¶ Marcus
XIIII.
Hiero. Non aliunde queramus qd̓ in nobis habemusſid eſt. anteqͣꝫ veniretQuod habuit hęc fecit: pręuenitqui excluderet.vngere corpus meū in ſepulturā.Amen dico vobis: vbicūqꝫ p̨̄dicatum fuerit euangeliū iſtud in vniuerſo mundo. ⁊ quod fecit hęc narf Rem̄. damnum effuſi vnguenti vult compenſare precio magiſtri.rabitur in memoriam eius. Et iudas ſcariothis vnus de duodecīNon inuitatus. non coactus. precium quoqꝫ inuoluntate ementiū poſuit. quaſi vilis mancipiiQuid vultis michi dare ⁊cͣ.abijt ad ſummos ſacerdotes vt ꝓderet eum illis. Qui audiētes gaAmiſerunt vitam. quā pecuniam ipſe recipit cum vitam amittit.uiſi ſunt. et promiſerunt ei pecuniam ſe daturoſ. Et quęrebat qūo ilOportunitas doli nunqͣꝫ inuenitur. Inlum oportune traderet. Et primadicatur enim hic vel illic.die azimorū quando paſcha īmoHiero. utlabāt. Dicūt ei diſcipuli Quo viscum uoluntate dei dirigamus greſſus noſtrosFuel ut maduceseamꝰ ⁊ ꝑemꝰ tibi ꝯmedere paſchaCaritas non eſt ſola.Et mittit duos ex diſcipulis ſuisEccleſiam.⁊ dicit eis. Ite in ciuitatē et occur
¶ Primitiuus populusLegem litterę.ret vobis homo lagenaꝫ aquę baiulans. Sequimī eū. et quocūqꝫintroierit dicite dn̄o domuſ: quiadiuerſoriū meūmagiſter dicit. Ubi ē refectio meavbi paſcha cū diſcipulis meis māducem; Et ipſe vobis demonſtrabit cęnaculum grande ſtratum. etillic parate nobis. Et abierunt dſcipl̓i eius: ⁊ venerunt in ciuitateꝫ⁊ inuenerunt ſicut dixerat illis. etſ fine mundi.ꝑauer̄t paſcha. Ueſpere aūt factoveīt cū duodecim. ⁊ diſcūbētibuſeis ⁊ manducantibus ait iheſus.Amen dico vobis: qꝛ vnus ex vobis tradet me qui māducat mecū.At illi cęperunt contriſtari et dicere ſingillatim. Nūquid ego; Quiait illis. Unus ex duodecī qui intingit manum mecum in cathino.et filius quidem hominis vadit
Hiero. Ita intelligendū eſt. me aūt nō ſemper habebitis in corporalipręſentia vt prius in ꝯuictu ⁊ familiaritate. Vnde ⁊ per apl̓m. Si nouerimus chriſtū ſcd̓m carnem ſed nunc iam non nouimus.Quod habuit hęc fe. Qd̓ putatis perditionē eſſe vnguenti officiūſepulturę eſt. Nec mirū ſi michi dedit odorem fidęi bonuꝫ: cum ego pro eafuſurus ſum ſanguinem meum.¶ Amendico uobis. Beda. Nota in chriſto noticiā futuroꝝ. PaſIurus poſt paucos dies pręſcit euangeliumſuum toto orbe prędicandum.¶ Beda. Nontandum ꝙ ſicut maria toto orbe quo eſt eccl̓iadiffuſa gloriam meruit de pio obſequio qd̓domino deuote exhibuit: ſic ⁊ iudas qui eidetraxit perfidię notalonge lateqꝫ infamat̉.Sed dūs bonum pialaude remūerat. futuras impij contumeliaſtacet.Unus de. xii. ⁊c̄Hiero. Unus numero. non merito. nomīenō numine. corpore nōanīo. Vnde ſponſusad ſponſam. Vulneraſti cor meū ſoror mea in vno oculoꝝ tuoꝝ⁊ in vno crine colli tuiOculus ⁊ crinis ſapiētia eſt ⁊ virtus. qm̄ iude cum cęteris diciturVobis datū eſt noſſemyſterium regni dei.⁊ dedi vobis poteſtatem cal. ⁊cͣ.¶ Abiit ad. Ille abijt ad pͥncipes ⁊ pꝰqͣꝫexiuit intrauit in eumſathanas. Hic nox nocti īdicat ſciētiā Unūquodqꝫ animal ad ſiatēbi ſimile iungit̉. Maria currit ad apoſtoloſvt dies diei eructet ꝟbum. Iudas ad iudęos: vt nox nocti indicet ſcientiam.¶ Et quęrebat. ⁊cͣ. Hiero. Promittit ſe tradere vt magr̄ eius ante dicebat. tibi dabo hanc poteſtatem vniuerſam.¶ Beda. Multi hodie ſcelus iude exhorrent. nec tn̄ cauent. Cum euī promuneribꝰ falſum contra quēlibet teſtimoniū dicunt: qꝛ veritatē pro pecuīanegant: deum pro pecunia vendūt. qui dicit. Ego ſum veritas ⁊ vita. Cuꝫſocietatem fraternitatis aliqua diſcordia ꝯmaculāt: deum produnt: qꝛ deꝰcharitas eſt. Et quod peius eſt. non infirmitate. nō ignorantia: ſed ſicut iudas quęrūt oportunitatem: vt amotis arbitris mendacio veritatē. criminemutēt virtutem.Et prima die azimorū. Beda. Quartadecima luna. quādo abiecto fermento agnus occidebatur ad veſperū. quod exponens apoſtolus aitEtenī paſcha noſtrū immolatus eſt chriſtus. Quāuis enim in ſequēti diequindecima luna ſit crucifixus: hac tn̄ nocte qua agnꝰ īmolabat̉. ⁊ diſcipulis ſuis corpus ſanguinēqꝫ ſuum dedit. ⁊ a iudęis tentus ⁊ ligatus ipſiꝰ imjolatōnis. id eſt. ſuę paſſionis exordium ſacrauit.¶ I. Cum amaritudine cōmedūtur azima q̨̄ eſt redemptio nrā. amaritudo enim eſt paſſio domini.Itē in ciui. Beda. Indicium eſt pręſciētię diuinitatis ꝙ ⁊ cum diſcipul̓ ſuis loquens quod alibi fit nouit. Pulcre autem paraturis paſcha hōlagenam vel amphorā (ſcd̓m alium euangeliſtam) aquę baiulans occurrit:vt oſtendatur huiꝰ paſchę myſteriū pro ablutione mūdi eſſe celebrandum.
Aqua enim lauacrum gratie. lagena fragilitatē eoꝝ deſignat per quos hęcgratia mūdo erat mīſtrāda. Un̄. habemus theſaurū iſtum in vaſis fictilibꝰParant paſcha diſcipuli vbi aquę infertur lagena: vt adeſſe tēpus inſinuent: quo cultorbꝰ veteris paſchę typicus de limīe ac poſtibꝰ cruor auferat̉.⁊ ad tollenda mūdi crimīa viuifici fontꝭ baptiſma ꝯſecretur.¶ Hiero. Ciuitas ē eccleſia quę muro fidei cingit̉: hō occurrēs pͥmitiuꝰpopulus eſt. amphora aquę lex litterę¶ Homo lagenam aquę. Beda.Conſulte ⁊ aquę baiuli. ⁊ domī domus tacita ſunt vocabula: vtomnibꝰ veꝝ paſcha celebrare volētibꝰ. id eſtſacramētis chriſti imbui. eumqꝫ ſuę mentishoſpitio ſuſcipere qurentibꝰ facultas dādaguetur.Sequimini ⁊c̄.Hiero. Qui ducit inaltū vbi refectio chriſti. Vnde raab exploratoribꝰ mādat vt nōꝑ ima ſꝫ ꝑ exceſ ſa irēt.Cęnaculū grande. Hieron̄. Eccleſiamagna que narrat nomen domī ſtrata varietate virtutū ⁊ linguarum. vnde. Circūamicta varietate virtutū.in qua paratur domino paſcha Dominusdomus petrus apoſtolus. cui dominꝰ domūſuā credidit vt ſit unafides ſub vno paſtore¶ Beda. Cęnaculū:lex ſpūalis quę de anguſtijſ litterę egredi ēſin ſublimi loco recipitſaluatoreꝫ. Nam quadhuc occidentem litteram ſeruauerit: qui īagno non aliud qͣꝫ pecuſ intellexerit: in īmopaſcha facit: quia maieſtatem ſpiritus noncomprehendit in verb̓dei. Qui autem baiulum aquę. id eſt. gratię pręc̓onem in domum eccleſię fuerit ſecutus. per ſpiritū ſciētię illuſtrantē ſuperficiem litterę tranſcēdendo in alto mentis ſolioparat refectōem̄ chriſto: qꝛ cūcta paſchę ſacr̄a ⁊ cętera legis decreta eſſe eiꝰſacramēta cognoſcit.¶ Ueſpere aūt. Hieꝝ. Veſpera diei veſperā indicat mundi. Circa vn̄decimā nanqꝫ horam veniūt nouiſſimi qui primi denariū accipiūt vitę ęterne. quia ante crucem abraham erat in inferno. ⁊ poſt crucē latro in ꝑadiſo¶ Amendico uobis. Sicut de paſſione prędixerat: ita de proditoreprędicit dans locum pęnitēdi. vt cum intellexiſſet cogitatōes ſuas pręſciria deo pęniteret eum facti ſui. Non tamē ex nomīe deſignat: ne aperte redargutus impudentior fiat. Mittit crimen in numerū: vt ꝯſcius pn̄īam agat.Unus ex uobis ⁊c̄. Dū falſitas arguit̉. ꝟitas ꝯprobat̉ ⁊ impleturQui edebat pa. me. m. ſuꝑ me. ſu. Oēs tangunt̉ vt fiat armonia in cythara. Omnes nerui bene ſuſpenſi ꝯſona voce reſpondent. Nūquid ego ſumdn̄e? Unus remiſſus. ⁊ pecunię amore affectꝰ dixit. Nūquid ego ſū rabbi?Contriſtari. Sciūt vndecim: qꝛ nichis mali ꝯtra dn̄m cogitauerantſed plus credūt magiſtro qͣꝫ ſibi. ⁊ timētes fragilitatē ſuam triſtes de peccato ſuo interrogāt. cuiꝰ nō habebāt ꝯſciētiam.¶ Unus ex duodecum. Hieꝝ. Separat ſeorſum ouem lupus quācapit. Quis quę de ouili egreditur lupi patet morſibꝰ.¶ Qui intingit. ⁊c̄. Beda. Mira dn̄i patīa. Priꝰ dixit. vnus ex vob̓tradet me. ꝑſeuerat proditor in malo. Apertius arguit ⁊ tamen non ꝓprie