¶ MarcusXIIII.C
ille amplius loquebat̉. Et ſi oportuerit me ſimul ꝯmori tecum. nonte negabo. Similiter aūt ⁊ omneſdicebant. Et veniūt in prędiū cuinomen gethſemani. et ait diſcipul̓ſuis: Sedete hic donec orem. Etaſſumit petrum ⁊ iacobum ⁊ iohānem ſecuꝫ. ⁊ cępit pauere ⁊ tedereet ait illis. Triſtis eſt anima meavſqꝫ ad mortem. Suſtinete hic etvigilate. Et cum proceſſiſſet pauluhumilitatem mentis oſtēdit habitu corporislū procidit ſuper terram ⁊ orabat.vt ſi fieri poſſet tranſiret ab eo hor FHiero. Hebraice ⁊ grece: qꝛ non eſt diſtinctioiudei ⁊ greci.ra. ⁊ dixit. Abba pater omnia poſſibilia ſunt tibi. tranſfer calicē hūca me. Sed nō quod ego volo ſedqd̓ tu. Et venit ⁊ inuenit eos dorHiero. Sicut dormiunt mente. ita dormiuntmiētes. Et ait petro. Symon dorcorpore.mis; Non potuiſti vna hora vigilare mecū: Uigilate et orate vt nōintretis in temptationē. Spirituſquidem promptus eſt: caro veroinfirma. Et iteruꝫ abiens eundemſermonem orauit dicens. Et reuer
ſus denuo inuenit eos dormienLangueſcunt oculi apoſtoloꝝ negatōne vicites. Erant enim oculi eoꝝ grauatiet ignorabant quid reſponderentei. Et venit tercio: et ait illis. Dormite iam et requieſcite. Sufficit.Uenit hora: ecce filius hoministradet̉ in manus peccatoꝝ. Surgite eamus. Ecce qui me tradet ꝓpe eſt. Et adhuc eo loquente: veītiudas ſcarioth vnuſ ex duodecim§ Hiero. Confidit de virtute ſeculi qui deſperatde auxilio dei.et cum eo turba multa cuꝫ gladijs⁊ lignis miſſi a ſummis ſacerdotibus ⁊ ſcribis ⁊ ſenioribus. Dederat auteꝫ traditor eis ſignū dicēs:Quēcunqꝫ oſculatus fuero. ipſe ētenete eum. ⁊ ducite caute. Et cumveniſſet ſtatim accedens ad eum:ait. Rabbi. Et oſculatus eſt eum.Fhiero. Adeſt ioſephuinctus uenditus afratribus. ⁊ ferrum pertranſiuit animam eiusAt illi manus iniecerunt in eum.et tenuerunt eum. Unus autemquidam de circumſtantibus educens gladium percuſſit ſeruumf FHieron. Predicatio petri auditum regni deiſummi ſacerdotis: ſet amputauitabſcidit a iudeis.ei auriculam. Et reſpondens ihūſait illis. Tanqͣꝫ ad latronē exiſtis
fecimus ad noſmetipſos.Hiero. Nota ꝙ petrus negat. ⁊ tercio negat: ſed poſtqͣꝫ gallus cecinitS diſcedētibꝰ tenebris vicina lux nunciata eſt: ꝯuerſus amare fleuit. ⁊ trinęnegationis ſordes lauit lacrimis.¶ Gethſemani. Hiero. Id eſt vallis pinguiū. vbi tauri pingues obſederunt eum. ⁊ vituli multi circūdederūt eum.Sedete hīc. I.Separantur in oratōne qui ſeparantur inpaſſione. qꝛ ille orat:illi dormiūt pinguedine cordis oppreſſi.Donec orem.Beda Cū dn̄s in mōte orat: admōet ⁊ nosvt orando ſublimia.id eſt. cęleſtia petamꝰ.Sed cū in valle. ⁊ hocin valle pinguiuꝫ velpinguedinis: monetnos humilitatē in orationibꝰ hrē. ⁊ pinguedine dilectōis internęEt pulcre appropiansmorti in valle pīguiūorat: qꝛ per vallē hūilitatꝭ ⁊ pinguedinē charitatis ꝓ nobis ſubijtmorteꝫ. Un̄ hūiliauitſeipſum f. o. vſ. ad m.Et maiorē hac dilenēo habet vt. po. qͥſ. a.ſ. pro a .ſ.¶ Et cępit pa. ⁊cͣ.Hieꝝ. Pauere ⁊ triſtari docemur an̄ iudiciū mortꝭ. qͥ non poſſumus per nos dicere niſi per illum. Beīt princeps huiꝰ mūdi ⁊ ī menon habet quicqͣꝫ.Triſtis eſt anima. Beda Non propter morteꝫ triſtis eſt:qꝛ eū ꝯdicio corporaaffectꝰ. n̄ formido motis offendit. Nam quicorpꝰ ſuſcepit oīa debuit ſubire q̨̄ ſunt corꝑis. vt eſuriret ⁊ ſitirꝫangeret̉ et triſtaretur.Diuinitas autē neſcitꝯmutari ꝑ hos affcūs¶ Beda. Triſtis eſtanīa ⁊cͣ. Timet xp̄us.petrꝰ nō timet. īmo dicit. Animā meā pro teponā. Chriſtꝰ dic̄. Aīamea turbata eſt vſqꝫ ad mortem. Petrus. q. homo vim mortis ignorat.Chriſtꝰ: qꝛ deus in corꝑe ꝯſtitutꝰ exponit fragilitatē carnis vt hō verus appareat. triſtis eſt anīa mea. Suſcepit triſticiā hoīs ⁊ voluntatē hoīs ſicut ⁊dolorē hoīs. qͥ ꝓ ſe ꝙ doleret nō habuit. ſemota delectatōe ęternę diuinitatis afficitur tedio humanę infirmitatis.¶ Suſti. ⁊cͣ. Beda. Non a dormitōe pręcipit abſtinere cuiꝰ n̄ ē tꝑs īminente diſcrimine: ſed a ſomno infidelitatꝭ ⁊ torpore mentis.¶ Et orabat ut ſi. Beda. Hęc vox eſt ſonꝰ infirmitatꝭ noſtrę. Multitriſtātur morte futura: ſed habent rectū cor vt vitēt mortē quantū pn̄t. Sꝫſi nō pn̄t: dicāt qd̓ ipſe chriſtꝰ. Pater ſi fi. po. trā. a me ca. iſte. Ecce hēs voluntatē humanā expreſſam. Vide rectū cor: ſed nō qd̓ ego volo: ſed qd̓ tuvis. vn̄. Nō veni facere volūtatē meā .ſ. quā tꝑal̓r ſumpſi ex ꝟgine: ſꝫ voeius qui mi. me. quā .ſ. habui ęternꝰ cū prē. Orat tranſire calicē: qꝛ hō. ſꝫ ꝓpter qd̓ miſſus ē remīſcēs. perficit diſpenſatōꝫ. ⁊ dicit. nō qd̓ ego vo. ſꝫ qd̓
tu. q. ſi morit̓ mors me nō moriēte: ẜm carnē trāſeat calix: ſed qꝛ aliter nonfiet. non quod ego volo: ſed quod tu.Hiero. Hoc ꝯtra euticianos qͥ dicūt vnā tm̄ in xp̄o oꝑatōm. vnā voluntatē. Hic aūt on̄dit humanā quę ꝑ infirmitatē carnis recuſat paſſionē.⁊ diuinā quę ꝓmpta ē ꝑficere diſpenſationem.¶ Sed non quod. Hieron̄. Bſqꝫ in finē nō ceſſat docere nos patribꝰobedire. ⁊ volūtatē eorū voluntati noſtrę p̨̄ponere.Et ait petro ⁊c̄.Qui dixerat. Et ſi opor. me m. t. n̄ te ne. ⁊ ſioēs ſcan. fu. ſed n̄ ego.nunc triſticię magnitudine ſomnum vincerenon poteſt.¶ Ut non intretisNon ait vt n̄ tēptemīſꝫ vt n̄ intretꝭ in tēptationē .i. vt temptatiovos nō ſuꝑet. nō teneat intra ſuas caſſesHier. In tēptatōnē intrat q̄ orare negligit. Ter diſcipulidormiūt. ter dn̄s orāsſuſcitat. trina dormitio tres mortuos quoſdn̄s ſuſcitauit ſignificat. Primuſ in domoſcd̓s ad ſepulcrū. tercius d̓ ſepulcro. Trinadn̄i vigilia tres perſonas nos hrē in orādodocet. ⁊ de p̨̄teritꝭ ⁊ depn̄tibꝰ ⁊ futurꝭ veniaꝫrogare.¶ Spūs quidemTe merarios repͥmit qͥqͥcqͥd crediderīt putātſe poſſe conſequi: ſedqͣntū ex mētꝭ ardore cōfidimꝰ. tm̄ ex fragilitate carnis timeamꝰ: ſedtn̄ ẜ apl̓m ſpū fcā carnis mortificemus.Dormite iam.Nota ꝙ hͦ dcō aliqͣntulū ſiluit ⁊ reqͥeuerūtvn̄ d̓r. Sufficit. q. reqͥeuiſtis. deinde intulit.Ecce venit hora ⁊c̄.Surgite ęamusPoſtqͣꝫ tercio orauit⁊ apl̓oꝝ timoreꝫ pnīacorrigēdū docuit. ſecūrus ad paſſionē ꝑgit.dicēs. Sur. ea. q. nosnon inueniāt timētes.ſęd vltro eamꝰ obuiā vt paſſuri gaudiū ⁊ ꝯfidētiam videant.Signum. Hieꝝ. Dat ſignū oſculi cū veneno dyaboli. ſic̄ cayn obtulit ſacrificiū ſubdolū ⁊ reprobatū. vn̄. vinū cū aceto in cruce ponunt.Rabbi. B. Impudēs ⁊ ſcel̓ata cōfidentia mgr̄m vocat ⁊ oſculū ingerit ei quē tradit. Aliqͥd tn̄ habet de verecūdia diſcipuli: qꝛ n̄ palā eū ꝑſecutoribꝰ tradit: ſꝫ ſigno oſcl̓i. Suſcipit oſculū dn̄s. n̄ vt doceret nos ſimulareſed ne ꝓditionē videatur fugere. Illud etiā cōplet. Cū his qͥ o. pa. ⁊c̄.¶ Unus aūt. B. Petrꝰ ẜ ioh̓m eodē ardore mētꝭ qͦ cętera. Sciebat. nqm̄ phinees puniendo ſacrilegos mercedē iuſticię ⁊ ſacerdotij ꝑhēnis acceperat. Lucas ait: qꝛ dn̄s tan. au. ſa. eā. Ip̄e enī pietatꝭ nunqͣꝫ obliuiſcit̉. hoſtes etiā ſuos vulnerari nō patit̉. Myſtice. Docēs eos qͥ in ſuę mortꝭ conſēſiōe vulnꝰ anīę cōtraxerūt. ſi digne pęnituerint ſalutē poſſe mereri.Tanqͣꝫ ad la. B. Quaſi. ſtultū eſt cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ cōprehēderequi vltro ſe vob̓ tradit. ⁊ in nocte quaſi latitantē inueſtigare ꝑ proditorē: