SLiber51AMA

increpabat eos dicēs.ᶻ Nolite ita loqui. qm̄ filij ſcoꝝſumꝰᵇ ⁊ vitā illa expectamꝰquaꝫ deus daturus ē hisfidē ſuam nūqͣꝫ mutant abeo. Anna v̓o vxor eiꝰ ibatad opꝰ textrinū qͦtidie: ⁊ delabore manuū ſuaꝝ victuꝫquē cōſequi potuiſſꝫ deferebat. Un̄ fctm̄ ē: vt hedumcaprarū accipiēs: detuliſſꝫdomi. Cuius cū vocē balātis vir eius audiſſet: dixit.Uidete ne forte furtiuusſit. Reddite eum dn̄is ſuisqꝛ nō licet nobis aut edereex furto aliquid aut cōtingere. Ad hͦ vxor eius iratarn̄dit. Manifeſte vana facta ē ſpes tua: ⁊ el̓yne tuemō apparuerūt. Atqͣꝫ his⁊ alijs hmōi verbis exprobrabat ei.Capi. iij.Unc thobias ingemuitᵇ ⁊ cepit orare cūlachrymis dicēs. ᵈ Iuſtuses dn̄e: ⁊ oīa iudicia tuaᶠ iu-

ſta ſt̓:ᵍ ⁊ oēs vie tue miſericordia ⁊ veritas ⁊ iudiciū.Et nūc dn̄e mēor eſto mei:⁊ ne vindictā ſumas de peccatis meis neqꝫ reminiſcaris delicta mea vel parentū meoꝝ. Qm̄ non obediuimꝰ p̄ceptis tuis:ᵏ iō traditi ſumꝰˡ in direptiōeꝫ etcaptiuitatem ⁊ mortēº ⁊ infabulā.ᵖ ⁊ in improperiumoībꝰ natiōibꝰ in qͥbꝰ diſperſiſti nos.q Et nūc dn̄e magna iudicia tūa qꝛ nō egimus ẜm p̄cepta tua: ⁊ nōambulauimꝰ ſinceriter coram te. Et nūc dn̄e ẜm voluntatē tuā fac̄ mecū ⁊ p̄cipe in pace recipi ſpiritummeū. Expedit .n. mihi mori magis qͣꝫ viuere. ᶜ Eadeꝫitaqꝫ die ꝯtigitʸ vt Sara filia raguelis in rageſ ciuitate medoꝝ:? ⁊ ip̄a audiret improperiuꝫ ab vna ex ancillis patris ſui. quoniaꝫª tradita fuerat ſeptem viris:

bāt eū quaſi ſingulis diebus; yDicentes. vbi ē ſpestu a ⁊cͣ. ex qͦ vr̄: ꝙ iſti remuneratiōꝫ boni ⁊ mali credebāteē tm̄ in vita pn̄ti:cut ⁊ amici iotibidē fuit diffuſe declaratū. ⁊ qꝛ hoc ē erroneū. iōbias increpabat eos dicēs. z Nolite ita loqͥ. in ꝟbis em̄ erroneis nulli debꝫdeferri. aQm̄filij ſctōꝝ ſumꝰ .i.abraaꝫ yſaac ⁊ iacob: qͥ ꝑ fidē expectabant in futuroeternā remuneratiōem: ẜm ꝙ declarat apl̓s hebre .xj.diffuſe. iō ſubditurb Et vitā illā expectamꝰ ⁊cͣ .ſ. ꝑ fidē ſic̄ ⁊ pr̄es noſtrc¶ Anna ꝟo. Hicꝯn̄t̉ increpat̉ thobias a ꝓpria vxoreſua: qd̓ tanto grauius ē. quāto vxoē viro magis ꝯiuncta. ⁊ etiā ſubiecta⁊ prīo circa hͦ ponitur increpatōis occaſio cū dicitur.c Anna ꝟo vxoreꝰ ibat ad textrinūopus qͦtidie extradomū ſuā: naꝫ ꝓptcecitatē viri eiꝰ: etel̓ vnas p̄cedentesnō hēbat facultatēvn̄ poſſet hr̄e materiā ad hoc opusexercendū in ꝓpriadomo: cetera patent vſqꝫ ibi.d ¶ Uidete ne furtiuus ſit. vr̄ ꝙ male fecerit hoc q̄ reudo. qꝛ cūanna diufuerat ⁊ eꝰ fidelitatem multipliciter ꝓbauerat: ꝓpter qd̓ nō debuit habereſuſpitionē de ip̄a nec ꝑ ꝯn̄s dicere talia verba. Ad hoc dicendū ē ꝙ bn̄ locutus ē. qꝛ pauꝑ erat. vt dictū ē ꝓpt̓ qd̓ cibaria delicata nō cōſueuerat hr̄e in domo ſua: manebatetiā inter fideles ꝓnos ad furta. ꝓpt̓ que rōnabilit̓ timuit ne fur aliqͥs vēdidiſſet vxori ꝓ p̄cio minori. et illa ducta pauꝑtate ⁊ in diſcretione muliebri nō inquiſiuiſſꝫ diligentia ſufficienti vn̄ vēditor habuiſſet. iō dixit vxori vtdiligentius inquireret ⁊ hoc ſonant eiꝰ verba cū dicit.d Uidete ne forte furtiuꝰ ſit ⁊c̄. i. diligētiꝰ inqͥrite: vxoraūt eius ſic accepit ac ſi dubitaret de ſua fidelitate. iō ſetur increpatio viri iniuſta cū dr̄. e. Ad hec vxor eiusirata. irronabil̓r. vtꝫ ꝑ dicta. fº ¶ Rn̄dit. iniurioſe.g Manifeſta vana facta ē ſpes tua. vite future. qꝛ n̄ ſoſum ꝑdidiſti lumē corporis: ſꝫ etiā mentis ⁊ ꝯſcīe bone:h Et elyne tue mō apparuerūt .ſ. ficte ⁊ vane tāꝙͣ ex hypocriſi facte: ⁊ quia pluribꝰ modis alijs eū moleſtabat. iōſubditur. Atqꝫ his et alijs verbis ⁊cͣ.¶ Capitulū. iij.a Unc thobias. Poſtqͣꝫ deſcriptum eſt circa thobiāpatientie exercitium. hic conſequenter deſcribit̉eius remedium .ſ. in recurſu ad deum per or̄onemdeuotam: ideo ſubditur.a Tūc thobias ingemuit. nō ex impatientia: ſed vxorꝭmalicia quā horrebat vt ꝓpriam. cuꝫ vir ⁊ vxor ſint vnaꝑſona. ¶b Et cepit orarę. feruenter ⁊ deuote: iō ſubdit̉c ¶ Cum lachrymis. ſcilicet mētis et corporis in oratiōeſua et vt ſit magis exaudibilis. primo diuinā iuſticiam

ꝯfitetur. d. d Iuſtus es dn̄e. nā regl̓a eſt veritatise¶ Et oīa iudicia tua. penas inferēdo.Iuſta. al̓sEt oēs vie tuevera ſunt. ꝓpter peccati demerita. gmiſericordie ⁊ veritas .i. in oībus oꝑibus tuis relucetmiſcd̓ia ⁊ iuſticia. nā om̄e bonuꝫ a deo collatū ꝓceditex diuīa bonitate ⁊ liberalitateq̄ eſt pͥncipiū etfons miſcd̓ie: etſic apparꝫ ibi miſericordia. ſil̓itiuſticia: qꝛ facitoīa ẜm ordineꝫdecentiſſimum.Malū aut penale cuius deꝰ ēactor: infert̉ cōiter ꝓ demeritoet ſic relucet ibiiuſticia: qꝛ ſꝑ punit citra condignuꝫ. iō relucetibi miſcd̓ia. ⁊ qͦniā or̄o humiliātis ſe nubes penetrat Eccl̓iaſ.xxxv. ideo cōſequēter ꝯfitet̉ ꝓpria ⁊ parentuꝫſuoꝝ pctā dicēsNeqꝫ remiſcaris delicta ⁊cͣ. etꝯn̄ter ea magisexplicat dicensi Qm̄ nō obediuimꝰ mandatis tuis. ea trāſgrediendo.k Ideo traditi ſumus. iuſte.In direptōꝫqͣꝫtum ad bonatemꝑalia.m Et captiutatem. qͣꝫtum ad corpora propria.n¶ Et mortē. quia multi de filijs iſrl̓iugulabāt̉. vt dictū ē ſupra. o Et ī fabulā. qꝛ gētiles inter qͦs eratcaptiui. frequēt̉ int̓ ſe ꝯfabulabant̉ d̓ filioꝝ iſrl̓ miẜia⁊ captiuitate. Ip Et īpropiū. qꝛ ml̓ta ꝯuicia eis inferenāt̉. ꝯn̄r repetit hꝰ cam attribuēdo deo iuſticiam.d. q Et nūc dn̄e magna iudicia tua. qꝛ nullꝰ p̄t eaarguere. r Quia nō egimꝰ ẜm p̄cepca tua. lꝫ autēip̄e innocēs eēt. tn̄ ꝯnūerat ſe pctōribꝰ. eo ꝙ erat d̓ eorū ppl̓o et natōe. ⁊s Et nō ambulauimꝰ ſincerit̓ corā te. q. d. etſi in aliquibꝰ impleuimꝰ mādata tua qͣꝫtūad ſb̓am oꝑis n̄ tū recta intētōe. ¶t¶ Et nūc dn̄e ẜmvoluntate tuā ⁊cͣ. lꝫ .n. vellet cito mori ne exꝑiret̉ amplius cognatoꝝ ſuoꝝ ⁊ vxoris ſue maliciam: et ppl̓i iſrl̓afflictiōeꝫ. tn̄ ſapienter ⁊ diſcrete p̄ponit in oībꝰ diuinā volūtatē. v ¶ Expedit .n. mihi mori magis qͣꝫ viuere. hoc nō d̓ixit tedio accidiē: ſꝫ tēdio infirmitatꝭ hūmane. qd̓ ſi ē pctm̄. n̄ ē niſi veniale. ⁊ hͦ bn̄ ꝯtīgit ī virisꝑfectꝭ: ꝓuer. xxiiij. Septies ī dic cadit iuſtꝰ: ⁊ reſurgetx ¶ Eadē itaqꝫ die. Hec ē ꝑs incidētal̓: ī qͣ pͥmo ponit̉incidentis narratio. ſcd̓o narratōis rō: ibi. In illo tꝑepria in duas: nā incidēs fuit exercitium patie ſare filieraguel̓: cuiꝰ pͥmo ponit̉ iniuſtū īproperiuꝫ: ſcd̓o ſctm̄refugiū: ibi. Ad hac vocē. Circa primū dr̄. x7Eadēitaqꝫ die .ſ. or̄onis thobie. Lyr Vt ſa. fi. ra. qͥ erat deiudeis captiuatis: in alia tn̄ ciuitateqꝫ Thobias.z¶ Et ip̄a au. īpro. ⁊cͣ. qd̓ īproperiū tato erat grauiusqͣnto fiebat aꝑſona ſubiecta ⁊ vili. a Qm̄ tradita