IAccleſiaſticus/CI8VM
ppl̓m ſuū ī noīe ſuo.ᶻ Ipſuꝫelegit ab oī viuente: offerreſacrificiū deo:ª incēſuꝫ ⁊ bonū odorē in mēoriaᵉ placareᶜ pro ppl̓o ſuo. Et deditilli in p̄ceptis ſuis poteſtatem:ᶜ in teſtamētis iudiciorum; docere ia cobᵍ teſtimonia: ⁊ in lege ſua lucē dareiſrl̓. Quia ꝯͣ illū ſteteruntalieni: ⁊ ꝓpter inuidiā circūdederunt illū hoīes in deẜto qͥ erāt cū dathā ⁊ ab yrō⁊ ꝯgregatio choreᵏ in iracūdiā. Uidit dn̄s deꝰ ⁊ nō placuit illi:ᵐ ⁊ ꝯſūpti ſunt ī impetu iracundie.ⁿ Fecit illismōſtra: ⁊ cōſūpſit illos inflāma ignisq Et addidit aron gl̓iaꝫ: ⁊ dedit illi hēditatē: ⁊ pͥmitias frugū terre dimiſit illi. Pane ip̄iusˣin pͥmisʸ ꝑauit ī ſatietateꝫnā ⁊ ſacrificia dn̄i edent: q̄dedit illi ⁊ ſemini eius.ª Ceterū int̓ gētesᵇ nō hereditabit ⁊ ꝑs n̄ ē illi ī gēte. Ip̄e ēem̄ ꝑs eiꝰ ⁊ hereditas.ᶜ Phi-
nees filiꝰ eleazariᵈ t̓ciꝰ in gloriaᵉ imitādo eumᶠ in timoredn̄i:ᵍ ⁊ ſtareᵇ in reuerētia gētis:ᶜ in bonitate ⁊ a lacritate aīe ſueᵏ placuit deo iſrael.Iō ſtatuit illi teſtamentūpacisᵐ ⁊ pͥncipē ſctōꝝⁿ ⁊ gētis ſue: vt ſit illi ⁊ ſemini eiꝰſacerdotij dignitas ineternū. Et teſtam̄tū dd̓ regi filio ieſſe de tribu iuda hēditas ip̄iy ſemini eiꝰᵖ vt daretq ſapīaꝫ ī cor nr̄m iudicaregētē ſuā ī iuſticia: ne abolerent̉ bōa ip̄oꝝ: ⁊ gl̓iaꝫ ip̄oꝝin gētē eoꝝ et̓nam fecit.Ortꝭ ībel ¶ Ca. xlvj.lo ieſꝰ nauēᵇ ſucceſſo:moyſiᶜ in ꝓph̓is: qͥ fuit magnꝰ ẜm nomē ſuū: maximꝰ īſaluteꝫ electoꝝ dei: expugͣreinſurgētes hoſtesᵉ vt ꝯſeq̄retur hereditatē iſrl̓. Quamgl̓iaꝫ adeptus ē in tollendoᵍmanꝰ ſuas: ⁊ iactādo contra/ ciuitates rhompheas.Quis an̄ illum ſic reſtitit.Nā hoſtes ip̄e dn̄s ꝑcuſſit
glorificari ppl̓m in noīe tuo. i. dei. Sūmꝰ .n. ſacerdosin noīe dn̄i tetragrāmatō bn̄dicebat ppl̓m.Ip̄melegit ab oī viuēte: offerre ſacrificiū deo. tanqͣꝫ potifexſummꝰ: alij nanqꝫ ſacerdotes bn̄ offerebāt aliqͣ ſacrificia. Fa Incenſum ⁊ bo. odorē in memoria. fidei ⁊deuotiōis abrae⁊ alioꝝ patrumb Placare .i.ad placādū deūc ¶ Pro po. ſuo.pctōre.d Et de. il. inceptꝭ ſuis ptāte.diſcernēdi interſcm̄ ⁊ ꝓphanumleprā ⁊ n̄ leprāIn teſta. iudicioꝝ. naꝫ quealijs iudicibusdubia videbantur: referebant̉ad ſūmū ſacerdotem: vt eiusſententia inuiolabiliter teneretur: Deute. xvf Pocere Icob. i. ppl̓m iſrꝭdenominatuꝫ aiacob: qͥ alio nomine vocat̉ iſiAꝫ aūt oīa p̄ceTeſtioniapta dei dicāturteſtimonia: inquantū eoꝝ veritas eſt miraculis teſtificata tamen illa etiamquibuſ additurpremium vl̓ pena: ſicut dicituDeutro. xxviij.Si audieris vocem domini deitui: faciet te excelſiorē cunctisgentibus. dicunt̉ ꝓprie teſtimonia: qꝛ ſunt quedam ꝓteſtatōes diuine iuſticie p̄miantis bonos ⁊ malos punientis. h¶ Et in lege ſue lu. da. iſrael. dubia declarando: vt dictū eſt. 1 Quia cōtra illū ſteterūt alieni. a genere ſacerdotali .ſ. chore ⁊ eius ꝯgregatio: Nume. xvj. ¶RIn iracundiā .ſ. dei ꝓuocatā: iō ſubdit̉.l Uidit dn̄s rebellione eoꝝ. oculo ſue iuſticie.m Et cōſumpti ſunt. abſorbuit̓ .n. eos terra: ⁊ deſcēderūt viui in infernū: iō ſubdit̉. n¶ Fecit illis monſtra. ꝑcutiendo eos inſolita plaga.0 Et ꝯſump. illos. qͥ fauerunt chore ⁊ eiꝰ ſequacibꝰ.In fla. ignis. ſicut ibidē ſubdit̉: ꝙ aaron cucurritpad multitudinē: quam iam vaſtabat incendiū.aq. Et addit. Hic ꝯn̄r agit̉ de ip̄ius aarō ꝓuiſiōe. Nātribus leuitica hereditatē ſicut alie tribus nō habuit:ꝑꝑ quod deus aliter de victu ſacerdotibus ⁊ leuitis ꝓuidit. dicit igit̉. ¶ ¶ Et addidit aaron. gloriā. in virge ſue floritiōe ad ꝯfirmatōem ſacerdotij ꝓ ſe ⁊ ſuo ſemine: Nume. xvij. Cr ¶Et dedit illi hereditatē. ⁊ queſit illa ſubdit̉. Is Et. ꝓ id eſt. t Primitias frugū terre diuiſit illi. qꝛ debebant̉ ſacerdotibus: decimeꝟo leuitis. v ¶ Panē ip̄ius .i. victū. Fx In pͥmis.i. pͥmitijs. Iy PParauit in ſatietatē .i. in ꝯuenienteꝫrefectōem. zNā ⁊ ſacrificia dn̄i edēt .ſ. ſacrificiaꝓ peccatis: ⁊ etiam ſacrificia pacifica: quoꝝ pars cedebat in vſum ſacerdotū: holocauſta ꝟo incendebāt̉
totaliter ad honorē diuinum. a ⁊ Ceterum inter gentes: ſacerdotū ⁊ leuitarū. b Nō hereditabit. ⁊ ſubdit̉rō: Ip̄e .ſ. deus. Eſt etem̄ ꝑs eius ⁊cͣ. c Phinees. Hic̄ꝯn̄r ponit̉ laus phinees nepotis aaron cum d̓r.d Tercius in gl̓ia eſt .ſ. in honore pōtificali. e Imitādo eū .ſ. eleazarūpatrē ſuū. ¶ f¶ Intimore dn̄i. eiꝰ p̄cepta cuſtodiendoS Et ſtare. in officio pontificis.ih In reue. gentis. erat eniꝫ in magna ppl̓i reuerētia:eo ꝙ lib̓auerat populuꝫ a dn̄i plaga:Nume xxv.1 In boni. ⁊ alacri. aīe ſue. q̄ ſeruiuit deo letāter ⁊ deuote. KPlacūit deo īſrl̓. ex feruenti zelo queꝫ habuitad ip̄m: Nūe. xxv.Phinees filiꝰ eleazari auertit irā meam a filijs iſrael qꝛzelo meo cōmotuseſt ⁊cͣ. Iō ſta.illi teſta. pacis .i. dignitatem ſacerdotij pacifice poſſidēdā ſibi ⁊ filijs ſuis.m¶ Et principemſanctoꝝ .i. ſacerdotū: qͥ dicebant̉ ſancti: eo ꝙ erant diuinis obſequijs d̓putati: nam etiaꝫ resinanimate q̄ deputate ſunt diuīo cultui: vt calix ⁊ hmōidicunt̉ ſancte.n Et gentis ſue.ſ. iudaice cui in ſpiritualibꝰ p̄ſidebat.oEt teſta. dauidregi .i. ordinatōem eiꝰ de āpliatōne diuini cultus: vt hr̄. j.pal̓. xxiij. quā ordinatōem poſuit ſub regimine ſūmi potificꝭ. p Ut daret. ip̄e phinees d ſe ⁊ ſuos ſucceſſores¶ Sapīam in cor nr̄m .i. doctrina legis ⁊ ꝓphetarū.r¶ Iudicare gentē ſuā in iuſticia .i. ad iudicandū ppl̓miudaicū iuſte: s Ne abolerent̉. bona ip̄oꝝ ꝑ fortitudinē maioꝝ iniuſte minores depͥmētiū. t Et gl̓iaꝫ ip̄orum .i. dignitatē ſacerdotij in ſe ⁊ filijs ſuis: v ¶ In gēte eoꝝ .i. in ppl̓o iudaico. x Eternā fecit .i. diu ꝑmanere: ſicut montes dicunt̉ eterni: pſal. lxxv. Illuminans tumirabilitera montibus eternis.Ca. xlvj.Ortis in bello. Hic ponit̉ laus patrū pꝰ terre ꝓmiſſionis ingreſſuꝫ: ⁊ prīo tꝑe iudicū: ſcd̓o tꝑe regū: ca. ſequēti. Circa primū incipit a ioſue qͥ filiosiſrael in terrā ꝓmiſſionis introduxit di. aFortis inbello ieſus naue. nā. xxxj. reges debellauit: Ioſue. xij.b Succeſſor moyſi. ad regimē ppl̓i. ¶c ¶ In ꝓphetis .i.de numero ꝓph̓aꝝ: hūit em̄ ꝓph̓ie ſpm̄. d̓ Qui fu. ma.ẜm no. ſuū. i. ẜm ꝓprietatē ſui noīs: qd̓ interp̄tat̉ ſalus ſiue ſaluator ꝑꝑ qd̓ exponēs dictū ſuū ſubdit: Maximꝰ inſa. ele. dei ⁊cͣ. e Ut ꝯſe. here. iſrl̓. habitatores chanaādebellādo. f Quā glo. adep. ē in tollēdo .i. extollēdo.Manus ſuas. leuādo clypeū ꝯͣ regē hay. Ioſue. viij.h Et iactan. contra ciui. rhopheas .i. ſagittas acutas.i Quis ante illum ſic reſtitit .ſ. ꝙ ab eo ſe defendere potuerit. q. d. nullus: ⁊ ſubditur ro. Nam hoſtes ipſePꝑ iij