¶ Marcus
XVI.
Iut ſuccedatillis vndecim apꝑuit et exprobracredulitasuit incredulitatem illoꝝ ⁊ duriciācordis: quia his qui viderant euꝫreſurrexiſſe a mortuis nō credidef 5Hiero. Nūc poſt acceptū ſpiritū ſanctū tanqͣꝫvaſa limoſa per ignem confirmata.runt. Et dixit eis Euntes in mundum vniuerſum prędicate enāgeliſ FBeda. fide que per dilectionē operatur.um omni creaturę. Quiᶠ crediderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluus erit.Qui vero non crediderit condemnabitur. Signa autē eos qui crediderint hęc ſequentur. In nomi
B. Bonis exhortationibus maliciāauferendo ab alioꝝ cordibus.ne meo dęmonia eijcient. linguisloquentur nouis. ſerpentes tollētet ſi mortiferū quid biberint. noneos nocebit. Super ęgros manꝰimponēt. ⁊ bene habebunt. Et do¶ Qui de celo deſcendit.minuſ quidem iheſus poſtqͣꝫ locuvnde venerattus eſt eis aſſumptus eſt in cęlumf¶ Preceptū obedientia. obedientiam ſignaēet ſedet a dextris dei Illi aūt profecti prędicauerunt vbiqꝫ dominomitantur.cooperante. ⁊ ſermoneꝫ confirmāte ſequentibus ſignis.
in cęlum hoc eis maxime illo die exprobrare voluit: qꝛ his qui viderant eūreſurgentē non crediderunt. anteqͣꝫ eum ipſum viderent. cum poſt aſcenſionem eius prędicantibꝰ illis euangeliū gentes quę non viderunt creditureeſſent. Unde ſtatim adiungit marcꝰ. ⁊ dixit eis. Euntes in mū. vni. p̨̄. e. ⁊cͣ¶ Duritiam cordis. Hiero. Ut ſuccedat cor carneū charitate plenūHinc eſt ꝙ cateruę martirū mortem huiꝰ ſęculi libenter affectāt: qꝛ noruntpro temporali interituꝑpetuo ſe eē victurosOmni cre. Omhi nationi gentiū. aute enim dictū erat. Inviam gentiū ne abie.vt ſcꝫ apl̓oꝝ priꝰ a iudęa repulſa prędicatōtunc gentibuſ in adiutorium fieret.¶ Hier. Omni generi hūano qd̓ habetaliqͥd commune omnicreaturę. angel̓ pecoribus lignis lapidibusigni et aquę. calido etfrigido. humido ⁊ arido: qꝛ minor mundushomo dicitur.Qui crediderit. Per alios paruuli credunt. ſicut ex alijea quę ī baptiſmo eisremittūtur peccata cōtraxerunt.Signa autemNunquid ſi ſigna nōfaciamus: non credimus? Sed hęc in exordio neceſſaria fuerunt vt fides miraculis nutriretur. fide aūt eccleſię iam ꝯfirmata. non ſunt neceſſaria.¶ Dęmonia eiicient. ⁊c̄. Hoc hodie ſpiritualiter facit eccleſia cum perexorciſmi gratiam manuꝫ credentibꝰ imponit. ⁊ malignos ſpūs expellit.¶ Linguis loquentur no. ⁊cͣ. Hoc fit dū fideles veteris vitę ſęcularia verba relinquunt. ⁊ ſancta myſteria inſonant. ⁊ dei laudes ⁊ potentiamquantum valent extollunt.
Et ſi mortiferū quid. Dū peſtiferas perſuaſiones audiunt. nec adꝯperatōnes vſqꝫ perducunt. ꝙ inde eis non nocet ſi mortiferū bibunt.¶ Super ęgros ⁊cͣ. Dum proximos in bono opere confirmatos roborant exemplo bonę operatōnis: ſuper ęgros manus imponunt. ⁊ bene habebunt. Hęc miracula tanto maiora quanto ſpiritualia. per hoc enim animęſuſcitantur non corpora.In cęlum. AugꝭNota ꝙ aliqͣndo cęlos pluraliter. ⁊ aliqn̄cęlū ſingl̓ariter inueīsſed quodam modo locutōnis abuſiue ſingularia plurali numerodicimꝰ. ⁊ pluralia ſingulari. Ad orientē vero quod pſalmiſta dicit. euangeliſtę tacent.ſignificat hieruſalemquę eſt in orientis partibꝰ collocata. Undeapoſtolis videntibꝰ aſcendit. ⁊ terra multisplena miraculis vbi fidelium credulitas plꝰactibus qͣꝫ locutionibus eruditur.Et ſedet a d. ⁊c̄.Beda. Et nunc omnia iudicāſ. in fine omnium iudex venturuseſt. Stephanus autēvidit eum ſtantem: qꝛin certamine habuit eum adiutorem¶ Illi aūt. B. Nota ꝙ marcus euāgeliū ſuum quāto inchoauit tardiꝰ:tanto in longinquior a tꝑa ſcribendo porrexit. Neqꝫ enī de natiuitate ipſiꝰdn̄i aut pręcurſoris eiꝰ. neqꝫ de infantia. nec de pueritia cuiuſlibet hoꝝ aliqͣꝯmēorans. nec de natiuitate ſaluatoris aliqͥd ſcribeus. excepto ꝙ in capiteeuāgelij ſui filiū dei nominat. Ab initio euāgelicę p̨̄dicationis qd̓ ꝑ ioh̓mſcm̄ eſt narrādo ꝑuenit qͦ apl̓i idē euāgelij ꝟbū ꝑ totū orbem ſeminauerūt.