EccleſiaſticusQ(EI 7 I
ʰ Multi potētes opp̄ſſi ſūtvalide ⁊ gl̓ioſi tͣditi ſunt inmanꝰ alteroꝝ. Priuſꝙͣ int̓rogesᵏ ne vituꝑes quēqꝫ: ⁊cū int̓rogauerꝭᵐ corripe iuſte.ⁿ Priuſꝙͣ audias: ne rn̄ꝫdeas v̓bū. ⁊ in medio ẜmonū ne adijcias loqͥ.q De eare q̄ te nō moleſtat: ne certeris: ⁊ ī iudicio peccantiūᵗ neꝯſiſtas. Fili ne ī ml̓tis ſintactꝰ tui: ˣ ⁊ ſi diues fueris: n̄eris īmunis a delicto.ʸ Sieī ſecutꝰ fuerisⁱ nō app̄hendes:ª ⁊ n̄ effugiesᵇ ſi p̄cucurreris. Eſt hō laborās ⁊ feſtināsᵈ ⁊ dolēsᵉ impiꝰᶠ ⁊ tātomagis n̄ abūdabit. Eſthō marcidusʰ egēs recuꝑatōeᵗ plus deficiēs v̓tute: ⁊abūdans pauꝑtate: ˡ ⁊ oculus dei reſpexit illū ī bono:⁊ erexit eū ab humilitateipſiꝰ: ⁊ exaltauit caput eiꝰ:⁊ mirati ſt̓ in illo multi:ᵈ ⁊
honorauer̄t deum. ᵖ Bona⁊ mala:q vita ⁊ mors: pauꝑtas ⁊ honeſtasˢ a deo ſunt.Sapīa ⁊ diſciplina ⁊ ſcīa legis apud dn̄m: dilectō ⁊ viebonoꝝ apud ip̄m. Error ⁊tenebre pctōribꝰ concreataſunt: qui aūt exultant ī malis: ꝯſeneſcūt in malo. Satioˡ dei ꝑmanet iuſtis: ⁊ ꝓfectus illiusˣ ſucceſſus habebunt ineternum. Eſt qͥlocupletat̉ parce agendo:⁊ hec eſt pars mercedis illius in eo ꝙ dicit: inueni requiem mihi: ⁊ nūc manducabo de bonis meis ſolus:⁊ neſcit ꝙ tp̄usᵇ p̄tereat illum ⁊ mors appropīquet: ⁊relīquat oīa alijs ⁊ moriat̉ᶜ Staᵈ in teſtamēto tuoᵉ ⁊ īillo colloquereᶠ ⁊ ī oꝑe mādatorum tuoꝝᵍ veteraſce.Ne manſeris in oꝑbꝰ peccatoꝝ. Confide aūt in deo
TEiyranni deiecti. ſicut̉ pꝫ heſter. vj. ⁊ vij. de aman ſuſpeſo. ⁊ mardocheo honorē illiꝰ adepto. de qͦ tn̄ ſcō nullꝰan̄ ſuſpicabat̉. vn̄ ⁊ adbuc ſubdit̉. ¶h ¶ Multi potētes ⁊cͣ. qd̓ ptꝫ in pluribꝰ exemplis ve. ac no. teſt. ⁊ in hiſtorijs antiqͦꝝ. ¶1 ¶ Priuſqͣꝫ int̓roges. Suꝑiꝰ ordinauit iudiceꝫ qͣꝫtūad aīaꝫ. hic ꝯn̄rordinat ip̄m qͣꝫtū ad ꝟbum di.¶ Priuſqͣꝫ int̓es. veritatēgēt̓ inqͥrēdo.k ¶ Ne vituꝑesquenqͣꝫ ip̄m ꝯtēnendo.¶l ¶ Et cū int̓rogauerꝭ .i. veritatem diligent̓ inquiſieris.m ¶ Corripe liuſte ꝯͣ veritatemnulli ꝑcendo.¶ Priuſqͣꝫ audias. ꝯplete loentem.¶ Ne rn̄deasvbum. qꝛ nō rīderes ad eiꝰ intetōꝫ: cꝰ intellectꝰex fine locutōisendet.p ¶ Et in me. ſmonū ne adijcias loqͥ. int̓rum.endo ꝟ̓bum loqͥntis eadē rōnealia lr̄a. Et ī medio ſenioruꝫ neadijcias loqui.vbi magis tace̓dn̄t minores.¶e ea re q̄ tenō moleſtat necertaueris. nam hoc eſt fatuum ⁊ inutile.¶S ¶ Et in iudicio peccantiū. qͥ ꝑuertūt iudicium.Ne ꝯſiſtas. eoꝝ ſnīaꝫ approbādo vel ei ꝯſentiēdov ¶ Filie ne in multꝭ. Poſtqͣꝫ ordinauit iudicē qͣꝫtū adaīm ⁊ ꝟbum. h̓ ꝯn̄r ordinat qͣꝫtū ad actū. ⁊ diuidit̉ induas ꝑtes: qꝛ pͥmo ip̄m retrahit ab his q̄ bonū actumimpediūt. ſcd̓o inducit ea q̄ ꝓ bono actu expediūt ibiSta in teſtamēto. Primū v̓o qd̓ impedit bonū actuꝫiudicis ē ꝯfuſio negocioꝝ .ſ. qn̄ multa inchoant̉ an̄qͣꝫaliqd̓ eoꝝ terminet̉. qꝛ ſic vnū ꝑ aliud impedit̉: iō dr̄.x ¶ Et ſi diues. ſcd̓m qd̓ īpedit actū bonū iudicis. ē cuFili ne in mul. ſil̓ ⁊ ꝯfuſe. ſint actꝰ tui. ſubdit̉.iditas mūeꝝ q̄ excecat et̄ ſapiētes. ⁊ ſb̓uertūt ꝟba iuſtoꝝ exo. xxiij. a qͣ retrahit dupl̓r. primo ꝓpt̓ dilatōꝫ acqͣſitōis. ſcd̓o ꝓpt̓ defraudatōꝫ fruitōꝭ. ibi. Et qͥ locupletat̉. Circa pͥmū dr̄. Fx ¶ Et ſi di. fu. i. diuitiaꝝ cupidꝰīmoderate: ſicut accipit̉ Mat. xix. Faciliꝰ ē camelū ꝑforamē acus trāſire: qͣꝫ diuitē hoīem intrare in regnuꝫceloꝝ: iō ſubdit̉. Nō eris īmunis a pctō: ⁊ ſubdit̉ rō.y ¶ Si em̄ ſe. fu. diuitias īmoderate q̄rendo. 3 ¶ Nōē .i. nō aſſeq̄ris intētum .ſ. hr̄e ſufficientiaꝫ ꝓparquam diuitie q̄runt̉. qꝛ ꝑ eas nō ſatiat̉ cupido: ſꝫ maacqͥrit̉ indigētia. Nam qͣntoplus ſic acqͥrit ad hn̄dūoplus hr̄e ſitit. ¶ a ¶ Et nō effugies .ſ. indigentia.b ¶ Si p̄cucurreris. accipiendo diuitias a ꝑentibustuis. Nam ſi fueris cupidus nō eris ꝯtentꝰ ſꝫ ad hn̄dūmaiora anxius vt dictū eſt. ⁊ ſi fueris ꝓdigus: cito ꝯſumęs ⁊ indigens fies ⁊ de cupido ſubdit exemplū.e ¶ Eſt homo laborans. mente ⁊ corꝑe.
d ¶ Et feſtinans ad diuitias. ¶ d ¶ Et dolens. de alioꝝ ꝓſꝑitate. ¶e ¶ Impiꝰ. erga deū ⁊ ꝓximum. ¶ f ¶ Et tantomagis nō abudabit .i. indiget. naꝫ auaro deeſt tam qd̓ hꝫqͣꝫ qd̓ nō hꝫ. vt dicit hiero. in epl̓a ad paulinū. ⁊ ꝑ oppoſitū eſt d̓ nō cupido: iō ſubdit̉. ¶ g ¶ Et homo marcidus .i.debilis viribus.h ¶ Egens recuꝑatione .i. ꝟtutis corporee.i ¶ Plus deficiensꝟtute .ſ. corꝑali qͣꝫalij ꝯmuniter.4k ¶ Et abundanspauꝑtate. qꝛ illudmodicū qd̓ hꝫ ſufficit ſibi. ẜm illd̓ apl̓iij. Coꝝ. vj. Quaſinihil hn̄tes ⁊ omīapoſſidentes.¶ Et ocu. d̓i reſpe.il. in bono. ſpūali ꝓpter ſuaꝫ patiaꝫ ⁊aliqn̄ etiā in bonotꝑali. ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉Im ¶ Et ere. illū abhumilitate ipſiꝰ. ī.a ſtatu infimo ip̄mtꝑalit̓ exaltando.n ¶ Et mirati ſuntin illo multi. eo ꝙſit exaltatus abſqꝫſolicitudine ſui.F0 ¶ Et ho. deuꝫ. debono ſibi collato.exemplū hr̄ in iobqͥ pꝰ maximā pauꝑtatē a deo fuit mirabil̓r exaltatꝰ iobvl. ⁊ ſubdit̉ p̄dictorum rō cum dr̄.Ip ¶ Bona ⁊ mala.i. ꝓſꝑa ⁊ aduerſa.q ¶ Uita ⁊ mors .ſ.corꝑal̓. ¶s ¶ Pauꝑtas ⁊ honeſtas .i. ſufficiētia bonoꝝ.s ¶ Adeo diſpenſant̉ hoībꝰ. ⁊ his oībꝰ iuſti bn̄ vtūt̉. ꝓpt̓qd̓ ſubdit̉. t ¶ Datio dei ꝑma. iuſtis ad meritum.v ¶ Et ꝓfectꝰ illiꝰ .i. cumulatio meritoꝝ. x ¶ Succeſſuſha. inet̓nū. naꝫ eis ſuccedet p̄miū glorioſum. y ¶ Eſt qͥlocupletat̉. Hic ꝯn̄r retrahit a cupiditate diuittaꝝ ꝓpterdefraudatōꝫ fruitōis. q̄ fruitio freq̄nter ſubtrahit̉ ꝑ celerē mortē diuitiaꝝ copiam hn̄tis: iō dr̄. Fy ¶ Eſt qͥ locupletat̉ ꝑce agendo .i. paꝝ aut nihil alijs tribuendo.z ¶ Et hͨ ē ꝑs mer. illiꝰ .ſ. ꝙ bona ꝯgregata comedat ⁊ bibat ſolus. Fa ¶ Et neſcit ꝙ tp̄us .ſ. vite ſue. ¶b ¶ Pretereat. ⁊ ſic nō poterit vti: ſic̄ Lu. xij. dr̄ de illo qͥ dicebat ſibipſi. Anima mea habes multa bona r̄poſita in multosannos. qͥeſce. comede. bibe. epulare. ⁊ ſeqͥt̉. Dictū eſt ātei. Stulte hac nocte aīaꝫ tuā repetēt a te q̄ aūt ꝯgregaſticuiꝰ erūt? c ¶ Sta in teſtamēto. Hic ꝯn̄r inducit ad eaqͣ expediūt ꝓ bono iudicis actu. Et pͥmo facit ꝓpoſitum.ſcd̓o on̄dit aſſeq̄ndi modū. ibi. Cōfide. circa pͥmū dr̄.c ¶ Sta immobilit̓. d ¶ In teſta. tuo .i. mādato dei. qd̓tibi ſtatutum eſt ẜuandum. Exo. xx.e ¶ Et in il. colloq̄re. ẜm illud ſubditos iudicando.f ¶ Et in oꝑe mā. tuoꝝ .i. mandatoꝝ dei tibi impoſitoꝝ.g ¶ Ueteraſce .i. ꝑſeuera. vſqꝫ in fine: Mat. x. Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit.h ¶ Ne mā. in oꝑi. pctōꝝ. eis ꝯſentiendo. ⁊ ſi ex humanafragilitate ꝯſenſeris. cito peniteas reſiliendo.i ¶ Confide aūt. hic ꝯn̄r on̄dit aſſeq̄udi modū .ſ. ꝑ diuinūadiutorium. ⁊ pͥmo inducit ad dei ꝯfidentiā. ſcd̓o ſubtrahit ꝯfidentiam falſam. ibi. Ne dicas. Circa pͥmū dr̄.Min