C. XI.¶ Prime. Ad Corin.
A4
ſ priuspoſtea naſciturviro. ita ⁊ per mulierem vir. Om¶ Et corpus ⁊ aīa vtriuſqꝫſ Et cū hec ſintnia autem ex deo. Uos ipſi iudicate: Decet mulierem non velatamſ vel nam.orare deum; Nec ipſa natura docet vos. Ꝙ vir quidem ſi comamScd̓m legem que hoc prohibꝫnutriat. ignominia eſt illi. Muliervero ſi comam nutriat. gloria eſt ilI vt reā ſe cognoſcat ⁊ ſubditāli: quoniam capilli pro velaminedati ſunt illi. Si quis autem vidediſcretōe nō vult vti ſed auctoritate ſ apoſtolitur contentioſus eſſe Nos talem¶ Id eſt. nec moīſes nec chriſtus ſic docuit vt virvelet caput nō mulier.conſuetudinem non habemus: nede alijs gentibus ad fidem chriſti vocatad̓ dictum ē de velādis capitibꝰqꝫ eccleſia dei. Hoc autē pręcipioSed improbans Id eſt. non ad vſuꝫ perfectōnis ſed ad detrimentum dānatōis ſ vt deceretnon laudanſ ꝙ non in melius: ſed§ ad dominicam cenam ſ primūin deterius conuenitis. Primummalum diſſenſio. vnde oriuntur ceteraquidem conuenientibus vobis inque exigit charitatis vnitatē ſdiſcordiaseccleſiam. audio ſciſſuras eſſe: ⁊ ex5 in quibuſdam eſſe quod non eſt inutile bonumfſ non vult. ſed ſcit futuras. jͣ. ſ vt in his qui dubitant de reſurrectōne. I vtile eſt.parte credo Nam oportet ⁊ hęreF§ nō tantū reprobi ſed ſqui dicunt ego chriſtiſes eſſe: ſvt ⁊ qui probati ſūt maniinter vos ſ qd̓ fieri dēt non tamcorporum ꝯſortio qͣꝫ cordium glutino. ſ ⁊ qꝛ īvobis ſciſſure:feſti fiant in vobis. Conuenienti-
.f. ſ ex hoc ſolo ꝙ ſciſſure ſunt in vobis ſ vel iamin preſenti hoc damnum habetis in futuro peiusſ non licet.bus ergo vobis in vnumᶠ iaꝫ noneſt dominicam cęnam manducareveſtrum contendentiumUnuſquiſqꝫ enim ſuam cęnaꝫ pręante dominicā cenam. § totum quod obtulitnon ad erogandū. pauperibꝰ ſſcui nihil datisſumit ad manducādum. Et aliusτ cum ſobrii eſſe deberetisquidem eſurit: alius auteꝫ ebrius§ ſed ſ in domībus potius faciendumeſt. Nunquid domos non habetiſad manducandum ⁊ bibendum:ſ domum oratōnis § quod vere facitis. ⁊ ſinon putatisAut ęccleſiam dei contemnitis: et§erubeſcere facitisconfunditis eos qui non habent:§ ⁊ cū hec ſint non inuenio quid dignū ſit vobis..f § in alijs. in hoc nihil laudabile īuenioQuid dicam vobis? Laudo vosf ſ non laudo. quia corpus domini eſt quod ſumere debetis. ⁊ in eius commemoratōe 5. Ꝙ. qd̓in hoc nō laudo. Ego enim accepiego ab ipſo didici hoca domino quod ⁊ tradidi vobis.quoniam dominus noſter hieſusimminente iam paſſione. ⁊ ideoacceptius tenendum.chriſtus in qua nocte tradebaturde reꝑatōe hoīm ſic futuraaccepit paneꝫ. ⁊ gratias agens fref 5. i. gratum ⁊ acceptum intelligite. fide comedite ſ vt conformes mihi ſitisgit ⁊ dixitˢ: Accipite ⁊ manducate.quod aliud videtur fſ illud idem ſubſtantialiter. vel ſcd̓m efficacianHoc ē corpꝰſmeū qd̓ ꝓ vobis trad̓ dixi .i. corpꝰ meū accipite ⁊ m. vt ſicut priceffi. ſic ſeqͣmīf §. i. ī mēoriā paſſiōis ⁊ mortis. m.det̉ Hoc facite ī meaˡ ꝯmemoratōꝫ
ꝙ altero admiſſo. alter non ſit excludendꝰ. Nam ſicut mulier de viro ⁊cͣ.¶ Oīa autē ex d. Poſtqͣꝫ ſingula dixit vt oīa d̓o. vni prīcipio ſubijceret: addit oīa ex deo. vt neqꝫ mulier de ſubiectōe doleat. neqꝫ vir de exaltatione ſuperbiat.¶ Uoſ ipſi. Quia eius traditōnem non ſeruauerāt: qd̓ eis ſuccenſet iānon ex auctoritate traditōnis ſuadet. ſꝫ ex natura. Natura nō docet qꝛ virſi comā nutri ⁊cͣ. Ideo gloria mulieri. qꝛ naturaliter hēt. qꝛ ꝓ vela mine. coma enī indiciū velaminis eſt. vt naturę volūtas addatur. Et ideovir non naturaliter comatus. qꝛ nō eſt velādus. ⁊ lex ꝓhibet virūeē cōmatū.¶ Si comam. Coma ſamuelis ⁊ ꝓphetarum ꝓ velamine veteris teſtamēti. ī reuelation ęuāgelij deponit̉.vn̄ cum tranſieris adchriſtū auferetur velamen.tis ſolertia requiraturSed pręcipientis auctoritas attendatur.Non laudansIncipit d̓ dn̄ica cęnain qua multum peccabant.¶ Oportet eſſehęreſes. Non vultnec optat apl̓s eē hęreſes. Sed qꝛ ſic futurūeſt dicit. Et qꝛ hoc vtile ē. ad quid vtile ſubdit: vt n̄ tm̄ reprobi qͥdicūt. Ego ſum pauliSed ⁊ q̇ probati ſuntmanifeſti fiant.¶ Vęreſes. Ut etiaꝫin hijs qui dubitāt dereſurrectōne. Sciſſuręꝓ donis ſpūalibus. ⁊hi malo ſuo proſuntcatholicis. Oēs eī inimici eccleſię vel errorecęcati vel malicia depͣuati proſunt eccleſię.quia ſi accipiūt ptāteꝫcorꝑaliter affligēdi exercent eiꝰ patiētiā. Sivero male ſentiēdo aduerſantur exercēt eius ſapientiā. Ab aduerſario enīmota quęſtio diſcendi exiſtit occaſio. Hęreticus ē qui alicuiꝰ tꝑalis ꝯmodi⁊ maxime glorię principatꝰ qͣꝫ ſui gratia falſas ac nouas opiniones vel gignit vel ſequitur.¶ Dominicam cęnam. Augꝭ. dicit acceptōnē eūchariſtię. quā nō debent pranſi ſumere. vel menſis ſuis miſcere. vt hi quos apoſtolꝰ arguit. Sꝫieiuni ī honorē tāti ſacramēti. licet eī poſt cęnam diſcipulis ſuis dederit corpus ⁊ ſanguinem ſuum. Nō tn̄ iam calūniandū eſt vniu̓ſę eccleſię ꝙ a ieiunis ſꝑ ſumitur. Nam ſaluator quo vehemētius ꝯmēdaret myſterij huiꝰaltitudinē. voluit hoc vltimū infigere cordibꝰ ⁊ memorię eoꝝ. Quo ordīeaut poſt ſumeretur abapoſtolis ꝑ quos eccleſias diſpoſituruſ erat ſeruauit docendū.¶ Unuſquiſqꝫ. Notat illos qui munera q̨̄ offerebāt altaribus pro ſacrificio ꝯficiēdo. ꝑacto illo ſibi reſumebant. nec alijs nō habētibus cōicariſinebant. ſꝫ ſoli ſumebant vt inde etiā inebriarent̉ alijs eſurientibus.¶ Ambro. Munus oblatum totius fit populi .i. vniuerſis cōicari debetqꝛ ī vno pane oēs ſignantur. per id eī ꝙ vnū oēs de vno ſumere oportet.Hos gͦ notat qui ī eccleſia vbi cauſa vnitatis ⁊ myſterij ꝯuenit̉: ſuas oblatōes cauſa diſſenſionis (quā pſeudo ſeminauerūt) ſibi vendicabāt. Tātaseī diſſentōnes inter eos p̄ſeudo ſeminauerāt vt ſuas zelarēt oblatōes ⁊ vē
dicaret. cū vna eadēqꝫ prece oīm oblatōes bn̄dicerent̉. Et hoc ita faciebātvt cęteri vn̄ offerent nō habētes. nō ſumētes ꝑtem cōfunderētur. ⁊ hoc tamcito: vt ſuꝑueniētes nihil inuenirent. Et dum ſic: domi potius agenda ſūthęc. Sed vt corrigantur: formā q̨̄ a chriſto ī hmōi re data ē iterat.¶ Eccleſiam. Eccleſia fideles de qͥbus d̓r: Ut exhiberet ſibi eccleſiamglorioſam. Hoc tn̄ noīe vocari ipſam domū or̄onis apl̓us teſtatur dicens:An eccleſiam dei ⁊cͣ.¶ Laudo vos. Vl̓ſic diſtīgue laudo voſī hoc? vtiqꝫ nō laudo.¶ Ego eī accepi.⁊cͣ. On̄dit myſteriumeuchariſtię inter cęnādum celebratum. noncęnā eē. Medicina eīſpūalis eſt. ⁊ memoriaredēptōis. vt maioraconſequamur. qꝛ morte chriſti liberati ſumꝰHuius ī edendo ⁊ bibēdo memores eē debemus. nouum teſtamētum ī hoc cōſecuti.qꝛ bn̄ficij d̓ini ſāguisē teſtis. vn̄ ad tuitōnēcorꝑis ⁊ aīę ꝑcipimusqꝛ caro chriſti pro ſalute corꝑis. ſāguis proaīa noſtra. Ideoqꝫ n̄manducādum prędixit lex ſanguinem.¶ In qua nocte.In nocte paſſꝰ. ad lucem reſurrectōnis veīt¶ Fregit. In ſacramento .ſ. ẜꝫ ꝙ videbatur. ⁊ integrum a fidelibus credebatur.Fregit. Unū oībꝰdedit. vt ī vnitate permaneant. ſꝫ cum fregitſpontaneā paſſionemſuam oſtendit.Accipite ⁊ mā.hoc ē cor. m. Poſtcelebratū vetꝰ paſchadn̄s corpꝰ ⁊ ſāguinemſuum diſcipulis deditvt on̄deret veteris teſtamēti ſacramēta ceſſaturaIdeo poſt alia dedit vt diſcipuloꝝ memorię tenacius infigeretur. ⁊ ab eccleſia deinceps frequentaretur.Sub alia ſpecie tradidit ⁊ deinceps a fidelibus ſumendum inſtituit. qꝛfides non habet meritum cui humana ratō prebet experimētum. Sub ſpēpanis ⁊ vini qꝛ res huius ſpeciei expreſſam habēt ſimilitudinem cum vtraqꝫ re huiuſ ſacr̄i cōtēta ſcilicet ⁊ ſignificata. ⁊ ſignificata ⁊ n̄ contēta. Contēta ⁊ ſignificata ē caro chriſti quam de virgine traxit. ⁊ ſanguis quem pronobis fudit. Significata vero ⁊ non contenta. vnitas eccleſię in prędeſtinatis vocatis iuſtificatis ⁊ glorificatis. vn̄ hieronimus dupliciter intelligitur caro chriſti. vel illa quę crucifixa ē ⁊ ſepulta. Vl̓ ſpūalis illa atqꝫ d̓inade qua ip̄e dicit. Caro mea vere eſt cibus ⁊cͣ. Et vere qui manducat meācarnem in me manet ⁊cͣ.Sunt itaqꝫ tria ī hoc ſacramento. Unum qd̓ tantum eſt ſacramentuꝫvt ſpecies viſibilis panis ⁊ vini. Alteꝝ qd̓ eſt ſacramētuꝫ ⁊ res. vt caro xp̄ipropria ⁊ ſanguis. Tercium quod eſt res ⁊ non ſacramentum. vt eſt myſtica caro chriſti. Sacramētum vero eſt ſacrę rei ſignum. Et ſpecies illa vtrāqꝫ rem ſignat. ⁊ vtriuſqꝫ expreſſam gerit ſimilitudinem. Nam ſicut panisprę cęteris cibis corpus reficit ⁊ ſuſtentat. ⁊ vinum hominem lętificat ⁊ inebriat. ſic caro xp̄i interiorem homineꝫ magis cęteris gratijs ſpiritualiter reficit ⁊ ſaginat. ⁊ ſanguis ſpiritualieer lętificat. ⁊ ſic īebriat vt ſobrium reddat. vnde calix meus īebrians qͣꝫ pręclarus eſt. habꝫ ⁊ ſimilitudinē cum re
44