AA3IudithꝘT
⁊ pedibꝰ ⁊ ſic vīctū d̓ reſtibꝰdimiſerunt eum: ⁊ reuerſi ſt̓ad dn̄m ſuūᵍ Porro filij iſrl̓deſcēdētes d̓ bethulia venerūt ad eum. Quē ſoluentesduxer̄t ad bethuliā: atꝫ inmediū ppl̓i illū ſtatuētescōtati ſūt: qͥd reꝝ eēt ꝙ illūvinctū aſſyrij reliquiſſent.In diebꝰ ill̓ erāt illic pͥncipes: ozias filiꝰ micha d̓ t̓buſymeō ⁊ charmi qͥ ⁊ gothoniel. In medio itaqꝫ ſenioꝝ⁊ ī ꝯſpectu oīm achior dixitoīa q̄ locutꝰ fuerat ab holoferne int̓rogatus ⁊ qualiterppl̓s holofernis voluiſſꝫ ꝑꝑhͦ verbū int̓ficere euꝫ ⁊ quēadmodū ip̄e holoferneſ iratus iuſſerit euꝫ iſraelitꝭ hacde cātradi: vt dū vīceret filios iſrl̓: tūc ⁊ ip̄m achior diuerſis iubeat iterire ſupplicijs:ᵏ ꝓpter hͦ ꝙ dixiſſet deceli defenſor eoꝝ ē. Cunqꝫachior vniuerſa hͨ expoſuiſſet:ᵐ oīs ppl̓s cecidit ī faciēadorātes dn̄m: ⁊ cōi lamentatiōe ⁊ fletu vnanimes preces ſuas dn̄o effuderūt: dicētes. Dn̄e deꝰ celi ⁊ t̓re intuere ſuꝑbiā eoꝝ:ⁿ ⁊ reſpice adnr̄am hūilitatē: ⁊ faciē ſcōrum tuoꝝ attende ⁊ oſtēdeqm̄ nō derelinqͥs p̄ſumētesde te: ⁊ p̄ſumentes deſ ſe ⁊ deſua v̓tute gloriātes hūiliasFinito itaqꝫ fletu ⁊ ꝑſtotaꝫdiēᵖ orōne ppl̓oꝝ ꝯpleta: cōſolati ſt̓ achior dicētesq Deus pr̄m nr̄oꝝ cuius tu virtu-
tem p̄dicaſti: ip̄e tibiˢ hancdabit viciſſitudinē: vt eorūmagꝭ tu īteritū videasᵗ Cūv̓o dn̄s deꝰ nr̄ dederit hāc libertatē ẜuis ſuis:ᵍ ſit ⁊ tecūdeꝰ ī medio nr̄i vt ſic̄ placuerit tibi: ita cū tuis oībꝰ ꝯuerſeris nobiſcūˣ Tūc ozīas finito ꝯſilioʸ ſuſcepit eū in domū ſuā: ⁊ fecit cenā magnāEt vocatis oībꝰ p̄ſb̓ris ſil̓expleto ieiunioª refecerunt.ʰPoſtea v̓o ꝯuocatꝰ oīs populꝰ ꝑ totā noctēᶜ intͣeccīaꝫorauerūt petētes auxiliū adeo iſrl̓.Capi. vij.Olofernes āt alteraAIIdie p̄cepit exercitibꝰſuis: vt aſcēderēt ꝯͣ bethuliam. Erāt aūt pedites bellatoꝝ centū vigiti milia: ⁊ eqͥtes vigītiduo milia: p̄ter p̄ꝑatōes viroꝝ illoꝝ qͦs occupauerat captiuitas: ⁊ adducti fuerāt d̓ ꝓuīcijs ⁊ vrbibꝰvniuerſe iuuētutis. Oēs ꝑauer̄t ſe ꝑiter ad pugnā ꝯͣ filios iſrl̓: ᶜ ⁊ vener̄t ꝑ crepidinēmōtis vſqꝫ ad apicē qͥ reſpicit ſuꝑ dothaim a loco qͥ d̓rbelma vſqꝫ ad chelmon qͥ ēꝯtra eſdrelon. ᵈ Filij aūt iſrl̓vt vider̄t multitudine illorū: ꝓſtrauer̄t ſe ſuꝑ t̓rā mittētes cinerē ſuꝑ capita ſuavnanimes orātes vt deꝰ iſrl̓mīam ſuā on̄deret ſr̄ ppl̓mſuū. Et aſſum̄tes arma ſuabellica: ſeder̄t ꝑ loca q̄ āguſti itineris tͣmitē dirigūt inter montuoſa ⁊ erant cuſto
ligatōe ip̄ius tāqͣꝫ de re inſolitat In diebus illiserāt illic pͥncipes ozias ⁊cͣ. hͦ int̓ponit̉: qꝛ corā eis pͥncipal̓r adductus fuit achior: ⁊ ſubdit̉ achior rn̄ſio cuꝫd̓r. Dixit achior oīa ⁊cͣ. ⁊ patꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. R¶ Propter h̓ qd̓ dixiſſet deꝰ celi defenſor eoꝝ eſt. nō .n. credebant dei celi ꝓuidentiā ad hecinferiora ſe extēdere: vt p̄dictūē: nec ꝑ ꝯn̄s eiꝰdefenſione.l Cūqꝫ achiorvniuerſa. hic cōſequēter deſcribit̉ interrogatvel diſquiſiti cōſolatio: ⁊ primoꝑ orōnem deuotam cum d̓rm ¶ Dīs ppl̓uscecidit in facieꝫhumiliter ⁊ deuote dep̄cantesvt deꝰ liberareeos cū ip̄o achior d̓ manibꝰ holofernis.n Reſpice adnr̄am humilitꝫtem. q̄ non cōfidimus de nr̄ismeritis vel ꝟtute: ſꝫ de tua bonitate.Et faciē ſctōꝝ tuorūattende .ſ. abraam: yſaac: ⁊ iacob: ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ patrum vteoꝝ meritis liberemur.p ¶¶ Orōne populoꝝ cōpleta:conſo. ſt̓ achiorin fine orōnis diuinitus cōfortati. nam melior ēfinis orōnis ꝙͣip̄iū Eccl̓sDeat̓rū nōo5ivirtuz tuiſti. aſſyrijsVplefemūneradintiSabidinē ⁊cͣ. hocxerunt confidētes de diuixilio.t ¶ Cum ꝟo. Hic ſecundo conſolant̉ achior: ei cū ip̄ishabitatōem liberam offerendo dicentes. Cum ꝟo dominus deus noſter dederit hanc libertatem ẜuis ſuis.i. nos liberauerit de manibus holofernis.v. Sit ⁊ tecum deus in medio noſtri: vt ſicut placuerit tibi ⁊c̄ .i. accipias ritum legem noſtram: vel non accipias. Non enim gentiles tenebantur ad legem moſaicam: ſed ſufficiebat eis ad ſalutem credere vnuꝫ deum remuneratorem bonorum: ẜm conſiliuꝫ volunta-
tis ſue: ẜm ꝙ dicitur Hebreoꝝ. xj. Accedentem ad deuꝫoportet credere quia eſt: ⁊ inquirentibus ſe remuneratorſit. ⁊ in hoc articuli fidei implicite. continent̉: talis auteꝫerat achior qͣꝫuis eſſet gentilis: vt ſatis patet ex dictis.x Tunc ozias. Hic tercio conſolat̉ achior cenam ei honorabilem faciendo cum dicit̉. Tūcozias qui prīcepserat populi. vt p̄dictum eſt.v Suſcepit eū indomum ſuam. queerat honorabiliorceteris.z ¶ Et vocatis oībus p̄ſb̓ris. vt cena eſſet magis honorabilis.a ¶ Refecerunt .ſ.achior ⁊ ſeip̄os adnature ſuſtentationem.b Poſtea ꝟo conuocatus omnis populus. a ſacerdotibus. c¶ Intraeccīam orauerunt.lꝫ enim eſſet vnicūtemplum in hieruſalem in quo licitūerat offerri ſacrificium: tamen in ſingul̓ ciuitatibꝰ erātſynagoge: in quibꝰcōueniebat populus ad orandum ⁊audiendum dei verbum.¶Capi. vij.N.FOloferAHic connes aūt.ſequenter deſcribitur holofernis indignatio populuꝫiſrl̓ crudeliter perſequendo vbi primo ponitur ſuperba oppugnatio vrbis: ſecundo duracoartatio ſitis: ibi.Porro holofernestercio pauida obiurgatio plebis: ibiTunc ad Oziam.quarto indiſcretaconuentio ducꝭ: ibiEt cū fatigati. Circa primū dr̄.a Holofernes autem altera die .i. in craſtino traditōisachior: vt citius impleret crudelitatē quā dixerat.b ¶ Precepit exercitibus ſuis. vt oſtenderet magnitudinem ſūe poteſtatis: cetera patent vſqꝫ ibi.c¶ Et venerunt per crepidinem montis .i. concauitateꝫip̄ius p̄cipitem.d Filij autem iſrael. vt viderunt multitudinem. tantā⁊ ſic armatam. e ¶ Proſtrauerunt ſe ſuper terram. humiliter ⁊ deuote petentes diuinum auxiliū. LfEt aſſu
f Et aſiiij