AACEccleſiaſticusꝘ
viribꝰ: ꝙͣ diues imbecillis:⁊ flagellatus malicia. Salus aīe ī ſctītate iuſticie: etmelior ē oī auro ⁊ argēto: ᶜ ⁊corpꝰ validū ꝙͣ cenſus īmenſus. Nō eſt cenſus ſuꝑ cenſum ſalutis corꝑis:ᶠ ⁊ nō eſtoblectamentuꝫ ſuꝑ cordisgaudio.ᵍ Melior ē mors ꝙͣvita amara: et reqͥes eterna ꝙͣ languorᵏ perſeuerās.Bōa abſcōdita ī ore clauſoᵐ qͣſi appoſitiōes epulaꝝcircūpoſite ſepl̓cro. Quidꝓderit libatio ydolo nec eīmāducabit nec adorabiturSic qͥ effugat̉ a dn̄oᵖ ⁊ portans mercedes iniquitatisUidens oculis ⁊ ingemiſcens:ˢ ſicut ſpado ꝯplectēsvirginē ⁊ ſuſpirās. Criſticiamᵈ nō des aīe tue: ˣ ⁊ nō affligas temetip̄ꝫ ī ꝯſilio tuo
Iocunditas cordisᶻ hͦ eſtvita hoīs:ª ⁊ theſaurus ſinedefectione ſanctitatis:ᵖ ⁊ exultatio viri eſt longeuitas.miſerere aīe tue placēs deo⁊ ꝯtine: ⁊ ꝯgrega cor tuū inſanctitate eius ⁊ triſticiamlonge expelle a te. Multosem̄ occidit triſticia: ⁊ nō eſtvtilitas in illa. Zelꝰᶠ ⁊ iracundia minuēt dies:ᵍ ⁊ antetp̄sᵇ ſenectā adducet cogitatus. Splendidū corᵏ bonūin epulis eſt: epule em̄ illiꝰdiligenter fiunt.¶ Capl̓m. xxxj.Igilia honeſtatꝭ tabefaciet carnes et cogit̓atus illius auferet ſomnum. Cogitatus preſcientie auertit ſenſum: et infirmitas grauis ſobriam facitanimaꝫ.ᵍ Laborauit diues
actiuus habere ſe debeat ad vxorem: ꝓximū ⁊ ꝓlem.hic on̄dit vltimo qualiter habere ſe debeat ad ꝓpriaꝫꝑſonam. Debet em̄ eſſe ſollicitus de bona ſui corꝑis cōſiſtentia ad agendū que ſunt ſtatui ſuo neceſſaria: itatn̄ ꝙ aīe nō rebellet ⁊cͣ. igit̉ primo agit̉ de primo. ſcd̓ode ſcd̓o ca. ſeq̄n.ti. Sciēdū tn̄ ꝙͥiſte diuiſiones n̄ſunt ſic p̄ciſe qͥnin vna ꝑte ponatur aliqua detinentibꝰ ad aliam: ⁊ econuerſoet hoc ꝓpter cōnexionē virtutūꝓut apparuit inp̄cedentibus: etin ſequētibꝰ apparebit: igit̉ pꝰmo ꝓpoſitū incipit̉. ſcd̓o incidēinterponit̉: ibi.Bona abſcōdita. tercio ad ꝓpoſitum auctor reuertitur: ibi. triſticiā. Dicit igit̉circa primū¶ Melior eſtpauꝑ ſanꝰ ⁊ fortis vi. qͣꝫ di. imbecillis. corporeqꝛ bona natureprecellunt bonfortune. 7Et flagellatꝰ malicia. in mente:Eſa. xlviij. Nonē pax impijs dicit dominus.c ¶ Salus anime in ſanctitate iuſticie. Sicut enim ſalus corꝑis conſiſtit in adequatione humorum. ſic ſalꝰanime in adequatione morū: quod maxime fit ꝑ iuſticiam legalem: que includit omnē virtutē vt habet̉. v.ethicoꝝ. ¶d ¶ Et melior eſt oī auro ⁊ argēto. qͣnto ſpiritualia bona tꝑalibus p̄ferunt̉. ⁊e ¶ Et corpus validum qͣꝫ cenſus immenſus. qͥ eſt qͥd extrinſecū ab hoīe:nā bona diſpoſitio corꝑis eſt intriuſeca ſibi. Ex quo pꝫqd̓ ſubdit̉. Non eſt cenſus ⁊c̄. ¶f ¶ Et nō eſt oblectamentū ſuꝑ cordis gaudiū. qd̓ ptꝫ ex hoc ꝙ hoīes boniſuſtinent maximos dolores in corpore: vt ꝯſeruēt gaudiū ꝯſcientie de bono virtutis in mente. ¶ g ¶ Melioreſt mors qͣꝫ vitā amara. talis em̄ vita eſt miſerijs multis ſubiecta: que ſuſtinent̉ cum impatientia: tali nanqꝫ hoī magis expedit breuis vita qͣꝫ longa. qꝛ ꝑ vite lōgitudinē cumularent̉ eius pctā: ideo ſubdit̉: ¶ ¶ Etrequies eterna. corꝑis in ſepulcro. Et accipit̉ hic eternū large ẜm durationē p̄ſentis vite. ¶ ¶ ¶ Ꝙ languor.anime ⁊ corꝑis modo dicto. k ¶ Perſeuerās. vſqꝫad mortē. ¶I ¶ Bona abſcondita. Hic interponit̉ incidens de talento hoī credito ad multiplicandū: cuiꝰnegligētia imputat̉ ſibi ad peccatū: ideo dr̄. 7I ¶ Bona abſcondita in ore clauſo .i. ſcīa in hoīe pigro ad docendū. ⁊ m ¶ Quaſi appoſitiones epularū circūpoſite ſepultro. qꝛ nihil ꝓficiūt ſepultis: vtit̉ tn̄ hic hoc exemplo: qꝛ gentiles antiqͥtus hoc circa ꝓpinquoꝝ ſuoꝝtumulos faciebant. Fn ¶ Quid proderit libatio ydolo. q. d. nihil. cum careat omni ſenſu. 7o ¶ Sic qͥ effugatur a domino. cui .ſ. talentū in eius morte aufertur adn̄o ⁊ effugat̉ de viuentium ꝯſortio. 7p ¶ Et portāsmercedes iniquitatis .i. demerita omiſſiōis. ¶ ¶ ¶ Uidens oculis. negligentiā ſuā p̄teritaꝫ: nā pena oculoseius aperit quos ante culpa claudebat̉.
¶ Et ingemiſcens. de omiſſione multiplicationis talentis ¶ Sicut ſpado ⁊cͣ. qͥ nō pōt generare corꝑaliter: ſic neciſte ſpūaliter ꝑ doctrinā. ¶t ¶Triſticiā. Hic ad ꝓpoſituꝫreuertit̉ monens vitare t̓riſticia: que bone ꝯſiſtentie corNō des aīeporis aduerſat̉ di. Triſticiā irrōnabilē. ⁊vtiſe. Talis em̄ triſticia nō ſolum nocetcorpori. ſꝫ etiā anime. ¶ x ¶ Et nō affligas temetip̄m inꝯſilio tuo. ſicut faciuut illi qͥ ꝑ triſticiādeſperantes interimunt ſemetipſos.Iocūditas cordis. bene ordinata¶ ¶ Hec eſt vitā hominis .i. humane vite cōſeruatiua. Fa UEt thezaurꝰ ⁊c̄. iungat̉ ſic lr̄a. Et theſaurus ſanctitatisſine defectione. ſuꝑple eſt. Nā gr̄a ſanctificans nūqͣꝫ deficit hoī: ſꝫ hō aliquādo deficit gratię dei¶ b ¶ Et exultatio viri eſt longenitas .i.eius cā: qꝛ ſicut triſticia ē paſſio mortificatiua. ſic leticiaeſt diſpoſitio viuificatiua. ij. rhetorice: ideo ſubdit̉.¶c ¶ Miſerere aīetue placens deo. atriſticia ſecl̓i q̄ mortem operatur precauēdo.d ¶ Et congregacortuū in ſctītate eius. ſenſus exteriores diligenter cuſtodiendo: ne ꝑ eos aliqͥd intret qd̓ ſit ꝯͣriū ſanctitati. Cetera patent ex dictis vſqꝫ ibi. ¶e ¶ Zelus .i. inuidia q̄ e triſticia de bono alterius. ¶ f ¶ Et iracūdia minuēt dies. qͥacorrodunt cor a quo ꝓcedit vita. ¶ ¶ Et an̄ tp̄s. determinatū a natura. ¶ h ¶ Senectā adducet cogitatꝰ. diſtorquentes aīm circa curam tꝑaliū. ¶ ¶ ¶ Splendiduꝫ cor.id ē letū ⁊ largū. ¶k ¶ Bonū in epulis. ſupple eſt qͥs datribꝰ ⁊ ꝑſonis honeſtis. ¶ Epule em̄ illiꝰ diligenIit .i. mude ac ſplendide p̄ꝑant p̄dictis ꝑſonis.Capl̓m. xxxj.Igilia honeſtatis tabefaciet carnes. Poſtꝙͣ induxit ad diligentiā circa bonā ꝯſiſtentia corꝑis: hicꝯn̄ter inducit ad eius moderantiā ꝑ quā corpꝰ remanet ſubditū legi qd̓ maxime fit ꝑ debitam ſobrietateꝫ.Circa quā primo proponit breuit̓ intentū: ſecūdo diffuſiꝰꝓſequit̉ ꝓpoſitū ibi. Supra menſaꝫ. Prīa in duas ꝑtes.jͣ. in parte principalē ⁊ incidentalē: que incipit ibi. Laborauit diues. Circa pͥmū dicit: Na ¶ Uigilia honeſtatis .ſ. inoratiōe ⁊ ſacre ſcripture lectōe. ¶b ¶ Tabefaciet carnes.i. reprimet eas a carnalibꝰ vicijs. Hiero. ad Ruſticū monachū. Ama ſanctaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia ⁊ carnis vicia nōamabis. ¶c ¶ Et cogitatꝰ illiꝰ aufert ſomnū. ꝑigricie anime ⁊ corꝑis. ¶d ¶ Logitatus p̄ſcīe .ſ. diuine q̄ deꝰ oīa videt aꝑte. ⁊ē ¶ Auertit ſenſum. ab omni malo. Boe. v. deꝯſo. O viri magna eſt vobis indicta ncc̄itas ꝓbitatis: ſidiſſimulare nō vultis: qm̄ cūcta agitis an̄ oculos iudiciscuncta cernentis. ¶ f ¶ Et infir. gra. ſobri. fa. animam. nāqͣꝫdiu durat aufert appetitum comedendi. Et in conualeſcentia oportet ꝙ homo ſobrie viuat: ne recidiuuꝫ incurrat. et ſic per talem conſuetudinem diſponitur ad ſobrietatem. ¶g ¶ Laborauit. Hec eſt pars incidentalis in quatractat̉ de vita diuitꝭ. ⁊ ꝙ diuites ſolēt lautē viuere ſicut