EIobT HA
hec locutus ēʰ Audite ſapientes ꝟba mea: ⁊ eruditi auſcultate meᶜ Auris em̄ v̓baꝓbat: ⁊ guttur eſcas guſtudiiudicatᵈ Iudiciū eligamus nob̓ᶜ ⁊ int̓ nos videamꝰ qͥd ſit meliꝰᵈ Quia dixitiob iuſtꝰ ſūᵉ ⁊ deꝰ ſubuertitiudiciū meūᶠ In iudicādoem̄ me mēdaciū ēᵍ violentaſagitta mea abſqꝫ vllo peccato Quis ē vir vt eſt iobqui bibit ſubſānatōeꝫᵏ qͣſiaquā qͥ gradit̉ cū oꝑantibꝰiniqͥtatē. ⁊ ābulat cū virisimpijsˡ Dixit em̄. Nō placebit vir deo. etiā ſi cucurreritcū eoᵐ Iō viri cordati audite meⁿ Abſit a deo impietas ⁊ ab omīpotēte iniquitas. Opꝰ em̄ hoīs reddet ei⁊ iuxͣ vias ſinguloꝝ r̄ſtitueteis. Uere em̄ deꝰ nō condē-
nabit fruſtra: nec oīpotensſubuertet iudiciūº Quē cōſtituit aliū ſuꝑ t̓rā: aut quēpoſuit ſuꝑ orbē quē fab̓catus eſt. Si direxerit ad eūcor ſuūq ſpm̄ illiꝰ ⁊ flatū adſe tͣhet. Deficiet oīs caro ſil̓⁊ hō in cinerē reuertet̉ʳ Sihabes ergo ītellectūˢ audiqd̓ dr̄: ⁊ auſculta vocē eloquij meiᵗ Nūqͥd qͥ nō amatiudiciūˢ ſanari p̄t. Et quōtu eū qͥ iuſtꝰ eſt intm̄ condēnasˣ Qui dicit regiʸ apoſtata qͥ vocat ducesª impios.Qui nō accepit ꝑſonas pͥncipūᵇ nec cognouit tyrānūcuꝫ diſceptaret ꝯͣ pauperē.Opꝰ em̄ manuū eiꝰ ſunt vniuerſiᶜ Subito moriēt̓ᵈ ⁊ inmedia nocte turbabūt̉ populiᵉ ⁊ ꝑtranſibuntᶠ ⁊ auferent violentūᵍ abſqꝫ manu.
ſecūdo ꝙ ſibi falſo at tribueret iuſticiā: ⁊ iō primo arguit cōtra primū. ſecūdo ꝯͣ ſecūdū. c. ſequē. tercio contra vtrūqꝫ ſil̓ qͥſi diſputatōꝫ a principio reſumēdo. c.xxxvj. prima in tres qꝛ prīo audiētia petit. ſcd̓o ad ꝓpoſitū arguit: ibi. Abſit a deo impietas. tercio ip̄i ioblocuꝫ loquenditribuit: ibi. quidergo locutus ſūad deum Circaprimū ſcienduꝫꝙ heliu reputabat ip̄m iob paſionibꝰ ire ⁊ triſticie mente tuibatum. ⁊ ꝑ ꝯn̄sad capiēdū verba eius minusaptum: propterqd̓ petit audiētiā ſapientuꝫ. d̓b Audite ſapientes ⁊cͣ. ⁊ cauſam ſubdit. d.c Auris .n. vexba ꝓbat ⁊cͣ. q. d.ſicut ſenſus exteriores de proprijs ſenſibilibꝰrecte iudicantſic et ſapientesde intelligibiliim̄us nobidictis iob etd̓ illis que dictirus ſum.Ie Etint̓ novideamꝰ qͥd ſitmelius .i. veriusdictū .ſ. ſuū aut meū. ꝯn̄r repetit in breui dicta iob ꝯͣ q̄intēdit diſputare. 5d ¶ Quia dixit iob iuſtus ſū. hocaccepit ex eo qd̓. sͣ. dixerat Iob. xxvij. c. Iuſtificationē meā quā cepi tenere nō deſeram. ⁊ in hoc ſatis bene repetiuit dcm̄ iob. ¶e¶ Et deꝰ ſubuertit iudi. meūhoc accepit iob ex eo ꝙ ibidē iob p̄miſerat. Uiuit deus qui abſtulit iudiciū meū. in hoc male r̄petiuit. qꝛ h̓nō dixerat iob ex propria ſnīa. ſed quaſi cōcludēs exdictis aduerſariorū: ſicut ibidem dictum fuit. Datoem̄ ꝙ iob ex propria ſnīa hoc dixiſſetˡ adhuc male repetiuiſſꝫ. aliud .n. eſt iudiciū ſubuertere. ⁊ aliud auferre.Subuertere .n. iudiciū ſꝑ ē malū: nec p̄t bene fieri. ꝓpter qd̓ nō pōt deo competere: auferre ꝟo iudiciū nōeſt aliud niſi non vti iudicio qd̓ poteſt bene fieri in caſu in quo iudex vtitur miſericordia ⁊ non rigore ⁊ hocmaxīe pōt fieri in iudice qui habet plenitudinē poteſtatis. et qͥ nulli aſtringit̉. cuiuſmodi ē ip̄e deꝰ. ⁊ ex hͦpꝫ ꝙ qͥcqͥd heliu in hoc. c. cōcludit ꝯtra iob imponesei ꝙ dixiſſet deū iniuſtū: vel iniuſticie ſubuerſorē. nonconcludit cōtra eū. f In iudicādo em̄ me mendaciū ē .i. falſitas iudicij. g Uiolēta ſagitta mea .i. aduerſitas q̄ ſum percuſſus ē mihi inflicta ꝑ violentiamdei: et nō ꝑ iuſticiā. Iſta imponit ioh falſo. vt patꝫ expͥmiſſis. cōſequēter increpat iod. d. h Quis ē virvt ē iob .i. ita peſſimꝰ ſicut ip̄e. ¶i Qui bibit ſb̓ſānationē .i. diuini iudicij deriſionē. ⁊ k¶ Quaſi aquā .i. ſine freno ⁊ menſura diuinū iudiciū deridet. n̄ poſteaſubdit̉. l Dixit .n. nō placebit ⁊cͣ. erit cū eo. hoc ātimponit ip̄i iob: eo ꝙ dixerat. sͣ. xxiij. Ueſtigia eius ſecutus eſt pes meus. et poſtea. xxx. c. Mutatus es mihi in crudelem ⁊cͣ. Et ideo ex hoc credidit iſte heliu ꝙIob ſentiret ſe deo diſplicere: qͣꝫuis euꝫ ſecutus fuiſſꝫ
quod eſt falſū. qꝛ Iob p̄dicta ꝟba retulerat ad exterioiēſui ſlagellatiōeꝫ. nō aūt ad interiorē reprobatiōꝫ: et quaheliū ex turbatiōe mentis ip̄m iob reputabat ꝟba ſua n̄capere. vt p̄dictū: iō redit ad petendū attentōꝫ alioꝝ. d.m ¶ Ideo viri cordati .i. intelligentes ꝑ cor enim freq̄ntintellectuſ in ſacraſcriptura deſignat̉Abſit a deo. h̓ꝯſeq̄nt̓ heliu ꝯtraiob arguit ẜm eſtimatiōeꝫ ſuā oſtendens ꝙ in deo nonſit iniuſticia. quodiob nunqͣꝫ negauerat. et primo ꝓponit intentum. d.n Abſit a deo impietas. et patet lr̄avſqꝫ ibi. 70 Quēꝯſtituit ⁊cͣ. Ibi adꝓbandū. ꝓpoſituꝫacceditLirca qd̓ſciendum ꝙ homodeclīat a iuſticia q̄druplicit̓. aliquanto ꝓpter impotētiā aliqn̄ ꝓpter timorē: aliquādo ꝓpter ignorātiā. aliquando ꝓpter fauorē. iſta aut quatuor a deo excludit⁊ ſic deū eſſe iuſtūcōcludere intēdit:primo igitur exclu.pͥmū. d. o Quēꝯſtituit aliū ſupert̓rā. q. d. tāta ē eiꝰpotentia ꝙ directe⁊ immediate ſe extendit ad oīa ſūmitate celi vſqꝫ ad imū terre. qꝛ ſicut oīafecit de nihilo ita pōt oīa annihilare. iō ſubdit̉. ẜp Sidirexerit ad eū cor ſuū .i. volūtatē ſuā ad quēcūqꝫ deſtruendum. ¶ qISpirituꝫ illius ⁊ flatum ad ſe trahet. ⁊ ſictotaliter deficiet. ſiue fuerit angelus ſiue homo: ⁊ ſic ptꝫꝙ nō declinat a iuſticio ꝓpter defectū poteſtatis. ꝓpt̓ qd̓dicitur. ¶Si habes ergo intellectu. diuine poteſtatꝭ.s Audi qd̓ dicit̉ .i. intellige ꝙ ex iſta ꝑte nō pōt a iuſticia deficere. ¶t MNunquid qͥ nō amat iudiciū .ſ. diuinūv Sanari pōt. q. d. ꝓpter hoc nō potes ſanari a plagꝭtuis tuis: qꝛ tu nō amas iudicia dei: ſed magis ea reprobas. et ideo ſubdit̉. Et quo ⁊cͣ. x Qui dicit ⁊cͣHic excludit a deo ſecundū vi delicet declinare a iuſticia ꝓpter timoreꝫ. qꝛ nullū timet. ſed abſqꝫ timore omnes increpatqͣꝫtūcunqꝫ magnos: ⁊ qn̄ vult annibilat. ⁊ hoc ē qd̓ dicitx¶ Qui dicit regi. qui tamen precellens eſt in hominibꝰ.x poſtata. quanto nō cōſeruat iuſticiam ⁊ bonuꝫ cōmune. qd̓ ē a ſuo ſtatu apoſtatare. 3¶ Qui vocat duces ſcilicet militie. qui inter alios ſunt audaciores.a Impios. quādo crudeliter vtuntur data ſibi ptāte..b Nec cognouit tyrannū. cognitiōe approbatiōis. necmagis reprobatōis. iō ſubditur. cISubito morient̉qn̄ deus voluerit. quod ſit dupliciter. Uno modo ꝑcuſſion diuina immediate. et hoc tangitur cum dicitur. Subito morient̉ Alio mō ſeditione populi cōtra tyrannuꝫvel principem mota. ⁊ hoc tangitur cū dicitur.d Et in media nocte turbabūtur populi. cōmoti ad rebellionem. que ſolet fieri in clanculo ⁊ de nocte.Et pertranſibunt. in furore multitudinis cōmote.f Et auferēt violētū .i. tyrannū. qͥ violētia regebat ⁊ n̄iuſticia. g Abſqꝫ manu .i. abſqꝫ ptāte aduerſarioruꝫtyrāui qͥ ſūt abex. ¶ Oculi. ij. ⁊cͣ. Hic excludit terciū