Per baptiſmum Id eſt primam ſtolam immortalitatis.impoſuerūt illi veſtimenta ſua ⁊ ſef Hi ſunt qui corpora ſua per abſtinentiā dmant. ut menti iter parent. uel bona exempla ſequentibus prebeant.dit ſuper eū. Ml̓ti autē ſtrauerūtI ut inoffenſo pede pullus tranſiretveſtimenta ſua in via. Alij autem¶ SententiasIde librisfrondeſ cedebant de arboribus ⁊ſprophete pr̄iarcheſternebant in via. Et qui pręibantpoſtoli⁊ qui ſequebant̉ clamabant dicenalnifica.tes oſanna benedictus qͥ venit innomine domini. Benedictū quodvenit regnum patris noſtri dauidmane veīt ad iudeos xp̄ūsoſanna in excelſis Et introiuit hief Si quis eum hoſpitio ſuſciperet. tante enimpaupertatis fuit. ⁊ ita nulli adulatus: ut in tanvrbe nullum hoſpitiū inueniret.roſolima in templum. Et circum¶ In veſpera mundi viſpectis omnibus cum iam veſpeſitat nos I ut qui in urbe non inueniebat:in agro paruulo apud lazaꝝ ⁊ ſorores eius habera eſſet hora: exujt in bethaniamret hoſpitiumcum duodecim. Et alia die cum ex
ſſ veritatem humane carnis oſtendit¶ Salutēhominū eſtuans. ad incredulitatem iſraelisiret a bethaniaʳ eſurijt. Cunqꝫ viId eſt. ſynagogā veſtitam mandatis hominū⁊ ſuperſtitionibus ſcopatam. cui denegat fructūin euum. unde templum ingrediens eicit uendēdiſſet a longeʸ ficum habentem fotes ⁊ ementes. ⁊cͣ.uerba. Fhō factus. Boni operis.lia: venit ſi quid forte inueniret inea. Et cum veniſſet ad eam nichilf¶ Reliquie in fine fructificabunt.inuenit pręter folia. Non enī erattempus ficoꝝ. Et reſpondens dixit ei. Iam nō amplius in ęternūquiſqͣꝫ ex te fructuꝫ manducet. Etaudiebāt diſcipuli eius. ⁊ veniūthieroſolimam. Et cum introiſſꝫ intemplum cępit eijcere vendentesſ quod ſoli orationi dedicat⁊ emētes de templo. ⁊ menſas nu§ qui honores uendunt. ⁊ gradusemunt.mularioruꝫ. ⁊ cathedras uendentium columbas euertit. Et non
nuda ante ⁊ frigida. quo chriſto ſeſſore fiant digna operiunt.Et ſedit. Hiero. Cępit regnare vt non regnet peccatū in mortali vel laſciua carne: ſed iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſancto.¶ Multi aūt ſtra. u. ⁊c̄. Quia multi martires ſe proprię carniſ amictuexuentes. ſimplicioribꝰ viā ſuo ſanguine parāt: vt in offenſi ad ſuꝑnam ciuitatem ad quam ducit iheſus incedant. Moral̓r. Saluator noſter aſinoſedens hieruſalcm tendit: quando animā cuiuſqꝫ fidelis regens. quaſi. iumentum ſuum ad pacis ęternę viſioneꝫ dicit. In pullo etiam ſedet: cū eccleſię vniuerſaliter pręſidet: eamqꝫin ſupernę pacis deſiderium accendit.¶ Hiero. Vl̓ti ⁊c̄.Pedes ſunt extremiquos ad iungendumconſtituit apoſtolus. qͥ⁊ ſi nō ſunt dorſum inquo ſedit dn̄s: tn̄ cummilitibꝰ a iohanne inſtruuntur.Alii autem. ⁊cͣ.Hiero. Iuſti vt palma florebunt. anguſtiin radicibꝰ. lati in floribꝰ ⁊ fructibꝰ. quoniābonus odor chriſti ſūt⁊ ſternūt viam mādatoꝝ dei bona fama¶ B. Alegꝭ. Alij aūtFrondes vel ramoſ dearboribꝰ cędunt qui indoctrina veritatꝭ ꝟba⁊ ſnīas patruꝫ de eoꝝexcerpunt libris. Et hͨin via dei ad animumauditoris veniētis humili prędicatōne ſubmittunt. Et qui pręibant ⁊ qui ſequebant̉clamabant Pręceſſitiudaicus populus. ſecutus eſt gentilis. etquia omnes qui fideles ſunt vel fuerunt in chriſtum crediderunt ⁊ creduntet qui pręunt ⁊ qui ſequuntur oſanna clamant. quod ſalua nos latine dicitur. ab ipſo enī omnes priores etiā ſalutē quęſierūt. Benedictꝰ qui venitin nomīe dn̄i. Quoniā vna fides vna ſpes omniū. Illi expectabant ⁊ venturum credebant. ⁊ nos veniſſe credimus.¶ Et qui pręibant. Hieron̄. Pręunt prophetę. ſequuntur apoſtoli.Abyſſus abyſſum inuocat .i. lex legem alteram.¶ Benedictum. Scd̓m iohannē cum turbę eum rapere vellent ⁊ facere regem fugit. ⁊ regnū adhuc victurꝰ noluit. Nunc aūt iam paſſurus regēnon refugit ſe dici. Non hymnos filio dei ⁊ rege dignos. nō eos reprimit qͥregnū dd̓ in eo reſtaurandū ⁊ priſcę bn̄dictōis donū ꝯcinunt. qꝛ ſcꝫ nō temporalis ⁊ terreni ſed ęterni in cęlis rex eſſet imperij. ad qd̓ per ꝯtemptū mortꝭet gloriam reſurrōnis. ⁊ triumphuꝫ aſcenſionis perueniret. Vnde diſcipul̓poſt reſurrectionē ait. Data eſt michi omīs poteſtas in cęlo ⁊ in terra¶ Regnum patris noſtri. Beda. Per hoc ꝙ iungit̉. oſanna in excelſis quod eſt ſalus: ſignificat ꝙ aduentꝰ chriſti nō ſolū hoīm ſalus: ſed totius mundi. terrena iungēs cęleſtibꝰ: vt ei om̄e genu flectatur. cęleſtium. terreſtriū ⁊ infernorum.¶ Hiero. Hoc gabrieli conſonat. qui ait. Hic erit magnus. et filius altiſſimi vocabitur. ⁊ dabit illi dn̄s deus ſedem dauid patris ſui. Ut ſcꝫ gētem quā dauid temporaliter rexit ⁊ exempla iuſticię prębuit. ⁊ ſpūalibꝰ ymnis ad fidem ⁊ dei amorem accendit: ipſe factis ꝟbis donis et promiſſis regnum cęleſte regeret. ⁊ ad viſionē dei introduceret.¶ O ſanna in excel. Hiero. Saluifica vt iuſti ędificent̉ in ruinaꝫ angeloꝝ. ⁊ terreni ſaluent̉ ab eo bn̄dicto vincēte ⁊ veniēte in nomīe dn̄i. id ē.patris ſui: qm̄ filius de patre nomē ſuſcepit. ⁊ pater de filio.¶ Oſanna verbū hebręū ⁊ ꝯpoſitū ex integro ⁊ corrupto. Oſy enim ſaluavel ſaluifica. anna interiectio deprecātis. Deniqꝫ in pſalmo vbi ſeptuaginta interpretes tranſtulerūt. O domīe ſaluū me fac. In bebręo habetur an-
na adonay oſanna. quod noſter hieꝝ. ita tranſtulit. Obſecro domīe. ſaluaobſecro. Idem gͦ eſt. o dn̄e ꝑ interiectōem obſecrātis qd̓ obſecro dn̄e ꝑ ipſum verbū obſecratōis.Et introiuit Hier. Iam appropinquāte paſſione in loco paſſioni p̨̄finito ante ſęcula vult eſſe: vt qui eum capere vellent ibi inuenire poſſent.vt on̄deret ꝙ nō inuitꝰ ſed ſpōte mortē ſubiret. Introiuit aūt ante qͥnqꝫ dies paſchę Dicit enī iohānes ꝙ āte ſex dies paſchę veīt bethaniā. vbi cęnaei facta. ⁊ maria ſororlazari vnguēto eū ꝑfudit. ⁊ in craſtino aſino ſedens obuiāte cuꝫpalmis turba: hieruſalem venit. In lege enīdictuꝫ eſt: ꝙ decīa diemēſis tollat vnuſqͥſqꝫagnū ⁊ ẜuet eū vſqꝫ adxiiij. diem menſis. īmoletqꝫ eū multitudo fi.iſ. ad veſ. Vnde dominus decima die mēſis. id eſt. ante quinqꝫdies paſchę ciuitatemin qua pateret̉ ingreſſus eſt. ⁊ certuꝫ ſuę immolatōnis diem ꝯſpirante ꝯtra eū oī ꝯcilioprincipum ⁊ ſenioꝝ expectauit. Agnus īmolabatur. xiiij. die primimenſis ad veſpeꝝ. ⁊ dominꝰ eadē hora agnūcuꝫ diſcipulis ſuis māducans vbi legalis paſchę decreta ꝯpleuit.egreſſus eſt cuꝫ eis adlocū orōnis. vbi ꝯprehenſus a iudęis ⁊ ligatus iam ſacramentumbeatę immolatōnis inchoauit.¶ In templum.Exemplum dedit nobis vt quocūqꝫ veniremus primum ad domum oratōnis ſi ibi ſit diuertamꝰ. ⁊ cū nos per orōnis ſtudiū deo ꝯmēdauerimꝰ ad ea propter quę venimus agenda ſecedamus.Et circū ſpe. om. Non ſel̓ hoc fecit: ſed per omēs quinqꝫ dies. Perdiem in templo docebat. noctibꝰ exiens in monte oliueti morabatur. ſicut lucas ait. Docēdo enī incredulis officiū correctōnis ſeduluſ impendebat. mado apud fideles grām benignitatꝭ ꝓpitius exhibebat.¶ Mora. Circūſpectꝭ. ⁊c̄. In ſpic̄ oīa corda. ⁊ in ꝯtradicētibꝰ veritati nōinueīt vbi caput reclinet. Seceſſit ad fideles. ⁊ in eis qͥ obediūt māſionē fac̄Bethaīa nāqꝫ domus obediētię interpretatur.Cunqꝫ uidiſſet. B. Sic̄ ꝑ ꝑabolas loqͥtur ita fac̄. Ideo eſuriēs in ficu fructū q̨̄rit cuiꝰ nōdū tꝑs eē nouit. Eā tn̄ ꝑpetua ſterilitate dānauit: vton̄deret plebē quā docebūt ꝓpter folia .i. verba iuſticię q̨̄ hēbat ſine fructuid ē. bono oꝑe nō poſſe ſaluari: ſed excidi ⁊ in ignē mitti. Eſuriēs gͦ dn̄s vidit ficū folia hn̄teꝫ. ⁊ fructū in ea q̨̄ſiuit ⁊ n̄ inuēit: qꝛ ſalutē hūani generisdeſiderans vidit iudęā hn̄tem eloq̄a legꝭ ⁊ ꝓph̓aꝝ. q̨̄ſiuit ī ea fructū boni operis. docēdo corripiēdo miracula faciēdo ⁊ nō inuenit ideo damnauit¶ Iam nō am. B. Moꝝ Tu qͦꝫ ſi n̄ vis audire ī iudicō a xp̄o: diſce.a me ma. in ig. ęt̓. qꝛ eſu. ⁊ n̄ de m. mā. arbor ſteril̓ eē caueto: ſed potiꝰ xp̄opauperi ⁊ eſuriēti fructū pietatꝭ quo indiget offer.Tępit eiicere. In ipſa re on̄dit quod ꝑ figurā in ficū fecit. Ficus enīnon peccauit ſi an̄ tēpus fructū nō habuit: ſed ſacerdotes.¶ Et menſas nu. B. Ea .ſ. q̨̄ qͥ de longīquo venerāt ab indigeīs offereda emebāt. Si gͦ hͦ ꝓhibet: qͣntomagꝭ riſū ⁊ vaniloquium ⁊ hmōi?¶ Et cathedras uen. B. all̓g. Colūbas vendūt qͥ dei poſitōe manuūmunꝰ accipiūt ꝑ quā ſpūs dat̉ qͥ ꝑ colūbā ſigͣtur qͥ ī ſpecie colūbę ſuꝑ xp̄mapparuit. Hoꝝ cathedras euertit: qꝛ ſacerdotiū taliū dn̄s deſeruit. Hīc canones tales a ſacerdotio priuari pręcipiunt. Omēs enī tales vel an̄ dei oculos vel an̄ hūanos ſemper priuantur ſacerdotio.¶ Et non ſi. Futuri iudicij exēplū pręmittit. qn̄ oēs reprobos ab eccl̓ia
14