Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

A3LiberLTFAM

ppl̓o ſuo. Regreſſuſ athachnunciauit heſter oīa mardocheꝰ dixerat. Que rn̄ditei iuſſit vt diceret mardocheo. Oēs ẜui regis cūcte ſb̓ ditōne eiꝰ ſunt noruntꝓuincieq ſiue vir ſiue ml̓ier vocatꝰ: interiꝰ atriumregꝭ ītrauerit abſqꝫ vllactatōne ſtatimʳ interficiat̉:niſi forte rex aureā v̓gaꝫ ad tetenderit ſigno clemētie: atqꝫ ita poſſit viuē. egoigit̉ quomodo ad regeꝫ intrare potero:ˢ trigita iaꝫdiebꝰ ſuꝫ vocata ad eumQd̓ cum audiſſet mardocheus rurſum mādauit heſter dicēs. Ne putesmaꝫ tuā tm̄ liberes: qꝛ ī domo regꝭes cunctis iudeis.ˣ Si nūc ſiluerisʸ aliamꝯccaſionē liberabūt̉ iudei: tu domꝰ patris tui peribitis. Et qͥs nouit vtꝝ idcirco ad regnū veneris: vt ītali tꝑe parerisʰ rurſūqꝫ heſter mardocheo v̓badauit. Uade ꝯgrega oēsiudeos qͦs in fuſis reppereris orate pro me. comedetis bibetis tribꝰdiebꝰ tribꝰ noctibꝰ: et ego ancillis meis ſil̓r ieiunaho: tūc ingrediar ad regēꝯͣ legē faciēs inuocata: tra

denſqꝫ me morti et ꝑiculo.Iuit itaqꝫ mardocheus etfecit oīa heſter p̄ceperat.Capitulum quintuꝫꝭIe āt tercioᵇ induta eſt heſter regalibꝰ veſtimētisᶜ ſtetit in atrio domus regie qd̓erat interiꝰ ꝯͣᵈ baſilicā regisAt ille ſedebat ſuꝑ ſoliū ſuum in ꝯſiſtorio palatij contra oſtiū domꝰ. Cūqꝫ vidiſſet heſter reginā ſtantēᵉ placuit oculis eiꝰ: extendit ꝯͣ v̓gā aureā quaꝫ tenebatmanuᵍ Que accedēs oſculata ē ſummitatē v̓ge eius:dixitqꝫ ad rex. Quid visheſter regīa? Que ē petitōtua. Etiā ſi dimidiaꝫ ꝑtemr̄gni petierꝭ: dabit̉ tibi. Atilla rn̄dit. Si regi placꝫᵏ obſecro vt venias ad me hodie aman tecum ad ꝯuiuiumquod paraui. Statīqꝫ rexvocate inquit cito amā vtheſter obediat voluntati.Uenerūt itaqꝫ rex amanad conuiuium quod eis regina ꝑauerat. Dixitqꝫ ei rexpoſtꝙͣ vinū biberat abūdāter. Quid petis vt deturtibi. Et pro qua re poſtulas.Etiā ſi dimidiā ꝑteꝫ regni

Que rn̄dit ei ⁊c̄. ſequit̉. Pr ſiue vir ⁊cͣ. abſqꝫ vllacunctatōne .i. mora.Int̓ficiat̉. Iſtd̓ edictū de conſilio aman fuerat poſitū ne machinato eiꝰ de morte iudeoꝝ reuocaret̉ aliquē informātē regē ad ꝯͣriū. s Quexxx. diebꝰ ſū vo. ad. hēbat .n. rex pl̓es alias vxoēsvt dictū eſt. ij. ca. etforte in illo tempore alijs vtebat̉: tuꝫad reddendum eisdebitū. qꝛ alternis vti delectabieſt. vt dr̄. ij. macꝭ̓xv. ſola tam̄ heſtererat regina. ſicut filia pharaonis ītervxores ſalomoniQd̓ audiſſehic ponit̉ ſcd̓a monitio cum dicitur.Ne puteseanimam tuam tm̄liberes: a ſnīa ꝯtraiudeos data: hocy tu es regina.x Si em̄ nūc ſilueris. de vita tua tm̄cogitans.y Per aliā occaſionē liberabunt̉ iudei. qꝛ deꝰ hꝫ ml̓tosmodos ẜuos ſuoliberādi. 3 Ltu et do. patris tuiꝑibitis. diuīa iuſticia: eo ppl̓m tuuꝫneglexer. a Etquis no. vtꝝ ⁊cͣ. vtin tali tꝑe pareris.i. in afflictione populi tui vt te liberaret̉. q. d. a principio tue ꝓmotiōisnullus hoc cognouit. ſed modo effectū pꝫ. qꝛ a deo facta eſt tua ꝓmotōad regnum. vt liberes populū tuum.b Rurſumqꝫ heſter. Hic ꝯn̄r ponitur oratio cōis. qͥabeſter obediēs maꝫdocheo voluit ſe ꝑiculo exponere proppl̓o ſuo tn̄ petiuitvt ip̄a negociofieret coīs iudeoꝝor̄o: vt ſic ſecuriꝰ ꝓcederet in facto ſuo. ¶c come.neqꝫ bibe. tribꝰ diebꝰ tribꝰ noctibꝰ: ē intelligēdūto tꝑe abſtinuerit ab cibo potu: qꝛ talis abſtinētia eſſet indiſcreta. ſꝫ qꝛ ſemel in die naturali tm̄ comederūt.modicū .ſ. ad ſuſtētatōeꝫ naͣe tm̄. illd̓ āt qd̓ ē modicuꝫ qͣſinihil reputat̉. vt hr̄. ij. phyſi. d Et tūc īgrediar ad re. ꝯfiſa dictꝭ or̄onibꝰ ieiunijs. e Cōtra legē faciēsinuocata .i. vocata. ¶f Ttradēſqꝫ me morti .i. exponens me ꝑiculo mortis. qꝛ erat certa euentu futuroqͣꝫuis ꝯfideret de diuino auxilio.Capitulū. v.Ie aūt tercio. Prepoſita debita d̓iſpoſitōne. HicSn̄r agitur de petitionis p̄poſitōe duplex ē. Prima petitio eſt ad regis aīm inclinādū. ſcd̓a ad populū iudaicū liberandū. c. vij. Prima in tres. qꝛ prīo ponitur heſter poſtulatō. ſcd̓o ſubdit̉ amā machīato: ibi egreſ

ſus eſt itaqꝫ. tercio machinatōnis fruſtratio. ſequentica. Circa primū dr̄. a Die aūt tercio .ſ. pꝰ p̄dictasor̄ones ieiunia. b Induta ē heſter rega. veſti. depo. veſte lugubri. fuerat vſa tꝑe or̄onis ieiunij.cEt ſtetit in atrꝯfidēs de dei ſb̓ſidio. d Contͣbaſilicā .i. aulaꝫregiā: dr̄ a baſileos: qd̓ ē rexgreco. e PPlācuit ocl̓is eiꝰ:qꝛ eſſet oīm oculis amabil̓ ętioſa. vt hr̄.. ij.ca. magis tn̄ inoculis regis cuierat mr̄imoniūaliter ꝯiūcta.quia gratōſitaseiꝰ augmentatafuit tūc ex ſpāligr̄a d̓i ſicut dicitiudith. x. ca.f Extēdit contra virgā aureā. in ſignū benignitatꝭ amicicie. g Queaccedēs. liberata a periculo.h Oſculatā ēſūmitateꝫ virgeiꝰ .i. ſceptri regꝭī ſignū r̄uerētie. Que ē petitōtua. q. d. paratꝰſum eam imꝑre quod oſtēdiſeq̄ns lr̄a. Et ſidimidiaꝫ ꝑter⁊cͣ. RObſcro vt veīas adme. Ideo inuitauit eum aduiuium: vt magis īclinaret adſe regis animuꝫſciebat em̄ delicie mulierumemolliūt virileꝫanimum.Et amā tecūdicit Rab. Sa. ſolū aman rege īuitauitad hoc alij pͥncipes magꝭ mouerentur īuidia odio ꝯͣ ip̄m vidētes ſicut hēbat erga regē gr̄aꝫ ſingulareꝫ ita crederēt regine familiarē. ſic poſteaeo ſtarēt. ſꝫ magis de eiꝰ deiectione gauderēt: licetin hoc forſitā bn̄ fecerit. tamen ꝯmendatur de factiintentione. quia faciebat hoc ad deiectionem ſuperbi liberatione innocentis ppl̓i. ſicut iudith de mendacijs que dixit holoferni cōmendatur: ſed de intētione liberatōnis populi ſui: perſone enim bone magnatum alioꝝ qui prodeſſe pn̄t bono zelo ad ppl̓m ſuuꝫaliquando mouetur ad aliquid illicitum. vt pꝫ in exemplis predictis. patet littera vſqꝫ ibi. Fm Ueni.at rex aman ad ꝯuiuium qd̓ paraui eis cras aperiam regi ⁊cͣ. inuitauit em̄ eos ad ꝯuiuiū ſimul rōnibusiam dictis .ſ. vt rex magis ad petitōeꝫ eiꝰ inclinareturet aman magis odioſus principibus eiꝰ redderet̉: fa-