M-Liber(

dereliq̄rūt deū ſuū: ⁊ adorauerūt deos alienos: ꝓ qͦ ſcelere dati ſunt in gladiū ⁊ inrapinā ⁊ in cōfuſionē inimicis ſuis. Nos aūt alterū deum neſcimꝰ p̄ter ip̄m. Expectemꝰ hūiles ꝯſolatōem ei⁊ exquiret ſanguinē nr̄m deafflictōibꝰ inimicoꝝ nr̄orū:⁊ humiliabit oēs gētes quecunqꝫ inſurgūt ꝯtra nos: etfaciet illas ſine honore dominꝰ deus nr̄ᵖ Et nunc fratres: qm̄ vos qui eſtis p̄ſbyteri in populo dei:q ⁊ ex vob̓pendet aīa illorū ad eloquium vr̄m corda eorū erigiteᵉ vt mēores ſint qꝛ tētati ſt̄patres noſtri: vt ꝓbarent̉ ſivere colerent deuꝫ ſuū. Memores eē debent quō paternoſter abraā tentatus eſt:⁊ ꝑ multas tribulatōnes ꝓbatus: dei amicus effectuseſt. Sic yſaac: ſic iacob: ſicmoyſes: ⁊ oēs qͥ placueruntdeo ꝑ multas tribulatōnestranſierūt fidelesᵗ Illi aūtqui tentatōes nō ſuſcepert̉cū timore dn̄i ⁊ impatiētiāſuā: ⁊ īproperiū murmuratōis ſue ꝯtra dn̄m ꝓtulerūtexterminati ſunt ab ext̓mīatore: ⁊ a ſerpentibꝰ perier̄t.Et nos ergo nō vlciſcamurnos ꝓ his q̄ patimur: ᶜ ſꝫ reputantes peccatis nr̄is hec

ip̄a ſupplicia minora eē flagella dn̄i quaſi ſerui qͥ corripimur ad emendatōeꝫ ⁊ nōad ꝑditiōem nr̄am eueniſſecredamus. Et dixerūt illiozias ⁊ p̄ſb̓ri. Oīa que locuta es vera ſunt: ⁊ nō ē in ſermonibꝰ tuis vlla rep̄henſioNūc gͦ ora ꝓ nobis qm̄ mulier ſctā es: ⁊ timens deum.Et dixit illis iudith.ᶻ Sic̄qd̓ potui loqͥ dei eē cogͦſcitis:ª ita qd̓ face̓ diſpoſui ꝓbate ſilex deolē: ⁊ orate vt firmū faciat deus ꝯſiliū meū.Stabitis vos ad portā nocte iſta ⁊ ego exeam cū abramea: ⁊ orate vt ſicut dixiſtisin diebꝰ qͥnqꝫ reſpiciat dn̄sppl̓m ſuū iſrl̓. Uos aūt nolo vt ſcrutemini actū meū.⁊ vſqꝫdū renunciē vobis nihilᶜ aliud fiat niſi orō ꝓ mead dn̄m deuꝫ nr̄m. Et dixitad eaꝫ ozias princeps iude.Uade in pace: ⁊ dn̄s ſit tecū in vltōꝫ inimicorū nr̄oꝝEt reuertētes abierunt. CaUibꝰ abſcedēti ſ. ixbꝰ iudithᵇ ingreſſa eſtoratoriū ſuū: ᶜ ⁊ induēs ſe cilicioᵈ poſuit cinereꝫ ſuꝑ caput ſuū. ⁊ ꝓſternens ſe dn̄o:clamabat ad dn̄m dicens.Sn̄e deꝰ pr̄is mei ſymeon qͥdediſti illi gladiuꝫ in defenſionē alienigenaꝝ qͥ vialato

ideo dicit. ¶¶ Ex vobis pendet anima illoꝝ. qͣꝫtuꝫ adfirmitatē in bono.Forda eoꝝ erigite. ad cōfidendūde diuina virtute. sͣmēores ſint qꝛ ten. ſunt patres nr̄i vt ꝓbarent̉ .i. vt eoꝝ patientiā declararet̉ ad meritū ip̄oꝝ: ⁊ exemplū alioꝝ: ⁊ inducit ad hoc exemplumabraam: qui tentatus fuit in filij immolatōe: ⁊ yſaac qͥad eandem immolatōnem ſe obtulit̓voluntarie: vt declaratuꝫ fuit Gen̄.xxij. ⁊ iacob qui fugiens ꝑſecutōnemEſau iuit in meſopotamiā ſyrie.t ¶ Illi aūt qui tentatōes nō ſuſceperunt ⁊cͣ. exterminati ſunt ab exterminatore Nume .xj.vbi d̓r ꝙ ignis deuorauit extremāꝑtem caſtroꝝ ꝓptermurmur populi ꝯͣdn̄m.v¶ Et a ſerpentibus perierūt: Nume. xxj. et nos norvlciſcamur nos retorquendo penasquas ſuſtinemꝰ indeū murmurandocōtra ip̄m hoc etiādicit: qꝛ forſitan inppl̓o erant aliqͥ tamali: ꝙ ex impatietia ꝯtra deuꝫ volebant traditōem ciuitatis bethulie vtſic ꝑ ꝯn̄s deſtrueretur diuinus cultusin irl̓m: qͣſi in vltionem ꝯtra deū d̓ penis qͣs ꝑmittebatppl̓o iudaico inferx Sed repu. pec.ri.nd. hecip̄a ſup. minora eē flagella domini. q. d. reputaredebemus. qꝛ peccata nr̄a maioreꝫ exigunt penā: ⁊ ꝑ conſequens ꝙ ſunt nobis inflicta ad tempus vt ꝑ hoc caſtigati euādamus penā eternā: ideo ſubdit̉. Quaſi ẜui dn̄iqͥ corripimur ad emendatōem ⁊cͣ. ſequit̉. y Et dixer̄tHic ponit̉ locutōis iudith gr̄oſe effectus: nam ei ꝯſenſerunt principes ⁊ p̄ſbyteri tanqͣꝫ manifeſte ꝟitati: iō d̓r.Et dixerūt illi ozias ⁊cͣ. nūc ergo ora ꝓ nobis. ex verbis .n. eius ſanctis ꝯceperūt grām dei in ea eſſe: ⁊ eiꝰ oronem acceptabilē deo fore: ideo rn̄dit iudith.z ¶ Sicut qd̓ potui loqui dei eſſe cognoſcitis .i. ꝓcedereex eius bonitate. a Ita qd̓ facere diſpoſui ꝓbate ſi exdeo eſt. nō accipit̉ hic ꝓbatio ꝓ acceptiōe exꝑimenti alicuius ſtatim cognoſcendi: quia poſtea ſequitur Molo vtſcrutemini actum meum. ſed accipitur hic ꝓbatio pro expectatōe effectus futuri. q. d. ſi ſequatur effectus ad liberatōem populi per hoc videbitis ꝙ illud qd̓ cogitaui fa-

cere ex deo eſt: iō ſubdit̉. b Et vſqꝫdum renunciēvobis effectū. c Nihil aliud fiat niſi oratio ꝓ me.vt deus velit me dirigere. d Uade in pace. quaſdicerēt qd̓ cogitaſti facias: nolumus plus inquirere.e¶ Et reuertētes abierūt. ad domos proprias.¶ Capi ixUibꝰ abq ſcedentibꝰ. Hicꝯnr̄ iudith munit ſe armis oronis: ⁊ qm̄ oratioeſt petitio decētiū a deo: id̓o adpetendū ſe diſponit. cū d̓r.b Ingreſſa eſtoratoriū ſuum.qd̓ erat in ſuꝑioribus domꝰ ſue:vt dictū eſt cap̄.p̄ceden.c Et induens.ſe cilicio. lꝫ .n. ſꝑciliciū ad carnehaberet interiꝰvt dictum ē ca.p̄ceden. tn̄ etiaꝫtunc induit ſe cilicio exterius.d Poſuit cinerē ſuꝑ caput ſuum. ⁊ vtrūqꝫ fecit ad humiliatōem ſui ſciensꝙ oratio humiliātis ſe nubespenetrat Eccl̓s.xxxv.ſe¶ Domīne deus. Hic ſecūdoſuam petitiōemꝓponit: ī qua pͥmo petit ſuperbos hoſtes humiliari: ſecūdoꝯſtantiā ſibi dari: ibi. Da mihiin animo ꝯſtantiam. Circa primū ad obtinenduꝫ quod petit:tria proponit exdei iuſticia facta. Primū eſt occiſio ſychimitaꝝ ꝓpterdine filie iacob violatōem. Gen̄. xxxiiij. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur. e ¶ Dn̄e deus patris mei ſymeon. patriarche.Sꝫ cōtra hoc videt̉ ꝙ in prīcipio ca. p̄ceden. genealogia iudith reducit̉ ad ruben: ꝓpter qd̓ dicunt aliqui ꝙex ꝑte patris fuit de tribu rube: vt ibi d̓r: ex ꝑte ꝟo matris de tribu ſymeon: vt d̓r hic: ſꝫ melius videtur dicendum ꝙ ſimpl̓r fuerit de tribu ſymeō ex ꝑte patris ⁊ matris: qꝛ mulieres nō debebant ꝯiungi viris alterius tribus: Nu. xxxvj. nec ille ruben ad quē reducit̉ geneaſogia iudith. ca. p̄ce. vr̄ fuiſſe rubē priarcha: nā ibi d̓r: filijſymeō: filij rubē: Gen̄. ꝟo .xlvj. ⁊. jͣ. paral̓. v. vbi nūerāt̉filij rubē: n̄ ponit̉ ibi aliqͥs q̄ vocet̉ ſymeō. Itē qꝛ pl̓e:generatōnes vidēt̉ fuiſſe int̓ rubē ⁊ iudith: qͣꝫ ponant