AEccleſiaſticus.II VAVV

ẜm meritū eius vno die velduobꝰ ꝓpt̓ detractōꝫᶻ A triſticia ei feſtinat mors ⁊ cooperit v̓tutē:ᵇ ⁊ t̓ſticia cordis flectit ceruicē. In abductioneᵈ ꝑmanet triſticiaet ſb̓a in opis ẜm cor eius.Ne dederis in triſticiaᵍ cortuū. ſꝫ repelle eā a te: ⁊ memēto nouiſſimoꝝ: noli obliuiſci: neqꝫ .n. ē cōuerſio. ethuic nihil ꝓderis:ᵏ ⁊ teip̄mpeſſimab̓. Memor eſto iudicij meiᵐ ſic em̄ erit ⁊ tuūMihi heri: et tibi hodie.In reqͥe mortuiq reqͥeſcere facꝭmemoriā eiꝰʳ ⁊ cōſolre illum in exitu ſpūs ſui.Sapīam ſcribe in tꝑe vacuitatis: ʸ ⁊ qͥ minorat̉ actuˣ ſapīam ꝑcipiet: qꝛ ſapiētiareplebitur. Qui tenet aratrum. ⁊ qui gloriat̉ in iaculo: ſtimulo boues agitat: etconuerſat̉ in oꝑibus eoꝝᶻ ⁊

narratio eiꝰ ī filijs thaurorū. Cor ſuū dabitª ad v̓ſandos ſulcos:ᵇ ⁊ vigilia eiꝰ ī ſagina vaccaꝝᶜ Sic oīs faber⁊ architectꝰᶜ qͥ noctē tanꝙͣdiē trāſigitᶠ qͥ ſculpit ſignaculo ſculptilia. et aſſiduitas eiꝰᵇ variat picturāⁱ Corſuū dabit ī ſil̓itudinē picture: ⁊ vigilia ſua ꝑficiet opꝰ.Sic faber ferrarius ſedēsiuxta incudē: ⁊ cōſideransopus ferri.ᵐ Uapor ignisvret carnes eiꝰⁿ et in calorefornacis cōcertatur.ᵈ Uoxmalleiᵖ īnouat aurē eiꝰ:q etꝯͣ ſimilitudinē vaſis oculuseiꝰᶠ Cor ſuū dabit in ꝯſum.matōnē opeꝝˢ ⁊ vigilia ſuaornabit imꝑfectōeꝫᶜ Sic figulus ſedēs ad opꝰ ſuū: cōuertēs pedibꝰ ſuis rotā: quiin ſolicitudine poſitus eſtſemꝑ ꝓpter opus ſuū: ⁊ innumera eſt oīs oꝑatio eius

I¶ Vtibi noceat. iō ſequit̉. 3 ¶ A triſticia .n. feſtinat morseſt em̄ triſticia paſſio mortificatiua. ¶ a ¶ Et cooperitꝟtutem .i. ſuffocat ꝟtutē nature. ¶ ¶ Et triſticia cor.flectit ceruicē. nā debilitata ꝟtute natue̓ caput flectit̉ſiē̄ ꝑ fortitudinē eiꝰ erigit̉. AceIn abductōe .i. deuiatione a bono.d ¶ Permanettriſticia. ita ꝙ n̄nocꝫ ſolū corꝑi.ſꝫ etiā aīe inducēs aliqn̄ ad deationet alimala.e¶ſubſtātia inopiẜm cor eiꝰ. quiaſi hꝫ cor gaudēs⁊ viriledr diues⁊ diues lāguidꝰ⁊ triſtis dr̄ pauou̓. xiij.et eſt qͣſi diuescū nihil hēat. eteſt qͣſi pauꝑ cuꝫin multis diuitijs ſit. iō ſeqͥturf ¶ Ne dederꝭ intriſticia .ſ. nimiag ¶ Cortuū ꝓmortuū ⁊ ſubditur cā cū dicit̉.h ¶ Et memētonouiſſimoruꝫ .i.mortꝭ tue ⁊ oīmalioꝝ: a qͣ nullꝰreuertit̉ ad vitāpn̄tē. iō ſubdit̉.1 ¶ Neqꝫ em̄ eſtꝯuerſio ⁊cͣ .i. perafflictionē tuaip̄m mortuū nōreuocabis.k ¶ Et teip̄m peſſimabis. nimio dolore affectꝰ: ꝓpterqd̓ dolor de morte amici dꝫ eſſe moderatꝰ. ſic̄ em̄ fecitdauid. ij. Reḡ. xij. Audita eī morte filij ſui furrexit abafflictōe ⁊ luctu dicēs. Cū adhuc viueret puer ieiunaui ⁊ fleui: dicebā em̄ qͥs ſcit ſi forte donet mihi eū deus⁊ viuat. nūc aūt qꝛ mortuꝰ eſt qͣre ieiuno. nunqͥd potero eū reuocare amplius. ego vadā magis ad eū.l ¶ Memor eſto. Hic ponit̉ ſcd̓m incidens occaſionedictoꝝ ex ꝑſona mortui exhortās ad bonū. ¶ ¶ Memor eſto iudicij mei .i. mortis mee. q̄ dr̄ hoīs iudiciuꝫqꝛ qͣlis in morte reperit̉. talis in iudicio pn̄tabit̉.m ¶ Sic em̄ erit ⁊ tuū. q. d. feſtines oꝑari bonū dū viuis. qꝛ poſt mortē nō poteris. In ¶ Mihi heri. i. de p̄terito. ⁊0 ¶ Et tibi hodie .i. in pn̄ti. qꝛ nullus hꝫ aliqͥdcertū de futuro. ¶ p ¶ In requie mortui .i. in ſepulcroeius. vbi reqͥeſcit corpus ſuū. ¶ q ¶ Reqͥeſcere fac memoriā eius .i. pone qͥd ſtabile ad memoriā eius. vnde.j. Macha. xiij. dr̄ ꝙ ſymon machabeus ſuꝑ ſepulcrūpatris ſui ⁊ fratꝝ ſuoꝝ fecit edificiū altū viſu. ⁊ circūpoſuit colūnas magnas. et ſuꝑ colūnas arma ad memoriā ſempiternā .ſ. ꝙ pater ⁊ frēs ſui fuiſſent in exercitio armoꝝ ppl̓i ſui. ¶r ¶ Et cōſolare illū in exitu ſpiritus ſui. dicēdo ei bona ꝟba de futura vita ad quā trāſeunt moriētes. Is ¶ Sapīam. Hic ponit̉ ſcd̓a cauſahonorādi p̄latū ſiue doctorē. nā ad eius officiū nō ſolum ꝑtinet docere pn̄tes ꝟbo. ſꝫ etiam abſentes ⁊ futuros ſcripto. ꝓpter qd̓ ei dr̄. ¶ 4 ¶ Sapīam ſcribe .i. libros ſapīam cōtinentes. ¶t ¶ In tꝑe vacuitatis .i. intēpore quo vacas ab alijs operibus neceſſitatis. Aliomodo. Tepore vacuitatis .i. ieiunus a cibo ⁊ potū qꝛ

tunc magis viget intellectꝰ ad ſcribendū ardua de qͥbuseſt ſapīa. vel aliter. Tꝑe vacuitatis .i. pauꝑtatis. vn̄ dicitSecūdus ph̓s: ꝙ pauꝑtas eſt ſcientie reꝑtrix. vn̄ videmus ꝙ a longo tꝑe religioſi mēdicantes plura ſcripſer̄tin theologia. que eſt vera ſapīa. qͣꝫ alij. ⁊ aliqn̄ cōcurruntiſte tres ꝯditōes ineodē ſcriptore.y ¶ Et qͥ minorat̉actu. i. ſe retrahitqͣntū poteſt bonomō ab exterioribꝰactibus.Ix ¶ Sapīam percipiet. et ſic poteriteā docere verbo etſcripto.y ¶ Qui tenet. Hicponit̉ tercia ca honorādi p̄latū: q̄ eſtſolicitudo ip̄iꝰ circa regimen ppl̓i adbonū ſtatū em̄ ciuitatis reqͥrit̉ ſolicitudo diuerſoꝝ artificū in artibꝰ ſuisſine quaꝝ vſu nonpoſſet ciuitas bene ſtare. vt carpentarioꝝ. lathomorum: pannificuꝫ. ⁊hmōi. ⁊ ml̓to fortiꝰrequirit̉ diligentiaregētis ciuitatē intꝑalibꝰ vel ſpūalibus. Primo igiturponit̉ exēplū de artificibꝰ incipiendoab agricolis dicēsy ¶ Qui tenet aratruꝫ. ⁊ qͥ gloriat̉ iniaculo .i. in ꝟga longa: in cuiꝰ extremitate eſt ſtimulꝰ adpungendū doues. B ¶ Et narratio eiꝰ in filijs thauroꝝ.i. in vobus: quos frequēter noīat excitādo ad opus.z ¶ Cor ſuū dabit. ſolicitudinē apponēdo. a ¶ Ad verſandos ſulcos. qꝛ fiūt ꝑ euerſione terre cū ferro aratri.b ¶ Et vigilia eius in ſagina vaccaꝝ. ſolicitꝰ eſt em̄ vt impinguent̉ bene. Ic. ¶ Sic oīs faber .i. carpētator vel lathomꝰ ⁊ hmōi. qͥ dicunt̉ generalit̓ fabri. ſꝫ diſtinguūtur ꝑmateriā circa quā oꝑant̉. vt faber ferrarius. faber lignarius. ⁊ ſic de alijs. ¶d ¶ Et architectꝰ .i. pͥncipalis oꝑariꝰab archos qd̓ ē princeps. Ae ¶ Qui noctē tanqͣꝫ die trā.ſigit. meditado de nocte q̄ oꝑaturꝰ eſt in die.f ¶ Qui ſculpit ſignaculo .i. imagines aliqͥd ſignificantesvel repn̄tantes. ¶g ¶ Et aſſiduitas eiꝰ. in oꝑe. h ¶ Uariat picturā. apponendo diuerſos colores. ¶ ¶ Cor ſuūdabit in ſil̓itudinē picture .i. ſolicitꝰ erit ꝙ pictura imaginis aſſimilet̉ bene ei quē repn̄tat. ¶k ¶ Sic faber fer. ſedens iuxta incudē. dum ferrū calefit. ¶ ¶ Et ꝯſideransopus ferri. qͣliter debeat fieri. m ¶ Uapor ignis exuritcarnes eiꝰ. ⁊ tn̄ ex hoc nō dimittit opus.n ¶ Et in calore fornacis concertat̉. carbones apponēdo⁊ folles mouēdo. vt ignis fortiter accendat̉.40 ¶ Uox mallei .i. martelli.Innouat aurē eius .i. immutat.q ¶ Et cōtra ſimilitudinē vaſis oculus eius. attēdens adexemplar ne deficiat. Fr ¶ Cor ſuū dabit in ꝯſummationem opeꝝ. ꝓpter lucrū. ¶s ¶ Et vigilia ſua ornabit imꝑrectionē .i. materiā quā deducit ad forme ꝑfectionē.Sic figulus ⁊cͣ. ⁊ patet lr̄a vſqꝫ ibi.o Et innumera eſt omnis oꝑatio eius .i. multiplex valde in numero ⁊ figura.

Oo vj