Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AACEccleſiaſticus

viribꝰ: ꝙͣ diues imbecillis: flagellatus malicia. Salus aīe ī ſctītate iuſticie: etmelior ē auro argēto:corpꝰ validū ꝙͣ cenſus īmenſus. eſt cenſus ſuꝑ cenſum ſalutis corꝑis: eſtoblectamentuꝫ ſuꝑ cordisgaudio. Melior ē mors ꝙͣvita amara: et reqͥes eterna ꝙͣ languorᵏ perſeuerās.Bōa abſcōdita ī ore clauſoᵐ qͣſi appoſitiōes epulaꝝcircūpoſite ſepl̓cro. Quidꝓderit libatio ydolo necmāducabit nec adorabiturSic effugat̉ a dn̄oᵖ portans mercedes iniquitatisUidens oculis ingemiſcens:ˢ ſicut ſpado ꝯplectēsvirginē ſuſpirās. Criſticiamᵈ des aīe tue: ˣ affligas temetip̄ꝫ ī ꝯſilio tuo

Iocunditas cordisᶻ eſtvita hoīs:ª theſaurus ſinedefectione ſanctitatis: exultatio viri eſt longeuitas.miſerere aīe tue placēs deo ꝯtine: ꝯgrega cor tuū inſanctitate eius triſticiamlonge expelle a te. Multosem̄ occidit triſticia: eſtvtilitas in illa. Zelꝰᶠ iracundia minuēt dies: antetp̄sᵇ ſenectā adducet cogitatus. Splendidū corᵏ bonūin epulis eſt: epule em̄ illiꝰdiligenter fiunt. Capl̓m. xxxj.Igilia honeſtatꝭ tabefaciet carnes et cogit̓atus illius auferet ſomnum. Cogitatus preſcientie auertit ſenſum: et infirmitas grauis ſobriam facitanimaꝫ. Laborauit diues

actiuus habere ſe debeat ad vxorem: ꝓximū ꝓlem.hic on̄dit vltimo qualiter habere ſe debeat ad ꝓpriaꝫꝑſonam. Debet em̄ eſſe ſollicitus de bona ſui corꝑisſiſtentia ad agendū que ſunt ſtatui ſuo neceſſaria: itatn̄ aīe rebellet ⁊cͣ. igit̉ primo agit̉ de primo. ſcd̓ode ſcd̓o ca. ſeq̄n.ti. Sciēdū tn̄ ꝙͥiſte diuiſionesſunt ſic p̄ciſe qͥnin vna ꝑte ponatur aliqua detinentibꝰ ad aliam: econuerſoet hoc ꝓpternexionē virtutūꝓut apparuit inp̄cedentibus: etin ſequētibꝰ apparebit: igit̉ pꝰmo ꝓpoſitū incipit̉. ſcd̓o incidēinterponit̉: ibi.Bona abſcōdita. tercio ad ꝓpoſitum auctor reuertitur: ibi. triſticiā. Dicit igit̉circa primū Melior eſtpauꝑ ſanꝰ fortis vi. qͣꝫ di. imbecillis. corporeqꝛ bona natureprecellunt bonfortune. 7Et flagellatꝰ malicia. in mente:Eſa. xlviij. Nonē pax impijs dicit dominus.c Salus anime in ſanctitate iuſticie. Sicut enim ſalus corꝑis conſiſtit in adequatione humorum. ſic ſalꝰanime in adequatione morū: quod maxime fit iuſticiam legalem: que includit omnē virtutē vt habet̉. v.ethicoꝝ. ¶d Et melior eſt auro argēto. qͣnto ſpiritualia bona tꝑalibus p̄ferunt̉. ⁊e Et corpus validum qͣꝫ cenſus immenſus. eſt qͥd extrinſecū ab hoīe: bona diſpoſitio corꝑis eſt intriuſeca ſibi. Ex quo pꝫqd̓ ſubdit̉. Non eſt cenſus ⁊c̄. ¶f Et eſt oblectamentū ſuꝑ cordis gaudiū. qd̓ ptꝫ ex hoc hoīes boniſuſtinent maximos dolores in corpore: vt ꝯſeruēt gaudiū ꝯſcientie de bono virtutis in mente. g Melioreſt mors qͣꝫ vitā amara. talis em̄ vita eſt miſerijs multis ſubiecta: que ſuſtinent̉ cum impatientia: tali nanqꝫ hoī magis expedit breuis vita qͣꝫ longa. qꝛ vitegitudinē cumularent̉ eius pctā: ideo ſubdit̉: Etrequies eterna. corꝑis in ſepulcro. Et accipit̉ hic eter large ẜm durationē p̄ſentis vite. languor.anime corꝑis modo dicto. k Perſeuerās. vſqꝫad mortē. ¶I Bona abſcondita. Hic interponit̉ incidens de talento hoī credito ad multiplicandū: cuiꝰnegligētia imputat̉ ſibi ad peccatū: ideo dr̄. 7I Bona abſcondita in ore clauſo .i. ſcīa in hoīe pigro ad docendū. m Quaſi appoſitiones epularū circūpoſite ſepultro. qꝛ nihil ꝓficiūt ſepultis: vtit̉ tn̄ hic hoc exemplo: qꝛ gentiles antiqͥtus hoc circa ꝓpinquoꝝ ſuoꝝtumulos faciebant. Fn Quid proderit libatio ydolo. q. d. nihil. cum careat omni ſenſu. 7o Sic effugatur a domino. cui .ſ. talentū in eius morte aufertur adn̄o effugat̉ de viuentium ꝯſortio. 7p Et portāsmercedes iniquitatis .i. demerita omiſſiōis. Uidens oculis. negligentiā ſuā p̄teritaꝫ: pena oculoseius aperit quos ante culpa claudebat̉.

Et ingemiſcens. de omiſſione multiplicationis talentis Sicut ſpado ⁊cͣ. pōt generare corꝑaliter: ſic neciſte ſpūaliter doctrinā. ¶t ¶Triſticiā. Hic ad ꝓpoſituꝫreuertit̉ monens vitare t̓riſticia: que bone ꝯſiſtentie cor des aīeporis aduerſat̉ di. Triſticiā irrōnabilē. ⁊vtiſe. Talis em̄ triſticia ſolum nocetcorpori. ſꝫ etiā anime. x Et affligas temetip̄m inꝯſilio tuo. ſicut faciuut illi triſticiādeſperantes interimunt ſemetipſos.Iocūditas cordis. bene ordinata Hec eſt vitā hominis .i. humane vite cōſeruatiua. Fa UEt thezaurꝰ ⁊c̄. iungat̉ ſic lr̄a. Et theſaurus ſanctitatisſine defectione. ſuꝑple eſt. gr̄a ſanctificans nūqͣꝫ deficit hoī: ſꝫ aliquādo deficit gratię dei b Et exultatio viri eſt longenitas .i.eius: qꝛ ſicut triſticia ē paſſio mortificatiua. ſic leticiaeſt diſpoſitio viuificatiua. ij. rhetorice: ideo ſubdit̉.¶c Miſerere aīetue placens deo. atriſticia ſecl̓i mortem operatur precauēdo.d Et congregacortuū in ſctītate eius. ſenſus exteriores diligenter cuſtodiendo: ne eos aliqͥd intret qd̓ ſit ꝯͣriū ſanctitati. Cetera patent ex dictis vſqꝫ ibi. ¶e Zelus .i. inuidia e triſticia de bono alterius. f Et iracūdia minuēt dies. qͥacorrodunt cor a quo ꝓcedit vita. Et an̄ tp̄s. determinatū a natura. h Senectā adducet cogitatꝰ. diſtorquentes aīm circa curam tꝑaliū. Splendiduꝫ cor.id ē letū largū. ¶k Bonū in epulis. ſupple eſt qͥs datribꝰ ꝑſonis honeſtis. Epule em̄ illiꝰ diligenIit .i. mude ac ſplendide p̄ꝑant p̄dictis ꝑſonis.Capl̓m. xxxj.Igilia honeſtatis tabefaciet carnes. Poſtꝙͣ induxit ad diligentiā circa bonā ꝯſiſtentia corꝑis: hicꝯn̄ter inducit ad eius moderantiā quā corpꝰ remanet ſubditū legi qd̓ maxime fit debitam ſobrietateꝫ.Circa quā primo proponit breuit̓ intentū: ſecūdo diffuſiꝰꝓſequit̉ ꝓpoſitū ibi. Supra menſaꝫ. Prīa in duas ꝑtes.. in parte principalē incidentalē: que incipit ibi. Laborauit diues. Circa pͥmū dicit: Na Uigilia honeſtatis .ſ. inoratiōe ſacre ſcripture lectōe. ¶b Tabefaciet carnes.i. reprimet eas a carnalibꝰ vicijs. Hiero. ad Ruſticū monachū. Ama ſanctaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia carnis viciaamabis. ¶c Et cogitatꝰ illiꝰ aufert ſomnū. ꝑigricie anime corꝑis. ¶d Logitatus p̄ſcīe .ſ. diuine deꝰ oīa videt aꝑte. ⁊ē Auertit ſenſum. ab omni malo. Boe. v. deꝯſo. O viri magna eſt vobis indicta ncc̄itas ꝓbitatis: ſidiſſimulare vultis: qm̄ cūcta agitis an̄ oculos iudiciscuncta cernentis. f Et infir. gra. ſobri. fa. animam.qͣꝫdiu durat aufert appetitum comedendi. Et in conualeſcentia oportet homo ſobrie viuat: ne recidiuuꝫ incurrat. et ſic per talem conſuetudinem diſponitur ad ſobrietatem. ¶g Laborauit. Hec eſt pars incidentalis in quatractat̉ de vita diuitꝭ. diuites ſolēt lautē viuere ſicut