lonēˡ ſuꝑvacuū:ᵐ ⁊ appēditterra ſuꝑ nihiliⁿ Qui ligataqͣs ī nubibꝰ ſuis: vt n̄ erūpāt ꝑit̓ deorſū. ᵖ Qui tenetvultū ſolij ſui ⁊ expādit ſuꝑilld̓ nebulā ſuāq Te rminūcircū dedit aqͥsʳ vſqꝫdū finiant̉ lux ⁊ tenebre. Colūneceliᵗ ꝯtremiſcūt: ⁊ pauēt adnutū eiꝰ. In fortitudīe illiꝰ r̄pēte maria ꝯgregata ſt̓et prudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbumʸ Spūs eiꝰ ornauit celosᶻ ⁊ obſtetricante manueiꝰª eductꝰ ēᵇ coluber tortuoſus Ecce hec ex ꝑte dictaſūt viaꝝ eiꝰᵈ Et cū vix ꝑuāſtillā ẜmonis eiꝰ audierimꝰ
ᵉquis poterit tonitruū magnitudīs illius intueri.¶ Capi. xxvij.Udidit qͦꝫ Iob aſſumens ꝑabolam ſuā etdixitᵇ Tiuit deꝰᶜ qui abſtulit iudiciū meūᵈ ⁊ omnip̄otens qͥ ad amaritudine adduxit animā meāᵉ qꝛ donecſuꝑeſt halitus in meᶠ ⁊ ſpiritus dei in naribꝰ meisᵍ nōloquētur labia mea iniquitatē: nec lingua mea meditabit̉ mēdaciūʰ Abſit a mevt iuſtos vos eſſe iudicem.Honec deficiā:ᵏ nō recedāab īnocētia mea. Iuſtificationē meā quā cepi tenē nō
in hemiſperio noſtro: qd̓ hemiſperiū ꝑ aqͥlonē intelligitur. eo ꝙ polus aqͥlonaris ſtat ſꝑ eleuatus ſuꝑ hemiſperiū noſtrū. inter celū aūt ⁊ terrā non videmus niſiaerē. qui a vulgaribꝰ vocat̉ vacuū: ſicut dicit̉ olla vacua qͣꝫuis ſit aere plena. dicit gͦ. ¶ k¶ Quia extenditaquilonē id ē celum in hemiſperio nr̄o ad modum tentorij.¶I Super vacuum .i. ſuper aereinter nos ⁊ celūmedium exiſtētem.m Et appēditterrā ſuꝑ nihiliterra em̄ videt̉fulcimentū aq̄ ⁊aqͣ aeris ſed ſubterra nihil ē cuꝫſit infima parsmūdi. dicit̉ ergoappenſa ſuꝑ nihilū. qꝛ nō habꝫinferius elemētuꝫ. tn̄ ſic ſtat inmedio mūdi tāqͣꝫ centrū ꝑ naturā ſuā a deo ſibi datā.n ¶ Qui ligaiaquas ī nubibſuis. dicūt̉ autēaque qͣſi ligate īnubibꝰ anteqͣꝫ deſcēdant ꝑ pluuiam. 50 Ut nō erūpant pariter deorſum. ſic enim deus ordinauit nubespaulatiꝫ reſolui. vt tota pluuia nō ſil̓ cadat. ſꝫ ſucceſſiue ⁊ guttatim ꝓut expedit hoībꝰ et terrenaſcētibꝰ.p Quī tenet vul. ſolij ſui. ⁊ expādit ſuꝑ illud nebulāex reſiduis em̄ vaporibus qͥ nō reſoluūt̉ ī pluuiā. generatur aliqn̄ nebula impediēs nos a ꝯſpectu celi. qd̓ dr̄ſolium dei ẜm illud Iſa. lxvj. Celum mihi ſedes eſt.¶ Terminuꝫ circūdedit aquis. qꝛ cōgregauit eas inlocū vnū. qui maxīe eſt occeanus. vt appareat aliqͣ ꝑsterre arida ꝓ habitatōe hoīm ⁊ aīaliū. qͣꝫuis aque denatura elementi circūdaret totā terrā cū ſit nimis pōderoſa. ¶r Uſqꝫdū finiant̉ lux ⁊ tenebre .i. ſucceſſiodiei ⁊ noctis ꝑ motū celi. q. d. qͣꝫdiu ſtabit iſte ſtatꝰ mūdi per reuolutiōeꝫ celi ⁊ mare ſtabit intra terminos adeo ſibi p̄fixos. vlterius ꝓcedit ad ea que facta ſūt ſuꝑcelū ſydereū. d. s¶ Colūne celi .i. angeli: qꝛ ꝑ eos adminiſtratur motus celi. t Contremiſcūt ⁊ pauentad nutū eius. iſte aūt tremor ⁊ pauor nō ſignāt in angelis eſſe aliquā penā. ſed tm̄ reuerentiā ad deum.In fortitudine illiꝰ repente maria cōgregata ſunthoc dicit de diſtinctiōe elementoꝝ a deo facta. ꝑ hoc ꝙaque a principio nō habuerūt plenā denſitateꝫ. ſꝫ erātvaporaliter extēſe ꝑ aerē. ſed die tercia accepta a deodenſitate debita recepte ſunt in locum vnū ⁊ ꝯgregate⁊ ſic apꝑuit diſtinctio terre ⁊ aque ⁊ aeris. ꝑ hoc ꝙ aliqua ꝑs terre apꝑuit diſcoopta: et aque ꝑ denſitatē abaere ſeꝑate: vt dictū fuit Gen̄. j. et ex iſta diſtinctioneelementoꝝ ſenſibili ꝓcedit ad declarandū diſtinctōeꝫangeloꝝ. d. x Et prudentia eius ꝑcuſſit ſuꝑbuꝫ .i.angelos ſuꝑbos quos deiecit de celo empyreo et bonos angelos ad ſe cōuerſos glorie decore ꝑfecit. ideoſubditur. Ly¶ Spiritus eius ornauit celos .i. āgelosqui ſunt ciues celeſtes. ſicut ciuitas ornari dicit̉ quādo ciues ornantur. zEt obſtetricāte māu eius ideſt potētia dei. a Eductus eſt. de ſocietate bonorūangelorum. ¶h Coluber tortuoſus. id eſt dyabolus qui dicitur coluber. quia in ſpecie ſerpentis Adaꝫtemptauit. Et tortuoſus. propt̓ malicie ſue callidita-
tem. et de hac ſeꝑatione loqͥtur ꝑ moduꝫ obſtetricatōis.quia obſtetrix fetū mortuū ſtudet educere de vtero matris tanqͣꝫ quid putridū et corruptiuuꝫ. et ſic mali angelide ſocietate bonoꝝ per manum dei: omnia iſta p̄dicta expreſſit iob ad oſtendendū ꝙ illa que dixerat baldath depoteſtate ⁊ ſapientia dei nō latebantip̄m cū multo maiora ſciret ⁊ hoc adreprimendū ip̄iusbaldathoſtētatione. ¶c Ecce. hiccōcludit intentuꝫ.Ecce hec ex ꝑte dicta ſunt viarū eiꝰ.id eſt effectuū diuine poteſtatis ⁊ ſapiētie. qui ſūt quedam vie ad cognoſcēduꝫ deū: nec ſūtdicta a me niſi imꝑfecte: nec eius potentiā et ſapientiāadequāt qꝛ ī cognitione eiꝰ imꝑfecteducūt. ideo ſubdit̉d ¶ Et cū vix paruam ſtil. ſer. eiꝰ audierimꝰ .i. per iſtamodicū de ꝑfectōepoteſtatis ⁊ ſapiētie diuīe cognouerimus. e ¶ Quisillius intueri .i. ad cognitiōeꝫ ꝑfectam eorū ꝑuenire. q. d.pote. toni. magni.nullus: quia minor eſt cōparatio vocis minime q̄ ſilēterinſtillatur auribꝰ ad ſonū maximi tonitrui: qͣꝫ p̄dictoruꝫeffectuū ad magnitudineꝫ ſapientie ⁊ ptātis diuine: et ꝑhoc excludit ꝙ baldath n̄ debebat gloriari de ſua ſciētiacum adhuc attingeret ad multo maiora.Capi. xxuij.Odidit quoqꝫ iob. Repulſo dicto baldath. hic acyacedit ad pͥncipale ꝓpoſitū declaranduꝫ .ſ. ꝙ ex deiꝓuidentia mali aliquādo in vita pn̄ti ꝓſperātur⁊ boni tribulantur. ⁊ primo oſtēdit hoc in generali ſcd̓oin ſeip̄o in ſpeciali. xxix. c. et in hoc ſatiſfacit amicis ſuis.qꝛ de ip̄o erat mota queſtio. ⁊ in ſpeciali ſatiſfacit ip̄i baldath: qui ex magnitudine diuine ſapientie volebat ipſuꝫiniuſtū cōcludere. eo ꝙ a deo percuſſus erat flagellis p̄ſētis vite./ Primū aūt ꝓbat dupliciter. pͥmo rōne acceptaex paruitate boni qd̓ mali in hoc mūdo ꝑcipiūt. ſecūdoex magnitudine boni qd̓ iuſti in hoc etiā mūdo a deo recipiunt. c. ſeque. Prius em̄ ad ꝓbanduꝫ ꝓpoſitū acceperat rationes ex īmortalitate aīe ⁊ iudicio futuro q̄ experiuntur poſt hanc vitā. vt patuit in p̄cedentibꝰ. Circa primū autē iob oſtendit ſue ſententie firmitatē. ſcd̓o declarat eā: ibi. Que ē em̄ ſpes hypocrite. Circa primū dicit̉.b ¶ Uiuit deus. p̄mittit iuramentū ad maiorē aſſertionēdicēdoꝝ. ¶ c Qui abſtulit iudiciū meū. hoc dic̄ iob cōcludens ex dictis amicoꝝ. qui dicebāt penas huius viteinferri tm̄ ꝓ peccato ẜm ordinē diuine iuſticie. ⁊ ad hocſequebat̉ iudiciū iob ſublatū. qui ſentiebat ſe innocent.reſpectu tantoꝝ maloꝝ que ſuſtinebat. d Et oīpo. qad amari. addu. aīam meā. iſta amaritudo nō erat deijciens a ꝟ̓tute ꝯſtātie: ſꝫ ſequēs flagella ī ꝑte ſenſitiua de neceſſitate naͣe: ⁊ redūdabat ī ꝑtē intellectiuā naͣe corꝑis cōdeſcēdētē. e¶ Quia donec ſuꝑeſt halitꝰ ī me .i. vita pn̄sf ¶ Et ſpūs dei in na. meis .i. virtus reſpirandi a deo mihidata q̄ p̄cipue ē ī naribꝰ. qꝛ ẜm ph̓m li. de hiſtorijs aīaliūreſpiratio q̄ ē ꝑ nares cōuenientior ē naͣe. qͣꝫ illa q̄ ē ꝑ os.Nō loq̄nt̉ la. mea. iniqͥ. dicēdo ꝙ ſoli mali tribulāt̉ īhac vita. ſicut vos tenetꝭ: iō ſubdit̉ h bſit a me vt iu.vos eē iudi. hūc errorē tenēdo. cꝰ cā ſub̓dit̉. ¶i ¶Honec