MarcusCII.

Et ſcribę ⁊ phariſęi videntes quiamanducaret cū publicanis et peccatoribus: dicebant diſcipulis eiꝰQuare cū publicanis ⁊ peccatoriCum peccatoribus iuſtusbus manducat ⁊ bibit? Hoc auMagiſter pro diſcipulis reſponditdito Iheſus ait illis. Non neceſſeSuperbi.ſhūiles.habent ſani medico: ſed qui maleIdeo vos declino.habent. Non enim veni vocare iuſ voqui tanqͣꝫ iuſti fugitis peccatores qui vr̄aꝫam ſtatuentes. iuſticie dei nō eſtis ſubiectiiuſtf¶ Qui ſe peccatores agnoſcūt nō per legē iuſtificari ſe videntes chriſti grē colla ſubmittuntIdeo ad peccatores declino.ſtos: ſed peccatores. Et erant diſcipuli iohannis et phariſęi ieiuCauſam queſtionisⁱ ſoquētis premittit.nantes: ⁊ veniūt ⁊ dicūt illi. Quare diſcipuli iohannis ⁊ phariſęoꝝieiunant. tui aūt diſcipuli nō ieiuleo.nant. Et ait illis Iheſus. NunqͥdFid eſt. debēt Fapoſtoli Chriſti ⁊ eccleſie ſchripoſſunt filii nuptiaruꝫ qͣꝫdiu ſponcorporis preſentia Non Quiaſus eſt cum illis ieiunare? QuatoſCuiꝰ plus proficit preſentia qͣꝫ corporalis abſtinētia.tempore habent ſponſum ſecum:nō poſſunt ieiunare. Uenient auAſcēſionis ſpaſſiōis ſcorporalitertem dies cuꝫ auferetur ab eis ſpōB. tam a cibis qͣꝫ a mūdi a more.ſus: ⁊ tunc ieiunabunt in illis die

Ideo nō ieiunāt: qꝛſSeueriora preceptanoue uite.bus. Nemo aſſumentū panni ruApoſtolis veteri cōſuetudī deditiſdis aſſuit veſtimento veteri: alioIſi aſſuit ¶ Repugnat noual uita veteriquin aufert ſupplementū nouumf¶ Quia ſi quid boni inerat: nimio quaſi pōdea veteri: ⁊ maior ſciſſura fit. Et nere preſſum perit¶ Spūalia precepta Apoſtolos.mo mittit vinū nouū ī vtres veteNō poſſūt pati. qꝛ carnales adhuc.res: alioquin diſrupit vinū vtresſdoctrīa ſpūalis memorie nō ꝯmēdatur⁊ qui hn̄t ꝑdūt.⁊ vinum effundetur: ⁊ vtres peri¶ Spūal̓ doctrīa¶ Spūalesbunt. Sed vinū nouum in vtresnouos mitti debet. Et factum eſtiterum cum ſabbatis ambularet ꝑſata ⁊ diſcipuli eius. cęperūt p̨̄gredi ⁊ vellere ſpicas. Phariſęi autēdicebant ei. Ecce quid faciūt diſcipuli tui ſabbatis quod non licet.veterem hyſtoriā obiicitEt ait illis. Nunqͥd legiſtis qͥd fe¶ In nobe ſfugiens ſaulemcerit dauid quando neceſſitatemhabuit ⁊ eſurijt ipſe ⁊ qͥ cū eo erātquomodo introiuit in domuꝫ deiſub abyathar principe ſacerdotūet panes propoſitōis māducauitquos non licebat manducare niſi

vitijs permanentes ſed pęnitentes. Vnde enim ⁊cͣ.B. Moꝝ. Ad ꝯuiuium peccatoꝝ vadit: vt docendi occaſionem habeat. ⁊ ſpūales cibos impertiat. Eundo ad peccatores domini humilitas oſtēditur. in ꝯuerſione pęītentiū patet doctrinę eius potētia.¶ B. Per vocationem matthęi fides gentium quę relictis lucris ſęculi.epulis charitatis ⁊ operum bonoꝝ cum domino ꝯuiuantur. Per phariſęoꝝ ſupercilium. de ſalute gentium iudeoꝝ inuidia deſignatur. quibꝰ dicit̉.Publicani ⁊ meretrices pręcedēt vos in reio dei.Non neceſſe h⁊cͣ. Beda. Se medicum dicit qui miro medicandi genere vulneratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras ⁊ liuoreeius ſanati ſumus.¶ Et erant diſ. ⁊B. Alij euāgeliſtę dicunt phariſęos ⁊ diſcipulos iohānis hoc q̨̄ſiſſe. hic videtur dicere ꝙ alij quęſierunt qͦciuſdem rei cura mouiſſet. Unde colligit̉hoc a pluribꝰ fuiſſe obiectū a phariſęis. a diſcipulis iohanniſ. a cōuiuis vel quibuſlibetlijs.B. Myſtice. Diſcipl̓i iohannis et phariſęoꝝ ieiunant: quiaqui operibꝰ legis gloriantur. vel quod peieſt traditiones ſequūtur hominum. vel etiāchriſti pręconium tantum aure non cordisamore percipiūt: a ſpūalibꝰ bonis ieiuni corde tabeſcunt. Diſcipuli chriſti non ieiunantquia qui fideliter menbrum chriſti eſt. corꝑeipſius epulatur. ⁊ ſanguine alitur. Dominꝰcum peccatorbꝰ manducat ⁊ bibit: ſed ideoquia illi abſtinentiamerituꝫ auget: cui nulla potentia naturę eſt:Deminus autem quidelicta naturaliter delere poteſt: manducantes ieiunantibꝰ poteſt facere puriores. Ieiunauit tamen chriſtus vt ieiunares. manducauit cum peccatorbꝰ vt gratiam cernēspoteſtatem agnoſceres.¶ Nunquid poſſunt ⁊cͣ. Vatthęus ita. Nunquid poſſunt filij ſponſi lugere qͣꝫdiu cum illis eſt ſponſus? ⁊cͣ. Sponſus chriſtus. ſponſa eccleſia.de quo ſpūali ꝯnubio apoſtoli creati ſunt. qui lugere et ieiunare non pn̄t.quādiu ſponſum cum ſponſa vident. Qn̄ tranſierint nuptię ac paſſioniꝫ ⁊reſurrectionis tempus aduenerit: tunc ieiunabūt.B. Voꝝ. Quādiu ſponſus nobiſcum eſt in lęticia ſumus. nec ieiunarepōſſumꝰ. nec lugere. cum vero pro peccato recedit ⁊ auolat: tunc ieiuuiū indicendum. tunc luctus multiplicandus.¶ Nemo aſſu. ⁊cͣ. B. Diſcipulos veſtimenta vetera dicit. id eſt. adhuccarnales necdum innouatos fidei firmitate. Quibꝰ ſi nouus panus. id eſt.pars doctrinę quę ad nouam vitam pertinet aſſuatur: ⁊ ipſa quodammodo ſcinditur. cuiꝰ pars importune traditur. quę ad ieiuniū valet ciborum.cum illa doceat generale. non a cibis tm̄: ſed ab omni voluptate carnis.Cauendum eſt doctori ne animę nondum innouate: ſed in malicię vetuſtate perduranti nouoꝝ myſterioꝝ ſecreta ꝯmittat.¶ B. Allegꝭ. Veſte foris tegimur. vino intur reficimur. Ueſtis bona ope

ra quibꝰ hominibꝰ foris lucemus. Vinū feruor fidei. ſpei. ⁊ charitatis: qͦ inꝯſpectu dei intus ſenſus nouitate reformantur.Sꝫ uinum nouum in u. Erant autē noui cum poſt aſcenſionemSeſiderio ꝯſolationis eius ſperando ⁊ orando innouabantur. tunc ſpiritūſanctum acceperunt. quo quaſi nouo muſto noui vtres repleti ſunt.¶ Cum ſabbatis. B. Nota primo apoſtolos litteram ſabbati deſtruere ꝯtra hebionitas. qui cum alios diſcipulos recipiant. paulum quaſi trāſgreſſoreꝫ legis repudiant.¶ Et uel. ſpi. Eſuriunt vt homīes pręturba manducandi ſpacium nō habenteſ. Sedexemplum auſteriorisvitę prebent. non pręparatas epulas: ſꝫ ſimplices quęrunt.¶ Be. Myſtice. Diſcipuli per ſata tranſeunt: cum pręlati ſubditos pia ſolicitudīe circumſpiciūt. et qualiterquenqꝫ ad fidem trahāt ſedule perpendūtquoꝝ ſalutem eſuriūtUnde petro inter preces eſurienti. oblatisquas eſuriebat dapibus dictum eſt: Surge petre occide ⁊ manduca. Et mira ſacram̄ti concordia. ibi. mactari ⁊ māducari iubētur animalia. hic ſpicas conuellūt diſcipuli. ⁊ ſcd̓m alios euāgeliſtas manibus confricantes manducanti.Unde. Mortificatemenbra veſtra: et exuite veterem hominem.Aliter enim non tranſeunt in corpus chriſtiAliter doctorem ſui ꝓfectus fructus non paſcunt. Vellere itaqꝫſpicas. eſt ab omni intentione terrena radicem mētis eruere. Fricare manibꝰ exemplisvirtutum a cōcupiſcētia carnis quaſi ariſtarum folliculis menteꝫexuere. Grana mādijcare eſt purgatū quēqꝫ per prędicatoꝝ ora eccleſię incorporare. Hoc diſcipuli ante dominū faciunt: qꝛ pręcedit ſermo doctoris: ſubſequitur gratiaſupernę viſitatōnis. Et bene ſabbatis: qꝛ prędicatores pro ſpe quietis laborant. et auditores ammonent vt a curis ſęculi feriantes: pro ęterna requielaborentB. Mora. Per ſata cum dn̄o ambulant: qui eloquia ſacra dn̄o obtēperantes meditant̉. In ſatis eſuriunt: cum in eis illa inuenire deſiderant qͥbus amplius accenſi amore dei quaſi pane paſcātur. ⁊ hoc ſabbatis. Un̄.Vacate ⁊ vi. qūo ſu. e. d. b. Vellunt ſpicas ⁊ ꝯterūt: qꝛ teſtīonia ſcpͥturaꝝaſſumūt ⁊ ꝑſcrutātur: donec medullā dilectōnis extrahāt. que ſub vilitatelr̄ę qͣſi ſub ariſtaꝝ horrore velatur. Hoc dn̄s ſabbati ꝓbat. ſtulti defenſores ſabbati improbāt: qͥ ſolā lr̄ ę ſuꝑficiē diligūt. mētis refectionē neſciuntrequiē animaꝝ non norunt. Un̄ ⁊ ait illis. Nunqͣꝫ legiſtis ⁊cͣ.Sub abyathar. Non te turbet ꝙ alij dicunt abimelech: ambo enītūc illic aderāt. ab imelech pater. ⁊ abyathar filiꝰ. qͥ occiſo patre a ſaule comes exilij dauid factus eſt. ⁊ eo regnāte ſummꝰ pontifex maioris nomīs qͣꝫpater. ⁊ ideo dignus cuiꝰ dominus mentionem faceret quaſi ſummi ſacerdotis etiam patre viuente.¶ Panes propoſitionis. B. Quaſi ſi dauid ⁊ abimelech a nobiſ