¶ Epiſto. Iacobi.

ſ delectando vel ꝯſentiendo ſ facinus in corde ꝑducit ad actū manifeſte.ꝯcupiſcētia cumʳ ꝯceperit: paritI ſꝑ actum ⁊ in ꝯſuetudinem. praue vite perductum.peccatum. Peccatū cumʳ ꝯſummatum fuerit: generat mortem.ſ ⁊ quia peccata nō ſunt a deo j. ſexiſtimano ꝙ tēptamēta vicioꝝ a deo ꝓcedant ſ quius nihil inutile ꝑſuaderē ſquaſi diceret a nobis diſſentire nō debetis.Nolite itaqꝫˣ errareʸ fratres meif ſmala n̄ a deo. potius bona quia prima gratia ⁊ eius augmentū a deo ē vt caſtitas. ⁊alie virtutes.dilectiſſimi. Omneꝭ datum optiſexecutio ipſarū virtutū. vel vita eterna queē perfecta.mum. ⁊ omneʸ donū ꝑfectum. deſquaſi radius ſolis a ſole.ſurſum ē deſcendens a patre luf Iin cuius nat̉a nulla mutabilitas. ſꝫ idētitaset non ſolū in natura. ſed etiam in diſtributionedonorum: quia ſola dona lucis. et non tenebraserrorum immittit.minū. Apud quē nō eſt tranſmutatio. nec viciſſitudinis obumbraſꝑ aquā regeneratōnis ī filios lucis Iprius filios tenebrarū doctrina euangetio. volūtarie genuit nos verboſad hocveritatis: vt ſimus initiū aliquodſqd̓ a vobis habuiſtis ad vitia labi. a domīocreaturę eius. Scitis em̄ fratreſſuꝑna gratia illuſtrari.ſet vt initiū creature ad qd̓ geniti eſtis in vobis ꝑſeueret.mei dilectiſſimi. Sit autē omnisa doctoribus veritatis.homo velox ad audiendū. tarduſf Fne ante tēpus preſumat docere.autem ad loquendū. ⁊ tardus adFiracundus etſi apud homines. apud deū nōeſt iuſtus.ſquiairam. Ira em̄ iuſticiam dei nonFquia attenti debetis eſſe ad audiendū.operat̉. Propter qd̓ abijcientes

Fin exterioribus faīe et corporis j§ ſecūdum malos homines abundantes in diuitus.omneꝫʸ īmundiciam ⁊ abundanf Fmalieꝓprie ad interioris hoīs prauitatereſpicit contra iram Icū magno honere et nō ſolo auditu ſuſcipite: ſed etiā oꝑe īplete. quia nō auditores legis iuſti ſūt. ſed factorestiā malicię. ī maſuetudineᶠ ſuſcipite inſitū verbuꝫ qd̓ poteſt ſaluaſelſi ī corꝑe tētationes. vel etiam mortem pamini Iopere.re animas veſtras. Eſtoteꝭ factoſine oꝑbusres verbi ⁊ nō auditores tantumIſi ꝑ ſolum auditū ſaluādos vos putatisfallentes voſmetipſos. Quia ſiquis auditor ē verbi ⁊ nō factor.hic comꝑabitur viro conſiderantiſcorporali vbi ſola vmbra relucet.vultū natiuitatis ſuę in ſpeculo.Iquia nō rē. ſed ſolam vmbrā vidit. ſic et illequi habet verboꝝ vmbrā. nō corpus oꝑisConſiderauit em̄ ſe: ſ⁊ abijt. ⁊ ſtaſqui ſolo auditu putat ſe ſaluari: fallitur. ſedtim oblitus ē qualis fuerit. Quiaudiendo verbum euangelii.autēʳ ꝑſpexerit in lege ꝑfecte liberꝯtinuatione operis.tatis. ⁊ ꝑmanſerit non auditor obliuioſus factus. ſed factor operisnō in auditu ſi futuro. et ſi hic miſerhic beatus in facto ſuo erit. Sinō ſolū ſitis factores verbi. ſed et linguam refrenate ſꝑ fidē quā habet et ꝑ opera fidei.Iquis autē putat ſe religioſum eſſe non refrenās linguam ſuā. ſedſnō intelligens ſe puniendū ꝓ peccato līgue.ſeducēs cor ſuum. huius vanainutilis nō munda.ſin cordis intentione. ſoperis executōeē religio. Religio munda ⁊ īmaIqui nō fallit̉ in diſcernēdo ſicut homines. etqui filiis pie ꝯſulit et retribuit.culata apud deuꝫ ⁊ patrē hęc eſt

nec tn̄ omnino deſiſtit. ſed ſedet in occultis vt interficiat innocentē.Aug. Tribus modis tētatio agit̉. ſuggeſtione hoſtis. delectatione. veletiā ꝯſenſu nr̄ę fragilitatis. Ꝙ ſi ſuggeſtioni nō ꝯſentimus: tentatio nobisad victoriam ꝓuenit. Si ſuggeſtio illicit: delectando offendimus. ſed nondum mortē incurrimus. At ſi delectationē ꝯcepti facinoris in corde ſequit̉partus prauę actionis: iam nobis mortis reis victor hoſtis abſcedit.Diuerſa intentione tentat deus ⁊ diabolus. Diabolus tentat vt ten tatum in triſticiā mittatin amaritudinem. inmurmurationeꝫ ꝯtradeum. ⁊ in deſperationem. Deus tentat vthomini ſuā infirmitatem agnoſcenti ⁊ cōfitenti in ſola ſpe diuīęmiſericordię conſtarefortitudinē oſtendat.Unde. Nam virtusin infirmitate cognoſcit̉ ſiue ꝑficitur. Et īpſalmo. Infirmata ētu vero ꝑfeciſti eam.In tentationibus triſticia repellit̉ gaudioIn ſucceſſibus auteꝫſuꝑbia timore deprimitur.Mortē generat.Sicut qui tētatus ſuperat. pręmia vitę: itaqui ꝯcupiſcentijs illectus ſuꝑatur: meritoruinaꝫ mortis īcurrit.Omne datū ⁊cͣ.Oſtenſo ꝙ vicia nōa deo nobis. ſed a nobis ſunt. ecōtra oſtendit. qͥa quidquid boni agimus. non a nobis. ſed a deo ē. vndepatrē luminū vocat̉.id ē. autorē omniumſpiritualiū donorum.Datum refert̉ ad naturā. donū ad gratiā⁊ datum ipſi homini.donum gratię ſolet aſcribi. Sed ⁊ bonumnaturę a deo eſt. Itbaptiſmo gratia datum optimū. Et ī datōne ſpirituſſancti donum ꝑfectum poteſt ītelligi.Non ē uiciſ. obLumen eius aliqͣ vmbra n̄ intercidit: vt aliqua mala īmittat. Sed ſemꝑ bona lucis dona. in nobis aliqn̄ ſunt donadei. quę ſuꝑuenientia obumbrāt peccata. qd̓ non in deo.Uoluntarie Omne bonū ē a deo. ⁊ non meritis veſtris ad hoc acceſſiſtis. ſed ſola gratia diuinę voluntatis.Ut ſimus initiū ⁊cͣ. Nec ꝑ hanc geniturā putemus nos eſſe qd̓ ipſeē. Sed quendā principatū in creaturis adoptione nobis conceſſit. VUndealius tranſlator. vt ſimus primitię creaturarum eius.Sit autem ⁊cͣ. Supra monuit ad tolerantiā tentationum: deinceps īſtruit moralibus pręceptis.Primo admonet aurē accōmodare docenti. ſero os aꝑire ad docendūquia ſtultū eſt. qd̓ nō didicit homo alijs p̨̄dicare. Qui ergo ſapientiā diligit: primo hanc a deo poſtulet. de hinc magiſtrū veritatis īquirat. ⁊ linguānon ſolū ab ocioſis ſermonibus coerceat: ſed etiā a veritate p̨̄dicanda quānuꝑ acceperat. vnde ſalomon. Tempus tacendi. tempus loquēdi. quia tutius veritas audit̉ qͣꝫ prędicatur.Cardus ad ira. Non temere ⁊ ſine cauſa iraſcat̉. vel ꝯtra ſubditos

peccantes. vel contra quoſſibet fratres. vel ꝯtra fęlicitatē malorū. quia maturitas ſapientię nō niſi trāquilla mente ꝑcipitur: Et qͥ iratus iudicat. etiāſi iuſticiā iudicat. tamen diuini examinis iuſticiā in qua ꝑturbatio nō cadit: non poteſt imitari.Propter quod. Vonuit ad inquirendā doctrinā. ad quā ſuſcipiēdam: ⁊ vt in ea poſſint ꝓficere: hortat̉ ad mundiciā corporis ⁊ animę. Quinon declinat a malo: non poteſt bonum facere.Inſitū uerbum.Quod veſtris cordibus p̨̄dicando imponimus. vel verbū qd̓inſitum ⁊ ſeminatū ēin die redemptionisquando vos genuitdeus: nunc ꝑfectiꝰ ſuſcipite. ⁊ oꝑbꝰ īplete.qd̓ ī myſterio tenetisConſiderati uul.nati. Allegꝭ. Quiꝓponit in animo ſuoꝯſiderare in ſcripturis qͣſi ī ſpeculo. vultum naͣ. qualiter homo ſit natus. qͣꝫ fragilis. vel quid futurꝰqͣꝫ breuis ęui in quantis miſerijs poſituſ. cōpunctioneꝫ magnā ⁊voluntatē pęnitendiꝯtraxit. ⁊ ſtatim aliqͣtentatione ſeductus:obliuiſcit̉ ꝯpūctōis. ⁊ad peccata redit. Cuius inconſtantię ꝯparatur: qui libēter verbum audit: ⁊ implerenegligit. ⁊ eſt ſimilitudo inter illuꝫ qui ſpōte ſua ſine doctore ſead ſcripturaſ ꝯplicuit⁊ illū qui ab alio ſcripturas audit: cū neuter impleuerit.Puer cū naſcit̉: vagit ꝑ quod indicaturdolor animę ꝙ inuita intrat ad miſerias carnis. quem dolorem poſtea obliuiſcitur: ꝯſueta illecebriscarnis.In lege perfe. li.Legem ꝑfectę libertatis: gratiā vocat euāgelij. quę ꝑfecte liberos facit a ſeruitute timoris. Qui legē tenenebant: in timore ſeruiebāt. Quiſquis eā tranſgrediebat̉: ſine miſeratōelapidabatur. hec lex neminē ad ꝑfectum ꝑduxit. quia ⁊ ſi cōgebat timoreſeruire: non dabat gratiā vt ꝯpleretur amore. ⁊ a pęnis inferni nō poteratliberare. Sed charitas quę dat̉ in euangelio. mittit foras timorē: ⁊ ducitad vitam.Si quis putat ſe ⁊cͣ. Monuerat vt verbū dei nō ſolū audirent. ſedetiam implerent. Nunc vt vndiqꝫ munitos reddat addit. Nil valere hęcomīa: niſi etiā lingua refrenet̉ a detractionibus mēdacijs blaſfemijs. ſtultilo quijs. multiloquio. Quia corrūpunt bonos mores colloquia praua.Religio munda ⁊cͣ. Quia dixerat factorem operis beatum. nunc q̨̄facta maxime placeāt dicit. ſcilicet miſericordia ⁊ innocentia. Nam in eoꝙ pupillos ⁊ viduas viſitare iuſſit: cuncta quę erga ꝓximum agere debemus inſinuat. Ꝙ immaculatos a ſęculo iubet cuſtodire: Uniuerſa in quibus nos caſtos obſeruare decet oſtendit. In quibus ſunt ⁊ ea quę ſupraobſeruari monuit: Ut tardi ad loquendū: tardi ad iram.