Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Marcus

et nutriētibus in illis diebꝰ. OraMaltheus autē. Orate autem vt non fiat fugaveſtra himne vel ſabbato.f Hec proprie ad anti chriſtum quando crebriora ⁊ acerbiora tormenta inferentur fidelibus. etquod grauius eſt: ſigna quoqꝫ comitabuntur. Ideo orandū. Erunt enimte vero vt hyeme non fiant. Erūtenim dies illi tribulationis talesquales non fuerunt ab initio creaturę quaꝫ condidit deus vſqꝫ nūcneqꝫ fient. Et niſi breuiaſſet dominus dies: non fuiſſet ſalua omnis5Hiero. Ne malicia mutet intellectū eocaro. Sed propter electos quoselegit breuiauit dies. Et tūc ſi qͥsvobis dixerit. Ecce hic ē chriſtusecce illic: ne credideritis. Exurgētenim pſeudo chriſti. ⁊ pſeudo prophetę. ⁊ dabunt ſigna et portentaad ſeducendos ſi fieri poteſt etiamelectos. Uos ergo videte. Ecce p̨̄dixi vobis omnia. Sed in illis diebus poſt tribulationeꝫ illam ſolAd gelida corda.contenebrabitur: ⁊ luna nō dabitſplendorem ſuum. Et ſtellę cęli erunt decidentes. Et virtutes queſunt in cęlis mouebuntur Et tūcvidebunt filium hominis venien

tem in nubibus cum virtute multa ⁊ gloria. Et tunc mittet angeloſvt triticum ventilatū de area totius ferreſuos. ⁊ congregabit electos ſuosa quattuor ventis a ſummo terrę Prophetiavſqꝫ ad ſummū cęli. A ficu autemdiſcite parabolā. Cum iam ramuſeius tener fuerit. et nata fuerint foſverba.lia: cognoſcitis qꝛ in proximo eſtęſtas. Sic ⁊ vos cū videritis hęcfieri: ſcitote quia in proximo ſit inhoſtijs. Amen dico vobis. quonif5 vel omne genus hominum. vel ſpecialiter iudeorum.am non tranſibitʸ generatio hęc.donec omnia iſta fiant. Cęlum etterra tranſibunt: verba autē meaf¶ Quaſi figna illius diei prenuncia dixi. de dieautem illa.non tranſibunt. De die autem illa ⁊ hora nemo ſcit. neqꝫ angeli inHiero .i. corpus eius in terra poſitum quodeſt eccleſia. nobis. In quo ⁊ filiuscęlo. neqꝫ filius. niſi pater. Uide5 Hiero. vigilia opus eſt mentis. ante mortemcorporis.te. vigilate ⁊ orate. Neſcitis enimIudicii 5Hiero. Corpus chriſti incelum delatum relinquens domū .i. eccleſiamquādo tempus ſit. Sicutʸ homoLocus carnis proprie terra eſt.qui peregre profectus reliquit domum ſuam. ⁊ dedit ſeruis ſuis poHiero. octo talenta ſcd̓m mattheuꝫ. decē mnasſcd̓m lucam.f¶ Qui ducit in domum celiteſtatē cuiuſqꝫ operis. etꝭ ianitori

vxorē ionathę turbatā fuga. filiū ſinu ſuo lapſū recepiſſe perpetuo claudūDrate aūt. Hiero. Ut non fiat fuga vr̄a hieme vel ſabbato. I. nefiniatur fructus operis vr̄i cum fine temporis. Hieme enim finitur fructus.ſabbato tempus. Beda. Orate autē ⁊cͣ. Si de captiuitate a tito ⁊ veſpaſiano facta hęcaccipimus: orare debent ne fiat fuga eoꝝ hyeme vel ſabbato. Hieme enimprohibet frigus fugere ad ſolitudinem ⁊ inmontibꝰ deſertis latere. In ſabbato autemaut tranſgreſſio legisſi fugiunt: aut mors: ſiremanent. Si de conſummatōe mundi intelligit̉. pręcipitur vtfides et charitas nrāin chriſtum non refrigeſcat. neqꝫ vt ocioſi īopere dei torpeamꝰ ꝟtutum ſabbato. Hęcenim domini locutiopartim ad captiuitatēiudaicam. partim addiem iudicij pertinet.vnde matthęus. Dicnobis qn̄ hęc erūt et ſignum aduentus tui.conſummationis ſcl̓i:Et niſi breuiaſQuaſi: quod in tantꝭmalis refugiuꝫ? Queſpes electis? Hoc ſolūſcꝫ ut deus qui dat Ytutem patiendi breuiet potentiam perſeqꝫdi. Et hoc eſt. Et niſibreuiaſſet ⁊cͣ. B. Et niſi bre. d. oHęc tribulatio quanto cęteris grauior: tanto breuitate moderatior. Tribꝰ ānis .ſ. ⁊ dimidio quantum ex daniele ⁊ apocalipſihannis conijci poteſt.eccleſiaꝫ per orbem impugnatura eſt.Et tunc ſi quisBeda. Quidam hocad captiuitateꝫ iudaicam referunt quandomulti chriſtos ſe eē dicentes. populum poſtſe deceptum trahebātSed ibi nullus erat fidelis. quē deus exhortaret̉ ne peruerſos magiſtros ſequeret̉. Omnes ⁊ obſidientes ⁊ obſeſſi. alieni a xp̄o obdurabant. vnde. Melius de hreticis accipiendū qui contra eccleſiam venientes. ſe xp̄os eſſe mentiuntur.uoꝝ primꝰ ſymon magus. extremus antichriſtus. Sed in illis diebus. Beda. Sidera in iudicio videbuntur obſcura non lucis ſuę diminutione: ſed ſuperueniēte veri luminis claritate. id eſtſummi iudicis. cum venerit in maieſtate ſua ⁊ patris ⁊ ſcōꝝ angeloꝝ. Ꝙͣuisnichil prohibeat vere intelligi tunc ſolem ⁊ lunā cum alijs ſyderibꝰ ad tempus ſuo lumine priuari. ſicut ſol in paſſione dn̄i. Luna enim tunc temporiscum eſſet plena ſub terra latebat. vnde illud ioel adhuc imperfectum eſt.qui cum dixiſſet. ſol conuertetur in tenebras: addit. ⁊ luna in ſanguinem.anteqͣꝫ veniat dies domini magnus ⁊ manifeſtus. ⁊ quod de die iudicij yſaias dicit. Erubeſcet ſuna ⁊ confundetur ſol ⁊cͣ. Sed peracto die iudicijet clareſcente futurę gloria vitę cum fuerit cęlum nouum ⁊ terra noua: tuncfiet quod idem propheta alibi dicit. Et erit lux lunę ſicut ſolis. ⁊ lux ſol̓ eriteptempliciter: ſicut lux ſeptem dieꝝ.

Decidentes. A lumine quando pene deerit ſemen abrahę. cui aſſimilate ſunt ſtellę. Et uirtutes. Beda. Quid mirū tremere homines: cū aſpectu iudicijtremant angelicę poteſtates? Unde iob. Columnę cęli contremiſcunt ⁊ pauent ad nutū eius. Et qͥd patit̉ virgula deſerti: vbi ꝯcutit̉ cedrꝰ ꝑadiſi? Mouebuntur. Hieꝝ. Ad irā vindictę qn̄ mittent̉ a filio hoīs veniēte in nubibꝰ cęli cū virtute. qui priꝰ ſicut pluuia in vellus deſcēditin humilitate. A quattuor u.Ab oriente ⁊ occidētēauſtro. aquilone. ⁊ nōtm̄ ab his: ſed a ſūmoterrę vſqꝫ a .ſ. c. id eſt.Ab extremis finibꝰ terrę per directū. vſqꝫ advltimos terminos eiꝰ.vbi longe aſpicientibꝰcirculꝰ cęli terrę videt̉inſidere.A ficū aūt. Quaſi. qūo cū fuerint ī ficuteneri cauliculi ⁊ gemma in florē erūpit. intelligitiſ aduentū ęſtatis et veris et fauonij:ſic cū hęc q̨̄ ſcripta ſūtvideritis: nō putetꝭ iāadeſſe finē mūdi: ſꝫ qͣip̨̄curſores venire. quion̄dant prope eſſe. Beda. Myſtice.Ficus ſynagoga q̨̄ qꝛad ſe veniēte dn̄o fructū iuſticię n̄ hūit: ętena ſterilitate dānataeſt. Sed qꝛ cęcitas exꝑte ꝯtigit in iſrl̓ do. p.g. i. ⁊ ſic oīs iſrl̓ ſaluusfieret: diu ſteril̓ arborfici fructū reddet quēnegauit. vnde iob. Lignū ſi p̨̄ci. fu. rur. vi. ⁊c̄Hoc vt factuꝫ viderꝭſcito in ꝓxīo eē diē iudicij. ⁊ ęſtatē verę lucꝭac pacis.la. i. ꝓph̓ia. Folia naHier. Fici ꝑabota. ꝟba ſunt pn̄tia. Eſtas ꝟo ꝓxīa dies ē iudicij. ī quo vnaquęqꝫarbor manifeſtabit qd̓intꝰ hūit an̄ aridū adꝯburēdū. an viride adplantandū in eden cūligno vitę. cuiꝰ folia īalutē gētiū .i. verba qͥbꝰ dicet̉. Venite be. pa. m. ⁊c̄. Cę. et ter. Cęlū aeriū. a qͦ aues cęli ⁊ nubila cęli. vn̄ petrꝰ. Cęlū aūt qͥ nc̄ſūt ⁊ terra eodē verbo repofiti ſūt ⁊ igni reẜuati. aꝑte docēs. qꝛ n̄ alij cęli ſūtigne ꝑituri qͣꝫ aqͣ ꝑditi .i. inania ⁊ nebuloſa. Aqͣ enī diluuij q̨̄ tm̄. xv. cubitꝭcacumīa montiū tranſcēdit: vltra aerꝭ etheriſqꝫ ꝯfinia nō peruenitEccleſiaſtes. Generatio p̨̄terit. ⁊ generatio adueīt. terra vero in ęternūſtat. Sic gͦ celū ⁊ terra trāſeūt ſcd̓m imaginē: manēt ī ęternū ſcd̓m eſſentiā.Neqꝫ filius. In eo enī ſunt oēs theſauri ſapīę ⁊ ſcīę abſcōditi. Ideoabſcōditi: qꝛ nob̓ ſcire n̄ expedit. vn̄ ait. Nō ē vr̄m noſſe tē. l̓. m. q. pͦ. p. ī .ſ.p. In quo on̄dit ꝙ ſciat: ſꝫ noſſe apl̓is n̄ expediat. vt ſꝑ incerti de aduentuiudicꝭ ſic qͦtidie viuāt qͣſi alia die iudicādi. Scit gͦ filiꝰ ſibi ſꝫ n̄ nob̓. vt ſemer ſimus ſoliciti. vnde. Vidēte vigil̓. ⁊c̄. Hylarius. Filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ: qꝛ n̄ ſunt a ſe de die illa neſciūt a ſe. pater autem quia a ſe eſt: ſcit a ſe.Et ianitori. ⁊c̄. Hieꝝ. Ei ſcꝫ qͥ p̨̄dicat. Cui d̓r. Si non annūciaueris