Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticus

vir pctōr ꝯtinēs erit illo.Capl̓m. xxviij.Ui vindicari vult adn̄o inueniet vindictā pctā illiꝰ ſeruans ẜuabit.Relinque ꝓximo tuo nocēti te: tūc dep̄cāti tibi pctāſoluēt̉. hoī reſeruat iraꝫ a deo querit medelaꝫ. Inhoīem ſil̓em ſibi hꝫ miſericordiā: de pctīs ſuis dep̄cat̉. Ipſe caro ſit reſeruat iram ꝓpiciationē petit a deo. Quis exorabitdelictis illiꝰ zᵉ Memētouiſſimoꝝ: deſine inimicari. Tabitudo em̄ꝰ morsimminent in mādatis eiꝰ.Memorare timorē dei:iraſcaris ꝓximo. Memorare teſtm̄ altiſſimi et deſpiceignorātiā ꝓximi. Abſtinete a lite: minues pctāⁿ homo em̄ iracūdus: incenditlitē: vir pctōrq turbabitamicos: et in medio pacem

habentium immittit inimiciciā. Scd̓m em̄ ligna ſilueſic ignis exardeſcit: ſcd̓mv̓tutē hoīsᵗ ſic iracūdia illius erit:ʸ ẜm ſubſtātiā ſuāfexaltabit iram ſuaꝫ.ʸ Certamen feſtinatuꝫᶻ incenditignem:ª lis feſtinās effundit ſanguinē: lingua teſtificās adducet morteꝫ. Siſufflauerisᵛ quaſi ignis exardebit: et ſi expueris ſuꝑillam: extinguetur. Utraqꝫ exore ꝓficiſcūt̉. Suſurro et bilinguisᵐ maledictꝰmultos em̄ turbauit pacēhabentes. ˢ Lingua tercia multos ꝯmouit.q diſperſit illos de gente in gentem.Ciuitates muratas diui deſtruxit: domos magnatoꝝ effodit. Uirtutesppl̓oꝝ cōcidit: gentes fortes diſſoluit. ʸ Lingua terciaˣ ml̓ieres vitas eiecitᶻ etpͥuauit illas laboribꝰ ſuis:

manſuetū natura. b Et vir pctōr ꝯtinens erit illo .i. ꝯtinebit intra ſe vtrūqꝫ. vas ē ꝯtinuū malicie.Ui vindicari vult ⁊c. Hic ꝯn̄r aut GAꝫ .xxviij.ctor inducit ad euitationeꝫ vindicte: diuidit̉Siuduas ꝑtes: qꝛ pͥmo inad vitādū vindictaꝫ: ſcd̓o ad vitandū aliqͣ ſequūt̉ ad ip̄aꝫ. ibiAbſtine te. Circa primū dicit.4 Qui vindicari vult. de illatꝭ ſibi inurijs:em̄ malū ē: ſi fiatzelo vīdicte. ſi ātaliquis hoc velitzelo iuſticiedebitꝭ circūſtantijs eſt malū.loqͥt̉ tn̄ hic ſcriptura de primotm̄. ideo ſubdit̉.b A dn̄o inueniet vindictam.eſt recipiet.Et pctā illiꝰſeruas ſeruabit ſuā iuſticiāuius punienda.d Relinqueximo tuo nocenti te .ſ. offenſamque ſemꝑ eſt remittēda. Remittere ꝟo iniuriaꝫ eſt neceſſitatꝭſed ſuꝑerogationis et aliꝗn̄ nonexpedit ea remittere .ſ. qn̄ iniurians accipit maiorem audaciaꝫiniuriandi: alioccaſionem ſil̓iafaciendi: ſcriptura tn̄ hic loqͥtur de offenſa pꝫ ſentenvſqꝫ ibi. ¶e Memento nouiſſimoꝝ .i. mortis.f Et de ſine inimicari. inimicicia em̄ ſemꝑ eſt mala qꝛcharitati ꝓximi ꝯͣria. Omnis em̄ ꝓximus ex charitate eſt diligendus ex hoc ptꝫ qd̓ dictuꝫ eſt .ſ. ſcriptura loquitur de remiſſione offenſe: quia retinens offenſam retinet inimiciciā. Ig Tabitudo em̄ .i. defectioin bono. h Et mors .i. pct̄m̄ mortale.i Imminent in mādatis .ſ. dei: ſꝫ magis ꝯtrariū. quiamandata affirmatiua inducūt ad ꝓfectū in bono: negatiua ꝟo ad declinandū a malo. k Memorare ti.dn̄i iraſca. ꝓximo. ira que eſt vicium: timor em̄dei eſt quaſi quoddā frenū ab ip̄o retinens aīm.l Memorare ⁊cͣ. deſpice igno. pximi .i. offenſam tibi illatā a ꝓximo imputabis eius ignorantie ignoſcendo dando eam obliuioni: Leuit̓. xix. queras vltionem nec memor eris iniurie ciuiū tuoꝝ.m Abſtine te. Hic ꝯn̄ter inducit ad euitandū aliqͣſequunt̉ ad appet:itu vindicte: que ſunt ꝯtentio in aꝑto: detractio ī occulto. Igit̉ pͥmo inducit ad euitationem primi: ſcd̓o ſcd̓i: ibi. Suſurro. Circa pͥmū dicit̉.m Abſtine te a lite minues pctā. nam hoc eſt ſuꝑęrogationis: vt dictum eſt ſupra.n Homo em̄ iracundus .i. ad iram ꝓnus.6 Incendit litem. ip̄am ꝯmouēdo. ꝯmotā augmētādo. ¶p Et vir peccator .i. diſcordiaruꝫ ſeminatorqui dicit̉ pctor abſolute. quaſi anthonomatice loquēdo de peccatis que ſunt ꝯͣ ꝓximū eo amicicia ē marimū bonum. Turbabit amicos. quod eſt dete-

ſtabile apud deum: quia maxime ꝯtrariat̉ charitati ꝓxixard. pluralitasmi. r Scd̓m em̄ ligna ſilue ſic igniEt ẜm virtutē hoem̄ lignoꝝ facit maius incendiū. sminis .i. excellentiā eius ab eo eſtimata. t Sic iracundia illiꝰ erit. dicit em̄ ph̓s. ij. rhetorice. Ꝙꝛ ꝑuīpenſio iniuſta ẜm eſtimationēꝑuipenſi eſt irepter qd̓ quilibet excellens in aliqua reẜm veritatē vel ſuāeſtimationē: magꝭiraſcit̉ ſi ꝑuipendatur in illa vt milesin milicia: clericusin literatura: ſicalijs. v Et ẜmſua ſub̓am .i. quantitatē opulētie ſue.x Exaltabit iraꝫſua. deducēdo eamad effectū vindictam: ira eſt appetitus vindicte.y Certamen feſtinarum .i. ꝯtentio cito ꝓrumpēs ad obprobria conuiciax Incendet ignēiracudie furoris.a Et lis feſtinās.i. ꝓrumpens de verbis ad verbera.b Effundit ſanguinem. vulnerationē. c Et lingua teſtificans. dicens vindica te bene meruitd Adducet mortem. ex talibus em̄verbis aliquis ꝓcedit ad mortē alterius verberationefuiſſet ꝯtentus.e Si ſufflaueris .i. v̓bū ad excitationē irati ꝓtuleris.f Quaſi ignis exardebit .i. irā magis inflamabit. gEt ſi expueris ſuꝑ illā .ſ. linguaꝫ ꝯteſtantē vel excitantemon̄dēdo ſit mala. h Extinguet̉ .ſ. ignis iracūdie furoris. i Utraqꝫ ex ore ꝓficiſcūt̉ .ſ. v̓bū irā accēdēs etꝟbū refrenās. ſicut venenū tyriaca ex eodē ꝓcedunt.k Suſurro. Hic ꝯn̄r inducit ad deteſtationē fugā detractionis on̄dēdo malū ipſius: pͥmo ex ꝑte detrahentꝭ:ſcd̓o ex ꝑte audientis: ibi. Sepi aures. pͥmū facit dicit̉.k Suſurro detra. alteri. latent̓. l Et biling. dicitvnū in preſētia: ꝯtrariū in abſentia. m Maledictꝰerit. a deo hominibus. m Multos em̄ turba. pa. habentes. inter ip̄os diſcordias ſeminando. o Linguatercia. que ſeminat diſcordias. eſt em̄ tercia ſeu media inter linguas illoꝝ quos diſcordat. p Ml̓tos ꝯmouit.ſ. ad diſſenſione: ſolū duos vl tres ſꝫ aliqn̄ totā ciuita: aliqn̄ totū ppl̓m ſiue gentem.q Et diſꝑſit illos de gente in gentem. Nam tales difſenſiones plures fugiūt de ciuitatibus terris.r Ciuitates mura. diui. deſtruxit. ſicut pꝫ in lombardia: pluribꝰ alijs terris. s Et domos mag. effodit. ſicutptꝫ in ciuitatibus lombardie. vbi domꝰ illoꝝ de ciuitatiUirtutes pobus fugant̉ a remanentibꝰ deftruuſt̉. gua tercia. vepuloꝝ ꝯcidit .i. ad nihilū reducit. vtule mediatricis adulteroꝝ. x Mulieres veritas .i. honeſtas. dr̄ veritꝰ ta.. a vereor erꝭ. qͣſi timēs verecūdia.Alij lidri habent: Uiratas .i. habētes viros. y Eieciede domibus viroꝝ ſuoꝝ ſequendo adulterium. z Etpriuauit illas laboribus ſuis .i. bonis domeſticis in quibꝰ