L9LiberK1OMCV

et in multitudine electoꝝhēbit laudēˡ ⁊ int̓ bn̄dictoſbn̄dicet̉ dicēs. Ego ex orealtiſſimi ꝓdijᵐ pͥmogenitaan̄ omnē creaturā. Ego feciī celis vt oriret̉ lumen indeficiens:ᵈ ⁊ ſicut nebula texi omnē terrā.ᵖ Ego in altiſſimis hītaui:q ⁊ thronusmeꝰʳ in colūna nubisˢ Gy-

rū celiᵗ circūiui ſola: ⁊ ꝓfūdum abyſſi penetraui: ⁊et īfluctibꝰ maris ambulauiʸ ⁊in omni terra ſteti. Et ī oīpopulo ⁊ in omni gente primatum habui: ᵍ ⁊ oīm excellētiū ⁊ humiliū colla v̓tutecalcaui.ʰ Et in his oībꝰᵉ requiē q̄ſiuiˢ et in hereditatedn̄i morabor. ᵉ Tūc p̄cepit

d ¶ Et in multitudine electoꝝ habebit laudeꝫ. Nā a ſanctis angelis ⁊ electis laudabit̉. in celis. i ¶ Et inter bn̄dictos benedicet̉ .i. bona dicet̉. dicēdo illud qd̓ ſeqͥtur deſua emanatione eterna. ꝑ quā hꝫ bonitatē infinitā a pre ſicut et deitatē: nō tn̄ aliā numero ſꝫ eandem. k ¶ Ego exore. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ſapīe genitegeneratio. ⁊ primogeneratō eternalisex patre. ſcd̓o tēꝑaex virgine. ibi. Pofuit dr̄. Prima ī duas: qꝛ primo deſcribit̉ generatio verbiſcd̓o ꝑ verbū creatio mundi: ibi. Egofeci. Et ſil̓em ꝓceſſum tenet btus Iohan. ī pͥncipio euāgelij ſui: vbi ꝟbi deian pͥmo ponit emanationē di. In pͥncipio erat verbū ⁊cͣ.ſecundo mundi creationem dicens. Oⁱ a ꝑ ip̄m facta ſunt ⁊cͣ: tercio verbi incarnationē cū ſubdit̉: Et verbū caro factū eſt ⁊cͣ. Circa pͥmum in ꝑſona verbi vel ſapiētie genite dicitur.k ¶ Ego ex ore altiſſimi .i. dei pr̄is. l ¶ Prodij. Et dicit̉hic os altiſſimi potentia generatiua patris: qͥ ꝓducit̉ verbum incarnatū ſpūale qd̓ eſt filius dei: ſicut ore carnali ꝓAucit̉ verbū ſenſibile. nam intelligilia ſignificant̉ ꝑ ſil̓itudines ſenſibilium. m ¶ Primogenita ante omnē crearā. ex hoc pꝫ ꝙ ſcriptura nō loquit̉ hic de ſapīa diuīa eēntialit̓ dicta: qꝛ hec nō eſt generas nec genita. nec etiā de ſepientia quacunqꝫ creata ꝑ hoc qd̓ dr̄. Ante oēm creaturāSciēdū tn̄ ꝙ iudei moderni in ſuo errore obſtinati negādo diuinitatē chriſti: hn̄t ꝑ ꝯn̄s negare diſtinctionē ꝑſonalē in deo genitorꝭ ⁊ geniti: q̄ tn̄ hic exprimit̉. ſꝫ de hoc libro nō curat. qꝛ ip̄m nō recipiūt. Librū aūt ꝓuerbioꝝ ſaIomonis inter ſanctos libros recipiūt vbi .viij. ca. de ſapīadiuina ponit̉ eadē ſnīa. Nondū erāt abyſſi: ⁊ ego iam concepta eram. ⁊ ibidem. An̄ oēs colles ego parturiebar. vbiꝟo eſt ꝯceptus et partus ibi eſt generans ⁊ genitus: ratioꝟo ⁊ natura nō patiunt̉: ꝙ eadem ſimplex ꝑſona reſpectuſuipſius ſit generans ⁊ genita: nulla enim res ſeip̄am gignit vel ad eē ꝓducit. Ad euitādū igit̉ in deo diſtinctionē genitoris ⁊ geniti finxerūt ꝙ lex fuit creata ante mundum ꝑ duo milia annoꝝ: vt ſic de ipſa dicat̉. Ante omnescolles ego parturiebar .i. creabar: ſꝫ hoc pꝫ manifeſte falſum. qꝛ lex nō potuit ꝑ ſe creari: ſꝫ in mēte aliqͣ angelica velhumana: vel in ſcripto: vt in lapidibꝰ ſcripta fuit lex moyſi: vel in aliqua alia materia: ⁊ vterqꝫ modus p̄ſupponitalterius creationem. Hoc etiā dictū eſt ita irrationabile:qꝛ nō eſt ꝯͣ ip̄m diſputandū. n ¶ Ego feci. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ꝓceſſus creaturaꝝ ꝑ ſapientiaꝫ genita ſiue verbū.Et primo ꝓceſſus iſte declarat̉: ſcd̓o ꝑ ſcripturā ꝯfirmat̉ibi. Hec omnia liber. Prima adhuc in duas: qꝛ primo declarat̉ ꝓceſſus creaturaꝝ qͣꝫtū ad eſſe nature. ſcd̓o qͣꝫtuꝫad eſſe gratie. ibi. Et in his oībus. Circa primū dicit̉ in ꝑſona ſapīe genite ſiue verbi. n ¶ Ego feci in celis vt oriret̉ lumen indeficiens. ⁊ de lumineⁱ corꝑali patet Gen̄. j.dixit deus. Fiat lux: ⁊ facta eſt lux. ſicut ibidē pleniꝰ explicaui. o ¶ Et ſicut nebula texi omnē carnē. Duobus em̄primis diebus formationis reꝝ elementa quatuor nō fuerunt abinuicē plene diſtincta: uā aqua tūc nō habuit cōpletā denſitatē. ſed quaſi vaporabiliter erat eleuata ꝑ totum aereꝫ. Et ſic ꝑ modū nebule tegebat totam terramTercia ꝟo die qͥ diſtincta fuerūt elemēta accepit a deo debitā denſitatē: qͥ et fecit in terra cōcauitates ad recipiendum aque partē: ⁊ ſic apparuit arida ⁊ elemēta diſtincta:ꝓut dictū fuit pleniꝰ Gen̄. j. p ¶ Ego in altiſſ. habitauidiſponēdo celum empyreū: qd̓ qͣꝫſtatim factū fuit: fuit an

gelis repletū. q ¶ Et thronus meꝰ .i. otās mea.r ¶ In columna nubis. ꝑ ip̄am em̄ diſponit̉ generatōnūbiū in aere. y ¶ Gyrum celi .i. celū ſydereū luminaribꝰ ⁊ ſtellis ornatuꝫ. t ¶ Circūiui ſola. diſponēdomotū orbiū. Sciendū tn̄ ꝙ ꝑ li ſola nō excludit̉ pater⁊ ſpūſſanctꝰ. nāẜm pp̄m. ij. elencoru. ſolus .i. qd̓cū nō alio. Et iōqn̄ determīat aliqd̓ ſb̓iectū in ordine ad p̄dicatūnō excludit a cōſortio p̄dicati illud qd̓ hꝫ idemptitatē cū ſubiecto: ſꝫ qd̓ hꝫ alietatē: pater aūt ⁊filius ⁊ ſpirituſſanctꝰ ſunt vnūſimpliciter in eſſentia: et diſtinguuntur in perſona. ꝓpter qd̓dictio excluſiua addita vni perſone in ordine ad predicatum ꝑſonale facit excluſionem aliarum ꝑſonaruꝫvt cum dicitur. Solus pater generat: filius enim ⁊ ſpirituſſanctus nō generant. Si aūt p̄dicatū ſit eſſentiale non excluduntur alie perſone ſed magis includuntur: eo ꝙ ſunt vnum in eſſentia: ſic eſt in ꝓpoſito: quiacircuire celum ꝑ diſpoſitionem motus orbiū eſt commune toti ermitati: ſicut ⁊ creare: et ideo cū dicit̉ in ꝑſona ſapīe genite: Gyrum celi circūiui ſola. ꝑ li ſola nōexcluduntur pater ⁊ ſpirituſſanctus ſꝫ magis includū.tur. y ¶ Et ꝓfundū abyſſi penetraui. p̄ꝑando cōcauitates in terra: vt ibi ꝯgregatis aquis appareret arida. que cōgregatio vocat̉ occanus vel abyſſus.x ¶ Et in fluctibus maris ambulaui ſaluando noe ⁊ qͦcū eo erant in archa inter aquas ⁊ fluctus diluuij.y ¶ Et in omni terra ſteti. ſtabilitatem ei dando vndiqꝫ circa centrū mundi. z ¶ Et in omni gen. ⁊ in om̄ippl̓o primatū tenui. nā oīs ptās hoīm a deo eſt.a ¶ Et oīm excel. ⁊ hūi. col. ꝟtu. calcaui. ſic hn̄t libri cōrecti: ⁊ pꝫ ſenſus. nā om̄s tā magni qͣꝫ ꝑui dei filio ſuntſubiecti: qꝛ toti trinitati. b ¶ Et in his oībꝰ. Hic ꝯſequenter ponit̉ effectus ſapīe in creaturis qͣꝫtuꝫ ad eſſegratie. hic aūt effectus hꝫ locū in angelis ⁊ hoībꝰ ⁊ deangelis hic tacet̉ de qͦꝝ ꝯfirmatione in bonū parū loqͥtur ſcriptura. Iuſtificatio ꝟo hoīm ꝑ grām facta eſt atota trinitate: ꝑ cognitionē dei ⁊ amorē ſuꝑnaturalemad quā eleuati ſunt patres ſancti ex electiōe diuina: etideo pͥmo ponit̉ hec electio: ſcd̓o electionis ꝯfirmatioibi. Ab initio. tercio ꝯfirmationis fructificatio. ibi. qͣſicedrus. Circa primū ſciēdū ꝙ nulli hoī gr̄a dei denegatur cū velit oēs hoīes ſaluos fieri: ⁊ ad agnitionē veritatis venire: vt dr̄. jͣ. thimo. ij. ſed aliqui ea carent: quianō ſequunt̉ diuinū inſtinctū ad ſuꝑnaturale bonū. Eſic nō dat̉ eis gratia habitualis que datur ſequentibꝰip̄m. ſicut al̓s diffuſius declaraui in pluribꝰ locis. Dicit igit̉ dei ſapientia. b ¶ Et in his oībus .ſ. hominibus. c ¶ Requiem queſiui. in ipſis habitando ꝑ gratiam: vnde ꝓuerb. viij. dicit hec ſapientia. Delicie meeeſſe cum filijs hoīm. Verū tn̄ qꝛ multiplicatis hominibus poſt diluuiū declinauerūt cōmuniter ad ydolatriam. Abraam tamen ⁊ qui ab eo deſcēderūt ꝑ iacob nepotem ſuū in fide vniꝰ veri dei ſteterūt: ꝓpter quod hereditas dn̄i vocat̉: Deut̓. xxxij. Pars aūt dn̄i ppl̓s eiꝰ:Iacob funiculꝰ hereditatis eius: ideo ſubditur.d ¶ Et in hereditate dn̄i mora. ꝑ gratiam patres illosſanctificando. e ¶ Tūc p̄cepit et dixit mihi creatoroīm .ſ. illud quod poſtea ſubditur. Uel aliter. Tūc p̄cepit ⁊ dixit mihi. id eſt figure mee: ſicut imago berculis