¶ AdHebreos

XI.

f5 qui poterat abſcondere eum jͣ. ſ per fidē trāſlaiꝰ. quia per fidem iuſtus. iuſtus qꝛ placuit deotranſtulit illumʸ deus Ante tranſFid eſt. multi teſtabantur eum placuiſſe deo.lationem enim eiusᶠ teſtimonium5 per fidem placuit. ſedhabuit placuiſſe deo. Sine fidevel enim 5 adeo fides eſt neceſſaria.autem impoſſibile eſt deo placeref § ſine fide nō poteſt placere. quia nec accederequemquā. Credere enim oportetcredere. hoc ſcilicꝫ qꝛ. Sdeus. ſ ꝙaccedentem ad deum. quia eſt. et5 quid ergo eis lexinquirentibus ſe remunerator ſit.quia credidit deo dicēti. finis ē omnis carnis. ⁊ſi nulla ſigna videret diluuii.Fide noe reſpōſo accepto de his q̨̄fſ a deo credebat quod nondū videbat ꝙ metuens ⁊cͣ.adhuc non videbantur metuensaptauit archam in ſalutem domuſfidē vel archam. fdam nabilēoſtendit. ſ quia dum videret eā fabricarinon credidit.ſuę. Per quaꝫᶠ damnauit mundū⁊ iuſticie quę per fidē eſt heres ē īper fidē.cū prius abramſtitutus Fide qui vocatur abrahāob ediuit in locuꝫ exire quē accepturus erat in hereditatē. ⁊ exijt neſſ adeo credebat deo ſ melioris terre .i. vite eterne j.Ferat vt alienigena. ⁊ in caſulis. qꝛ vt ſubdit expectabat fundamēta habentē ciuitatemciens quo iret. Fide demoratus ēin terra repromiſſionis tanquā inquāuis ſibi ꝓmiſſa j. §. i. ſicut iſaac ⁊ iacobhabitauerūt ibi. nō enī eodem tempore cohabitaueruntaliena. in caſulis habitandoˣ cumiſaac et iacob coheredibus reproIcur itamiſſionis eiuſdem. Expectabat eīſquia ſtabilis5 celeſtemfundamenta habentem ciuitatemcuius artifex et cōditor deuſ. Fideſ in propria perſona. non in vicaria.§ fecunditatemet ipſa ſara ſterilis virtutem inFſterilis. etiam in ſenio.conceptione ſeminis accepit. ſetiſhac fideam preter tempus etatis. quoniāfideleꝫ credidit eſſe eum qui repro

miſerat. Propter quod et ab vnof§ ab vno tot quod mirabile eſt.orti ſūt. et hoc emortuo. tāqͣꝫ ſi dera celi in multitudinē. et ſicut harena que eſt ad oram maris innume5. i. adherentes fidei. vel mortuiſunt nō acceptis ī terra promiſſionibus ⁊ hec iuxta fidē eoꝝ. ſperabāt enī ſibi promitti celeſtia. nonterrena.rabilis. Iuxta fideꝫ defuncti ſuntſpreter enoch tranſlatum.§ plenarie.omnes iſti non acceptis repromiſſimplendas. ſ poſt mortē ſuam. in aduentu chriſti.ſionibus. Sed a longe eas aſpicipromiſſionibus applaudentes. liceteſſent remoteentes ⁊ ſalutantes et confitentes.quia peregrini et hoſpites ſunt ſulicet morantesper terram. Qui enim hec dicunt.ſignificant ſe patriā inquirere. Etſi quidem illius meminiſſent de qͣſ patet quia nolebāt reuertiexierunt. habebant vtiqꝫʸ tempusreuertendi. Nunc autem meliorēf et quia hanc petunt. § patriam.appetunt. id eſt. celeſtem. Ideonon erubeſcit. § qui dicitur deus angelorumnon confunditur deus vocari deIabraam yſaac ⁊ iacob. §appetunt celeſtem vel non erubeſcit. quia ſui ciuus eorum. Parauit enim illis ciin qua erunt ſui cōciues.non re ſed voluntate.uitatem. Fide obtulit abraā iſaac5. i. cum deus oſtenderet quis eſſet. ad exempluꝫaliorumcum temptaretur. ⁊ vnigenituꝫ oſſid eſt. in quo facte erant.ferebat ī quo ſuſceperat repromiſſiones. Ad quē dictum eſt. quia in.jͣ. § quomodo ergo deum veracem credebat.iſaac uocabit̉ tibi ſemen. arbitrāsſicut de nihilo facere.quia ⁊ a mortuis potens eſt ſuſciquia tantam habuit fidemtare deus. vnde eum et in paraid eſt. ſignificationem ſhabitaſ quebolam accepit. Fide et de futurisnon videbantur

demus. Non enī morsextinxit famā fidei. Exfide ⁊ patiētia p̄cedentium conſolatur iſtos.Abel adhuc loquiturqꝛ alios ſuo exemploadmonet vt iuſti ſint.Interemit eū quidemmors ſed non cū eo interemit gloriam eius ⁊jemoriam.Quia eſt. Eſſep̄rie deo ꝯuenit quia īmutabiliter.Fide nōe ⁊c̄. Aliud exempluꝫ ponit denoe ad ꝯmendationeꝫfidei dicens.¶ Et iuſticie .i. fuitiuſtus ex fide. ſicut patres ſui. Niſi enī iuſtꝰeſſet: hoc ei deus nō p̄xide qui vo. a.Hic ad pr̄es iudęorideſcendit. oſtēdit ī eis⁊ in prioribꝰ omneꝫ iuſticiam ex fide habuiſſe originē. Et ponit exemplū de abraam.O bediuit. deo dicēti ſibi. exi d̓ terra tua⁊ de cognatōne. hoc iāfecerat. Hoc enī dictūeſt iam egreſſo de terrchaldęoꝝ. ⁊ iam cōſtituto in meſopotamia.Nō ergo dn̄s corpusſed animuꝫ a terra ſuaauertit. ne velit reuertiNō eī exierat in̄ aīmoſi redeundi tenebatudeſiderio quod deſideriū deo iubēte ac iuuāte ⁊ illo obediente fueat amputandum.¶ Quoniā fi. cre.Priuſ riſit. ⁊ ſi ex gadio. non tn̄ plena fide.ſed poſt verbis angelin fide ſolidata eſt. Riſerat etiā abraaꝫ qn̄ eipromiſſus eſt. Sed riſus ille admirationisfuit ⁊ gaudij nō dubnis.¶ Ab vno. Vterovel abraā ex emortuoquātum ad ſeniorem.Senior enī fęmina ⁊ ſiadhuc fluant illi ſolita mulierum: de ſene parere non pōt. de iuuene poteſt. Senior etiā vir gignere pōt: ſꝫ de a doleſcētula ſic abraaꝫ poſt mortēſare de cetura. quę iuuenis erat potuit generare¶ Tanqͣꝫ ſidera cęli in multitudine. Hoc dicit qͣꝫtū ad bonos .i.ſui luce virtutū ⁊ ml̓titudine comꝑantur ſideribus.Et ſicut harena. Hoc quantū ad malos .i. qui inſtabilitate ⁊ numero comparātur harenę. Mare. gentilitas. ora ritꝰ eius. cui propinqui factiſunt aliqͥ iudęi. nō tamen in gētilitate¶ Et ſalutantes. Utitur verbo tranſlato a nauigantibꝰ qͥ longe proſpiciūt deſideratas ciuitates qͣs an̄qͣꝫ īgrediāt̉ ſalutatōe p̨̄ueniūt. Ex metaphora gͦ nauigantiū dicit Et ſalutātes. id ē gaudētes ⁊ deſiderātes easvt faciūt naute lōge viſis ciuitatibꝰ. Et ideo ꝯfitebātur ꝙ peregrini. qui.ſ. in aliena patria nihil habēt

Hoſpites. Qui depatria non ſūt. ⁊ iſti cōfitebātur ſe nō eſſe demundo. neqꝫ aliqͥd ſehabere ī mundo. iō hͦcōfitebantur. Qui enīhoc dicunt: dāt intelligi ꝙ aliā pr̄iā q̨̄rūt ꝙip̄i ſigficare volebātEt ne putarꝫ qͥs ꝙ illam de qua exierant q̨̄rerēt. ſubdit. Et ſi quidem.Deus eorum.In iſtis honorat̉ ſicutper malos blaſphema¶ Deus eoꝝ. Augꝰ.ſuper iohāneꝫ. Qui ēdeus oīs creaturę. ſednon fruſtra hūc honorem tribuit eis. ſed qͥain eis nouit ſincerā ⁊ p̨̄cipuā charitatem. ⁊ qꝛin eis tribꝰ conſummauit mirabile ſacramentū futuri populi Perliberas enī genuerunt⁊ in libertatē vt abraāper ſarā. ⁊ yſaac per rebeccā. ⁊ iacob ꝑ lyā etrachel ⁊ in ſeruitutemſicut ab yſaac ꝑ rebe ccā genitus eſau cui dictum eſt. Seruus erisfr̄is tui. per ancillas n̄ſoluꝫ in ſeruitute vt abraam. ꝑ agar hiſmahele. ſed etiā in libertatem. vt iacob per balaam dan ⁊ neptalim: ⁊ꝑ zelpham gad ⁊ aſer.Ita ꝑ ſpūales ⁊ boniliberi ſicut ꝑ paulū illide qͥbꝰ ipſe dicit. Imitatores mei eſtotē ſicut⁊ ego chriſti. ⁊ mali ſerui. vt per philippuꝫ ſymon magus. Et ꝑ carnales non ſolum maliſꝫ ⁊ boni. quibꝰ diciturQue dicūt facite. quęaūt faciunt .n. f. Hocſacramētū quiſquis inpopulo dei prudēteragnoſcit: vnitatem ſpiritus in vinculo pacisvſqꝫ in finē quibuſdācoherendo. qͦſdaꝫ tolerando cuſtodit.Cum temptaretur. Non tēptauit deus abraam. q. qui fidem eiuſnoraret: ſꝫ vt ipſe abraā ⁊ mūdꝰ fidei eiꝰ vnitatē ⁊ firmitatē cognoſceret¶ Arbitrans quia a mor. ⁊cͣ. Nō trepidauit abraā credere. qn̄ ꝓmittebat̉. Nō trepidauit offerre qn̄ exigebat̉. Eiꝰ dextera erigit̉ ad ſacrificiū. vtmoreret̉. cuiꝰ cor erectū eſt ad fidē vt naſceret̉. Nec fuit religio credētis ꝯtraria deuotōi obtꝑantis. Promiſſionē pr̄ piꝰ fidelit̓ tenēs quam ꝑ hūc oꝑtebat īpleri quē deꝰ iubebat offerri. Non heſitauit ꝙ ſibi reddi poterat īmolatꝰ. qͥ dari poterat nō ſꝑatus. Nō ſibi fecit q̨̄ſtionē qͣi de ꝯtrarijs ⁊ ſibi aduerſantibꝰ verb̓ dei ꝓmittētis filiū naſcituꝝ ⁊ poſtea dicētis. Occide mihi filium tuū. Sꝫ erat ī corde eiꝰ fides īcōcuſſa ⁊ nō deficiēs. qua credidit deuꝫqͥ dedit. vt ille de ſenibꝰ naſceretur. poſſe etiā de morte reꝑare.Et in parabolam. Fide obtulit abraam. non ſolum in re. ſꝫ etiam īſignificatōe. Intellexit enī chriſtū ſignificari. cuius deitas non moritur. ſed

3