AMProuerbioꝝM
ᵇ qͥ ꝑuerſis gradit̉ vijsᶜ ꝯcidet ſemel. Qui oꝑat̉ terrāſuā ſatiabit̉ panibꝰ: qͥ aūt ſectat̉ ociū replebit̉ egeſtate.Uir fidelis multū laudabit̉: qͥ aūt feſtinat ditariᵍ n̄erit innocēs. Qui cogͦſcitin iudicio faciēᵗ nō bn̄facitiſte:ᵏ ⁊ ꝓ buccella panis deſerit veritatē.ᵐ Uir qͥ feſtinat ditari ⁊ alijs īuidetⁿ igͦrat ꝙ egeſtas ſuꝑueniet ei.Qui corripit hoīem: grāꝫpoſtea īuēiet apd̓ eū magisꝙͣ ille qͥ ꝑ lingue blādimetadecipit. Qui ſb̓trahit aliqͥd a pr̄e ſuo vl̓ a mr̄e:q ⁊ dic̄hͦ nō eſſe pctm̄: ꝑticeps homicide ē Qui ſe iactat ⁊ dilatat: ᶜ iurgia ꝯcitat: qui v̓oſperat ī dn̄o ſaluabit̉. Quiꝯfidit in corde ſuo ſtultꝰ eſtqͥ aūt gradit̉ ſapiēt̓ ip̄e laudabit̉. Qui dat pauꝑi nōindigebit: qͥ deſpicit dep̄cātē ſuſtinebit penuriā.ᶻ Cuꝫſurrexerint impij abſcōdēt̉hoīes: cū illi ꝑierint multiplicabūt̉ iuſti. ¶ Ca. xxix.
¶ Iro qͥ corripiētē: dura ceruice cōtēnit: repētinꝰ ei ſuꝑueniet interitꝰ⁊ eū ſanitas non ſeq̄t̉.ᵇ Inml̓tiplicatiōe iuſtoꝝ letabitur vulgꝰ. ᵉ cū īpij ſumpſerītpͥncipatū: gemet ppl̓s. Uirqͥ amat ſapīaꝫ letificat/ patrē ſuūᵍ qͥ aūt nutrit ſcortūꝑdet ſb̓aꝫ.ʰ Rex iuſtꝰ erigiterrā: ᵗ vir auarꝰ deſtru et eānō qͥ blādis fictiſqꝫ ẜmonibꝰ loqͥt̉ amico ſuo: rheteexpādit greſſibꝰ eiꝰ. Peccātē viꝝ iniquū inuoluet laq̄us. ⁊ iuſtus laudabit̉ atqꝫgaudebit.ⁿ Nouit iuſtꝰ cāꝫpaupeꝝ: impiꝰ ignorat ſciētiā:ᵖ Hoīes peſtilētes diſſipant ciuitatē:q ſapiētes voauertūt furorē. Uir ſapiēſſi cū ſtl̓to ꝯtēderit:ˢ ſiue iraſcat̉:ᵗ ſiue rideat: n̄ īuenietreqͥē.ᵉ Uiri ſāguinūʸ oder̄tſimplicē:ᶻ iuſti aūt q̄rūt animā eꝰ.ª Totū ſpm̄ ſuū ꝓfētſtultꝰ:ʰ ſapiēs differt ⁊ reẜuat ī poſteꝝᶜ Princeps qͥ libēt̓ audit vba mēdacijᵈ oēſ
peccatoꝝ venerit contemnet. tunc repentinus ſuꝑueniet ei interitus: ⁊ eū ſanitas nō ſequetur. ¶ d ¶ Quioꝑatur terrā ſuam ⁊cͣ. hoc patet ad ſenſum. 7 ¶ ¶ Uirfidelis multū laudabit̉: qꝛ fidelitas eſt magnū bonuꝫ.Qui aūt feſtinat ditatcnimis anhelans.g ¶ Nō erit inno. qꝛ multa velſaltē aliq̇ acqͥriiniuſte.Qui cognoſcitiudicio faciē: cōdeſcēdēs alicuiplꝰ debito ex aliqua pͥuata famliaritatexi ¶ Nō bn̄ facitiſte: qꝛ declinat arectitudine iuſticie. ¶R ¶ Et ꝓbuccella panisid ē ꝓ re modicivaloris. ylDeſerit veritatēcuiꝰ valor eſt ineſtimabilis.m ¶ Uir qͥ feſti.di. ⁊ alijs inuidet. eo ꝙ ſūt eoditiores.am ¶ Ignorat qegeſtas ſuꝑuenat ei. in futuro ſcut diuiti epuloni qͥ guttam aqͣnō potuit impetrare Luce. xvj.n ¶ Qui corripit hoīem. rōnevtentē: in hoc eīdiffert hō a brutis animalibus.ẜm ꝙ dicit̉ pͥmomethaphiſice.Animalia imaginationibus etmemorijs viuūthomo aūt intellectu ⁊ rōne. F0 ¶ Grām poſtea inueniet apud eū ⁊cͣ.⁊ꝑcipit bonū correctoris ⁊ malū adulatoris.p ¶ Qui ſubtrahit aliqͥd a pr̄e ſuo ⁊ matre. furtiue accipiendo vel debita neceſſaria denegādo. ¶ q ¶ Et dicit hoc nō eſſe pctm̄. qꝛ eſt heres in primo caſu. vel qꝛ illa vult offerre deo in ſecundo caſu. quod reprobat ſalr ¶ Partīceps homicide eſt .i. ſimileuator Math̓. x.malū facit. 7s ¶ Qui ſe iactat ⁊ dilatat. dicta vel facta ſua vltra debitū magnificando. t ¶ Iurgia ꝯcitat. qꝛ alij ex hoc indignant̉ ꝯtra eū. ⁊v ¶ Qui ꝯfiditin corde ſuo .i. in ſenſu ſuo plus debito. ⁊ x ¶ Stultuseſt: qꝛ p̄ſumptuoſus eſt ⁊ ſuꝑbꝰ: ſuꝑbia ꝟo excecat intellectū. ⁊y ¶ Qui dat pauꝑi non indigebit. in futuronec etiaꝫ in pn̄ti de curſu cōi: qꝛ dn̄s multiplicat eiꝰ hona. vt habcat vnde tribuat patienti neceſſitatē.¶ Qui deſpicit dep̄cantē ſuſtinebit penuriā: ſicut diues epulo q̄ Lazaro micas panis denegauit: penuriam aque gutte ſuſtinuit. 3 ¶ Cū ſurrexerit impij abſcondent̉ homines. rōnabiliter viuentes. regnatibusem̄ achab ⁊ ieſabel: abſconditi fuerūt ꝓphete dn̄i in ſpeluncis. iij. Reg. xviij. ⁊ ip̄is deſtructis tꝑe ichu. iiij. Regum. ix. multiplicati fuerūt iuſti: ⁊ ꝓphete bāaſ interfecti. iiij. Reg. x. capitulo.¶ Ca. xxix.Pro qui corripiētē. Suꝑius poſita ē diſciplina
torū eruditio. Hic ꝯn̄ter ponit̉ indiſciplinatoꝝ obſtinatōcum dicit̉. Uiro qͥ corripienteꝫ dura ceruice .i. obſtinatoaīe. ⁊b ¶ Contemnit. repentinus ei ſuꝑueniet interituscorꝑis ⁊ aio. Ic ¶ Et eū ſanitas nō ſequet̉: qꝛ pctm̄ eiuseſt irremediabileeſt .n. quedā ſpēs peccati in ſpm̄ſanctūqd̓ irremiſſibile. ideſt de difficili remiſſibile. vt dr Math̓.xij. d ¶ In multipli. iuſt. leta. vulgꝰ.qꝛ ꝑ eos ſuſtentat̉.7e ¶ Cū impij ſūpſ.pͥn. gemet. po. qꝛ sͣ.vires ab eis grauātur. ¶ ¶ Qui amatſapiē. leti. pa. ſuuꝫ.qꝛ bonum filij reputat ſuū. 7g ¶ Quiaūt nutrit ſcortumꝑdet ſb̓am. ſicut dicit̉ Luce. xv. d̓ filioꝓdigo qͥ diſſipauitſb̓am ſuam cū meretricibus viuēdoluxurioſe.h ¶ Rex iuſtus erigit terrā eius. ſtatūmeliorādo. 71 TUir auarus deſtruet eam. ex cupiditatę tyrannizando.¶ ¶ Homo qͥ blandis ⁊cͣ. rhete expandit greſſibus eiusimpedit em̄ eiꝰ proceſſum in ſuis oꝑibus ſubtrahēdo ſibi ꝓmiſſum in quoꝯfidebat.A ¶ Peccātē viruꝫiniquū inuoluet laqueus. multiplicisculpe ⁊ gehenne.m ¶ Et iuſtus lau.atqꝫ gau. applaudēs diuine iuſticie.vnde in pſal. lv. Letabitur iuſtus cum viderit vindictam ⁊c̄.n ¶ Nouit iuſtus cauſaꝫ paupeꝝ .i. cognoſcere ſatagit vtiuuare poſſit. o ¶ Imꝑius ignorat ſcīam. benefaciēdi.ẜm illud ꝓpheticū. Sapiētes ſunt vt faciāt mala: bene autē facere neſcierunt. ⁊ p ¶ Homines peſtilentes diſſipātciuitatē: ſicut ſeba filius bochri cum ſibi adherētibus poſuit abelam in ꝑiculo diſſipationis. ij. Reg. xx.q ¶ Sapientes ꝟo auertūt furorem. ſicut ſapiens mulierauertit iram ioab volentis eam deſtruere vt hr̄ ibidem.r ¶ Uir ſapiens ſi cū ſtulto ꝯtenderit. laborans ad eꝰ emēdationē. 7 ¶ Siue iraſcat̉. ip̄e ſapiēs ſtultum acriter arguendo. Et ¶ Siue rideat. ip̄m dulcit̉ monendo.v ¶ Nō inueniet reqͥem .i. ſtulti emendationeꝫ. et ſic ꝑditlaborem. ⁊x ¶ Uiri ſanguinū .i. effuſores multi ſanguīs.Oderūt ſimplicem .i. ſine plica doloſitatis incedetem¶ Iuſti autem querunt animam eius. id eſt eius vitamſaluare: ſicut iſmahel ⁊ ſocij eius interfecerunt godoliam⁊ plures alios ſimplices: Hieremie. xlj. Iohanna ꝟo filius charee ⁊ alij qui cū eo erant querebant vitam eiꝰ ſaluare: Hiere. xl.a ¶ Totum ſpiritum ſuum profert ſtultus. quia neſcit aliquid celare.¶ Sapiens differt. vſqꝫ ad tempus oportunū.c ¶ Princeps qͥ li. au. ver. mē. i. adulationis ⁊ detractionis. d ¶ Omnes miniſtros habet/ impios. qꝛ querētes