Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SVAXLiberVL

ris finis: in ſermone eiusꝯpoſita ſt̓ oīa. Ml̓ta dicimus: deficimꝰ vbisᵗ ꝯſūmatio auteꝫ ẜmonū: ip̄e eſtIn oībꝰ gloriātes: ad qͥdvalebimus.ª Ip̄e .n. om̄ipotēs ſuꝑ oīa oꝑa ſua. Terribilis dn̄s magnꝰ vehemēterᵈ mirabil̓ potētia ip̄iusᵉGl̓ificātes dn̄m quātūqꝫ potueritꝭ ſuꝑualebit adhuc admirabilis magnificētia eius. Bn̄dicētes dn̄mexaltate illū quātū poteſtꝭ:maior eſt .n. laude. Exaltātes replemini virtute.Ne laboretis: .n. ꝯp̄hēdetis. Quis videbit eum: enarrabit: magnificabit ſic̄ ē ab initio. Multa abſcōdita ſt̓ˡ maiora his. Pauca .n. vidimꝰ operumeius. Oīa aūt dn̄s fecit: etpie agentibꝰ dedit ſapīam.Capl̓m. xliiij. 5

Audemꝰ viros gloriNoſos ꝑentes nr̄os ingeneratōe ſua. Multā gloriāᵇ fecit dn̄sᵉ magnificētiaſuaᶠ a ſecl̓o. Dominantes inptātibꝰ ſuis: hoīes magniv̓tute prudētia ſua p̄ditinūciātes in ꝓphetisᵏ dignitatē ꝓph̓aꝝ: imꝑantes inpn̄ti ppl̓o: virtute prudētie ppl̓is ſanctiſſima verbaIn puericia ſua reqͥrētesmodos muſicos: narrantes carmīa ſcripturaꝝq Homīes diuites in v̓tute: pulcritudinis ſtudiū habetes:pacificātes in domibꝰ ſuisOēs iſti in generatōibꝰtis ſueᵛ gl̓iaꝫˣ adepti ſt̓: indiebꝰ ſuis hn̄tur in laudibꝰ.Qui de ill̓ nati ſt̓: reliq̄r̄tnomēª narrādi laudes eoꝝ.bEt ſt̓ quoꝝ eſt mēoria.

x Et in ſer. eiꝰ .ſ. dei. ¶s Cōpoſita ſunt oīa .i. diſpoſitain pōdere: nūero: mēſura: vt d̓r Sap̄. xj. t Multadicimꝰ. Hic ꝯn̄r ponit̉ ꝯcluſio intēta .ſ. lꝫ ex creaturisaliquā cognitōem habeamꝰ de deo. illa tn̄ eſt valde imꝑfecta: quicqͥd dicere aut cogitare de deo poſſumꝰ in infinitū deficit ab eiusexcellentia: ꝑꝑ qd̓ip̄m laudare glorificare debemusquātū poſſumꝰ. dcit igit̉. t Multa dicimꝰ. de deo exeius effectibꝰ. vEt defecimus verbis. eꝰ excellētiaē incōp̄hēſibil̓ a nobis: ꝯn̄s inenarrabilis: Un̄ dicit ſexta ꝓpoſitōe de cauſis: pͥma ſuꝑioē narratiōe:deficiūt līgue a narratōe eiꝰ: niſi ꝓptenarratōem ip̄iꝰ qm̄eſt ſuꝑ oēm cām: narrat̉ niſi pecauſas ſecūdas: qillumināt̉ a lumīecauſe prime. rCōſummatio autēſer. ip̄e ē. ip̄e ſolus ſe comp̄henditꝑfecte expͥmit inverbo ſuo ſibi conſubſtātiali coeterno. ⁊y¶ In oībꝰgloriātes. que poſſumus ex creaturꝭcognoſcere.z Ad qͥd valebimꝰ .ſ. attigere de didiceret: ad modicū valde: ſubdit̉. a Ip̄e .n. oīpouina maieſtate. qͣſtens ſuꝑ oīa oꝑa ſua .i. in infinitū tranſcendēs ip̄a: ꝑꝑ qd̓ ea de deo cognoſcimꝰ pauca. b Terribilis dn̄s .i. aboībus timendus. c Et ma. vehemēter. qꝛ magnitudinis eius eſt finis: p̄ſal. cxliiij. d Et mira. potē. ip̄iꝰqꝛ poſſumus total̓r cognoſcere minimū effectū eiꝰ:ꝯcludit̉. e Glorificātes dn̄m quātūcūqꝫ potueri. ⁊cͣ.Et pꝫ vſqꝫ ibi. f Exultātes replebimini virtute. qꝛdat grām virtutē laudantibꝰ eum deuote. g Ne laboretis. ad cognoſcēdū ꝑfecte: qꝛ hoc ē impoſſibile.h Quis vidit. ſicuti ē. iEt enarrabit ⁊cͣ. Ad hocrn̄det̉ Ioh̓. j. Deuꝫ nemo vidit vnqͣꝫ: vnigenitꝰ filiꝰ eſtin ſinu pr̄is: ip̄e vidit enarrauit ⁊c̄. k Ml̓ta dei oꝑaabſcodita ſunt a nobis. lMaiora his .ſ. ſole lunaceteris p̄dictis: oēs angeli ſunt in maxīo nūero: ſūtincogniti nob̓: ſubdit̉. m Pauca .n. vidimꝰ operuꝫeius. etiā de corꝑalibꝰ maior ꝑs ē hoībus ignota.n Et pie agētibꝰ .i. ip̄m colētibꝰ: pietas ē diuinꝰ cultꝰ. Dedit ſapīam .i. cognitiōem diuinoꝝ quantū ꝑtinetad ſalutē. Capl̓m. xliiij.Audemꝰ viros. Supius actū eſt de virtutibꝰcinando. hic idē agit̉ exēplificādo: qꝛ hic ponūt̉exēpla patrū virtuoſoꝝ videmꝰ imitari: diuidit̉ in duas ꝑtes. auctor pͥmo ponit exēpla patrū: ſecūdo gratias agendo terminat libꝝ iſtū ca. ij. Prīa in duas: qꝛ primo ꝯmendat virtutes patrū general̓r: ſcd̓o ſpāliter: ibi.Ęnoch placuit deo. Prima adhuc in duas: qꝛ pͥmo commēdat ꝟtutes patrū in ꝑſonis ꝓprijs. ſcd̓o in eoꝝ filijs:ibi. Qui de illis nati ſunt. Circa pͥmū dicit. a Laudemus vi. glorioſos .i. honore dignos: ẜm ꝯmētatorē. j.ethi. honor ē reuerētia exhibita alicui in teſtīoniū ſue

tutis. ſed ſi hoc fiat ſecrete vel coraꝫ paucis: ſic eſt honor tm̄. ſi aūt in palā corā ml̓tis: ſic d̓r gl̓ia. ſb Etpare. no. in genera. ſua .i. generatōem ſuā .ſ. carnalēqͣꝫtū ad genitos ex eis: ſpūalē: qͣꝫtuꝫ ad edoctos abeis. Apud hebreos .n. de qͥbus fuit auctor iſte doctoralicuiꝰ hr̄ ſicutpr̄ eius. vn̄ dicitapl̓us. j. cor. iiij.In xp̄o ieſu pereuangeliuꝫ egovos genui .i.dicatōeꝫ euagelij. aMl̓tagl̓aꝫ .i. ml̓ta oꝑaglorioſa.Fecit dn̄s. viros iſtos. 4cMagnificētiaſua .i. largitateſua. fA ſe.cu. do. ī po. ſuis..i. virtutibusprijs a deo ſibitn̄ collatis vn̄ filij heth dixerūtad abraā Gen̄.xxiij. Princepsdei es apud eosgHoīes ma.virtute. Tꝑe .n.diluuij fuerunthomīes magnicorꝑe .ſ. gigatesGen. vj. ſꝫ erantparui v̓tute autnll̓i: erāt moribꝰ incōpoſiti.h Et prudētiaſua p̄diti. namprudētia ē auriga ꝟtutū.Nūciātes inꝓphetis .i. ꝓph̓aꝝ in ſcriptis. ¶k Dignitatē ꝓph̓arū.i. que debet exhiberi ꝓphetis: hoc verificat̉ ſtudioſis in ſcripturis ꝓphetarum: quales fuerunt plurimide quibus infra ꝓſequitur. ¶Et imperantes inſenti populo .ſ. dauid machabei: plures alij.m Et virtute ſue prudentie populis ſanctiſſima verba. ſupple nunciantes. n In puericia ſua. ſic hn̄tlibri correcti. o Requirentes modos muſicos.ad diſſolutionem: ſed ad deuotōem: ſicut ptꝫ de Dauid: qui laudes diuinas a ſua iuuētute canebat in cythara. pEt narrantes carmina ſcripturaꝝ .i. pſalmos cantica metrice compoſita.¶Homines diuites in ꝟtute. virtutes .n. vere diuitie ſunt: qꝛ violenter auferri poſſunt.r Pulcritudinis ſtudiū hn̄tes .i. legis ꝓphetarum:quoꝝ ſtudiū eſt pulcrum.s Pacificantes in domibꝰ ſuis .i. in familijs hoībꝰ fibi ſubiectis. ¶t Omnes iſti in genera. gentis ſue .i.inter gentes generatōis ſue.v Gloriā. bone fame. 5x Adepti ſunt. oꝑa ſancte vite. y Qui de illis. Hic cōſequēter ponit̉ lauspatrū in filijs ſuis: eſt .n. filius de ſubſtantia patris:laus patrum redundat in filios: econuerſo. dicit igitur: Qui de illis nati ſunt. mores patrū imitantes. Reliquerunt nomē. bonum. Fa ¶Narrandi lauIdes eoꝝ. ad informatōem morum: oppoſituꝫ ſubdit de malis. bEt ſunt quoruꝫ non eſt memoria.in bono. c Perierunt quaſi qui non fuerint. nihilboni poſt ſe relinquentes.d Et nati ſunt qͣi nati. naꝫ eoꝝ natiuitas alijsꝓfuit: ſed magis nocuit.