Ad Roma.C VIII

ꝑ quē liberi de vtroqꝫ populo⁊ intēſe nec īgratiē iuſticiaᵐ iudei clamāt gentilesdeiʳ in quoſ clamamus abbaʸ paſ vere filii. hoc recognoſcere facit ſpirituſſāctus ſpiritū noſtrūter. Ipſe em̄ ſpiritꝰ teſtimoniū redqd̓ nō leueIdum bene agimusdit ſpiritui noſtro: ꝙ ſumꝰ filij dei.Si autē filij ⁊ hęredes. hęredes qͥFeiuſdē glorie ꝑticipesf qꝛ eius fruemur beatitudine ī quo ⁊ vnde ſimiles eī erimꝰ yin quo ⁊ cū quodemᶠ dei: cohęredes autē chriſtiquo merito ſumꝰ heredes ad eiꝰ ſimilitudinē¶ Reſpicit qd̓ ſupra. ſi facta carnis mortifi. ecceiterū dona ſpūſſancti hac ītentioneſi tamenᶠ ꝯpatimur. vt ⁊ᶠ congloI. i. ſcio ſ ⁊ patiendū ē ꝓ gloria habēda ſi diſtricte nobiſcū agereturrificemur. Exiſtimo enim ꝙ nonIomēs ſimul Itꝑales ſmomētaneeſint cōdignę paſſiones huius temhoc facit ſpiritus qd̓ merita nō poſſunt ſ ꝓꝓmerēdaꝫ ⁊ ſi occulta qͣꝫ oculus nō vidit .n. a. aud. ⁊cͣ.poris ad futurāʳ gloriamq quę reIomnibꝰ bonis ⁊ malis. nō quidē eſſe ī malis ſedtantū in nobis ſ bonis reuelabit̉ ⁊ vere qd̓ probat ab autoritate expectātiū ſexpectās creaturauelabitur īᶠ nobis. Namʳ expectafquādo apparebit qualis futura ē Tideo omniato leranda.tio creaturęᶠ reuelationem filiorūraſſidue in actu expectādi ē. geminatio aſſiduitatem notat quia nōdū apparet qd̓ erit. vel futura ēneceſſe ē vt expectet. qꝛ vani. ſubiecta eſt ⁊ poteſtqꝛ nō amat vana q̄ ſunt omnia mundana vndevanitas vani ⁊ o. v. . i. boni Ihomodeiᶠ expectat. Uanitati eniꝫ crearnō amās iſta caduca Itamē patiēter ferēs ſciēsdeū ſubieciſſe ſe ad ꝯſeruationē humilitatistura ſubiecta ē non volens. ſed ꝓIſed nō ſine ſolatio ſpei hꝰ. qꝛ liberabitur ⁊ ipſavt caput chriſtuspter eum qui ſubiecit ea in ſpe: qͥaNa cura querendi victū ⁊ alia quibꝰ ſeruit̉ noſtremortalitati⁊ ipſa creatura liberabiturꝭ a ſeruivel īteritus ī glorioſam libertatē veniēs quamhabebūt filii deituteᶠ corruptionis in libertatem

rnō volens Q exꝑto crediteglorię filiorum dei. Scimus eniꝫf. i. homo qui habet ꝯmunionē cū omni creatura.ſnō tota etiā dignior ͣ. ꝓ ſua deiectione cūlabore oꝑaturꝙ ſomīsq creaturaⁿ ingemiſcit ⁊ ꝑri. vſqꝫ ad mortē. vel ita oēs precedētes patresfecerūt vſqꝫ ī preſens ſſicut ⁊ que preceſſitturit vſqꝫ adhuc. Non ſolum auſcreatura apoſtoli maiores ꝑ hoc ꝙ primitiasjͣ. tꝑe prius ⁊ ceteris abūdantius ſpiritūſanctūtemᶠ illa. ſed ⁊ᶠ nosʳ ipſiᶠ primitiaſImiſerias habemus vt alij vel in nobis Fē vnde gemimus. nō ſolū ꝓ alijsſpiritus habētes. ⁊ ipſiˢ intra noſfectamgemimus adoptionem filioꝝ dei:nec dilatione nec aduerſis fracti ⁊ .ſ. a mortalitate prius empti a peccato ſ exponit que ſit illa adꝯptioexpectātes redemptionem corexpectamus naͣ certi ſumꝰ quaſi iā ſalui ſimusnō enim a nobis ſpesporis noſtri. Spe enim ſaluiᶠ fares ſperatacti ſumus. Spes aūt quę videturFnon ē ſubiecta ſpei virtuti q̄ nō ē niſi de nō apparētibꝰ 4. i. de ea nō habet̉ jͣ. ſpes enī de futuris.non eſtꝭ ſpes. Nam qd̓ videt qͥscur vel quomō ſperare dicit̉. Ꝙ. qd̓ videtur n̄ſperatur. ſed qd̓ nō videtur. ⁊ ſi hoc ē creſcit hocmeritumſquid ſperat? Si autē qd̓ non viFideo gemimus qꝛ ſq̄ ē aduerſoꝝdemus ſperamus: ſper patientiaꝫdiu in uanis agētes ſque nō videmus nō ſolūī predictiſ adiuuat ſpiritꝰ. ſed ſil̓r .i. ꝑ gratiā ſuāexpectamus. Similiter autem ⁊ſdocens ⁊ faciēs nos orare⁊ vel noſtrāſpiritus adiuuatʸ infirmitatēᶠ noForationisſtrę oꝑationis. Nam quid oremꝰvt ꝯgruit ſorare Tecce infirmitasſicut oportet. neſcimus: ſed ipſeſpoſtulare facit non ꝯtra nos .i. facit gemerpluſqͣꝫ dici poſſit. tum ꝓ hoc exilio tum patrie deſiderio.ſpiritusʸ poſtulatꝭ ꝓ nobis gemi-

de peccatis ⁊ ſua infirmitate ꝯuicti gratiā ſpiritus nō ītelligebant Spiritꝰlibertatis iſtis quibus ſua gratia regeneratio in vitā ęternam ⁊ fides quę ꝑdilectioneꝫ oꝑatur imꝑtita eſt. Unus ergo ſpiritus qui duos timores facitQui ⁊ duo genera ſeruoꝝ faciunt. Eſt enim ſeruꝰ qui ⁊ filius qui timet dominum ⁊ honorat patrē. vnde malachias. Si dominus ſum vbi eſt timormeus. Si pater vbi ē amor meus. Et ē ſeruus qui timet pęnam. ſed nō diligit iuſticiam. Sciendum etiā pręter naturalem timoreꝫ qui omnibus ineſtquattuor eſſe timores.ſcꝫ mūdanum qui malus nec ē a deo. Et ſeruilis qui bonus eſt ⁊ adeo. ſed non ſufficiensInitialis qui bonuseſt ⁊ ſufficiens. Et caſtus qui bonus eſt ⁊ꝑficiēs. de quo hic. ipſe enim generat nos fis dei.In quo clama.Hoc iterum ex douoſpiritus. ꝙ ita nos facit clamare.xibba pater. I.ſacramento eccleſię. inpaſſione dixit chriſtusabba pater. quia ipſaeſt de vtroqꝫ populo.cui ꝯpatiens in ſe oſtēdit filios ſuoſ martireſſcꝫ. non debere deſperare. ſi qua tꝑe paſſionis ex humana fragilitate triſticia irrepat.¶ Quod ſumus fd. Hoc recognoſcerefacit ſpirituſſanctꝰ. dūin eccleſia fit remiſſiopeccatoꝝ. quā ⁊ſi totatrinitas faciat ad ſpiritumſanctum tamē intelligit̉ pertinere. quiaꝯmunis ē patri ⁊ filioamborumqꝫ vnio. perquā fit ſocietas ⁊ vnitas. qua efficimur unūcorpus vnici filij deiUnitas enim nos cōpaginat quā facit charitas q̨̄ non ē niſi a ſpirituſancto. hęc dicuntvt amemus vnitatemtimeamꝰ ſeꝑationēHęredes. Et ſi n̄Secedat deus qḋ dicithumanis legibꝰ. Ueldecedet vt nō videat̉ꝑ ſpeculum in enig. ſicut nunc: ſed facie ad faciem. Poteſt etiā dici ꝙ chriſtus caput noſtrum ad paſſionē decedens nobis reliquit pacis eccleſiaſticępoſſeſſionem. ſicut ipſe ait. pacem meā do vobis p. m. r. v. Chriſtus etiam ēhęreditas ſuoꝝ ⁊ ipſi hęreditas eius. vnde dabo tibi gentes ⁊cͣ. Et item dominus ꝑs hęreditatis meę ⁊cͣ.¶ Si tamen cōꝑa. Mortificare facta carnis. vnde vita erit. nemo poteſt ſine moleſtia: cui neceſſaria ē patientia.¶ Expectatio creaturę. Creatura ſunt boni qui ī creatione dei manētvel quia ſunt cauſa omniū. Corruptio ē vanitas cui ſubiecta eſt creatura.omnia enim q̨̄ naſcuntur infirma ⁊ corruptibilia ⁊ ꝑ hoc vana. quia ſtatuꝫſuum tenere non poſſunt.¶ Creatura. dicit̉ quidqͥd modo in nobis dolet dum carnē mortificamusꝑ ieiunia ⁊ aduerſa. ⁊ expectat modo qd̓ erit ī futuro ſcꝫ reuela. fi. d. Itaqꝫnon naturę alterius. ſed alterius qualitatis diuerſitate a creatura fi. diſtinguens ait. Creatura expectat reuela. fi. d.

Non uolens. Sponte peccauit. ſed non ſponte fert pęnā. ꝙ ſubijciturallacię. ſed ꝓpter iuſticiā ⁊ clementiā eius qͥ ⁊ peccatū punit. ⁊ ſanare ītēdit¶ Quia et ipſa creatu. Modo creatura tantū. cū nondū filioꝝ formaꝑfecta. ⁊ ipſa liberabit̉ vt nos qui iam filij ſumus ⁊ ſi nō apparemus.Quia ⁊ ipſa. Per hoc ꝙ non ait ſimpliciter ipſa. ſed ⁊ ipſa facit intelligiꝙ nec de ipſis deſperandū eſt. qui nōdum crediderūt. qꝛ ⁊ ipſi credituri ſūt⁊ liberabunt̉. qui nondū vocant̉ filij dei. ſed tantū creatura modo dicunt̉.cum nondū gratiā adoptionis receperunt.Homo enī ſignaculoimaginis amiſſo remāſit tantū creatura.¶ Liberabitur.Renelabit̉. Expectatreuela. Subiecit liberabitur. Hęc omnia ꝑſpiritum.Omnis crea. ⁊cͣ.Homo. Omnis ē velcorꝑalis quę ꝑ loca tēditur. vel anīalis quęviuificat corꝑalem. vl̓ſpiritualis q̨̄ regit animalē. hęc eī oīs in homine: quia ītelligit ſpiritu vt angeli. ſentit anima. corꝑe ē localis.Sed nō tota in eo eſt:qꝛ ſunt p̨̄ter eum ⁊ angeli ⁊ alia. Simile dictu. omīs homo videt̉ſolem. ſed nō totus. qꝛoculus tantū.¶ Omnis creatu. inge.Hac vniuerſali locutione n̄ colligit ſingulaomniū generū. ſed genera omniū ſinguloꝝ.Omnis creatū. Ingemiſcit ⁊ par. Augꝭ.Quidam dicunt ꝙ etſummi angeli doleantanteqͣꝫ liberemur pęnitus. Sꝫ ⁊ſi nos adiuuāt ſine dolore hoc faciunt. de quibus ē ⁊ nefas dicere ꝙ ſubiectivanitati. ⁊ a corruptione liberandi. ſed omīsin homine dolet: ⁊ omnis in homine liberat̉⁊ ſi nō in omnibus hominibus.Omnis crea. Amb̓.Omnia elemēta cū labore ſua explēt officiaqd̓ eſt noſtri cauſa. vnde quieſcēt nobis aſſūptis. ⁊ ideo diligenter nos paremus.⁊ ꝓ deſiderio patrię celeſtis.¶ Parturit. Augꝭ. Parturire dolere eſt.Ingemiſcit. Sēper in hoc noua ē. qd̓ notatur ꝑ inchoatiuū verbuꝫ¶ Uſqꝫ adhuc. Quia ⁊ ſi aliqui in ſinu abraę tamē omnis adhuc in hisqui nondū ſunt liberati.Non ſolum. Id ē non ſolū in homine corpus ⁊ anima ⁊ ſpiritus doIent ex difficultatibꝰ corꝑis ſꝫ ⁊ nos ī nobis p̨̄ter corpꝰ. Adoptiōꝫ. vt etiāorpus beneficiū adoptionis accipiat. vt ex oī ꝑte filij dei ſint.¶ Primitias ſpi. Id ē. quorum iam ſpiritꝰ quaſi in ſacrificiū oblati ſūtdeo ⁊ diuino charitatis igne ſuccenſiSpe enim. Ideo dicit vt maiꝰ meritū ſpei videat̉. ⁊ iō dēat ſaluare.¶ Spiritus adiu. infir. Quia ingemiſcimus ⁊ petimꝰ liberari. ſed nevel ante tēpus vel ꝯtrarie petamꝰ ſpiritus adiuuat. Ꝙ oratio impetrat donum dei ē euidēter. ſed ⁊ orare ē ex gratia.¶ Spiritus poſtu. Qualiter adiuuet īfirmitatē noſtram ait Ipſe ſpūs