C. VII.Iohannes

ſed iuſtum iudicium iudicate. Dicebant ergo qͥdā ex hieroſolimis.Nonne hic ē quem quęrūt interficere; Ecce palam loquitur. ⁊ nihilei dicūt. Nunquid vere cognouerunt principes quia hic ē chriſtuscuius filius ſitSed hūc ſcimus vnde ſit: chriſtꝰautē cū venerit nemo ſcit vnde ſit.Clamabat ergo iheſus in templodocens ⁊ dicēs. Et me ſcitis ⁊ vnde ſim ſcitis: ⁊ a meipſo non veni.ſed ē verus qui miſit me quē vosneſcitis. Ego ſcio eum: ⁊ ſi dixeroſ qd̓ eſt impoſſibile.quia neſcio eum: ero ſimilis vobismendax. Sed ſcio eum qꝛ ab ipſoſum. ⁊ ipſe me miſit. Quęrebāt ergo eum appręhēdere. ⁊ nemo miſit5. .i. qꝛ nōdumin illū manus: qꝛ nōdum veneratuolebatſp̄dicationeet miraculis moti: ſimplices credūt et uerba etfacta domini glorificāthora eius. De turba aūt multi crediderunt in eū ⁊ dicebāt. Chriſtusſquaſi nōcū venerit: nunquid plura ſigna faciet qͣꝫ quę hic facit; Audierūt phariſęi turbā murmurantē de illo hęcEt miſer̄t prīcipes ⁊ phariſęi miniſtros vt appręhenderēt eum. Dixitergo eis iheſus. Adhuc modicū tētūc ſ. i. ꝑ paſſionē ad eū vadit. a quo tamē n̄receſſit 5 .i. patiar. qꝛ ſponte patiarpus vobiſcū ſum: ⁊ vado ad eum

ſ poſt aūt cōpuncti de ſcelere mortis mee.F fide vel corꝑaliterqui me miſit. Quęretis me ⁊ nō inſquare ſincōmutabilis cūuenietis: ⁊ vbi ego ſum. vos n̄ popatreI nuncſ more ſuo verba dn̄i carnaliterteſtis venire. Dixerunt ergo iudęiintelligētes.ſ nō ad ipſumad ſemetipſos. Quo hic ituruſ eſtquia nō inueniemus eū? Nunqͥd5. i. ad gentes ad uana et diuerſa diſperſas.in diſperſionē gentium iturus eſt⁊ docturuſ gentes? Quis ē hic ſerſhic replicātmo quē dixit. quęretis me ⁊ nō inuenietis. ⁊ vbi ſum ego vos nō poteſtis venire? In nouiſſimo auteꝫdie magno feſtiuitatis ſtabat iheſus ⁊ clamabat dicens. Siquis(interius credere et diligere et uerba dei audire.ſ affectu amoris et paſſibꝰ fidei. recedendo ab amore mūdi et hoc eſt uenire ad eumſitit veniat ad me ⁊ bibat. Qui creFyſaie.dit in me ſicut dicit ſcriptura flumina de ventre eius fluent aquęſ exponit ad quē uocaſſet potū ſſctō.viue. Hoc aūt dixit de ſpiritu quēſ qn̄ poſt reſurrectioneꝫ inſufflauit. et pꝰ aſcenſionem in igneis linguis dedit fſaccepturiaccepturi erāt credētes in eū. Nōdum enim erat ſpūs datus: quiaF reſurrectōne et aſcenſionetheius nondum eratꝭ glorificatus§ cū hoc loqueret̉ et inuītaret credentes nataeſt de illo ī turba diſſenſio.Ex illa ergo turba cū audiſſent hoſſ aliquiſhi ceꝑantſermones eius dicebant. Hic eſtbibere.vere ꝓpheta. Alij dicebāt. Hic eſtſhi nondum inceꝑant bibere neſcienteſhec eſſe impleta in xp̄o q̄ ꝓphete p̄dixerāt. quiaerat in nazareth galilee nutritus.chriſtus. Quidam autē dicebant.

ꝓ diuerſimode ꝑſonas non honoremus.Dicebāt ergo. Quia etſi occultus ad feſtum aſcendit. palā loquit̉.Tapparet poteſtas. q̨̄ putabat̉ timiditas. Mirant̉ aliqui qͣ potētia nō tenet̉cuius mors tantoꝑe q̨̄rebatur. ⁊ nondū plene intelligentes: eius eſſe potentiam putant eſſe ſcientiā principū quia cognouerūt eū eſſe chriſtum. vnde ſibiipſis obijciunt: noneſſe hūc chriſtū: cum nemo ſciat. vnde ſit xp̄sqꝛ ⁊ ſi ꝑ ꝓphetas dicitlocus natiuitatis: ⁊ huiuſmodi: tn̄ ęterna natiuitas eiꝰ ex patre neſcitur. vn̄ ꝓpheta. Generationem eius quisenar. Unde chriſtusad vtrūqꝫ reſpondet ⁊de infirmitate ⁊ de maieſtate. Et me ſcitis .i.effigiem vultus mei etvnde ſim. natiuitatē ⁊parētes. qd̓ ē ſecundūcarnē me noſcitis: ſednō ſecundū diuinitatēqꝛ a me ipſo nō veni.neſciebant eum dei filium eſſe. nec a patremiſſum. neſciebāt etiam deum patrē qͥ verꝰē genitor ipſius veritatis. Sed unde poſſuntſcire ſubdit. Ego ſcioeum gͦ a me q̄rite. ī mecredite. quia nemo nouit patrem niſi filius ⁊cui filiuſ voluerit reuelare.¶ Sed ſcio eum.Ideo ſcio eum qꝛ abipſo ſum: ipſe me miſitBreuiter vtrūqꝫ complectit̉ ab ipſo ſum: qꝛfilius de patre. paternō de alio: ⁊ in carneme videtis qꝛ ipſe memiſit. in quo ei magnagenerantis auctoritas⁊ ſibi ꝯmuniſ cū hoībꝰnatura.Hora eius. Nōꝙ neceſſitas ſit facti ſꝫꝯportunitas volūtatiſUoluit enī oportunotēpore naſci. p̨̄miſſa lōga ſerie p̨̄conum. ſimi-liter p̨̄dicato euāgeliovoluit oportuno tēpomēn̄ęmori.¶ Audierūt phadeumPrincipes inſani audito murmure qͦ xp̄usa turba glorificabat̉:quęrunt occidere quē tamē nondū volentē: appręhendere nō potuerunt. ſeddocentē audierunt.¶ Adhuc modicū. Quaſi qd̓ modo vultis poſt facturi eſtis ſꝫ nō mōqꝛ adhuc modicūt. v .ſ. quo diſpenſationē meā implere debeo. ⁊ tūc vadoad eū qui me miſit. tunc pati debeo. Et qui mō non vultis audire p̨̄ſentem⁊ miracula facientē: q̨̄retis me poſt reſurrectionē ⁊ aſcenſionē. cū tanta miracula fient ꝑ apl̓os mea virtute ⁊ cū tanta credet multitudo. Tunc enimpuncti de tanto ſcelere mortis chriſti dixerūt petro qͥd faciemus.¶ Uobiſcū ſum. Non ait ero. ſed ſum. quia ⁊ ſi ſecundum ꝙ homo mutat loca: ſecundū ꝙ deus nō mutat cum vbiqꝫ ſit. Unde alibi: filius hoīsqui ē in cęlo. q. dicit loquēs in terra.¶ Non poteſt. Non ait poteritis ſed poteſtis. Tales enim tunc erant qͥ

non poſſent: ſicut ⁊ alibi dicit petro. Non potes me ſequi modo. ſequęrisaūt poſtea: ſic nec de iſtis dat̉ deſperatio.Ad ſemetipſos. Vnde domino dicere neſcierūt ⁊ tamē illud qd̓ futurum erat neſciētes ꝓnunciauerunt. Ꝙ ⁊ ſi non p̨̄ſentia: ꝑ apooſtolos tamen iturus ē ad gentes credituras.¶ Quis ē hic. Cūignorātes ꝓphetaſſentveritatē: replicātes eādem q̨̄ſtioneꝫ oſtēdūtſe ꝓphetaſſe ex ignorantia: vt potius ignoraſſe videant̉ qͣꝫ ꝓph̓aſſeIn nouiſſimoPoſt diſſenſiones iudęoꝝ de iheſu: ⁊ poſtverba q̄ dixit quibusalij ꝯfunderent̉ alij docerentur in vltimo dieſcenophegie vocat. nōſolum loquendo: ſed ⁊clamando. vt qui ſititveniat ad eum.Si quis ſitit. Gibat ſpiritum vt poſt exponit: ⁊ cū biberit flumina de ventre eiꝰ fluent aquę uiue. Venterē conſcientia cordis. q̨̄bibito ſpū purgata viuit ⁊ habet fontē ⁊ ipſa ē fons vel fluuius/qui manat beniuolen.tia dū ꝓximo vult conſulere. qͥ bona ſua putat ſibi ſoli ſufficere: n̄fluit ille fons.H iero. Audacter⁊ tota libertate ꝓnūcioex eo tꝑe qͦ apl̓i dn̄ocredider̄t habuiſſe ſpiritūſctm̄: nec potuiſſeſigna facere abſqꝫ ſpūſſācti gͣtia. ſꝫ ꝓ moduloatqꝫ mēſura. vn̄ ſaluator clamauit ī tēplo. dicēs. ſi qͥs ſitit ve. a. m.⁊ b. qui credit in me ſiHelcut diſ. fluīa de vē. ⁊cͣ5 cūHoc aūt dixit de ſpūc̓ſ ꝯͣquē acc. e: cre. ī. e. Et īeodeꝫ loco īfert. nōdūſorenī erat ſpūs datuſ: qꝛih̓s n. e. g. Nō ꝙ nūc n̄bibereeſſet ſpūſſanctꝰ. dicēteveſaluatore. ſi aūt in ſpierituſctō eycio dęmōiaerſed qͥ erat in dn̄o: neccͥdū notus ī apl̓is morabat̉. Quāobrē cū duceret̉ ihūs ad paſſionē.negāt ⁊ xp̄m ſe neſcire¶ Nondū em̄ erat. Et ſi ꝓphetę acceꝑunt eundē ſpm̄ ⁊ iohēs iurāt.⁊ alij ante reſurrectionē xp̄i. tn̄ erat alius modus donationis futurꝰ: aptior⁊ plenior. Poſt reſurrectionē enī quādo primū apparuit apl̓is: inſufflauit īfaciem eoꝝ qui flatu primo homini animā indidit. ⁊ de limo erexit. Significans ergo ſe eſſe eundē: inſufflauit ſpūm apl̓is. vt de luto exurgerēt. Deinde poſt aſcenſionē plenius ſpiritū miſit in igneis linguis: vt omnes gentesdocerēt. ſicut illi tūc omnibꝰ linguis ſic nūc vnitas eccleſię loquit̉ omnibuslinguis a qͣ vnitate p̨̄ciſus nō habet ſpiritum.Quia iheſus. Poſtqͣꝫ aūt baptizantur ſpūſancto ⁊ effundit̉ gratiaſpūſſancti in eis: tūc libere loquunt̉ ad principes iudeoꝝ. Oportet obediremagis deo qͣꝫ hominibꝰ: mortuos ſuſcitāt. inter flagella letant̓: ſanguinemfundūt ⁊ alijs ſupplicijs coronant̉. Nondū ergo erat ſpūs in apoſtolis: nec