¶ Prime epi. ca. Io

ſit plenuꝫ. Et hęc eſt annunciatioſcredendanquā audiuimus ab eo. ⁊ annunciſqꝛ pellit tenebras peccatoꝝamus vobis: quoniā deus lux e§. i. ignorātia vel nequitia⁊ tenebrę in eo non ſunt vllę. Siſꝑ fidē ⁊ charitatē que deo ſociantdixerimus quoniā ſocietatē habe⁊ in peccatis peccatū peccato addētesmus cum illo. ⁊ in tenebrisī amτ in nobis ſore ⁊ opere. jͣ. dū alios ad idē mendaciū exemplo noſtro inducimus.bulemus: ſmentimur. ⁊ veritatēIſi eadē cauſa dicimur luxnon facimus. Si autē in luce amqua chriſtus dictus ē lux .i. exemplo eius illumibulamus: ſicut ⁊ ipſe in luce eſt.niantes alios.ſꝑ charitatēſocietate habemus ad inuicem: ⁊⁊ hoc merito ſſacramentū dominice paſſioniſoīa peccata originalia ⁊ actualia laxauit.ſanguis hieſu chriſti filij eiꝰ emūfelati de noſtra aliqua iuſticia.dat nos ab omni peccato. Si dixerimus quoniā peccatum nō haſad maiora peccatabemus. ipſi nos ſeducimus: etſ qꝛ deꝰ ab elatis ſe ſubtrahit ſꝫ ſex hūilitateveritas ī nobis nō eſt. Si confiIdeus qui ꝓmiſit gratiā humilibus. fidelis ē exequēdo. ⁊ iuſtus. qꝛ vere ꝯfeſſioni iuſte dimittitteamur peccata noſtra. ſfidelis ⁊f vt reis jͣ. ſine quibus nō viuitur.iuſtus eſt vt remittatꝭ nobis pecſ poſt diſſolutionē carnis ſin eterna vita ſvtnec peccare velimꝰ nec poſſimꝰ.cata noſtra: ⁊ emūdet nos ab omf ſi ꝯfiteamur. mūdamur: ſed ſi nos ipſos honorare volumus.ni iniquitate. Si dixerimus qͥaT quaſi nō egemꝰ abſolui j. iob § qui dicit necinfans vnius diei ſine peccato ē.nō peccauimus: ī mendacem faIchriſtus ꝑ quem remiſſio. nō manet in ſuꝑbisvel verbū qd̓ dixit quāto maior es. humilia te īciemus eum. ⁊ verbū eius non ēomnibus.in nobis.

quibus debeo ꝓuidere ⁊ vos mihiobedire.Ilioli mei hecſ vt memoria teneatis j. dicēdo nōeccauimꝰ.ſcribo vobis vt n̄ peccetis. Sꝫ⁊ ſiquis peccauerit. aduocatū habemus apud patrē hieſum chriꝓpicians nos deo predicatione ⁊ interceſſioneſtum iuſtum. Et ipſe eſt ꝓpiciatio⁊ qui modo in carne viuimus: ſed ꝓ omni eccſia noli dicere ecce hic chriſtus: ecce illic chriſtvbiqꝫ ē chriſtus. vbiqꝫ ꝓpiciatur.ꝓ peccatis noſtris. Non pro noſtris autē tantum: ſed etiā pro totius mūdi. Et in hoc ſcimus quoſ hoc ē noſſe deū qd̓ amareIcharitateniam cognouimus eum: ſi madaqui mādata ſeruat. ille ſcit. nam qui nō ſeruatneſcit.ta eius obſeruamꝰ. Qui dicit ſehoc ē preceptū meum vt diligatis inuiceꝫ ſicutdilexi vos.noſſe eum. ⁊ mandata eius nō cuvel in hoc j. chriſti qui dicit ego ſum via veritas ⁊ uita.ſtodit. mēdax eſt: ⁊ in eoʳ veritasnon eſt. Qui autē ſeruat verbumquaſi dicat ille noſcit eum.eius: vere in hoc charitas dei perſ ⁊ ſi mandata eius ſeruamꝰfecta eſt. Et in hoc ſcimus quoniāf viuimus vera vita nō morimur jͣ. vere obſeruanda ſunt mandata: quia poſt baptiſmum dicimus nos in ipſo manere: ⁊ qui dicit ſe.in ipſo ſumus. Qui dicit ſe in il⁊ in via iuſticie ⁊ charitatis ⁊ patiētie ſqui ꝓinimicis orauit qui dicit. qui vult venire poſtlo manere. debet ſicut iller ambume abneget .ſ. ⁊ t. c. ſ. ⁊ ſ. mf de virtute in virtutē ſꝓ modo ſuo. j. ⁊ attēdenda ſunt hec mādata. qꝛ non. m.lauit: ⁊ ipſeʳ ābulare. Chariſſiminon mandatū nouū ſcribo vobisſ ⁊ inauditūſ vſitatū ab abel ⁊ ſanctis patribus. nō quia aduetereꝫ hominē ꝑtineat.ſed mandatūᶠ vetus qd̓ habuiſtiſ

Et hęc ē annūciatio. Quare verbū caro factū ē: quid noui attulitmundo? cur venit pati? Non fruſtra fuit. vide quid voluit docere. quiadeus lux ē. hac ſentētia diuinę puritatis excellentiam monſtrat. quā imitari iubemur. hinc manichei ꝯfutant̉. qui dei naturā a principe tenebrarumdicunt bello victam ⁊ viciatam.Annunciamus uobis q. deus l. ē. Applicuimus nos ad lucem.⁊ lux nobis irradiauit. Teuebre eramus. modo ꝑ lucē lux ſumus ⁊ alios illuminamus: dū peccata dimitti ⁊ tenebrasexpelli nunciamus.Deus lux ē. Quiergo vult habere ſocietatē cū luce pellat tenebras peccatorū. qͥatenebre cū luce ſocietatem habere non pn̄t.vnde ſequit̉. Si dixerimus. hoc eſt. cur verbum caro factū eſt: vthoc ānūciaret mūdo.Si dixerimus.Hactenus ꝯmendatio epiſtolę. Hic oſtēdit qualiter charitasſit habenda.Et ī tene. am. m.Perſiſtentes in peccatis ⁊ alios obſcurātes nō ꝯputant̉ in mēbris eius. vnde Queꝯuentio chriſti ad belial? quę ſocietas luciad tenebras.Si ambulamuſin luce. Ita ſumꝰmundi: ſed tamen nōdebemus putare nosqͣꝫdiu viuimus omīopoſſe a peccatis mundari.Sicut et ipſe ī luce ē. Deus in luceeſſe dicit̉: quia ſūmabonitas. vbi ꝓficerevaleat nō inuenit. homo in luce ambulat.quia virtutū oꝑbusad meliora ꝓficit.¶ Augꝭ. Deus lux eſtquā non capit locus.vox quā nō capit tēpus. Odor quē nonſpargit flatus. Cibusquē non minuit edacitas. amplexus queꝫnon diuellit ſatietas.Si dixerimus.⁊cͣ. Illi etiā non habēt charitatē. qui demeritis ſuꝑbientes ſedicūt eſſe mūdos.Habemus. Nōait non habuimus ne forte de pręteritis dictum videret̉.Si confiteamur. Quia ſine peccato in hac vita eſſe non poſſumusprima ſalutis ſpes ē ipſa ꝯfeſſio. plus ex humilitate qͣꝫ ex neceſſitate. deindedilectio: qua diligimus eū cui humiliamur. ⁊ charitas oꝑit multitudinempeccatorum.Suꝑbia extinguit charitatē. charitas extīguit peccata: ergo roboret̉ humilitas charitatē. humilitas ducat ad ꝯfeſſionem.Remittat pecca. emun. ab iniqui. UVel peccata maiora. iniquitatem minora.Mendace facie. Solus deus ex ſe verax. homo ex deo verax: ex ſemendax. Impoſſibile ē quemlibet ſanctū aliquādo non cadere in minimis

ti eſſe deſiſtunt: quia ocius opitulante deo reſurgunt.Et uerbum. Augꝭ. in. xv. de trinitate. Voces quas ꝓferimus ſignaſunt rerū quas cogitamus. Proinde verbū qd̓ foris ſonat. ſignū ē verbiqd̓ intus lucet. cui magis verbi ꝯpetit nomē. Illud qd̓ ꝓfertur ore carnisvox verbi eſt. verbumqꝫ ⁊ ipſum dicit̉. ꝓpter illud a quo vt foris appareataſſumptū eſt. Ita enim verbū noſtrū vox qd̓ammodo corꝑis fit aſſumendo eam formā in qua ipſum manifeſtet̉ ſenſibus hominū. ſicut verbū deicaro factum ē aſſumēdo eam in qua ipſummanifeſtet̉ ſenſibꝰ hominū. Et ſicut verbūnoſtrū fit vox. nec mutatur in vocē. ita verbum dei caro factumeſt nec mutat̉ ī carnē..II.CUt nō peccetis.Ne malā ſecuritatemaſſumatis audientesvos a deo mūdari: ſꝫvtilē timorē habeatiſSi quis pecca.Si ex humana fragilitate nō poteſtis oīavicia cauere: date operaꝫ. vt ſaltē maiora ⁊aꝑtiora caueatiſ. vt n̄apprehēdat uos tētatio niſi hūana. Qd̓ſiquis etiā poſt admonitionē meā ceciderit:nō deſperet.Aduocatum. Nōē aduocatus niſi euꝫvocantibꝰ. diſpliceātpeccata tibi. clama. etipſe audit ⁊ liberat.Habemuſ. Iohānes vir iuſtus cōtemperans ſe infirmis. nōdixit habetis. ſed habemus. Ponit ſe innumero peccatoꝝ: vthabeat aduocatū.Iuſtum. Iuſtusaduocatꝰ īiuſtas cauſas nō ſuſcipit: qui tamen iuſtos nos defendet in iudicio: ſi nosaccuſamus iniuſtos.Et in hoc ſci. q. c.Scire vel cognoſcerenō ſemꝑ ꝓpter noticiam dicitur. ſed propter experimentum etvnionem alterius reiCognoſcimus deumquando vnimur ei. qͥſic noſcit: mandata eius ſeruat. In hoc ſcimus. id eſt. noticiam habemus: quoniā cognouimusvniti ⁊ adherentes ei.Si mandata eius. Debemus fragilitatē noſtram attendere. debemus in peccatis aduocatum quęrere. qd̓ vt impetremꝰ de cuſtodiēdis mādatis laboremus: ꝑ quę ad cognitionē ipſius venit̉Qui dicit ſe noſſe ⁊cͣ. Non eſt magnum vnū deum noſſe: cū ⁊ demones credant ⁊ contremiſcant.Non mandatum nouum ſed uetus. Eadem charitas mandatum vetus eſt: quia ab initio ꝯmendata. eadem nouum mādatum qꝛ tenebris eiectis deſideriū nouę lucis infundit.

a 3