¶ Iohannes

XX.

ihū: et ꝑmiſit pilatus. Uenit ergoet tulit corpus ihū. Uenit auteꝫ etnicodemus qui venerat ad ihūmnocte primū ferēſ mixturā mirrę ⁊ſ qꝛ n̄ nocte ſolum ſed nocte primūaloēs quaſi libras centū. Acceꝑūtergo corpus ihū ⁊ ligauerunt euꝫlinthęis cū aromatibus ſicut moseſt ſepelire iudęis. Erat aūt ī locovbi crucifixus eſt ihūs ortus ⁊ ī orf(ſicut in vtero marie nemo ante eū. nemo poſt eūto monumentū nouū ī quo nōdūita in hoc monumento.f accelerata ſepultura ne veſꝑaſceret qn̄ nihil taquiſqͣꝫ poītus fuerat. Ibi ergo ꝓle licebat facere.pter paraſceuē iudęoruꝫ: qꝛ iuxtaerat monumētū poſuerūt hieſum.C. XX.quā mattheus primā ſabbati dicit.Na auteꝫ ſabbati maria magdalenę vef Fcū iā tēpus oꝑādi rediſſet jͣ. ſin requirendis īnitʸ mane cuꝫ adhucˣ tenebrę eſtelligentſent ad monumētū ⁊ vidit lapideꝫfſ vel reuolutū ſj. ex nimio ardore ſcucurritſublatū a monum̄to Cucurrit ernunciare diſcipulis vt aut ſecū quererēt. aut ſecumdolerentgo ⁊ veīt ad ſimonē petꝝ ⁊ ad aliūIſin grecis codicibus additur. ī eū. propenſiore caritatis et famulatus affectu.diſcipulū quē diligebat ihūs. Tulerūt dn̄ꝫ d̓ monumēto: ⁊ neſcimꝰvbi poſuerunt eū. Exijt ergo petrꝰf ſ qūo aūt venerunt. regreſſus narrat. curet ille alius diſcipuluſ: ⁊ venerūtf ſ per decurſum huius mūdi. iudei ꝑ legis litteraꝫ.ad monumētū. Currebant autemgētiles ꝑ legē nature.duo ſimul. ⁊ ille alius diſcipulꝰ p̨̄cucurrit citiuſ petro ⁊ venit primꝰad monumētū. Et cū ſe inclinaſſetvidit poſita lintheamina n̄ tn̄ ītroiuit. Uenit ergo ſymō petrꝰ ſequēseū. ⁊ ītroiuit ī monumentū ⁊ viditIſacre ſcripture ſacramentalintheamīa poſita: ⁊ ſudarium qd̓fuerat ſuꝑ caput eius: n̄ cū lītheaminibus poſitum: ſꝫ ſeꝑatī īuolutū ī vnū locū. Tūc ergo introiuit ⁊ille diſcipulus qͥ venerat primusf § vacuum ſepulcrum j. Fn̄ quidem reſurrexiſſead monumētū.⁊ vidit ⁊ crediditſed ſublatum eſſe.5cur nōdūNondum enim ſciebant ſcripturam. quia oportuit eum a mortuIcū crederent ablatum.is reſurgere. Abierunt ergo iterū

¶ Sicut mos. Nōfruſtra ait. ſicut mos ēiudęis. ſed admonet īhuiōi officijs morē cuiuſqꝫ gentis eē ẜuand̓Currebant. a. d.Iohānes ſignificat ſynagogā quę prior venit ad monumentum.ſed nō intrauit. quia ꝓphetias d̓ īcarnatōneet paſſione audiuit. ſꝫet mortuuꝫ credere noluit. Petrus eſt ęccleſia quę cognouit carne mortuū. ⁊ viuētencredidit deū. poſt quē⁊ iudęa ī fine intrabit¶ Separatimquia ſacramenta diuinitatis īcōprehenſibilia a noſtrę īfirmitatiscognitōne remota ſūt.In inuoluto nec finisnec initium aſpicitur.Sic celſitudo diuinitatis nec cępit eē nec d̓ſinit. In vnū. l. qꝛ ī ciſſura mētiū deus nō ē.ſed ī vnitate. VUel ſudarium capitis paſſiochriſti: cuius ſacramēta infidelibus ſunt occulta. ſeorſum: qꝛ lōgea noſtra. qꝛ ille ſpōteet ſine culpa paſſꝰ. noſīuiti cū culpa.Nōdum. Scilicet vſqꝫ adeo vt cū abab ipſo dn̄o aperte diceretur: ꝓpter cōſuetudineꝫ ab eo audiendiparabolas: n̄ intelligerent.Plorans. Iamplus d̓ ſublato qͣꝫ d̓ occiſo plorat. quia tantimagiſtri cuius vitaſubtracta fuerat: necmēoria remanebat. etiſte dolor ibi eaꝫ teneat.¶ Dū ergo. Cumcū ſciret ibi non eſſe. ſꝫquia nimis dolet necſuis oculis. nec oculisillorum duorū credendū putauit. Vel potius diuino inſtinctu hͦfactū eſt.

ſ vbi habitabant. fſ quā fortior fixerat affectus.diſcipuli ad ſemet ipſos. Maria autem ſtabat ad monucum alijs duabus.mentum foris plorans. Dū ergo fleret īclinauit ſe et proſpexit in monumētū. ⁊ vidit duos āgelos ī albis ſedentesvnū ad caput ⁊ vnū ad pedes vbi poſitū erat corpus ihūdicunt ei illi. Mulier quid ploras; Dicit eis. Quia tulehec ē maior cā doloris.rūt dn̄m meū. ⁊ neſcio vbi poſuerūt eū. Hęc cū dixiſſꝫ cōuerſa ē retrorſum. ⁊ vidit ihūm ſtātē ⁊ n̄ ſciebat qꝛ ihūs ē.ſ redarguēs eam ſ q̄ n̄ credit adhuc ē mulier. adhuc corporei ſexus appellatōeſnatur 5quaſi n̄ lacrimas nudas ſed fidē exigo. bone lacrime ſi ihūm agnoſcas.ſ interrogatur cā doloris vt augeatur deſideriūDic̄ ei ihūs. Mulier quid ploras. Quem quęris. illaſn̄ penitus falſo. qꝛ ī eiꝰ mēte ſeminabat.exiſtimās qꝛ ortulanus eēt: dicit ei. Dn̄e ſi tu ſuſtuliſti euꝫdicito mihi vbi poſuiſti eū: ⁊ ego eū tollā. Dic̄ ei ihūſ. Maprius corꝑe cōuerſa putauit qd̓ n̄ erat. nūc cōuerſa corde qd̓ erat agnouitria. Cōuerſa illa dicit ei. Rabboni: qd̓ d̓r mgr̄. dicit ei ihūſNoli me tangere. nondū em̄ aſcendi ad patrē meū. UadeT ſ natura. j Fū ait cōiter noſtrū. ſed meū et veſtrū. qꝛ differunt.autē ad frēs meos et dic eis. Aſcendo ad pr̄em meum etgratia IIdeū meū. qꝛ ego hō. veſtrū. qꝛ vos ab errore liberauit. ſſub quo et hō ſuprem vr̄m: deum meum ⁊ deuꝫ vr̄m. Ueīt maria magdalenę nuncians diſcipuliſ qꝛ vidi dn̄m ⁊ dixit mihi hęc. CūIſ hoc in ip̄o die reſurrectōniſ j. Imoli corporis vbi erat diuinitas. hoſtia clauſa n̄ obſergo eēt ſero die illo vna ſabbatoruꝫ. ⁊ fores eēt clauſtiterunt ſicut et natus fuerat de virgine. IFdie dnīca eiuſdē reſurrectōnisſe vbi erāt diſcipuli ꝯgregati propter metuꝫ iudęorū Ueīthieſus ⁊ ſtetit ī medio. ⁊ dixit eis. Pax vobis. ⁊ cum hocUidit d. an. Angeli .i. nuncij ſignificāt euangeliū chriſti a capite vſqꝫad pedes .i. ab initio vſqꝫ ad finē eē nunciandū. Et ille ex paſſione ſua eratnunciandus. quia deus eſt ante ſęcula. ⁊ homo in fine ſęculi. Sedet ergoangelus ad caput. cum dicit. In principio erat verbuꝫ. Ad pedes. cū dicitUerbū caro factum ē. Uel duo angeli duo teſtamenta. vnū prius. aliudſequens. Coniuncta. dum pari ſenſu: incarnatum. mortuum. reſuſcitatumnunciant.¶ Quid plo. Quaſi. noli plorare. Prohibent lacrimas quodāmodonūciantes gaudiū. At illa putans eos interrogare neſcientes: prodijt cāmlacrimarū. qꝛ tulerūt d. in. i. corpꝰ dn̄i meiEt nō ſcie. Quia tergum ad eum habebat quē non reſurrexiſſe credebat. qꝛ amabat ⁊ dubitabat. videbat ⁊ nō cognoſcebatQue quęris. Non ꝙ dubitet quē reqͥreret: Sꝫ qꝛ illa quē quęrit ignoret: n̄ em̄ querit xp̄m: ſꝫ quē putat raptū.¶ Domine. Quē putat ortulanū dicit dn̄m vt honorificaret homineꝫa quo rogabat beneficium. Nec ſic dicit eum dn̄m ſicut illū quē querit ſublatum. Hieſum vero agnoſcens vocat magiſtruꝫ. qꝛ recolit eū a quo diſcernere hum ana ⁊ diuina diſcebat.Si tu ſuſ. Non dicit quem. qꝛ hͦ in animo agit vis amoris: vt quemſemper cogitat: nullū aliū ignorare credat.¶ Maria. Poſtqͣꝫ cōmuni noīe vocauit. ⁊ n̄ ē agnitꝰ. vocat ex noīe ac ſidicat: recognoſce eū a quo recognoſceris.Noli me t. Hic innuit ꝙ pedes eius amplecti voluit. Merito nō tanquę n̄ videt̉. nā qͥ videt tāgit.Dicit ei. n. m. t. Fidem docēs ⁊ ī corde eius vt ortulanus ſeminat diciNoli m. t. nō ꝙ nollet tangi niſi cū aſcendiſſet. cū et mulieres ⁊ alij in terraeū tetigiſſe legantur. ⁊ n̄ ſedentem in cęlo. Vult ergo ſic ſe ſpēaliter tangi. i.ſic ſe credi vt ſit ęqualis patri. Et quia iſta adhuc carnaliter in eū credebatquē ſicut hominē flebat: audit. Noli m. t. i. ſic credere: qꝛ ī corde tuo nōduꝫcredis me ęqualē aſcendi ad patrem .i. nōdū credis me ęqualē patri. tūc tāges: cū n̄ imparē credes. In hac figurat̉ eccīa de gentibus q̨̄ ī xp̄m n̄ credit:niſi cū ad patrē aſcendit.Miſtice. Noli m. t. Noli manū maioribus adhibere: ſed vade ad ꝑrectōres qui facile reſurrectōnē credant. Mulieribus enim in eccleſia docere non permittitur.Uenit maria. Ibi culpa abſciditur vn̄ ꝓceſſit. Mulier mortē viro propinauit. mō mulier vitā nūciat viris. ⁊ quę tūc verba ſerpentis. mō narratverba viuificatoris. ac ſi ipſis rebus dicat deus d̓ qua manu illatus ē potus mortis. d̓ ip̄a ſuſcipite potū vitę.¶ Cū ergo eſſēt. Hoc in ip̄o die reſurrectōis factū ē: ī quo quinquies