Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dicebāt. Mutuo ſumampecunias ī tributa regꝭᵍ demuſqꝫ agros nr̄os vineasEt nūc ſicut carnes fratꝫnroꝝ: ſic carnes nr̄e ſuntſicut filij eoꝝ: ita filij nr̄i.Ecce nos ſubiugamus filios nr̄os filias nr̄as ī ẜuitutē. de filiabꝰ nr̄is ſūt famule: nec hēmꝰ vn̄ poſſit redimi. agros nr̄os vineaſnr̄as alij poſſidēt. Et iratus ſum nimis. audiſſēclamorē eoꝝ ẜm v̓ba. cogitauitqꝫ cor meū. Et increpaui optimates mgr̄atꝰdixi eis.q Uſuras ne ſinguli a fr̄ibꝰ vr̄is exigatꝭ Etgregaui aduerſū eos ꝯciōꝫmagnaꝫ dixi eis.ˢ Nos viſcitis redemimus fr̄es noſtros iudeos venditi ſuerāt gētibꝰ ẜm poſſibilitatēnr̄aꝫ. Et vos igit̉ venditefr̄es vr̄os redimemus eosEt ſiluer̄t nec īuener̄t qͥdrn̄derēt. Dixiqꝫ ad eoſ.ē bona res quā facitꝭ. quare ī timore dei nr̄i ambulatisˣ ne exprobret̉ nobis agētibꝰ inimicis noſtrꝭ? Etego frēs mei et pueri meicōmodauimus pl̓imis pecuniā frumētū. repetamus in cōe iſtud. Es alie ꝯcedamus qd̓ debet̉ nobisˡª Reddite eis hodie agros ſuos et vineas ſuas etoliueta ſua / et domos ſuas.

Quin potius centeſimāpecunie frumēti. vini oleiquaꝫ exigere ſoletis ab eis.date pro illis. Et dixerūt.Reddemus: et ab eis nihilqueremus: ſicqꝫ faciemꝰ vtloqueris. Et vocaui ſacerdotes adiurauiⁱ eos vt facerēt iuxta quod dixeram.Inſuper excuſſi ſinū meū dixi. Sic excutiat deꝰ oēmviꝝ compleuerit ver iſtud de domo ſua laboribꝰ ſuis. Sic excutiat̉vacuus fiat. Et dixit vniu̓.ſa multitudo amē. Et laudauerūt deū. Fecit ergo populꝰ ſicut erat dictūᶠ A dieaūt illa qua p̄ceꝑat rex mihi vt eſſem dux in terra iuda ab āno viceſimo vſqꝫ adannuꝫ triceſimū ſecundumArthaxerſis regisᵍ per annos duodeciꝫ: ego fratresmeiᵖ annonas queducibusdehebant̉ᵏ non comedimꝰ.Duces autē primi qui fuerunt ante me grauaueruntppl̓m: acceperūt ab eis inpane vino pecunia quotidie ſiclos qͣdragīta. Sed miniſtri eoꝝ depreſſerantppl̓m. Ego autē feci itapropter timorē dei. Quinpotius in opere muri edificaui: et agrum non emi: etomnes pueri mei congregati ad opus erant. Iudei qͦꝫet magiſtratus cetū quin-

F Mutuo ſumamus pecunias .i. ad vſurā. Demuſqꝫ agros nr̄os. vendēdo vel impignorādo. ſicut egyptij tꝑe famiſ vendiderūt t̓ras ſuas regi. vt hr̄ gen̄. xlvij.h Et nūc ſicut car. fra. noſtroꝝ ⁊cͣ .i. ſicut diuites de populo nr̄o liberi ſunt: ſic nos debemus eſſe filij nr̄i. ſic̄filij ſui ſumuseadē lege. hoc īducit̉ rōne: meliꝰerat vende̓ vl̓ impignorare t̓ras poſſeſſiōes regi gentiliꝙͣ filios filias ſb̓ijcere ẜuituti. Alit̉hoc exponit̉ melius vt vr̄. qꝛ Zorobabel. eſdras neemias vt plures poſſent ſecum adducere de babylone promiſerant libertatē ꝓſperitateꝫ. ideoaliqui eoꝝ in afflictōne poſiti querūlando dicebant.h Et nūc ſic̄ carnes fratꝝ noſtroꝝ.i. iudeorum qui remanſerunt in babylone ſunt in afflictione labore.i Sic carnes nr̄eſunt. hic ī conſimili afflictione vl̓ maiori. REt ſicutfilij eoꝝ. ſūt ſubiecti ſeruituti. Itafilij nr̄i. ſubditurmccce nos ſubiugauimꝰ filios noſtros ⁊cͣ. ſic ſumus melioris conditionis qͣꝫ ip̄i. ſꝫ inaliquibus peiores Et iratus ſumnimis. Hic ponitrep̄henſio diuituꝫꝓpter opp̄ſſionempauꝑerū p̄dictam dr̄. Et iratus ſūnimis. verbū ē necmie irati ira ē viciū: ſꝫ zelum.Cuꝫ audiſſemclamore eoruꝫ ẜmverba hec. ſonabant diſplicere eis de babylonia rediſſent. pgitauitqꝫ cor meuꝫmecū ita īpetuoſe: ſꝫ ex modeſtia deliberatione ꝓceſſit ad rep̄hēſionem diuitū. Uſiras ne ſin. a fratribus vr̄is exigatꝭ. q. d. hoc ē manifeſtū. hoc ē valde malū lege ꝓhibitū. deut̉. xxiij. r 11cōgregaui aduerſū eos concionē magnā. vt erubeſceretretinere correctionē meā rōnabilem. s Nos vt ſcitredemimus fratres nr̄os iudeos ⁊cͣ. licet em̄ illi erantī babylone redijſſēt ſine redēptore: tn̄ zorobabel. eſdras neemias aliqͦs iudeos redemerāt: fuerāt vēditi gentilibus extra poteſtatē regis babylōis. t Et vos igit̉vendite fratres veſtros: hebreos. quos emiſtis ī ſeruoscōtra legē. v Et ſiluerunt. habētes rn̄ſionem rationabilem. x Ne exprobretur nobis a gentibus. ſcilꝫ

A non timetis dn̄m: nec legem eius ſeruatis.ego. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ remiſſio facta pauꝑibꝰ ex cōi charitate incipit Neemias a ſeip̄o dicēs. Et ego fr̄esmei ⁊cͣ. ſequit̉. z reputamꝰ ī cōe iſtud .i. ꝯmuniter ꝯſentiamus vt iſta reputant̉. a Redditeeis hodie agroſvenditos vi̓ impignoratos. 1bQuinpotiuscen. pe. frumē.vini olei quaꝫexig. ſoletis abcis. vt ſolueret̉regi tributot̓re. Date illis. qꝛ ſūt itapauꝑes habent vnde ſoluant. ſoli em̄ ſacerdotesſtri erant immunes ab hoc t̓buto. vt babet̉ ſupra eſdre. vij.d Et vocauiſacerdotes ⁊cͣ.qꝛ erant gubernatoreſppl̓i apore reditus captiuitatis babylonice. vt dictūfuit ſupra in pͥncipio Eſdre. vtſic verbuꝫ iſtudeſſet firmū.e Inſuꝑ excuſſi ſinum meum.ſicut em̄ ꝓphetealiqn̄ vtebāturſenſibilibus ſignis. vt ꝓphetieeoꝝ eſſent magis note: ſic̄ eſaias iuit nudꝰ etdiſcalciatus. vthr̄ Eſaie. xx. ca. hieremias poſuit cathenas ligneas in colloſuo Hiere. xx.viij. ī ſignū populus iſrl̓ ſic duceret̉ in captiuitateꝫ: ſic neemias excuſſit ſinuſuuꝫ orandoſic euacuareturbonis ſuis: eijceret̉ coītateppl̓i: qͥcūqꝫſentiret verbofacto in huiuſmodi remiſſiōe. f. Adie aūt illa. Hicꝯſequēterdeſcribit̉ neemie expenſio in hoſpitalitateqꝛ ne ppl̓s grauaret̉: multa dimiſit ab eo petere: ſibitanqͣꝫ duci debebāt̉ illos ex parte regis veniebantrecipiebat ſuſtentabat ꝓprio ſuo. a cōitate populi debebant ſuſtentari: hoc eſt qd̓ dr̄. gPer annosduodeciꝫ. qͥbꝰ ſupple fuit dux miſſus a rege arthaxerſe. h. Annonas .i. victum. Que ducibus debebātur. a ppl̓o iudeoꝝ rōne officij; ¶k comedimusimmo talia qͥtaui ne ppl̓s nimis grauaret̉ ſicut fuerattꝑe aliorū ducum. Quinpotius ī oꝑe muri edificaui. etiā manu ꝓpria: lꝫ eēꝫ ī ſtatu ducis vt ppl̓us