Tūc ſumēs thobias d̓ fellepiſcis: liniuit oculos pr̄iſuo. Et ſuſtinuit qͣſi dimidiā fere horā:ᵇ ⁊ cepit albugo ex oculis eiꝰ qͣi membranaº oui egredi. Quā apprehendēs thobias traxit aboculis eiꝰ: ſtatīqꝫ viſū recepit. et glorificabāt deū ip̄evicꝫ ⁊ vxor eiꝰ: ⁊ oēs qͥ ſciebant eū.ᵈ Dicebatqꝫ thobias. Bn̄dico te dn̄e deꝰ iſrl̓:qꝛ tu caſtigaſti me: ⁊ tu ſaluaſti me. Et ecce ego videothobiā filiū meū. Ingreſſa ē ētᵍ pꝰ ſeptē dies ſara vxor filij eꝰ: ⁊ oīs familia ⁊ pecora ſana: ⁊ cameli ⁊ pecuīamulta vxoris. ſꝫ ⁊ illa pecunia quā receꝑat a gabelo.Et narrauit parētibꝰ ſuisoīa bn̄ficia dei: q̄ feciſſet circa eū ꝑ hoīem qͥ eū duxeratUenerūtqꝫ achior ⁊ nabath ꝯſobrini thobie: gaudentes ad thobiā: ⁊ ꝯgratulātes ei de oībꝰ bōis q̄ circaillū on̄derat deꝰ. Et ꝑ. vij.dies epulātes oēs cū gaudio magno gauiſi ſticaᵐ xij.ei. Quid poſſumꝰ dare viroiſti ſctō qui venit tecū? Rn̄dens thobias: dixit pr̄i ſuoᵇ Pater quā mercedē dabimus ei. aut qͥd dignū poterit eē bn̄ficijs eꝰ? De duxit ⁊ reduxit ſanū: pecuniāa gabelo ip̄e recepit: vxorē
ip̄e me hr̄e fecit: ⁊ demoniūab ea ip̄e cōpeſcuit. gaudiūparentibꝰ eiꝰ fecit meip̄m adeuoratione piſcis eripuit. te qͦꝫ videre fecit lumē celi. ⁊ bonis oībꝰ ꝑ eū repletiſumꝰ. Quid illi ad hec poterimus dignū dare. ᵈ Sedpeto te pr̄ mi. vt roges euꝫſi forte dignabit̉ medietatēde oībꝰ q̄ allata ſunt ſibi aſſumere. Et vocātes eū. pat̓ſcꝫ et filiꝰ. tulerūt in ꝑteꝫ. ⁊rogare ſceperūt/ vt dignaretur dimidiā ꝑtem oīm q̄ attulerāt: acceptā hr̄e. ᵉ Tūcdixit eisᶠ occulte. ᵍ Benedicite deū celi.ʰ ⁊ corā oībꝰ viuentibus ꝯfitemī ei. qꝛ fec̄vobiſcū miſcd̓iā ſuā. Et eīſacr̄mᵏ regis abſcōdere bonum eſt.ᵐ oꝑa at̄ dei reuelare ⁊ ꝯfiteri honorificum ē.Bona ē or̄o cū ieiunioº etelemoſyna. magiſ ꝙͣ theſauros auri recondere. qm̄ elemoſyna a morte liberat. etip̄a eſt que purgat peccata⁊ facit inuenire vitam eternam. Qui autē faciūt peccatum et iniquitatem. hoſtes ſūt anime ſue. Manifeſto ergo vobis veritate. ⁊non abſcondā a vobis occultū ẜmonē.q Qn̄ orabascū lachrymis ⁊ ſepeliebasmortuoſ. ⁊ dēlīq̄bas pͣndiūtuū ⁊ mortuos abſcōdebaſꝑ diē in domo tua et nocteſepeliebas eos. ego obtuli
Tūc ſumēs. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ beneficij collatō .ſ. thobie ſenioris illūinatio cū dr̄. b Et cepit albugo ex oculis eiꝰ qͣi mēbrana .i. pellicl̓a. c Qui egredi. ex qͦ pꝫ ꝙeꝰ cecitas n̄ erat ex corruptōe oculoꝝ: ſꝫ ex oꝑimēto maculaꝝ. nec ē incōueniēs ꝙ hec curatio fuerit ex ꝟtute fellis. cuꝫ illa maculafuerit reſ corporal̓.vt dicm̄ ē. sͣ. vj. c.Et ſeqͥt̉ gr̄arūactōprimo cōiter cū dr̄et glorificabāt deum ⁊cͣ. ſcd̓o ſpālit̉cum ſubditur.d Dicebatqꝫ thabias bn̄dico te. ioē laudo toto cordee Quia tu caſtigaſti me. ſicut filiidilectū. prouer. iij.Quē em̄ diligit dominꝰ corripit ⁊ qͣſipater in filio ꝯplaAngreſſa eſt.Hic ꝯn̄r deſcribit̉aduentus ſequētium .ſ. vxoris familie. ⁊ aīaliū cū dr̄.gPoſt ſeptē dies. ab ingreſſu thobie iunioris ad patrē ſuū. ⁊ pꝫ lr̄a.h ¶ Uener̄tqꝫ achior ⁊ nabath. vbi d̓ſcribit̉ ꝯgratulatōamicoꝝ. cetera patentoſqꝫ ibi.i ¶ Et ꝑ ſeptē diesepulates. nō in comeſſatiōibꝰ ⁊ ebrietatibus. ſꝫ in dei timore ⁊ gr̄arūactione de bonis exhibitis thobie. l¶Capitulū pi IUnc vocaCuit. Poſtq̄deſcripta ēcirca thobiam bonoꝝ collatio. h̓ cōſeq̄nter deſcribiturſecretoꝝ dei reuelatio. ⁊ prīo reſpectup̄teritoꝝ. ſcd̓o reſpectu futuroꝝ caxiij. Prima in duas. qꝛ pͥmo ponit̉huiꝰ reuelatōis occaſio: ſcd̓o ip̄a reuelatio: ibi. TTunc dixit eis. Occaſio ꝟo huiꝰ reuelatiōis fuit retributio mercedis: quā pater et filius angelo facere voluerūt: credentes ip̄m hoīem eē. Circa quā retributiōem primo ponit̉pr̄is ⁊ filij adinuicē collatio cū dr̄. ⁊a Tūc vocauit adſe thobias filiū ſuū. ad cōferendū de mercede ſui ductorPPater quā mercedē dabimꝰ ei. q. d. nō habemꝰ aliqͥdſufficiens ad retribuendū ſibi: ⁊ ad hoc allegat octo bn̄ficia ꝑ ductorē ſuū ei collata dicens. ⁊c. ¶ Me duxit ⁊cͣ.⁊ pꝫ ex p̄dictis lr̄a: ſcd̓o ſubdit̉ hꝰ rogatio: cū dr̄. d Sꝫpeto te pr̄: vt ro. eū ſi for. digna. med. ⁊cͣ. Medietas eniꝫalia erat eis ꝓ victu et veſtitu ſuo ⁊ familie neceſſaria.
e. Tunc dixit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ reuelatio veritatisignote. Circa quā angl̓s p̄mittit quādā p̄fatiōeꝫ. ſcd̓oſubdit ſua reuelatiōeꝫ: ibi. Manifeſto. circa pͥmū dr̄.Occulte. qꝛ traxerāte Tūc dixit eis .ſ. angl̓s. 5eū ad ꝑtem: vt dictū ē. g 5pn̄dicite deū celi. lꝫ eniꝫſit deus totiuscreature. dr̄ tamen ſpālit̓ deusceli. nā ibi relucet gl̓a ſua modo ſpeciali.h Et corā om̄nibꝰ viuētibusꝯfitemini ei. tāqͣꝫ de bn̄ficijs eꝰgratiEtem̄ ſacr̄m.i. ſecretū.kRegis .i. terreni.Abſconderebonū eſt. non .n.poſſet bn̄ regereregnū ſuū. ſi reuelaretur cōiterſecretum ſuum.m Oꝑa auteꝫdei reuel. et ꝯfi.ho. ē: qꝛ cedit adhonorē dei: ⁊ bonum illoꝝ qͥ reuelant vt ad laudandū deuꝫ alios inuitēt ꝓpterqd̓ vbi nō apparet dei laudatioſꝫ magꝭ deriſio: h̓nō eſt agenduꝫſicut ī infidelibꝰobſtinatis: ꝓpt̓qd̓ dic̄ ſaluatorMath̓. vij. Nōlite ſcm̄ dare canibus nec margaritas vr̄as ponatis ante porcos ⁊cͣ.n Bona ē oratio cuꝫ ieiunio.nā ꝑ ieiuniū ſanant̉ peſtes corporis: ꝑ or̄oneꝫꝟo peſtes mētꝭo Et elemoſyna magꝭ ⁊cͣ. naꝫip̄a ē ſatiſfactoria ꝓ pctīs vt dictū ē. sͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄sītroductoria adregnū gl̓ie celeſtis. theſauri ꝟo cū valent niſi ad ꝓuiſionē vite pn̄tisquā etiā frequēter abbreuiant. nā multi iugulant̉ protheſauris ſuis. cetera patent ex dictis.IpMauifeſto ergo. Hic ꝯn̄ter angelus abſcōditamaperit veritatē. ⁊ primo qͣꝫtum ad beneficia que fecitthobie et ſare. Scd̓o qͣꝫtum ad ea que geſſit in humana effigie: ibi. Dixitqꝫ eis Circa primū primo recitat̉thobie meritū dicens.¶ Quando orabas cum lachrymis ⁊ ſepeliebas ⁊cetera. et patet ex dictis ſupra primo et ſecundo capituls. r. ¶ Ego obtuli orationem tuam domino.