FEccleſiaſticꝰLI
Scd̓m iudicē ppl̓i: ſic ⁊ miniſtri eiꝰ: ⁊ qͣlis rector eſt ciuitatis: tales et inhabitantes ī ea. ᵈ Rex inſipiēs ꝑdetppl̓m ſuū: ⁊ ciuitates inhabitabunt̉ ꝑſſenſū prudētiūIn manu deiᵍ ptās terre ⁊execrabilis om̄is iniquitasgentiū:ⁱ ⁊ vtilē rectorē ſuſcitabit in tp̄us ſuꝑ illam. Inmanu dei ptās hoīs:ᵏ et ſuꝑfaciē ſcribeᵗ īponet honoreꝫſuū.ᵐ Oīs iniurie ꝓximi nememineris:ⁿ ⁊ nihil agas inoꝑbꝰ iniurie. ᵈ Odibilis coōram deo ē ⁊ homībꝰ ſuꝑbia:⁊ execrabilis/ oīs iniquitasgentiū.ᵖ Regnū a gēte ī gētem tranſfert̉ ꝓpt̓ īiuſticias⁊ iniurias et cōtumelias acdiuerſos dolos.q Auaro at̄nihil ē ſceleſtiꝰ.ʳ Quid ſuꝑbisˢ terra et cinis.ᶜ Nihil ēiniquiꝰ ꝙͣ amare pecuniamHic em̄ ⁊ aīam ſuā venalē
habet:ˣ quoniaꝫ in vita ſuaꝓiecit intima ſua. Oīs potentatus breuis vita:ᶻ languor ꝓlixior grauat medicū.ª Breuē languorē p̄ciditmedicus: ᶜ ſicut ⁊ rex hodieeſt et cras moriet̉. Cuꝫ em̄moriet̉ homo:ᵉ hereditabitſerpentesᶠ et beſtiasᵍ ⁊ vermes.ʰ Initiuꝫ ſuꝑbie hoīsapoſtatare/ a deo: quoniaꝫab eo qͥ fecit illū receſſit coreius:ᵏ qm̄ initiū om̄is pctī ēſuꝑbia. Qui tenuerit illaꝫadimplebit̉ maledictꝭ: ⁊Fſubuertet eū in finē. Propterea exhonorauit dn̄sᵖ cōuentus malorū: et deſtruxiteos vſqꝫ in finēq Sedes ducum ſuꝑboꝝ deſtruxit deuset ſedere fecit mites pro eisRadices gentiū ſuꝑbarūarefecit deus:ᵗ ⁊ plantauithuīles ex ip̄is gētibꝰ.ᵛ Terras gentium euertit dn̄s: et
¶¶ Scd̓m iudicē ppl̓i: ſic ⁊ miniſtri eius. qꝛ ſtudent exequi volūtatē illiꝰ. Id ¶ Rex inſipiēs ꝑdet ppl̓m ſuūvtꝫ de roboam. iij. reg. xij. qͥ ꝑ fatuū rn̄ſum ꝑdidit ppl̓iſui deceꝫ ꝑtes. ¶ ¶ ¶ Et ciuitates inhabitabunt̉ ꝑ ſenſum prudētiū. ſicut pꝫ de dauid ⁊ ſalomone. Et qꝛ poteſtas a deo deriuat̉: ſubditur.¶ ¶ In manu d̓ii. in eiꝰ diſpoſitōne. I gͣPtāsterre. ſclaris ⁊ eccleſiaſtica.h ¶ Et execrabilis oīs iniqͥ. gentiū .ſ. ſcelus ydolatrie: nā gentiles erant ydolatre. 1 ¶ Et vtilem rectoreꝫ intp̄us ſuſcitabitſuꝑ illā. qd̓ īpletum ē tꝑe xp̄i etl̓oꝝ ꝑ quorūꝫp̄dicatōeꝫ gentiles ab idolatriareuocati ſūt acfidē: ⁊ vniꝰ dei veri culturam.Et ſuꝑ faciēſcri .i. ſapietis inege. l ¶ Imponet bonoremſuū: nā talis inīes adē diuinūOm̄is inirie. Hic ꝯn̄r agtur de potētꝭ bonitate. Et pͥmoqͣꝫtuꝫ ad animūſcd̓o qͣꝫtum adverbum ſequenti ca. ibi. Priuſqͣꝫ interroges. tercio qͣꝫtū ad factū: ibi.Fili ne in multis. Circa primuꝫ primo retrahit aīm amotu malignitatis: ſcd̓o a motu cupiditatis: ibi. Auaro aūt. Circa primū dr̄. m. ¶ Om̄is iniurie ꝓximi nememineris. ad vindicandū: qn̄ poſitꝰ es ſuꝑ eum.n ¶ Et nihil agas in oꝑibꝰ iniurię .i. nulli facias iniuriam ꝓpt̓ tui potētiā: ⁊ qꝛ hͦ ꝓcedit ex ſuꝑbia ſubdit̉.6bilis coram deo ⁊ hoībꝰ ſuꝑbia. vtꝫ de ſennacherib rege. iiij. Res. xix. ⁊. ij. mach. ix. de antiocho epphane. Et qm̄ deꝰ ſuꝑbos ⁊ iniuriātes deijcit ſubdit̉.p ¶ Regnū a gente in gentē trāſfert̉ ⁊cͣ. ſicut pꝫ de monarchia aſſyrioꝝ tranſlata ad babylonios: ⁊ a bobylonijs in perſas ⁊ medos: dan̄. v. ⁊ ab illis in grecos macha. j. et a grecis in romanos Lu. ij. ¶ q¶ Auaro. hicꝯn̄ter retrahit potentis aīm a cupiditate. Et qꝛ hō exdiuitijs ſuꝑbit: ſcd̓o retrahit ip̄m a ſuꝑbie vaītate: ibiInitiū ſuꝑbie. Circa primū dr̄. ¶ ¶ ¶ Auaro nihil eſtſceleſtius. hoc dicit nō ꝙ auaricia ſit pctm̄ ceteris grauius ẜm ſuū genus: ſꝫ qꝛ diuitie ꝑ auariciā ꝯgregate p̄ſtant fomentū oībꝰ vicijs: ſicut radix arboris om̄ibuseius ramis: ꝓpter qd̓ dicit apl̓s. j. timo. vj. Radix oīmmaloꝝ eſt cupiditas. ¶ r ¶ Quid ſuꝑbis. ex tuis diuitijs. Fs ¶ Terra ⁊ cinis .i. qui es cito in cinerē redigēdus. ¶t Nihil iniquius. exponat̉ modo p̄dicto.v ¶ Hic eī ⁊ ani. ſu. vena. hꝫ. ꝓ pecunia exponēs eamdyabolo. x ¶ Qm̄ in vi. ſu. ꝓiecit intima ſua .i. ꝟtutes ꝑ oppoſita vicia quoꝝ radix ē cupiditas: vt dcm̄ ēEt qꝛ tam potētia tꝑalis qͣꝫ pecunia paꝝ ſt̓ appetēde.eo ꝙ cito tranſeūt: ſubdit̉. ¶ y. ¶ Om̄is potētatꝰ brenis vita. Naꝫ potentes inordinate viuunt coīter ſuas
ꝯcupīas ſeq̄ntes: vt dr̄ .j. ethi. Et qꝛ multi machinant̉ inmortē eoꝝ: aliqͣ ex ambitōe: vt hēant eoꝝ ſtatū: aliqui exodio: eo ꝙ ab eis reputāt ſe grauatos: ⁊ qm̄ cupiditas ⁊Lāguor ꝓli.ſuꝑbia inueterate defacili curāt̉ ſeqͥt̉.gra. medicū. nā difficilior ē ad curādū. a. ¶ BGreuē lāguorem .i. recētē īfirmitatē. ¶ b ¶ Precidit medicus .i. citocurat: ſic ſupple peccatū defacili curat̉āteqͣꝫ inuetereſcatꝑ ꝯſuetudinē: n̄ ātpoſtea. ¶ ¶cut ⁊ rex hodie ⁊cͣ.h̓ refert̉ ad id qd̓p̄mittit̉. Oīs potētatꝰ breuis vita. adoſtendendū ꝙ etiāregia ptās q̄ ē maxima. jͣ. petri. ij. ſiueregi quaſi. p̄cellētieo ꝙ cito trāſit: nōē multū appetēda.Sꝫ qꝛ hoſſet aliqͥsdice̓. Hō pꝰ mortēhꝫ ꝯſil̓eꝫ dignitatēſicut an̄: ꝓpter qd̓ptās ē appetendaſicut credider̄t aliqͥ gētiles: iō remouet hoc dicens.d ¶ Cū eī moriet̉ho. abutēs ſua poteſtate. ¶ e ¶ Hereditabit ſerpentes..i. demones qͣꝫtumad aīaꝫ. ¶ f ¶ Et beſtias .i. amicos beſtialiter viuētes qͣꝫtum ad ſub̓am.g ¶ Et ver. qͣꝫtumad corpꝰ. Et ē diuiſio ꝯpetēter facta:qꝛ cuilibet ſufficit portio ſua ⁊ de alijs duabus nō curat.h ¶ Initiū. Hic ꝯn̄ter retrahit aīaꝫ potētis a motu ſuꝑbie ⁊ vanitatis: on̄dens prīo ꝙ eſt deteſtanda: ſcd̓o ꝓponit ꝯͣ eaꝫ remedia: ibi. Semē hoīm. Circa primuꝫ dic.h ¶ Initiuꝫ ſuꝑ. ho. i. humane nature. ¶ i ¶ Apoſtatarea deo .i. nolle ſubdi eiꝰ p̄cepto. Hoc eī pct̄m̄ incepit ab eua,qn̄ tēptando dixit ei ſerpes. Cur p̄cepit vob̓ deꝰ vt nō comederetis de oī ligno padiſi. q. d. cū ſitis innocētes nō deberetis tali p̄cepto reſtringi: maxīe cū om̄s fructꝰ arborūtanqͣꝫ inferiores ſupponi debeāt vr̄e volūtati: ⁊ tūc mulier ꝓrupit in quandā elatōeꝫ: ⁊ ſibi diſplicuit reſtrictio p̄cepti: ex qͣ diſplicentia ſecutꝰ ē error quo credidit ſerpētivlteriꝰ dicenti. Nequaqͣꝫ moriemini ⁊c̄. Et ſic tranſgreſſafuit p̄ceptū comedēdo fructū vetitū. Et ſic pꝫ ꝙ nolle ſubeſſe p̄cepto diuino fuit initiū tranſgreſſionis comedēdo:tamen illud nolle ſubeſſe p̄ceſſit elatio mentis: vt dictumeſt: ideo ſubditur. ¶ k ¶ Qm̄ initium peccati om̄is eſt ſuperbia. iungendo lyoīs. cum peccati. ¶l ¶ Qui tenueritillā .ſ. ſuꝑbiam. m ¶ Adimplebit̉ maledictis. diuinis .ſ.⁊ humanis. n ¶ Et ſubuertet eū in finē .ſ. ſuꝑbia q̄ confundit finaliter ip̄ſam habentem.o ¶ Proptera exhonorauit dn̄s .i. ꝯfudit. p ¶ Conuentus maloꝝ .i. ſuꝑboꝝ: iō ſequitur. ¶ q ¶ Sedes du. ſuperdeſt. deꝰ ⁊cͣ. ſicut pꝫ de ſaule quemꝰ̉ ꝓpter ſuꝑbiā deiecit: ⁊ꝓ ipſo dauid manſuetū regnare fecit. r ¶ Radices gēſuꝑbaꝝ .i. diuitias quibus nutriebant̉ ⁊ in quibꝰ confidebat. s ¶ Arefecit deꝰ. eis ſubtrahēdo. 7t ¶ Et plā. hu.ex ip̄is gētibꝰ. ſicut pꝫ de balthaſar ſuꝑbo: cuiꝰ regnū ⁊ diuitias dedit dario medo: Dan̄. v. v ¶ Terras gentiuꝫeuertit dn̄s ⁊cͣ. ſicut pꝫ de zodoma ⁊ gomorra. Ben̄. xix.