͣ. ⁊ ſic exponit̉ ab hebreis. Nctā abſconditadn̄o .i. diuino iudicio reẜuant̉. ¶ f ¶ Que manifeſtaſunt nobis ⁊cͣ .i. humano iudicio puniunt̉. ẜm ꝙ dr̄.Reg. xvj. Homo videt ea q̄ patent: deus aūt intuet̉cor. q. d. ꝑ lrām p̄dictam pctōres non pn̄t euadere penam. qꝛ ſi ſit pctm̄ manifeſtū ab hoībꝰ puniet̉. ſi aūt occultum diuino iudicio qd̓ eſt gͣuiꝰ relinquet̉.¶ In ca. xxix. vbi dr̄ in poſtil. Cūqꝫ audierit verba iuramenti huiꝰ.¶ Additio.Oc qd̓ dr̄. Et augmentet̉ ſatiata ſitiente vel ſitienti: alit̓ vr̄ exponendū ⁊ magis ꝯſone ad p̄dicta. Ad qd̓ ſciendum ꝙ vbi in hoc ca. dr̄. Iuramētum in heb̓. hr̄. Ala. qd̓ eſt idem ꝙ maledictio iuratoria ſeu execratoria: ⁊ refert̉ ad illas maledictiōesq̄ debebant publicari in mote hebal. vt. sͣ. ca. xxvij. vn̄qd̓ dr̄ hic. Vt tranſeas in federe dn̄i dei tui. refert̉ ad illas benedictōes ⁊ maledictōes. q̄ fuerūt dicte ꝑ moyſen ca. xxviij. de qͥbus dr̄ in pͥn. huiꝰ ca. Hec ſunt ꝟba ſederis qͥ p̄cepit dn̄s moyſi. qd̓ aūt ſequit̉. Et in iureiurando qd̓ hodie ꝯn̄s deꝰ tuꝰ ⁊cͣ. referendum eſt ad illd̓iuramētum execreatorium ſupradictū. Non em̄ legit̉in hac materia ꝙ ppl̓us ꝯfirmaſſet iuramento obẜuare legem: niſi ſolumodo p̄dicto .ſ. iuramento execratorio. Item attendendum eſt ꝙ p̄dicta maledictio ſeuiuramentum execratorium fiendum in monte hebalreſpicit pctā occulta: nō aūt manifeſta. vn̄ in pͥma maledictōe q̄ eſt de primo ⁊ pͥncipali mandato ꝓhibentoydolatriā de qͣ principalit̓ in hoc ca. agit̉ ſic dicit. Maſedictꝰ homo qͥ facit ſculptile ⁊cͣ. Ponetqꝫ illud in abſcondito. vbi manifeſte hͨ maledictio reſpicit ydolatrat in abſcondito ꝯmiſſam ⁊ qꝛ talis .ſ. ꝯmittens ydolatriam in occulto intelligit̉ nō timere p̄dictam male

dictionem. nec ꝑ ꝯn̄s iudicium dei qui de occultis iudicatidcirco hic dicit. Ne forte inter vos ſit vir aut mulier. c.cor auerſum eſt hodie. ꝑ qd̓ deuotat hoc eſſe occultum incorde: in qͦ ꝓpoſitum ydolatrandi tenet: de qͦ dicit. Ut vadat ⁊ ẜuiat dijs alienis vicꝫ aliaꝫzentium: ⁊ de tali ꝓprieſubdit̉. NNe ſit int̓vos radix germinans fel ⁊ amaritudineꝫ. humana em̄oꝑa hn̄t radiceꝫ incorde. ſic̄ em̄ ex radice arboris ꝓcedunt flores folia ⁊fructꝰ. ſic ex cordeꝓcedunt bona velmala oꝑa hūana:vn̄ Mat. xv. c. Decorde excunt cogitatiōes male ⁊cͣ. etqꝛ hn̄s talem radicem poſtponit diuinum timorem vtdictū eſt. ⁊ n̄ curatde hmōi maledictione. ſꝫ cum eam audierit ſibipſi benedicit: iō ſequit̉. Cūqꝫ audierit ꝟba iuramenti huiꝰ benedicat ſibi in cordeſuo dicēs Pax eritmihi. ⁊ ābuln boīaprauitate cordis.mei .i. ꝓpt̓ hoc nōdimittaꝫ adimplere qd̓ in corde ꝓpono: ⁊ ſequit̉ ꝓut in heb̓. Et augmentet̉ ſaciata ſitiente. cꝰſenſus eſt. nam voluntas hꝰ qͥ in abſcondito hꝫ ꝓpoſitumydolatrandi. lꝫ eſt ſaciata inqͣntum hoc ꝯſiſtit in ſua potentia faciendi eo ꝙ eſt dn̄s ſuoꝝ actuū: eſt tn̄ ſitiens inqͣntum afficit̉ ad implendum ſuum ꝓpoſitum etiam publice: ⁊ iō poſtqͣꝫ dicit. In prauitate cordis mei ambulabo: ſtatim ſubiunxit. Ut augmentet̉ ſatiata .ſ. voluntasmea q̄ in ſe ē deliberata ad hͦ faciendū. Sitiente .i. vt ꝯſequat̉ effectum deſideratum .ſ. vt nō tm̄ in abſcondito: ſꝫin publico iſta impleant̉. vn̄ ſequit̉. Dn̄s nō ignoſcat ei.ſꝫ talia abſcondita q̄ cadunt ſub maledictiōe iuratoria p̄dicta a deo punient̉: ⁊ iō ꝯcludit. Abſcōdita dn̄o deo nr̄o⁊cͣ. hoc eſt dicere pctā talis viri inqͣntū fuerūt abſcondita nō ſunt imputanda nobis. qꝛ diuino iudicio reẜuant̉.Manifeſta aut nobis ⁊ filijs nr̄is imputent̉: niſi fuerintpunita: qꝛ talia humano iudicio ſunt punienda.¶ Capl̓m. xxx.Um ergo. Hic ꝯn̄r ponit̉ maledictionum p̄dictarum mitigatio que qͥdem mitigatio pͥmo penitenAtibꝰ ꝓmittit̉. ſcd̓o in pctō ꝑſeuerātibꝰ denegat̉ ibi.Si aūt auerſum fuerit cor tuū. Prima in duas. qꝛ primopenitentibꝰ ꝓmittit̉ dei miſeratio. ſcd̓o tollit̉ hominis excuſatio. ibi. Mandatū hoc ⁊cͣ. Circa primū dicit̉:a ¶ Cum gͦ venerint ſuꝑ te. d effectum diuine benignitatis ſeu iuſticie. b ¶ Benedictio. ſi legem ẜuaueris.Siue maledictio. ſi eam tranſgreſſus fueris.d ¶ Et ductꝰ penitudine cordis. interius.e ¶ Et obedieris eius imperijs. ꝑ opꝰ exterius. f ¶ Intoto corde tuo .i. affectu. g ¶ Et in tota anima tua .i. intellectu. h ¶ Reducet te dn̄s deus tuus de captiuitatetua. ad libertatem ⁊ ꝓſperitatem priſtinam.i ¶ Si ad cardines celi. .i. ad extrema terre. k ¶ Circūcidet dn̄s deꝰ tuus cor tuū. auferendo malas cogitatiōes.l ¶ Reuer. em̄ dn̄s vt gaudeat ⁊cͣ. qꝛ ſicut letatus fueratin effectu iuſticie ſue te puniendo: ita letabitur intur

tc iiij