AFAVLiberVVIVo

ſuꝑducꝫ deſideriū. Si ē lingua curatōisq ⁊ mitigatōis⁊ mīe nō ē vir illiꝰ ẜm filioshoīm. Qui poſſidet̉ mulierē bona/ inchoat poſſeſſionē:ᵗ adiutoriū ẜm illū ē:ʸ etcolūna vt reqͥesª Ubi nō ēſepes diripiet̉ poſſeſſio: etvbi nō ē mulierᶜ ingemiſcitegēs. Cui credit qͥ non hꝫnidūᵉ Et deflectēs vbicūqꝫobſcuraueritᶠ qͣſi ſuccinctlatroᵍ exiliēs de ciuitate inciuitatē.¶ Ca. xxxvij.Mnis amicꝰ dicet:ego amiciciā copulauiᵉ ſꝫ ē amicꝰ ſolo noīe amicusNōne triſticia īeſt vſqꝫ admortēᶠ Sodalis aūtᵍ ⁊ amicus ad inimicitiā ꝯuertēt̉.O p̄ſumptio necͥ ſſima vnde creata esᵏ cooperireˡ aridā maliciā ⁊ doloſitatē illius.ᵐ Sodal̓ amico ꝯiocundabit̉ in oblectatōibꝰ: ⁊ intꝑe tribulatōis aduerſariꝰ

erit.? Sodalis amiro cōdoletᵖ cā ventris:q ⁊ ꝯͣ hoſtemaccipiet ſcutū.ˢ Non obliuiſcaris/ amici tui:ᶜ in anīotuo: ⁊ nō īmemor/ ſis illiꝰ īoꝑbꝰ tuisˣ Noli conſiliaricū ſocero tuoʸ ⁊ a zelantibꝰteᶻ abſconde conſiliū.ª Omnis conſiliariusᵇ prodit cōſilium: ᶜ ſꝫ eſt conſiliarius inſemetipſo.ᵈ A conſiliario.ſerua animā tuam. Priusſcitoᵍ que ſit illius neceſſitas: ⁊ quid ipſe in aīo ſuocogitabit. Ne forte mittatſudem in terram: et dicattibi: bona eſt via tua: ⁊ ſtetecontrarioᵐ videre quid tibi eueniat.ⁿ Cum viro irreligioſo tracta de ſanctitateet cum iniuſto de iuſticia:ᵖ̓ et cum muliere de his queemulaturq Cum timido debello: cum negociatore detraiectōne Cu emptore devēditōe: cū viro liuido de

ſi videat eam turbatā ſtatim eī blandiendo. ſicut diciturEſdre. iiij. Si arriſerit ei ridet. nā ſi indignata fuerit eibſandit̉ donec recōciliet̉ in grām. Tr ¶ Non ē vir illiusẜm filios hoīm .i. virilis ⁊ diſcretꝰ; ſꝫ mollis ⁊ infatuatusij. Eſdre. iiulti demētes facti ſūt ꝓpter ſuas vxores⁊ qꝛ ēaritbonxore: ſubditur. IsQut poſſidet tanqͣꝫ dn̄s.Pulierē bonā.i. hūilē ⁊ modeſtāInchoat poſſeſſionē .i. incipit e.diues: etiā ſi nō heret ampliusAdiutoriū ẜmillū eſt .i. ẜm volūtatē viri ad bona ꝓcurāda.⁊Et qlūna. ad ſuſtētatimus cū viroAt reqͥes. naca ē cū viromilia. 4a ¶ Ulnō eſt ſepes ⁊c̄ad ſenſū. Yb ¶Ivbi nō ē mulier. bona. ⁊c ¶ Ingemiſcit egēs. qꝛ/ negat̉ſibi el̓oſyna mulieres em̄ ſunt/ cōiteviris miſcd̓iores.d ¶ Eui credit. hicponit̉ terciū diſcretionis impeditiuūqd̓ eſt diſcurſus vagus. cū dr̄. Cui credit qͥ nō hꝫ nidum.i. ſtabilē māſioneq. d. non credit alicui ſapienti. ꝓpterqd̓ deficit in diſcretione boni ⁊ mali.Ae ¶ Et deflectensvbicūqꝫ obſcurauerit .i. diuertēs vbi latere poterit.Quaſi ſuccinctꝰ latro .i. paratus ad malefaciendū.g ¶Exiliens de ciuitate in ciuitatē .i. vagus ⁊ ꝓfugus ſuꝑterra. ſicut Caynen̄. iiij. ⁊ ꝑ ꝯn̄s maledictꝰ a dn̄o.¶ Capitulū. xxxvij.Mnis amicus. Hic ponit̉ quartū impedimētuꝫꝓueniens ex amicitie fictione. ex qͣ frequet̉ hoīesa ¶ Oīs amicꝰ dicet. tā verꝰ qͣꝫ fictꝰ. Fb ¶ Et ego amicietiā diſcreti in factis ſuis impediunt̉. dicit igit̉.tiā copulaui .i. firmit̉ ſtatui: hi magis dicūt̉ ficti qͣꝫ veri qͥdiligūt facto: ficti ꝟo ꝟbo. iō ſubdit̉. 7d ¶ Sed e amicꝰſolo noīe amicus. ⁊ nō re. 4ē ¶ Nōne triſticia ineſt vſqꝫad mortē. ex tali amicitia. q. d. ſic. qꝛ nulla peſtꝭ efficatiorad nocēdū qͣꝫ familiaris inimicꝰ. f ¶ Sodalis aūt .i. ſocius mēſe. ⁊ dr̄ a ſede qͣſi ſędalis. qꝛ ſedet cū alio in mēſa.g ¶ Et amicꝰ. fictus. h. ¶ Ad inimicitiā cōuertent̉. frequenter em̄ cōtingit̉. ꝙ ſiml̓ ſedētes in mēſa anteqͣꝫ recedant abinuicē rixant̉ ⁊ pugnant. M ¶ O p̄ſumptio neqͥſſima vn̄ creata es. q. d. a nullo. nā oīs creatura bona ē⁊ a deo. pctm̄ aūt ē boni defectꝰ. nec hꝫ cām ꝑ ſe poſitiuāDyoniſius. iiij. ca. de diui. no. Nullus intēdens ad malūoꝑatur. ¶R ¶ Cooperire. amicitie ſil̓atione. ¶¶ ¶ Aridāmaliciā .i. ſine humore boni. 7m ¶ Sodalis amico cōiocū. in oblectationibꝰ .i. ꝓſpe̓ritatis tꝑe. n ¶ Et in tꝑetri. aduer. erit. deficiente ꝓſperitate. ꝓpter qd̓ fingebat ſeamare. F0 ¶ Sodalis amico cōdolet .i. ſil̓at ſe cōdolerein eius infirmitate. p ¶ Cauſa ventris .i. cōmeſſatōnisq ¶ Et contra hoſtem ami. 7r ¶ Accipiet ſcutum. quaſicū defenſurus .i. ſi hoc aliqn̄ faciat. et hoc facit ex gula: et

nō ex vera amicitia ⁊ contrariū inducit de vero amicodicens. s ¶ Non obliuiſcaris amici tm̄ veri.It ¶ In aīo tuo. ita ꝙ nō diligas eū tm̄ ore. ſꝫ etiā corde⁊ opere. ꝓpter qd̓ ſubdit̉. ⁊v ¶ Et non immemor ſisilliꝰ in oꝑibus tuis. ſꝫ diligas eū in effectu. ¶ x ¶ Noli cōſiliari. Hicponit̉ qͥntū impedimētū diſcretionis. qd̓ ē malū conſiliū. ⁊ primo agit de cōſilio malo ꝑ fraudulētiaꝫ. ſcd̓o ꝑignorantiā: velcauſam aliā: ibiCū viro. Circaprimū dicit̉.xA Noli ꝯſiliaricū ſocero tuo .ſ.de his q̄ ꝑtinentad reſtrictioneꝫvxoris tue. qꝛ ſꝑſtabit ꝓ filia ſuadiu̓tes a ꝟitateex carnali affectōe. ¶y ¶ Et azelantibꝰ te i. inuidentibꝰ tibi.Abſcōde cōſiliū: nā illud reuelarēt ex inuidia vel īpedirēta ¶ Oīs cōſiliarius. infidelis.¶b ¶ Prodit cōſiliū .i. ꝓponit ſubſpecie boni illiꝰqͥ querit ꝯſiliū.¶ SSed eſt conſiliariꝰ in ſemetipſo .i. intēdensꝓpriā vtilitatē.⁊ non illius culdat conſiliū. ⁊ hoc frequēter cōtingit in cōſiliarijs principum et p̄latoꝝ. iō ſubdit̉. d ¶ A cōſiliario .ſ. infideli. e ¶ Serua aīam tuā .i. caueas tibi. Ff ¶ Priusſcito. ꝑ diligenteꝫ inquiſitionē. Ig ¶ Que ſit illius neceſſitas. nā ſi ad illā dirigit ſuū conſiliū. ſignū eſt ꝙ nōconſulit ꝓ te ſꝫ ꝓ ſe. iō ſubdit̉.b ¶ Et quid ip̄e in aīo ſuo cogitabit .ſ. de ſubueniendoſuę neceſſitati. et nō tibi. ideo ſubdit̉.i ¶ Ne forte mittat ſudē in terrā. ꝯſulens tibi aliquidꝑiculoſum. ¶k ¶ Et dicat tibi. bona ē via tua. incitāste ad ꝓſequendū ſuū cōſiliū in oꝑa. i l ¶ Et ſtet econtrario corde. ⁊m ¶ Uidere qͥd tibi eueniat. vt ꝑ hochabeat intētū ſi poſſit. Fu ¶ Cū viro. Hic ꝯn̄r agiturde conſilio malo ꝑ ignorātia ⁊ aliquas alias cauſas dicēs. Cū viro irreligioſo tracta de ſanctitate ironice loquitur. ⁊ eſt ſenſus ꝑ contrariū. q. d. male cōſulet tibi.o ¶ Et cū iniuſto de iuſticia. ſil̓is eſt locutio. vt patebitin fine huiꝰ partis.¶ Et cū muliere de his q̄ emulat̉ .i. odit. q. d. male cōſulet. ⁊ q ¶ Cū timido de bello. qͥ nūqͣꝫ vellet bellū videre. ¶r ¶ Cū negociatore de traiectione .i. de merciuꝫtrāſportatōe ad foꝝ. qͥ vellet ꝙ nullꝰ ibi haberet merces. niſi ipſe. vt carius venderet. ⁊s ¶ Cum emptorede venditione .i. de p̄cio rei vendēde. qui ſemꝑ quantūpoteſt minuit p̄cium iuſtū.t ¶ Cū viro liuido. inuido. ¶y ¶ De gratijs agendis.id eſt de dando alijs gratis; qui ſemper hoc impedit. ⁊ſimiliter quod ſequitur. Cuꝫ impio de pietate ⁊cͣ. vſqꝫ.