¶ Ad Sebreos
L
Fideo vna tantum obtulitrſ ⁊ a peccato ſanctiſicauit. ⁊ ſanctos in omnibus conſummauit.Una enim oblationeᶠ cōſummauitqͣꝫdiu durabit hoc ſeculum. ¶ Non ſolum egohoc affirmo. ſed ⁊ ſpirituſſanctuſ noſtra verba cōfirmat de ſanctificatione ⁊ conſūmatione.in ęternum ſanctificatos. Cōteſta§ vel nobistur autem nos ⁊ ſpirituſſanctus.ſ ſpirituſſanctus in hieremia. j. ſ vere teſtamentum. vera enim ſunt que promittit. ⁊ nō niſi iuſtaPoſtqͣꝫ enimdixit. hoc teſtimoprecipit. id eſt nouum.§ mihi prenumeratosnium quod teſtabor ad illos poſtſ teſtabordies illos dicit dominus. daboſ non ſicut patribus dedi in tabulis lapideis ſꝫ.Iin intellectibusleges meas in cordibus eorum: etI in voluntatibus.precepta meain mente eorum ſuperſcribam easſ in ſeF contra proximum.⁊ peccatorum ⁊ iniquitatum eoruꝫF id eſt. poſt tempus gratie. f ſ ad eternamnam. j ſ nec hic. nec in futuroecceliamᶠ nō recordaborī amplius. vbidicitur remiſſio peccatorum facta. vbi autem hoceſt. ceſſat oblatio legis.autem horum remiſſio: iam nō oblatio pro peccato. Habentes itaqꝫ5oſcerti ꝙ nitrabimus in ſanctaſanctorum celeſtia per ſanguinem chriſtifratres fiduciam in introitum ſanf ſ quam viam nobis factam .i. quem introuum.ctorum ī ſanguine chriſti. quā iniſ chriſtus: qui primus aſcendit. ⁊ per hoc certi ſuius. ſſ quia nullus ante eum intrauit. I manentem. quia poſtea nulli fidelium clauſa eſt.ciauit nobis viam nouam ⁊ viuēf§ caro velabat oeitatem. ſ vel quia ſub velamine fidei ſumitur a fidelibus.tem per velamen. id eſt. carneꝫ ſuf 5 per ſe. j. § chriſtuꝫ ſqui ſemper viuit ad intervellandum pro nobis ſ pre omnibus.am. ⁊ ſacerdotemʳ magnum ſuIpopulum dei. ſ ad introitum ſanctorumnō ſimulato.per domum dei. accedamus veroI intellectu ſ ſſ. hoc non poteſt eſſe. ſaltem plenafide j quod debemꝰ. quia ⁊ corda ſpirituali aſperſione haberemus mundata.corde īſplenitudine fidei. aſperſif Ia conſcientia prauitatisj. ſid eſt. peccatuꝫ corporale originale ſcilicet abluitur aqua baptiſmiI illi corpora.corda a cōſcientia mala. ⁊ ablutiſ ⁊ qͥdqͥd occurreritcorpus aqua munda: teneamusſ que de eternis §que eſt cauſa eius ſ vt nonad terrena declinemusſpei noſtrę confeſſionem indeclinapes non eſt vacua. non confunditbilem. Fidelis enim eſt qui repro-
§ que ſperamus 5alter alterum non vt inuideat ⁊ inſidietur. ſed vt alter alterius exemplo prouocetur ad dilectionem ⁊ bene operandum.miſit. Et conſideremusˣ inuicem īque in animoprouocatione charitatis ⁊ bonoItempore perſecutionis.§ colrum operum. non deſerentes collectos in fide nobiſcumˣ. Sunt enim qui vel timore perſecutionis cedunt. vel propria preſumption a peccatoribus vel imperfectis vt iuſti videantur recedunt.lectionem noſtraꝫ: Iſicut conſuetudinis eſt quibuſdam: ſed conſoveſtrumI eosf §conſolemur j. ſid eſt. quanto magis inſtat paſſio. ne quis culpa veſtra deſit ſid eſt. quopropiores eſtis fini ⁊ premiolantes ⁊ tantomagisˣ quanto viretributōis.deritis appropinquantem diem.charitas tenenda eſt. ⁊ a malis ceſſandum. voluntarie eī nō relinquitur alia hoſtia. quod quidāforſitan preſumerent credere.Uoluntarie enim peccantibus nobis poſt acceptam noticiam verita§ amplius chriſtus:tis iam non relinquitur pro peccaf¶ Quaſi. non relinquitur hoſtia pro peccatis. ſꝫrelinquitur quedam expectatio ⁊cͣ.tis hoſtia. Terribilis autem quehec pena interim eſtinfeſtada expectatio iudicij. et ignis ęmulatio quę conſumptura eſt aduerſahriſprobat per minus 5. i. preuaricans.rios. Irritam quis faciens legemmoyſi ſine vlla miſeratione: duobꝰſ conuictus ſmorte quā lex p̄cipitvel tribus teſtibus moritur: quan§ ergo.tomagis putatis deteriora mererif ſ vilipendit. vt non credat ſufficere ad ſalutemſu pplicia. qui filium dei conculcaſed animalia ſ chriſti f5 confimatoreꝫ noui.uerit. ⁊ ſanguinem teſtamenti polpeccata purgare non valentem. IC remiſſionemaccepit. ⁊ ita contra eum grauius peccat.lutum duxerit in quo ſanctificatuſeſt: ⁊ ſpiritui gratię contumeliamtalis puniēturſ qͣꝫ verus qͣꝫ potēs.fecerit? Scimus enim qui dixit:fI iniuriarum veſtrarum ſſeruate. (ſi alienasvindicat iniurias. etiam ſuas.Mihil vindictam ⁊ ego retribuaꝫf§ ſeparando bonos a malis ſpurgabit.Et iterum: Quiaʸ iudicabit domiquantomagis inimicos puniet deus ⁊ nonleuiter.nus populum ſuum. Horrenduꝫ
¶ Poſtqͣꝫ enim.Quaſi. qd̓ modo nonvalet ad ꝓbatōem noſtram: adiecit alia quęcorroborant vtrunqꝫqd̓ dicimꝰ .ſ. dando. l.m. qd̓ pertinet ad ꝯſūmatōeꝫ ⁊ peccatoꝝ ⁊ īiquitatū. e. iā nō re. a.qd̓ pertinet ad ſanctificationem.Superſcribā.Non dicit ſcribam ſꝫſuperſcribam qꝛ legesillę ſuꝑ vires hominūſūt. in quaꝝ ꝯpletōnenullꝰ ſufficiet. niſi opegratię. ī his verbis d̓rqd̓ cōſummat virtutibꝰ. Et peccatoꝝ. h̓ d̓ruod ſāctificat.Et peccatorū.⁊cͣ. Sub intulit. ⁊ peccatoꝝ ⁊cͣ. ⁊ iō iam nonneceſſaria ē hoſtia. qd̓aꝑit. vbi aūt. h. r.Ubi aūt ho. re.Non ſolum ex hac auctoritate videri p̄t qd̓iheſus ſanctificat ⁊ cōſūmat. ſed qd̓ oblatioiam poſt tempꝰ gr̄ę nōeſt facienda ꝓ peccatiſqn̄ facta ē remiſſio.Habētes itaqꝫ.Finito grādi ſermonede pōtifice magno eiꝰqꝫ noua lege ⁊ ſacrificio q̨̄ veteribꝰ p̨̄tulit ſb̓ducit̉ moral̓ inſtructioin qͦ eos hortat̉ ad mita. ſꝫ maxime ad fidempacīaꝫ pacē mūdiciaꝫ⁊ fraternitatē charitatis. Et infert ex omībꝰſuꝑioribus. q. qꝛ vnahoſtia ꝯſūmat. ⁊ qꝛ ſacerdos ẜm ordinē mechiſedech. ⁊ qꝛ on̄ſa tāta diſtantia. ꝙ illa minora. hͨ maiora. igiturhabentes.Per velamen.Quia fides nō habetmeritum. cui humanaratio p̨̄bet exꝑimentū¶ Per velamē. Perhoc manet via illa peruia. qꝛ ſumunt fidelesvt viaticū carnē chriſti velatā oī ſenſui. Videt̉ enī panis. ⁊ tn̄ vere eſt carochriſti. ⁊ per hoc ꝙ ille ſacerdos ſꝑ interpellat pro nobis.In plenitudine fidei. Quia nihil horum iam eſt viſibile: nec ſacerdos nec hoſtia.¶ Aſperſi. Per hoc oſtendit̉ ꝙ non fides ſola. ſed vita cum virtute q̨̄ritur. Abluti aqua. id eſt. baptiſmo.¶ Fidelis enim eſt. Sicut deus fidelis ī promiſſis. ita nos ſibi fidelesvult eſſe in promiſſis noſtris.¶ Fidem ⁊ confeſſionem habeamꝰ qͣꝫtum ad nos. ⁊ conſideremus. ꝑfectusalios hortando. minor perfectum imitando.¶ Sicut conſuetudinis eſt. Culpat ſcindētes vnitatem charitatisInde hortatur ad ea quę conueniunt fideiqͣi inter alios non poſſent habitare cauſa ſanctitatis ſuę. qui potius ſuo ex
emplo debuerunt conſolari eos.¶ Sed conſolantes. Cōſolatur laborantem. qui pariter inlabore perſiſtit. qꝛ lubleuatio laboris eſt viſio collaborantis. vt īitinere fit.¶ Uoluntarie enim peccantibusId eſt. nobis in volūta te peccādi manentibuſ: non ꝓdeſt xp̄us qͥeſt hoſtia ꝓ peccatis.iam in hoc pręſenti. ꝑquod conſtat qd̓ nec īfuturo. poſt acceptamnoticiam veritatis .i.quāquā veniſſemꝰ adfidem. pro qua quidāſecuri ſunt quaſi nūqͣꝫperituri. Nō ait volētibꝰ. ſꝫ voluntarie: qͥavolūtariꝰ ē qui in aliqͦaſſiduus eſt. volens qͥad tempus. vel etiamſi voluntate nedum actu peccemus.¶ Iam non relinquitur. Sicut in veteri lege datum eſt ſępius offerri hoſtias ꝓpeccato. Non enimchriſtus iterum immolādus eſt pro peccatisquod ſemel factum eſt⁊ ſecundo non ē opusSed magis opus manere in fide ⁊ veritate.Quod ſi non: iudiciūte expectat. niſi per pęnitentiam renoueris.Ideo ſubdit. Terribilis auteꝫ. In hoc nonpęnitentiam excluſit̓.ſed ſecundum baptiſmum. Non dicit. noneſt vltra pęnitentia vl̓remiſſio. Sed hoſtia.id eſt. crux ſecunda.quia vna ſufficit. volens ne vltra hoc expectemus. ſed pęniteamus.Duobus veltribus tęſtibus.Conuictus. Quid ergo illi contra quos perhibent teſtimoniuꝫ angeli. ⁊ ſācti. ⁊ propria conſcientia.¶ Conculcauerit. Conculcat chriſtum qui libere peccat abſqꝫ timore ⁊pęnitentia. ⁊ qui eo indigne participat. ſanguinem pollutuꝫ ducit. ſi ab eomundatus ad vomitum redit. ⁊ pęnitere negligit. Spūi iniuriꝰ eſt qui eiusbeneficium grate non ſuſcipit¶ Pollutū du. Qui per carnales obſeruantias credit peccata dimitti.a quibus retrahit nos ſanguis chriſti. ⁊ ita pollutus eſt. ⁊ nos polluit. ſi abeo vnde remiſſio nos retrahit¶ Spiritui gratię contumeliam fecerit. Id eſt. ſpirituiſanctogratis dato. vel qui dat gratiam: contumeliam facit. qui remiſſionem quaꝫipſe ſpiritus facit: aſcribit carnalibus obſeruantijs. vel qui eum male viuēdo a ſe abijcit.
a 2