P¶V.ELiberA
S⁊ in ſecreto cubiculi tui nōmaledixeris diuiti:ᶠ quia ⁊aues celiᵍ portabūt vocē tuam:ˢ ⁊ qͥ hn̄t pennas annūciabūt ſnīam. ¶ Ca. xj.Itte panē tuum ſuꝑtrāſeūtes aqͣs: qꝛ pitꝑa multa inuenies illum.Da ꝑtes ſeptem necnon ⁊octo: qꝛ ignoras qͥd futuꝝſit mali ſuꝑ t̓rā.ᵉ Si repletefuerint nubes:ᶠ ymbre ſuꝑt̓rā effundēt.ᵍ Si cecideritlignūʰ ad auſtꝝ aut ad aqͥlonē: ī qͦcūqꝫ loco ceciderit:ibi erit. Qui obẜuat ventū nō ſemiat: ⁊ qͥ ꝯſiderat
nubesᵐ nunꝙͣ metetⁿ Quōignores que ſit via ſpūs: ⁊qua rōneᵖ cōpingant̉q oſſain ventre pregnantis:ᵍ ſicneſcis opera dei: qͥ fabricator eſt omnium. Mane ſemina ſemen tuum: ⁊ veſꝑefne ceſſet manꝰ tua:ʸ qꝛ neſcis qͥd magis oriat̉ hͦ autillud: ⁊ ſi vtrūqꝫ ſil̓:ᶻ melierit.ª Dulce lumē ⁊ delectabile ē ocul̓ vide̓ ſolē.ᵇ Si ānis ml̓tꝭ vixerit hō ⁊ in hisoībꝰ letꝰ fuerit: ᶜ memīſſe dꝫtenebroſi tꝑiᵈ ⁊ dieꝝ ml̓toꝝᵉqͥ cū venerit vaītatꝭ arguūt̉p̄terita.ª Letare gͦ iuueīs ī
hoc em̄ ꝙ dicit de malo regimine regis ⁊ principū poſſetaliqͥs ꝓrumꝑe in ꝟba ꝯͣ famam ipſoꝝ. iō ꝓhibet hoc tāqͣꝫꝑiculoſum di. ¶c ¶ In cogitatōe tua regi ne detrahas. illa em̄ q̄ in cogitatōe reuoluunt̉. defacili ꝟbo ꝓferunt̉ etiam p̄ter intentōꝫ ꝓferentis. 7d ¶ Et in ſecreto cubiculitui vbi crediſa nullo audiri.e ¶ Ne maledixen̄diuiti. qꝛ pōt p̄terſcitum tuū audiriab aliquo ⁊ reportari: iō ſubdit̉.f ¶ Quia ⁊ aues celi .i. relatores ꝟborqͥ dicunt̉ aues celihic eo mō loquēdiqͦ demones dicūt̉aues celi ī ꝑabolaſeminantis Mat.xiij.¶g ¶ Portabūt vocem tuaꝫ. ad tuamaccuſatōꝫ.¶h ¶ Et qͥ bꝫ pēnas.i. qͥcūqꝫ relator ꝟboꝝ velox ad taliareferendū ⁊ eſt repetitio eiuſdē ſnīead maiorē affirmationem.1 ¶ Annūciabit ſententiam .i. v̓ba tuaad tuam ꝯdemnatōꝫ. vel ꝑ hn̄tem pennas intelligit̉ malus iudex qͥ nimis velox eſt ad ꝓferēdum ꝯͣ ſimplices defacili loquens duram ſnīaꝫ.¶ Ca. xj.Itte panem tuum. Suꝑius ſalomon induxit ad¶ ¶ Vſpāliter. qꝛ ſpāli mō faciūt ad ꝯſecutōꝫ beatitudoꝑa ꝟtutū general̓r. h̓ ꝯūrinducit ad oꝑa miſcd̓ionis future ẜm ꝙ dr̄ Mat .xxv. Uenite benedicti patrismei poſſidēte ꝑatū vobis regnū a ꝯſtōne mūdi. Eſuriuiem̄ ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Et diuidit̉ in tres ꝑtesqꝛ pͥmo inducit ad opꝰ pietatis. ſcd̓o ad acceleratōꝫ huiꝰoꝑis. ibi mane ſemina. tercio infert ꝯcluſionem ſue intentionis. ibi. Letare gͦ. Prima in duas. qꝛ primo inducit adpietatis actum. ſcd̓o remouet impedimentum. ibi. Quiobſeruat ventum. Circa primū dicit.a ¶ Mitte panem tuum. ſuꝑ tranſeuntes aqͣs. largiēdocibum ⁊ potum indigentibꝰ. ⁊ maxime ꝑegrinis tranſeūtibꝰ qͥ dicunt̉ hic aq̄ eo mō loq̄ndi qͦ dr̄ Apoc. xvij. Aquemulte ppl̓i multi. Et aque tranſeuntes. qꝛ ꝑegrini tranſeunt ad terram ſuam ſicut aque ad mare.b ¶ Quia poſt multa tꝑa inuenies illum recipiēdo indemercedē nō ſolū in futuro. ſꝫ etiam aliqn̄ in pn̄ti. ſicut iethro vocauit moyſen ad comedendū panem. credēs euꝫeſſe egyptium ꝑegrinū Exo. ij. ⁊ ex hoc poſtea receptꝰ eſtin ppl̓o iſrl̓. ⁊ vt filij ſui hrēt ꝑtem in terra ꝓmiſſionis. qꝛpietas ad oīa valet ꝓmiſſionem hn̄s vite q̄ nūc eſt ⁊ future. jͣ. ad Thymo. iiij. 7c ¶ Da ꝑtes ſeptē ⁊cͣ .i. abundāter da de bonis tuis indigentibꝰ. ⁊d ¶ Quia igno. qͥd futuꝝ ſit mali ſuꝑ terraꝫ .i. in vita pn̄ti. ⁊ ab illo liberari poteris ꝑ oꝑa pietatis impēſa indigentibꝰ. qꝛ ſicut p̄dictuꝫeſt pietas non ſolum hꝫ ꝓmiſſionē vite future. ſꝫ ⁊ pn̄tis.Uel alit̓ pōt exponi. qꝛ ignoras qͥd futuꝝ ſit mali ſuꝑ terram. q. d. forte eueniet mortalitas hoīm ꝑ peſtilētiaꝫ autgadium in qͦ tolleris de vita pn̄ti. ⁊ tūc oꝑa pietatis valebūt tibi: qꝛ ſola pietas comes ē defunctoꝝ. vt dic̄ Aug.Ad hoc etiam inducit exemplū ſenſibile. d.Si replete fuerint nubes. exalatōnibꝰ humidis.f ¶ Imbrem ſuꝑ terram effundēt. q. d̓. ſic hoīes diuitiashn̄tes dn̄t eas refundere indigētibꝰ. Ad hoc etiaꝫ inducit motiuū ex hoīs ſtatu poſt mortē. qꝛ tūc ceſſat meritū⁊ demeritum. iō dicit. ⁊ g ¶ Si ceciderit lignū .i. homo qͦdr̄ arbor euerſa a ph̓is. vn̄ ſcd̓o de aīa dicit ph̓us. ꝙ radi-
ces in arboribus ſunt ſimiles ori in hominibus qm̄ ꝑillas accipit̉ arboris nutrimētum. Dicit̉ gͦ lignum cadere qn̄ homo ꝑ mortē abſcindit̉ a ſtatu pn̄tis vite.h ¶ Ad auſtrum aut ad aqͥlonem .i. ad ꝑtem electoꝝvel reproboꝝ q̄ noīe aqͥlonis deſignat̉. eo ꝙ dr̄ Iere.jͣ. ca. Ab aqͥlonepādet̉ oē malū.1 ¶ Ibi erit .i. immutabilit̓ remanebit. ꝓpt̓ qd̓ invita pn̄ti dꝫ hōde oꝑibꝰ pietatꝭſolicitari qͣꝫdiupōt mereri.R¶ Qui obſeruat. hic r̄mouetqͦddam impedimētuꝫ. impedit̉em̄ hō ab oꝑibꝰpietatꝭ ex nimiadilatōe cogitāsꝙ veniet tēpusmagis opportunū ad diſtribuēdum pauꝑibusbona ſua: ⁊ interim auferunt̉ eibona vel etiā vita. ⁊ ſic pͥuat̉ intento ⁊ hoc ē qd̓dicit ꝑ ſimile.¶ Qui obẜuatventū nō ſeminat. qꝛ raro vel nunqͣꝫ eſt aer ſine ventoaliquo. i ¶ Et qͥ cōſiderat nubes. dimittens metereꝓpter apparentiam nubium.m ¶ Nunqͣꝫ metet. qꝛ raro ꝯtīgit ꝙ aer ſit ſine nubibꝰ⁊ in tali dilatione aliqn̄ irruunt hoſtes terrenaſcentiaſibi colligentes. remanētia deuaſtantes. Scd̓m impedimentū ꝓuenit ex eſtimatōe longitudinis vite ꝓprie⁊ ſic impedit̉ homo ab oꝑibꝰ pietatis. qꝛ credit ſe indigere in futuro bonis ſuis. hoc remouet̉ cum dr̄.ſt ¶ Quō ignoras que ſit via ſpūs .i. ꝑ quem modumanima infundit̉ corꝑi. 70 ¶ Et qua rōne .i. ꝑ quē mo.dum. ¶ p ¶ Compingant̉ .i. forment̉.¶ ¶ Ona .ſ. pueri. r ¶ In ventre mr̄is. iſta em̄ ſunttotalit̓ occulta nobis. ⁊s ¶ Sic neſcis oꝑa dei. qꝛ ſtatim pōt te tollere de vita pn̄ti. ꝓpter qd̓ Lu. xij. dr̄ diuiti diu viuere ſperanti. Stulte hac nocte repetent aīamtuam a te. que aūt ꝯgregaſti cuiꝰ erunt. ¶t ¶ Mane.Poſtqͣꝫ ſalomon induxit ad pietatis exercitium. hicꝯn̄r inducit ad huiꝰ exercitij feſtinum principium ⁊ etiam ꝓfectum ꝯtinuum dicens.t ¶ Mane ſemina ſemē tuum .i. pietatis oꝑa inciꝑe atꝑe iuuentutis. 7y ¶ Et veſꝑe .i. in ſenectute in qͣ ſolent homines fieri tenaces. x ¶ Ne ceſſet manꝰ tua.facere pietatis oꝑa. v ¶ Quia neſcis qͥd magꝭ oriat̉.i. deo acceptiꝰ efficiat̉. 7z ¶ Et ſi vtrūqꝫ ſimul .i. eqͣliter deo acceptum. 7z ¶ Meliꝰ erit. in fructu p̄mij.a ¶ Dulce lumen. Hic remouet̉ huiꝰ acceleratōis qd̓dam impedimētum. qd̓ ꝓcedit ex ꝯſideratōe vite pn̄tis tm̄. ⁊ ſic impedit̉ homo ab oꝑibꝰ pietatis qꝛ nō ꝯſiderat tp̄us ſue mortis. iō dr̄.a ¶ Dul. lumen ⁊cͣ .i. delectabile eſt homini ꝑfrui vitapn̄ti. ſꝫ qꝛ cum hoc dꝫ de morte cogitare. iō ſubdit̉.¶ Si annis multis vi. hō. ⁊ in ꝓſperitate. tn̄.eMeminiſſe dꝫ tene. tꝑis .i. mortis. qd̓ tempus vocat̉ nox frequenter in ſcriptura.d ¶ Et die. multoꝝ .i. temꝑis poſt mortem qd̓ non habebit finem.c ¶ Qui cum venerint vanitatis arguuntur preteritaid eſt huius vite delectabilia que pertranſierunt vtvmora.6 ¶ Eetare ergo. Hic infert̉ intenta concluſio ſcilicꝫ ꝙ
I
6