Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AA3IudithT

pedibꝰ ſic vīctū reſtibꝰdimiſerunt eum: reuerſi ſt̓ad dn̄m ſuūᵍ Porro filij iſrl̓deſcēdētes bethulia venerūt ad eum. Quē ſoluentesduxer̄t ad bethuliā: atꝫ inmediū ppl̓i illū ſtatuētescōtati ſūt: qͥd reꝝ eēt illūvinctū aſſyrij reliquiſſent.In diebꝰ ill̓ erāt illic pͥncipes: ozias filiꝰ micha t̓buſymeō charmi gothoniel. In medio itaqꝫ ſenioꝝ ī ꝯſpectu oīm achior dixitoīa locutꝰ fuerat ab holoferne int̓rogatus qualiterppl̓s holofernis voluiſſꝫ ꝑꝑ verbū int̓ficere euꝫ quēadmodū ip̄e holoferneſ iratus iuſſerit euꝫ iſraelitꝭ hacde cātradi: vt vīceret filios iſrl̓: tūc ip̄m achior diuerſis iubeat iterire ſupplicijs: ꝓpter dixiſſet deceli defenſor eoꝝ ē. Cunqꝫachior vniuerſa expoſuiſſet: oīs ppl̓s cecidit ī faciēadorātes dn̄m: cōi lamentatiōe fletu vnanimes preces ſuas dn̄o effuderūt: dicētes. Dn̄e deꝰ celi t̓re intuere ſuꝑbiā eoꝝ: reſpice adnr̄am hūilitatē: faciē ſcōrum tuoꝝ attende oſtēdeqm̄ derelinqͥs p̄ſumētesde te: p̄ſumentes deſ ſe deſua v̓tute gloriātes hūiliasFinito itaqꝫ fletu ꝑſtotaꝫdiēᵖ orōne ppl̓oꝝ ꝯpleta:ſolati ſt̓ achior dicētesq Deus pr̄m nr̄oꝝ cuius tu virtu-

tem p̄dicaſti: ip̄e tibiˢ hancdabit viciſſitudinē: vt eorūmagꝭ tu īteritū videasᵗv̓o dn̄s deꝰ nr̄ dederit hāc libertatē ẜuis ſuis: ſit tecūdeꝰ ī medio nr̄i vt ſic̄ placuerit tibi: ita tuis oībꝰ ꝯuerſeris nobiſcūˣ Tūc ozīas finito ꝯſilioʸ ſuſcepit in do ſuā: fecit cenā magnāEt vocatis oībꝰ p̄ſb̓ris ſil̓expleto ieiunioª refecerunt.ʰPoſtea v̓o ꝯuocatꝰ oīs populꝰ totā noctēᶜ intͣeccīaꝫorauerūt petētes auxiliū adeo iſrl̓.Capi. vij.Olofernes āt alteraAIIdie p̄cepit exercitibꝰſuis: vt aſcēderēt ꝯͣ bethuliam. Erāt aūt pedites bellatoꝝ centū vigiti milia: eqͥtes vigītiduo milia: p̄terꝑatōes viroꝝ illoꝝ qͦs occupauerat captiuitas: adducti fuerāt ꝓuīcijs vrbibꝰvniuerſe iuuētutis. Oēs ꝑauer̄t ſe ꝑiter ad pugnā ꝯͣ filios iſrl̓: vener̄t crepidinēmōtis vſqꝫ ad apicē reſpicit ſuꝑ dothaim a loco d̓rbelma vſqꝫ ad chelmon ēꝯtra eſdrelon. Filij aūt iſrl̓vt vider̄t multitudine illo: ꝓſtrauer̄t ſe ſuꝑ t̓rā mittētes cinerē ſuꝑ capita ſuavnanimes orātes vt deꝰ iſrl̓mīam ſuā on̄deret ſr̄ ppl̓mſuū. Et aſſum̄tes arma ſuabellica: ſeder̄t loca āguſti itineris tͣmitē dirigūt inter montuoſa erant cuſto

ligatōe ip̄ius tāqͣꝫ de re inſolitat In diebus illiserāt illic pͥncipes ozias ⁊cͣ. int̓ponit̉: qꝛ corā eis pͥncipal̓r adductus fuit achior: ſubdit̉ achior rn̄ſio cuꝫd̓r. Dixit achior oīa ⁊cͣ. patꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. Propter qd̓ dixiſſet deꝰ celi defenſor eoꝝ eſt. .n. credebant dei celiuidentiā ad hecinferiora ſe extēdere: vt p̄dictūē: nec ꝯn̄s eiꝰdefenſione.l Cūqꝫ achiorvniuerſa. hicſequēter deſcribit̉ interrogatvel diſquiſitiſolatio: primo orōnem deuotam cum d̓rm Dīs ppl̓uscecidit in facieꝫhumiliter deuote dep̄cantesvt deꝰ liberareeos ip̄o achior manibꝰ holofernis.n Reſpice adnr̄am humilitꝫtem. non cōfidimus de nr̄ismeritis vel ꝟtute: ſꝫ de tua bonitate.Et faciē ſctōꝝ tuorūattende .ſ. abraam: yſaac: iacob: alioꝝ ſanctoꝝ patrum vteoꝝ meritis liberemur.p ¶¶ Orōne populoꝝ cōpleta:conſo. ſt̓ achiorin fine orōnis diuinitus cōfortati. nam melior ēfinis orōnis ꝙͣip̄iū Eccl̓sDeat̓rūo5ivirtuz tuiſti. aſſyrijsVplefemūneradintiSabidinē ⁊cͣ. hocxerunt confidētes de diuixilio.t Cum ꝟo. Hic ſecundo conſolant̉ achior: ei ip̄ishabitatōem liberam offerendo dicentes. Cum ꝟo dominus deus noſter dederit hanc libertatem ẜuis ſuis.i. nos liberauerit de manibus holofernis.v. Sit tecum deus in medio noſtri: vt ſicut placuerit tibi ⁊c̄ .i. accipias ritum legem noſtram: vel non accipias. Non enim gentiles tenebantur ad legem moſaicam: ſed ſufficiebat eis ad ſalutem credere vnuꝫ deum remuneratorem bonorum: ẜm conſiliuꝫ volunta-

tis ſue: ẜm dicitur Hebreoꝝ. xj. Accedentem ad deuꝫoportet credere quia eſt: inquirentibus ſe remuneratorſit. in hoc articuli fidei implicite. continent̉: talis auteꝫerat achior qͣꝫuis eſſet gentilis: vt ſatis patet ex dictis.x Tunc ozias. Hic tercio conſolat̉ achior cenam ei honorabilem faciendo cum dicit̉. Tūcozias qui prīcepserat populi. vt p̄dictum eſt.v Suſcepit indomum ſuam. queerat honorabiliorceteris.z Et vocatisbus p̄ſb̓ris. vt cena eſſet magis honorabilis.a Refecerunt .ſ.achior ſeip̄os adnature ſuſtentationem.b Poſtea ꝟo conuocatus omnis populus. a ſacerdotibus. Intraeccīam orauerunt.lꝫ enim eſſet vnicūtemplum in hieruſalem in quo licitūerat offerri ſacrificium: tamen in ſingul̓ ciuitatibꝰ erātſynagoge: in quibꝰcōueniebat populus ad orandumaudiendum dei verbum.¶Capi. vij.N.FOloferAHic connes aūt.ſequenter deſcribitur holofernis indignatio populuꝫiſrl̓ crudeliter perſequendo vbi primo ponitur ſuperba oppugnatio vrbis: ſecundo duracoartatio ſitis: ibi.Porro holofernestercio pauida obiurgatio plebis: ibiTunc ad Oziam.quarto indiſcretaconuentio ducꝭ: ibiEt fatigati. Circa primū dr̄.a Holofernes autem altera die .i. in craſtino traditōisachior: vt citius impleret crudelitatē quā dixerat.b Precepit exercitibus ſuis. vt oſtenderet magnitudinem ſūe poteſtatis: cetera patent vſqꝫ ibi. Et venerunt per crepidinem montis .i. concauitateꝫip̄ius p̄cipitem.d Filij autem iſrael. vt viderunt multitudinem. tantā ſic armatam. e Proſtrauerunt ſe ſuper terram. humiliter deuote petentes diuinum auxiliū. LfEt aſſu

f Et aſiiij