Druckschrift 
Sermones de sanctis
Seite
112r
Einzelbild herunterladen
 

qlo ſalutāte qͣꝫ in virtute verbi nouā ⁊ priꝰinauditā ſalutatōem ꝯtinētes: qd̓ eſt aue. i.ſine ve: qd̓ nulli hoīm a mundi exordio poterat veraciter applicari: nec ꝑ totā veteris ſcripture ſeriē per eadē verba: quenqͣꝫ legimusſalutatū. Cum .n. ve. i. pena ſolū ſit ordinamum ꝯtra peccatū: eo ꝙ exigente dei iuſticianullū peccatū manet impunitū teſtante iobn. Auet om̄ia q̄ fecit. iō hec ſalutatio illi ſolinari debuit q̄ ſola ſine peccato fuit. Et qꝛ vtait apꝰ. Ro. iij. Om̄es peccauerunt ⁊ egentcra dei: iō nullus his verbis poterat ſalutari. Un̄ cum moyſes legeꝫ daret de mulieribus mūdandis dixit Le. xij. Mulier ſi ſuſcepro ſemīe peꝑit maſculū immūda ē ſepteꝫdiebꝰ. In quibꝰ verbis excepit mrēꝫ dn̄i ineo ꝙ di. ſi ſuſcepto ſemīe. glo. a viri ꝯmixtione. ꝙ cū maria ſic nō ſuſcepit. iō ab hac legelibera fuit et abſoluta. Spūs .n. ſctūs puriſſimum ſanguinē formauit (vt religioſa fideveraciter dicere poſſumꝰ) ieſum de ſpūſc̄toꝯceptum: ⁊ natu de virgine gl̓oſa. Et qꝛ ſicſola in ꝯcipiēdo peccatū n̄ habuit. iō ſola ꝑaue .i. ſine ve debuit ſalutari. hinc eſt. ꝙ licetmultos in veteri teſtamēto legamꝰ ab angelis ſalutatos. hoc tn̄ alijs ꝟbis factū legimꝰſicut Iudic̄. vi angl̓s ad gedeonē dixit. Dominus tecū viroꝝ fortiſſime Itē tho. v. Ingreſſus .ſ. angl̓s ſalutauit eū ⁊ dixit. Gaudium tibi ſit: deo hoc diſponēte vt iſta .ſ. verbabeate virgini ſpecialiter ẜuarentur. FQuartū priui legiū accepit beata ꝟgo ī ſpūſſancti obubratōe. cum .n. deꝰ ſit ſplendor lucem inhabitās inacceſſibilē: nulla eū ſic capere poterat hūana creatura. Cuꝫ .n. a facieeius ſicut ait Iere. mōtes defluerēt ſi nudafacie veniret ad virginē. deflueret ſicut ceraquippe cuiꝰ facies ſic̄ dicit̉ apoc .i. ſicut ſol lucet in virtute ſua. ⁊ ideo ncc̄e habuit vt ſpūſſanctꝰ ei vmbraculū faceret ocultās deitatēin volutro carnis: vt deū in hoīe ꝯtectū poſſet ſuſtinere. Sicut .n. ab eſtu ſolis nos defēdere cupiētes: ⁊ rē corporeā ⁊ oꝑacā int̓ nos⁊ ſolē erigimꝰ vt a furore eius defendamurſic inter ſplendorē diuinitatis ⁊ mariaꝫ illanobiliſſima portiūcula delicatiſſimi ſanguinis ſui factū eſt corpꝰ xp̄i: ⁊ tāqͣꝫ mediū vmpraculum interuenit. hinc bern̄. ſuꝑ illo ver

bo. Uirtus altiſſimi obūbrabit tibi di. qͥ poteſt caꝑe capiat. Quis eī accepta fortaſſe q̄hec ſola meruit feliciſſime experiri intellectucaꝑe. rōe diſcernere poſſit qͣliter ſplendor ilſe inacceſſibilis virgineis ſeſe viſceribus infuderit: ⁊ vt illa qd̓ inacceſſibile eſt accedere ad ſe ferre potuiſſet de portiuncula eiuſdēcorꝑis ſui cui ſe cū mr̄e cōtemꝑauit reliquemaſſe obumbraculū fecit. vn̄ virtꝰ altiſſimiobumbrabit. tantū eſt dicere Illū modū qͦde ſpūſancto ꝯcipies virtus altiſſimi .ſ. ſpūſſancti in altiſſima virtutis oꝑatōis ſue ⁊ inſuo ſecretiſſimo ꝯſilio obūbrando conteget⁊ ocultabit. vel ita exponit̉. Uirtꝰ al. ob. ⁊cͣ:id eſt accipiet būanitatē in te qͣtenus ſibi tm̄notus hēatur ⁊cͣ. ac ſi dicat angl̓s. Quid ame requiris qd̓ in te mox exꝑieris. Hec aūtobūbratio beate ꝟgini merito ꝓ priuilegiocōputat̉. qꝛ licet nos in gratijs ſpiritalibꝰ obumbremur nō tn̄ ſic̄ illa. Ipſa .n. a ſpūſct̄oeſt obumbrata. nos autē cū aliqd̓ lumē gr̄enobis illuxerit: nō a ſpūſct̄o ſed a nr̄is miſerijs obumbramur di. Eſa. lxi. Iniquitatesnr̄e diuiſerūt inter nos ⁊ deū: ⁊ peccata nr̄aabſcōderunt faciē eiꝰ a nobis. hinc bern̄. Inter gratie viſitatōem ⁊ tēptatōis ꝓbationeꝫin ſcola virtutū mirabiliter hō ꝓficit: ⁊ talitandē exercitio mundato oculo interiori ſtatim lux aderit. cui firmiter inherere cupiensſed corꝑe preſſus nō p̄ualet: ⁊ iō ad ſeip̄umnolēs dolenſqꝫ reſilit̓ ⁊ heu improba plebsmiſeriaꝝ nrāꝝ plebe redeunte redire cogim̄in tenebras cecitatis noſtre. ſicqꝫ fit vt nobiſobūbrent pct̄a noſtra ne ſplēdor diuīe luciſapparens. diu aūt obumbratio ꝑmaneat ꝟginis ſancte. G Quintū priuilegiumaccepit bt̄a virgo in eo ꝙ diuino ꝯceptū fecundata veꝝ deū ⁊ hoīem parturinit. vt mr̄dei veraciter ⁊ feliciter noīetur Un̄ ſi lija beatā ſe iudicabat ex eo ꝙ famula eiꝰ ſibi filiūparturiuit di. gen̄. xxx. hoc ꝓ beatitudīe meabeatā quippeme dicēt oēs mulieres. Et ſi vicini ⁊ cognati Elizabeth audientes: qꝛ magnificauit deus mīam ſuam cum illa ꝯgratulabant̉ ei eo ꝙ in ſenectute ſua filiū genuiſſet. quibꝰ affectibꝰ ꝯgratulandū ē nr̄e ꝟgini q̄ n̄ ſolū ſibi ſꝫ oībꝰ nobiſ: n̄ puꝝ hoīeꝫ ſꝫveꝝ deū ī hoīe parturiuit? Un̄ cū elizabeth