Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

M2ILiber8 AKI

neſciuit thoꝝ īdelicto.ª Habebit fructu in reſpectioneaīaꝝ ſctāꝝ. Et ſpadoᶜoꝑatꝰ ē manꝰ ſuas iniqͥta: nec cogitauit aduerſusdeū neqͥſſima. Dabit̉ illifidei donū electū: ſors īplo dei acceptiſſimaᶠ Bono em̄ laboꝝ glorioſus ē fructꝰ: ꝯcidat radix ſapiētie. Filij aūt adult̓oꝝᵗ īꝯſūmatiōe erunt: ab inithoro ſemē ext̓mīabit̉. Etſiqͥdē longe vite erūtⁱ in nihilū cōputabūt̉: ſine honore erit nouiſſima ſenectꝰilloꝝ. Et ſi celerius defuncti fuerint: non habebuntſpē: nec in die agnitōisq allocutionē. Natōnes em̄ inique dire ſunt conſummationis. Ca. iiij.Ꝙpulcra eſt caſta generatio claritate.

Immortalis ē em̄ memoria illiꝰ qm̄ apud deū nota ē: apud hoīes.ſens ēᶠ imitāt̉ illā: deſiderāt ſe eduxerit: imꝑpetuuꝫ coronata triūphat:incoinqͥnatoꝝ certaminuꝫpremiū vincens. Multigena aūt impioꝝ multitudo: erit vtilis: adulterīeplantatiōesᵐ dabūt radices altas: nec ſtabile firmamentū collocabūt. Et.ſi in ramis in tꝑe germīauerint: infirmit̓ poſitaq ato cōmouebūt̉: a nimietate vētoꝝ eradicabūt̉.ˢfringent̉ em̄ rami incōſummati: fructꝰ illoꝝ īntiles acerbi ad manducādū etad nihilū apti. Ex iniquiſenim omnes filij qui naſcūtur teſtes ſunt nequitie aduerſus parētesˣ in interro-

a Habebit fructū. a deo dſua ꝯtinentia ꝯiugali meliꝰſibi ꝙͣſi eſſent illi filij. ⁊b Et ſpado .i. impotens generare tn̄ eſt ſancte vite: ſubdit̉. ⁊c Qui oꝑatus eſt.qͣꝫtū ad pctm̄ oꝑis. 7d Nec cogitauit aduerius deū. qͣꝫtuꝫ ad peccatū cordis. Fe Dabit̉ .n. illi fidei donū .i. do glorie qd̓ dat̉fide formata charitate: ideo ſubditurf Bonoꝝ em̄ laborū glorioſus eſtfructus .i. qm̄ eternus eſt: ſubdit̉.Et cōcidatde tali ſpadone dr̄:Eſa. lvj. dicateunuchus ecce egolignū aridū: qꝛ hecdicit dn̄s eunuchiſQui cuſtodieruntſabbata mea elegerūt ego voluitenuerūt fedꝰ meū:dabo eis in domomea in muris meis locum nomenmeliꝰ a filijs filiabus nomen ſempiternū dabo eis qd̓ ꝑibit. 7h Flij aūt. Hic infert ſecundū correlar iude filijs iniquoꝝ dcēs: Filij aūt adulteroꝝ: et potiſſimeadulterio ſpūaliqd̓eſt ydolatria.i In ꝯſummatione erunt .i. in exterminatione. K 5Et ſiquidē longe vite erūt in preſenti.l In nihilū cōputabunt̉. vita pn̄s nullius eſt momēti reſpectu future. ⁊m Et ſine honore ⁊cͣ. honorēmiū virtutis. iiij. Ethi. ꝓpter qd̓ ille ſolū eſt honor verus defert̉ alicui in teſtimoniū ſue virtutis: ꝓpter qd̓ ſenectus carens virtute: ꝯn̄s ꝟo caret honore. 7n Et ſicelerius defuncti fuerint. ante ſenectutē. 7o habebunt ſpem. vite future. p Nec in die agnitionis .i. iudicij generalis in quo oīa cognoſcēt̉ etiā occulta cordiū. Allocutionē .i. de ſuis malis excuſationē. ¶r Nationes em̄ inique dire ſunt cōſummatōnis .i. dure ꝯtēplationis que eſt ad penā ignis gehennalis. Capl̓m. iiij.Ꝙpulcra eſt caſta generatō. Errore remoto circamortē iuſtoꝝ. hic ꝯn̄ter declarat̉ qd̓daꝫ dictū .ſ.iuſti ſꝑ ſunt melioris cōditionis qͣꝫ iniuſti. Et hocprimo declarat̉ ẜm ſtatū pn̄tis vite: ſcd̓o ẜm ſtatū vite future: ca. ſequēti. Iſta tn̄ diuiſio eſt ſic p̄ciſa qͥn de materia vnius ꝑtis aliqͥd ponat̉ in alia econtra: ꝓpter ꝯnexionem. Prima in duas. qꝛ primo declarat̉ ꝓpoſitū in iuſtꝭvite longioris: ſcd̓o in illis ſunt vite breuioris: ibi. Iuſtus aūt ſi morte. Circa primū primo ponit̉ iuſtoꝝ eminētia dr̄. ¶a O qͣꝫpulcra eſt caſta generatio .i. iuſtorummultitudo que eſt caſta corꝑe reſcindēdo illicita carnisetiā mente pcauendo viciū infidelitatis ydolatrie.b claritate .ſ. ſapiētie dat̉ iuſtis. c Immortalis eſt em̄ memoria illiꝰ. ſubdit̉ immortalitatis modus.6 Qm̄ apud deū nota eſt. noticia approbatiōis: in deūꝟo nulla cadit obliuio: ſic eius memoria eſt immortalisſimplicit̓. d Et apud hoīes. ſic eſt immortalis ſaltēẜm qͥd: memoria iuſtoꝝ fit in eccleſia a pͥmo abel iuſto incepit ẜm Gre. omel̓. vij. Si aūt loquamur de homini

bus ſanctꝰ ſunt in patria ſic talis etiā memoria ē immortalis ſimpl̓r. Ae pn̄s eſt .i. in pn̄ti vita exn̄s.f Imitant̉ illā. qꝛ multi etiā inſolentes exēpla viteſanctoꝝ emendant vitā ſuā. g Et deſiderāt cuꝫſe eduxerit. em̄ iuſti de vno loco trāſeunt ad aliū adhabitādū: illiquibus habitabant cōiter deſiderāt eoꝝ redi. Alit̓ tn̄ exponit̉ de eductōnea pn̄ti vita perſenium: qꝛ talismors dr̄ qi naturalis: ſic talesdicūt̉ ſe qͦdāmodo educere deſenti vita qꝛ ſo eſt a principiointrinſeco: poſtmortē ꝟo taliuꝫrecordat̉ freq̄nter bona vita ipſoꝝ tanqͣꝫ deſiderata redire ſi poſſet eſſe. Et huicexpoſitioni videtur lr̄a ſequenscōcordare dr̄b Et imꝑpetuum coronata ⁊cͣiungat̉ ſic lr̄a. etvincens. carneꝫmūdū dyabo ꝑfecte vincunt a iuſtis inmorte ip̄oꝝ. Criumphat .i. acqͥritur p̄miū. Incoinqͥnatoꝝ certaminū .i. p̄miū qd̓reddit̉ certaminibus incoinqͥnatis ꝯͣ dictos hoſtesImꝑpetuū coronata .ſ. eſt a deo dicta victoria.i Multigena aūt. Hic ſcd̓o declarat̉ iniquoꝝ deficiētia dicit̉. Multigena aūt impioꝝ multitudo dicitur multigena ꝓpter eius magnitudinē: Eccl̓s. j. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerus. ¶k erit vtilis. qꝛ nonvalet ad finem intentū: ſicut medicina dicit̉ inutilis inducit ſanitatē. Omnes aūt homines inquantuꝫſunt ad imaginē dei facti: ſunt ad beatitudinem ordinati: ꝓpter quod impij ab ea deficientes dicunt̉ inutiles: ideo ſubdit̉. ¶l Et adulterine plantationes. ideſt omnes impij qui ſic noīant̉: eo adulteriū ſpirituale fiūt filij dyaboli. m dabūt radices altas pn̄t aſcendere ad bona celeſtia.n Nec ſtabile firmamētū collocabūt. quia totaꝫ ſuāfiduciā in bonis mūdanis ruinoſis ponunt.0 Et ſi in ramis intempore germinauerint .i. in bonis temporalibus ꝓſperati fuerint.p Infirmit̉ poſita .i. in ꝯfidētia pn̄tis vite labiliseſt. q A vento ꝯmouebunt̉ .i. a dei ſnīa ſuꝑ eos irruente. r Eradicabunt̉. a bonis pn̄tis vite in quibus fixerant radicem. s Confringentur em̄ ramiinconſummati. quia frequenter talium mors acceleratur. t Et fructus illoꝝ inutiles: ex eoꝝ operibꝰ hn̄tur exempla bona ſed mala.v Ex iniqͦs .n. oēs filij ⁊cͣ. Ex em̄ ſunt imitatorespaternoꝝ ſceleꝝ teſtificant̉ maliciā ipſoꝝ.x In interrogatione ſua. em̄ interrogāt̉ cuiꝰ ſintfilij: rn̄dent ſe filios illoꝝ de quibꝰ notū eſt fuerūtiniqui. a Iuſtus aūt ſi morte ⁊cͣ. Hic conſequenter oſtenditur preeminentia iuſtorum breuioris vite.