AEccleſiaſticus.¶ ¶ VVA
oꝑe tuo credeᵇ ex fide aīmetue:ⁱ hͨ ē em̄ ꝯſeruatio mādatoꝝ.ᵏ Qui credit deo attēdit mādatis: et qͥ ꝯfidit inillo nō minoratus erit. C7AImēti deū Cxxxiij.nō occurrēt mala: ᶜ ſꝫin tētatōneᵈ deꝰ illū pſeruabit: ᶜ ⁊ liberabit a mal̓. Sapiēsᵍ nō odit mādata ⁊ iuſticias: ⁊ nō illidet̉ᵗ qͣſi ī ꝓcella nauisᵏ hō ſenſatꝰ credit legi dei ⁊ lex illi fidelis.n Qui int̓rogationē manifeſtatⁿ ꝑabit v̓būᵇ ⁊ ſic dep̄catusᵖ exaudiet̉:q ⁊ cōſeruabit diſciplināʳ ⁊ tunc rn̄debitˢ Precordia fatuiᵗ quaſirota carriᵛ ⁊ qͣſi axis v̓ſatilis cogitatꝰ illius.ˣ Equus
emiſſarius: ſic ⁊ amicꝰ ſubſannatorʸ ſub oī ſupraſedēteᶻ hinnitª Quare dies diēſuꝑatᵇ ⁊ iteꝝ lux lucē:ᶜ ⁊ annus ānū a ſole. ᵈ A dn̄i ſcīaſeꝑati ſunt. Facto ſole ⁊ p̄ceptūᶠ cuſtodiente ꝑ dei ſapientiam diuidunt̉. Etᵍ immutauit temporaº et diesfeſtos ipſoꝝᵗ ⁊ ī illisᵏ dies feſtos celebrauerūt ad horā.Ex ip̄is exaltauit et magnificauit deus et ex ipſis:poſuit ī numerū dierum:qet omnes homīes de ſolo etex terraʳ vnde creatꝰ eſt adāIn multitudīe diſciplinedomini ſeparauit eos ⁊ immutauit vias eorū.ʸ Et exipſis be nedixitˣ ⁊ exaltauit
opere tuo crede .i. fidei fundamētū ſuppone. ſine qͣ nullū opꝰ deo placet Heb̓. xj. Sine fide īpoſſibile ē placere deo. h ¶ Ex fide aīe tue .i. cordis tui ⁊ nō tm̄ oris.Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiā. ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. i¶ Hec ē em̄ ꝯſeruatio mādatoꝝ .ſ. fides operās ꝑ dilectōek ¶ Qui creditdeo. fide formata charitate.¶ Attēdit mādatū. ne trāſgrediatur ea.m ¶ Et qͥ ꝯfiditī illo. ꝑ ſpem firmā. q̄ ē certa expectatio futurebtitudīs ex gr̄a⁊ meritis ꝓuenięns.n ¶ Nō minoratus erit .i. nō deficiet a p̄mio expectato.Mapi. xxxiijImentideū nonoccurrētmala ⁊cͣ. Poſtqͣꝫactū ē de actōnp̄lati in pace. h̓ꝯn̄ter agit̉ de eain tribulatōe. etprimo in tribulatione ab extraneis. ſcd̓o ab intraneis: ibi. Etego. Prima in tres. qꝛ pͥmo ponit̉ in tribulatōe ꝯſtantia boni p̄lati. ſcd̓o ꝑ oppoſitū vt ꝓpoſitū magis appareat incōſtantia mali: ibi. Precordia fatui. tercio ſolutio ꝯſurgētis dubij: ibi. Quare dies. Circa primū dr̄.a ¶ Timēti deū .i. p̄lato timenti deū timore caſto.b ¶ Non occurrēt mala .ſ. culpe. licet occurrant malapene in tribulatōe. ꝓpter qd̓ ſubdit̉. c ¶ Sed in tentatione. tribulatōis. d ¶ Deus illū ꝯſeruabit. in virtute patiētie. e ¶ Et liberabit a malis. culpe. ⁊ aliqn̄cū hoc a malis pene eripiēs eū a tribulatione.Non odit mādata. ſꝫ magꝭf ¶ Sapiēs. p̄latus.diligit ⁊ implet ea. h ¶ Et nō illidet̉ .i. nō franget̉ ꝑimpatientiā. ¶ ¶ Quaſi in ꝓcella nauis. frangit̉ qn̄eſt fragilis. k ¶ Homo ſenſatus credit legi dei. queꝓ merito patiētie ꝓmittit bona gl̓ie Math̓. v. Beatiq̄ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ ē regnuꝫceloꝝ. l ¶ Et lex illi fidelis. qꝛ veracit̓ ei reddit qd̓ ꝓmittit. m ¶ Qui int̓rogationē manifeſtat .i. p̄latusq̄ a ſubditis interrogat̉ de lege debet veritatē manifeſtare Malach̓. ij. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſciētiā⁊ legē ex eius ore requirēt ⁊cͣ. n ¶ Parabit verbumẜm capacitatē auditoꝝ. o ¶ Et ſic dep̄catus. dn̄m vtilluminet eū ad rn̄dendū veritatē. p ¶ Exaudietur.a dn̄o. q ¶ Et ꝯſeruabit diſciplinā .i. aptū modū docendi diſcipulos. r ¶ Et tūc rn̄debit. ad interrogata de moribus ⁊ fide. ⁊ ex hoc habet̉ documentū. ꝙ doctor et p̄latus de talibꝰ rn̄ſurus vel p̄dicaturꝰ debet pͥmo dn̄m dep̄cari. s ¶ Precordia. Hic ꝯn̄r agitur deinconſtātia mali p̄lati. qͥ ẜm dictū ſaluatoris Ioh̓. x.videns lupū venientē fugit ⁊ dimittit oues. ⁊ hoc eſtqd̓ dicit̉. s ¶ Precordia fatui .i. intellectꝰ ⁊ affectusmali p̄lati. t ¶ Quaſi rota carri. qꝛ nō habet ſtabilitatē in bono. iō ſubdit̉. v ¶ Et qͣſi axis verſa. cogi. illius. q̄ voluunt̉ de vno ad aliud ꝑ inconſtātiā mentis.x ¶ Equꝰ emiſſa. ſic ⁊ ami. ſubſannator .i. deriſor. ⁊ iſteeſt malus p̄latus. qui debet deū diligere vſqꝫ ad mortēſe exponendo ꝓ populi ſalute. ⁊ tn̄ deū deridet accipi
ens officiū vicarie ipſius. ⁊ nō curans de honore eius.y ¶ Sub oī ſupraſedēte .ſ. deo ⁊ angelis eius. z ¶ Hinnit: ꝑ inſolentiā vicioꝝ. a ¶ Quare dies. Hic ꝯn̄ter ponitur ſolutio dubij: qꝛ poſſet aliquis admirari ⁊ quererequaliter deꝰ ꝑmittit malos doctores ⁊ p̄latos ad eccleſieregimen ꝓmoueriAd cuiꝰ ſolutionēpͥmo p̄mittit̉ exēpluꝫ in naturalibꝰſcd̓o applicat̉ ad ꝓpoſitū in hoībꝰ: ibiEt oēs hoīes. t̓cioꝯfirmat̉ ꝑ ſimile īartificialibus: ibi. iQuaſi lutū. ⁊ qͣrtoſoluit̉ dubiū de mal̓p̄latis ⁊ doctoribꝰ:ibi. Contra malū.Circa primū dr̄.a ¶ Quare dies diem̄ ſuꝑat. in longitudine. ſicut dieseſtatꝭ ſunt longiores qͣꝫdies hyemisb ¶ Et iteꝝ lux luce. lux eī ſolis maior ē qͣꝫ lux lune etaliaꝝ ſtellaꝝ.c ¶ Et ānus annūnaͣ aunus ſolarisexcedit annū lunare in .xj. diebus.Sol ſolē. n̄ qꝛ ſintplures ſoles. ſꝫ qꝛideꝫ ſol excedit ſeipſum in cauſando calorē. nā in eſtate cauſat maiorē calorem in habitatione nr̄a qͣꝫ in hyeme. qꝛ tunc magis appropinquat ad tropicū eſtiualem. ⁊ rn̄det vnde talis variatio ſurgat dicēs. d ¶ A dn̄i ſcīa ſeꝑata ſunt .i. diſpoſiti effectus dicti. e ¶ Facto ſole ⁊ p̄ceptū .i. ordinatōꝫdei Cf ¶ Cuſtodiēte. na ꝑ ip̄m illuminant̉ cetere ſtelle: ⁊ꝑ motu eius in obliquo circulo fit dicta variatio dieꝝ. annoꝝ ⁊ caloris. Ꝙ aūt ſubdit̉ in aliquibꝰ libris. Per dei ſapientiā diuidunt̉. nō eſt de textu. ſꝫ immediate ſubditur.g ¶ Et immutabit tꝑa .ſ. ſol. ꝑ cuiꝰ motū diſtinguūtur qͥtuor āni tꝑa .ſ. eſtas. hyems. ver. ⁊ autūnus. h ¶ Et dies feſtos ip̄oꝝ .ſ. tꝑm. i ¶ Et in illis .ſ. tꝑibꝰ. k ¶ Dies feſtos celebrauer̄t .ſ. hebrei. de quibꝰ loquit̉ auctor iſteq̄ fuit hebreus. ⁊ aduentū xp̄i longo tꝑe p̄ceſſit.l ¶ Ad horā. in lege determinatā Leui. xxiij. c. A veſperein veſperū celebrabitis ſabbata vr̄a. m ¶ Ex ipſis. diebus feſtiuis. n ¶ Exaltauit ⁊ magnificauit deꝰ. p̄cipiendo maiorē ſolennitatē ⁊ maiora ſacrificia fieri in aliqͥbusqͣꝫ in alijs. ſicut in paſchate. et penthecoſte. ⁊ ſil̓ibꝰ. qͥ celebrantur ſemel in āno tm̄. qͣꝫ in nromenijs. q̄ celebrabant̉qͦlibet menſe ⁊ ſabbatis in qͣlibet hebdomada.o ¶ Et ex ipſis .ſ. diebus āni. ⁊ p ¶ Poſuit in numeꝝ dierū .i. dimiſit ſine tali ſolēnitate in qͣ hoīes vacarēt operibus ſuis. qd̓ ſubdit̉ in aliquibꝰ libris. Et annos. nō ē detextu. ¶ q ¶ Et oēs. Hic magis applicat ad ꝓpoſitū in hominibꝰ. d. Et oēs hoīes de ſolo ⁊ ex terra idē ſignificant.ſꝫ dicit̉ ſolū a ſoliditate. ⁊ terra. qꝛ terit̉ pedibus hoīm etanimaliū ſupple fecit deus. Cr ¶ Unde creatus eſt adā. i.formatꝰ qͣꝫtū ad corpus Gen̄. j. Fs ¶ In mul. diſ. dn̄i ſe.eos .ſ. hoīes ſuꝑ terrā multiplicatos poſt diluuiū. et vnitos in edificatione turris babel ꝯtra deū. ꝓpter qd̓ deꝰ reprimens eos a tali temeritate ꝯfudit linguas eoꝝ Gen̄.xj. ⁊ ſic diuiſi ſunt ꝑ diuerſas terras. ideo ſubdit̉.t ¶ Et immū. vi. eoꝝ. ẜm diſtinctōꝫ linguaꝝ. v ¶ Et exip̄is benedixit .ſ. Abraā. Iſaac. Iacob. et qͥ deſcenderūtex illis. x ¶ Et exaltauit. educēdo populū iſrael de egypto in ſignis ⁊ mirabilibus. vt patet in Exodo.