Eccleſiaſticus
⁊ vir pctōr ꝯtinēs erit illorū.Capl̓m. xxviij.Ui vindicari vult adn̄o inueniet vindictā⁊ pctā illiꝰ ſeruans ẜuabit.Relinque ꝓximo tuo nocēti te: ⁊ tūc dep̄cāti tibi pctāſoluēt̉. Hō hoī reſeruat iraꝫ⁊ a deo querit medelaꝫ. Inhoīem ſil̓em ſibi nō hꝫ miſericordiā: ⁊ de pctīs ſuis dep̄cat̉. Ipſe dū caro ſit reſeruat iram ⁊ ꝓpiciationē petit a deo. Quis exorabit ꝓdelictis illiꝰ zᵉ Memēto nōuiſſimoꝝ:ᶠ ⁊ deſine inimicari. ᵍ Tabitudo em̄ꝰ ⁊ morsimminent in mādatis eiꝰ.Memorare timorē dei: ⁊ n̄iraſcaris ꝓximo. Memorare teſtm̄ altiſſimi et deſpiceignorātiā ꝓximi.ᵐ Abſtinete a lite: ⁊ minues pctāⁿ homo em̄ iracūdus: incenditlitē:ᵖ ⁊ vir pctōrq turbabitamicos: et in medio pacem
habentium immittit inimiciciā. Scd̓m em̄ ligna ſilueſic ignis exardeſcit: ⁊ ſcd̓mv̓tutē hoīsᵗ ſic iracūdia illius erit:ʸ ⁊ ẜm ſubſtātiā ſuāfexaltabit iram ſuaꝫ.ʸ Certamen feſtinatuꝫᶻ incenditignem:ª ⁊ lis feſtinās effundit ſanguinē: ᶜ ⁊ lingua teſtificās adducet morteꝫ.ᶜ Siſufflauerisᵛ quaſi ignis exardebit: et ſi expueris ſuꝑillam: extinguetur. Utraqꝫ exore ꝓficiſcūt̉.ᵏ Suſurro et bilinguisᵐ maledictꝰmultos em̄ turbauit pacēhabentes. ˢ Lingua terciaᵖ multos ꝯmouit.q ⁊ diſperſit illos de gente in gentem.Ciuitates muratas diuitū deſtruxit: ᵍ ⁊ domos magnatoꝝ effodit. Uirtutesppl̓oꝝ cōcidit: ⁊ gentes fortes diſſoluit. ʸ Lingua terciaˣ ml̓ieres vitas eiecitᶻ etpͥuauit illas laboribꝰ ſuis:
manſuetū natura. b ¶ Et vir pctōr ꝯtinens erit illorū .i. ꝯtinebit intra ſe vtrūqꝫ. nā vas ē ꝯtinuū malicie.Ui vindicari vult ⁊c. Hic ꝯn̄r aut GAꝫ .xxviij.ctor inducit ad euitationeꝫ vindicte: ⁊ diuidit̉Siuduas ꝑtes: qꝛ pͥmo inad vitādū vindictaꝫ: ſcd̓o ad vitandū aliqͣ q̄ ſequūt̉ ad ip̄aꝫ. ibiAbſtine te. Circa primū dicit.4 ¶ Qui vindicari vult. de illatꝭ ſibi inurijs: hͦem̄ malū ē: ſi fiatzelo vīdicte. ſi ātaliquis hoc velitzelo iuſticie ⁊ cūdebitꝭ circūſtantijs nō eſt malū.loqͥt̉ tn̄ hic ſcriptura de primotm̄. ideo ſubdit̉.b ¶ A dn̄o inueniet vindictam.eſt recipiet.Et pctā illiꝰſeruas ſeruabitꝑ ſuā iuſticiā gͣuius punienda.d ¶ Relinque ꝓximo tuo nocenti te .ſ. offenſamque ſemꝑ eſt remittēda. Remittere ꝟo iniuriaꝫnō eſt neceſſitatꝭſed ſuꝑerogationis et aliꝗn̄ nonexpedit ea remittere .ſ. qn̄ iniurians accipit maiorem audaciaꝫiniuriandi: ⁊ alioccaſionem ſil̓iafaciendi: ſcriptura tn̄ hic loqͥtur de offenſa ⁊ pꝫ ſentenvſqꝫ ibi. ¶e ¶ Memento nouiſſimoꝝ .i. mortis.f ¶ Et de ſine inimicari. inimicicia em̄ ſemꝑ eſt mala qꝛcharitati ꝓximi ꝯͣria. Omnis em̄ ꝓximus ex charitate eſt diligendus ⁊ ex hoc ptꝫ qd̓ dictuꝫ eſt .ſ. ꝙ ſcriptura loquitur de remiſſione offenſe: quia retinens offenſam retinet inimiciciā. Ig ¶ Tabitudo em̄ .i. defectioin bono. ¶ h ¶ Et mors .i. pct̄m̄ mortale.i ¶ Imminent in mādatis .ſ. dei: ſꝫ magis ꝯtrariū. quiamandata affirmatiua inducūt ad ꝓfectū in bono: negatiua ꝟo ad declinandū a malo. ¶ k ¶ Memorare ti.dn̄i ⁊ nō iraſca. ꝓximo. ira que eſt ꝑ vicium: timor em̄dei eſt quaſi quoddā frenū ab ip̄o retinens aīm.l ¶ Memorare ⁊cͣ. ⁊ deſpice igno. pximi .i. offenſam tibi illatā a ꝓximo imputabis eius ignorantie ignoſcendo ⁊ dando eam obliuioni: Leuit̓. xix. Nō queras vltionem nec memor eris iniurie ciuiū tuoꝝ.m ¶ Abſtine te. Hic ꝯn̄ter inducit ad euitandū aliqͣ q̄ſequunt̉ ad appet:itu vindicte: que ſunt ꝯtentio in aꝑto: ⁊ detractio ī occulto. Igit̉ pͥmo inducit ad euitationem primi: ſcd̓o ſcd̓i: ibi. Suſurro. Circa pͥmū dicit̉.m ¶ Abſtine te a lite ⁊ minues pctā. nam hoc eſt ſuꝑęrogationis: vt dictum eſt ſupra.n ¶ Homo em̄ iracundus .i. ad iram ꝓnus.6 ¶ Incendit litem. ip̄am ꝯmouēdo. ⁊ ꝯmotā augmētādo. ¶p ¶ Et vir peccator .i. diſcordiaruꝫ ſeminatorqui dicit̉ pctor abſolute. quaſi anthonomatice loquēdo de peccatis que ſunt ꝯͣ ꝓximū eo ꝙ amicicia ē marimū bonum. ¶ ¶ Turbabit amicos. quod eſt dete-
ſtabile apud deum: quia maxime ꝯtrariat̉ charitati ꝓxixard. pluralitasmi. r ¶ Scd̓m em̄ ligna ſilue ſic igniEt ẜm virtutē hoem̄ lignoꝝ facit maius incendiū. sminis .i. excellentiā eius ab eo eſtimata. t ¶ Sic iracundia illiꝰ erit. dicit em̄ ph̓s. ij. rhetorice. Ꝙꝛ ꝑuīpenſio iniuſta ẜm eſtimationēꝑuipenſi eſt cā ire ꝓpter qd̓ quilibet excellens in aliqua reẜm veritatē vel ſuāeſtimationē: magꝭiraſcit̉ ſi ꝑuipendatur in illa vt milesin milicia: clericusin literatura: ⁊ ſic d̓alijs. v ¶ Et ẜmſua ſub̓am .i. quantitatē opulētie ſue.x ¶ Exaltabit iraꝫſua. deducēdo eamad effectū ꝑ vindictam: nā ira eſt appetitus vindicte.y ¶ Certamen feſtinarum .i. ꝯtentio cito ꝓrumpēs ad obprobria ⁊ conuiciax ¶ Incendet ignēiracudie ⁊ furoris.a ¶ Et lis feſtinās.i. ꝓrumpens de verbis ad verbera.b ¶ Effundit ſanguinem. ꝑ vulnerationē. c ¶ Et lingua teſtificans. dicens vindica te bene meruitd ¶ Adducet mortem. ex talibus em̄verbis aliquis ꝓcedit ad mortē alterius qͥ verberationefuiſſet ꝯtentus.e ¶ Si ſufflaueris .i. v̓bū ad excitationē irati ꝓtuleris.f ¶ Quaſi ignis exardebit .i. irā magis inflamabit. gEt ſi expueris ſuꝑ illā .ſ. linguaꝫ ꝯteſtantē vel excitantemon̄dēdo ꝙ ſit mala. h ¶ Extinguet̉ .ſ. ignis iracūdie ⁊ furoris. i ¶ Utraqꝫ ex ore ꝓficiſcūt̉ .ſ. v̓bū irā accēdēs etꝟbū eā refrenās. ſicut venenū ⁊ tyriaca ex eodē ꝓcedunt.k ¶ Suſurro. Hic ꝯn̄r inducit ad deteſtationē ⁊ fugā detractionis on̄dēdo malū ipſius: ⁊ pͥmo ex ꝑte detrahentꝭ:ſcd̓o ex ꝑte audientis: ibi. Sepi aures. pͥmū facit cū dicit̉.k ¶ Suſurro qͥ detra. alteri. latent̓. l ¶ Et biling. qͥ dicitvnū in preſētia: ⁊ ꝯtrariū in abſentia. m ¶ Maledictꝰerit. a deo ⁊ hominibus. m ¶ Multos em̄ turba. pa. habentes. inter ip̄os diſcordias ſeminando. o ¶ Linguatercia. que ſeminat diſcordias. eſt em̄ tercia ſeu media inter linguas illoꝝ quos diſcordat. p ¶ Ml̓tos ꝯmouit.ſ. ad diſſenſione: nō ſolū duos vl tres ſꝫ aliqn̄ totā ciuitatē: ⁊ aliqn̄ totū ppl̓m ſiue gentem.q ¶ Et diſꝑſit illos de gente in gentem. Nam ꝑ tales difſenſiones plures fugiūt de ciuitatibus ⁊ terris.r ¶ Ciuitates mura. diui. deſtruxit. ſicut pꝫ in lombardia:⁊ pluribꝰ alijs terris. s ¶ Et domos mag. effodit. ſicutptꝫ in ciuitatibus lombardie. vbi domꝰ illoꝝ qͥ de ciuitatiUirtutes pobus fugant̉ a remanentibꝰ deftruuſt̉. gua tercia. vepuloꝝ ꝯcidit .i. ad nihilū reducit. vtule mediatricis adulteroꝝ. x ¶ Mulieres veritas .i. honeſtas. ⁊ dr̄ veritꝰ ta. tū. a vereor erꝭ. qͣſi timēs verecūdia.Alij lidri habent: Uiratas .i. habētes viros. y ¶ Eieciede domibus viroꝝ ſuoꝝ ſequendo adulterium. z ¶ Etpriuauit illas laboribus ſuis .i. bonis domeſticis in quibꝰ