Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EccleſiaſticusQ(EI 7 I

ʰ Multi potētes opp̄ſſi ſūtvalide gl̓ioſi tͣditi ſunt inmanꝰ alteroꝝ. Priuſꝙͣ int̓rogesᵏ ne vituꝑes quēqꝫ: int̓rogauerꝭᵐ corripe iuſte. Priuſꝙͣ audias: ne rn̄ꝫdeas v̓bū. in medio ẜmo ne adijcias loqͥ.q De eare te moleſtat: ne certeris: ī iudicio peccantiūᵗ neꝯſiſtas. Fili ne ī ml̓tis ſintactꝰ tui: ˣ ſi diues fueris:eris īmunis a delicto.ʸ Si ſecutꝰ fuerisⁱ app̄hendes:ª effugiesᵇ ſi p̄cucurreris. Eſt laborās feſtināsᵈ dolēsᵉ impiꝰᶠtomagis abūdabit. Eſt marcidusʰ egēs recuꝑatōeᵗ plus deficiēs v̓tute:abūdans pauꝑtate: ˡ oculus dei reſpexit illū ī bono: erexit ab humilitateipſiꝰ: exaltauit caput eiꝰ: mirati ſt̓ in illo multi:

honorauer̄t deum. Bona mala:q vita mors: pauꝑtas honeſtasˢ a deo ſunt.Sapīa diſciplina ſcīa legis apud dn̄m: dilectō viebonoꝝ apud ip̄m. Errortenebre pctōribꝰ concreataſunt: qui aūt exultant ī malis: ꝯſeneſcūt in malo. Satioˡ dei ꝑmanet iuſtis:fectus illiusˣ ſucceſſus habebunt ineternum. Eſtlocupletat̉ parce agendo: hec eſt pars mercedis illius in eo dicit: inueni requiem mihi: nūc manducabo de bonis meis ſolus: neſcit tp̄usᵇ p̄tereat illum mors appropīquet:relīquat oīa alijs moriat̉ Staᵈ in teſtamēto tuoᵉ īillo colloquereᶠ ī oꝑedatorum tuoꝝᵍ veteraſce.Ne manſeris in oꝑbꝰ peccatoꝝ. Confide aūt in deo

TEiyranni deiecti. ſicut̉ pꝫ heſter. vj. vij. de aman ſuſpeſo. mardocheo honorē illiꝰ adepto. de tn̄ ſcō nullꝰan̄ ſuſpicabat̉. vn̄ adbuc ſubdit̉. ¶h Multi potētes ⁊cͣ. qd̓ ptꝫ in pluribꝰ exemplis ve. ac no. teſt. in hiſtorijs antiqͦꝝ. ¶1 Priuſqͣꝫ int̓roges. Suꝑiꝰ ordinauit iudiceꝫ qͣꝫtūad aīaꝫ. hic ꝯn̄rordinat ip̄m qͣꝫ ad ꝟbum di. Priuſqͣꝫ int̓es. veritatēgēt̓ inqͥrēdo.k Ne vituꝑesquenqͣꝫ ip̄m ꝯtēnendo.¶l Et int̓rogauerꝭ .i. veritatem diligent̓ inquiſieris.m Corripe liuſte ꝯͣ veritatemnulli ꝑcendo. Priuſqͣꝫ audias. ꝯplete loentem. Ne rn̄deasvbum. qꝛderes ad eiꝰ intetōꝫ: cꝰ intellectꝰex fine locutōisendet.p Et in me. ſmonū ne adijcias loqͥ. int̓rum.endo ꝟ̓bum loqͥntis eadē rōnealia lr̄a. Et ī medio ſenioruꝫ neadijcias loqui.vbi magis tace̓dn̄t minores.¶e ea re te moleſtat necertaueris. nam hoc eſt fatuum inutile.¶S Et in iudicio peccantiū. ꝑuertūt iudicium.Ne ꝯſiſtas. eoꝝ ſnīaꝫ approbādo vel ei ꝯſentiēdov Filie ne in multꝭ. Poſtqͣꝫ ordinauit iudicē qͣꝫtū adaīm ꝟbum. ꝯn̄r ordinat qͣꝫtū ad actū. diuidit̉ induas ꝑtes: qꝛ pͥmo ip̄m retrahit ab his bonū actumimpediūt. ſcd̓o inducit ea bono actu expediūt ibiSta in teſtamēto. Primū v̓o qd̓ impedit bonū actuꝫiudicis ē ꝯfuſio negocioꝝ .ſ. qn̄ multa inchoant̉ an̄qͣꝫaliqd̓ eoꝝ terminet̉. qꝛ ſic vnū aliud impedit̉: dr̄.x Et ſi diues. ſcd̓m qd̓ īpedit actū bonū iudicis. ē cuFili ne in mul. ſil̓ ꝯfuſe. ſint actꝰ tui. ſubdit̉.iditas mūeꝝ excecat et̄ ſapiētes. ſb̓uertūt ꝟba iuſtoꝝ exo. xxiij. a retrahit dupl̓r. primo ꝓpt̓ dilatōꝫ acqͣſitōis. ſcd̓o ꝓpt̓ defraudatōꝫ fruitōꝭ. ibi. Et locupletat̉. Circa pͥmū dr̄. Fx Et ſi di. fu. i. diuitiaꝝ cupidꝰīmoderate: ſicut accipit̉ Mat. xix. Faciliꝰ ē camelūforamē acus trāſire: qͣꝫ diuitē hoīem intrare in regnuꝫceloꝝ: ſubdit̉. eris īmunis a pctō: ſubdit̉.y Si em̄ ſe. fu. diuitias īmoderate q̄rendo. 3ē .i. aſſeq̄ris intētum .ſ. hr̄e ſufficientiaꝫ ꝓparquam diuitie q̄runt̉. qꝛ eas ſatiat̉ cupido: ſꝫ maacqͥrit̉ indigētia. Nam qͣntoplus ſic acqͥrit ad hn̄dūoplus hr̄e ſitit. a Et effugies .ſ. indigentia.b Si p̄cucurreris. accipiendo diuitias a ꝑentibustuis. Nam ſi fueris cupidus eris ꝯtentꝰ ſꝫ ad hn̄dūmaiora anxius vt dictū eſt. ſi fueris ꝓdigus: cito ꝯſumęs indigens fies de cupido ſubdit exemplū.e Eſt homo laborans. mente corꝑe.

d Et feſtinans ad diuitias. d Et dolens. de alioꝝſꝑitate. ¶e Impiꝰ. erga deū ꝓximum. f Et tantomagis abudabit .i. indiget. naꝫ auaro deeſt tam qd̓ hꝫqͣꝫ qd̓ hꝫ. vt dicit hiero. in epl̓a ad paulinū. oppoſi eſt cupido: ſubdit̉. g Et homo marcidus .i.debilis viribus.h Egens recuꝑatione .i. ꝟtutis corporee.i Plus deficiensꝟtute .ſ. corꝑali qͣꝫalij ꝯmuniter.4k Et abundanspauꝑtate. qꝛ illudmodicū qd̓ hꝫ ſufficit ſibi. ẜm illd̓ apl̓iij. Coꝝ. vj. Quaſinihil hn̄tes omīapoſſidentes. Et ocu. d̓i reſpe.il. in bono. ſpūalipter ſuaꝫ patiaꝫaliqn̄ etiā in bonotꝑali. ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉Im Et ere. illū abhumilitate ipſiꝰ. ī.a ſtatu infimo ip̄mtꝑalit̓ exaltando.n Et mirati ſuntin illo multi. eoſit exaltatus abſqꝫſolicitudine ſui.F0 Et ho. deuꝫ. debono ſibi collato.exemplū hr̄ in iob pꝰ maximā pauꝑtatē a deo fuit mirabil̓r exaltatꝰ iobvl. ſubdit̉ p̄dictorum cum dr̄.Ip Bona mala.i. ꝓſꝑa aduerſa.q Uita mors .ſ.corꝑal̓. ¶s Pauꝑtas honeſtas .i. ſufficiētia bonoꝝ.s Adeo diſpenſant̉ hoībꝰ. his oībꝰ iuſti bn̄ vtūt̉. ꝓpt̓qd̓ ſubdit̉. t Datio dei ꝑma. iuſtis ad meritum.v Et ꝓfectꝰ illiꝰ .i. cumulatio meritoꝝ. x Succeſſuſha. inet̓nū. naꝫ eis ſuccedet p̄miū glorioſum. y Eſtlocupletat̉. Hic ꝯn̄r retrahit a cupiditate diuittaꝝ ꝓpterdefraudatōꝫ fruitōis. fruitio freq̄nter ſubtrahit̉ cele mortē diuitiaꝝ copiam hn̄tis: dr̄. Fy Eſt locupletat̉ ꝑce agendo .i. paꝝ aut nihil alijs tribuendo.z Et ē ꝑs mer. illiꝰ .ſ. bona ꝯgregata comedat bibat ſolus. Fa Et neſcit tp̄us .ſ. vite ſue. ¶b Pretereat. ſic poterit vti: ſic̄ Lu. xij. dr̄ de illo dicebat ſibipſi. Anima mea habes multa bona r̄poſita in multosannos. qͥeſce. comede. bibe. epulare. ſeqͥt̉. Dictū eſt ātei. Stulte hac nocte aīaꝫ tuā repetēt a te aūt ꝯgregaſticuiꝰ erūt? c Sta in teſtamēto. Hic ꝯn̄r inducit ad ea expediūt bono iudicis actu. Et pͥmo facit ꝓpoſitum.ſcd̓o on̄dit aſſeq̄ndi modū. ibi. Cōfide. circa pͥmū dr̄.c Sta immobilit̓. d In teſta. tuo .i. mādato dei. qd̓tibi ſtatutum eſt ẜuandum. Exo. xx.e Et in il. colloq̄re. ẜm illud ſubditos iudicando.f Et in oꝑe. tuoꝝ .i. mandatoꝝ dei tibi impoſitoꝝ.g Ueteraſce .i. ꝑſeuera. vſqꝫ in fine: Mat. x. Qui aūtſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit.h Ne. in oꝑi. pctōꝝ. eis ꝯſentiendo. ſi ex humanafragilitate ꝯſenſeris. cito peniteas reſiliendo.i Confide aūt. hic ꝯn̄r on̄dit aſſeq̄udi modū .ſ. diuinūadiutorium. pͥmo inducit ad dei ꝯfidentiā. ſcd̓o ſubtrahit ꝯfidentiam falſam. ibi. Ne dicas. Circa pͥmū dr̄.Min