Sermo

crucem in quo tribulatiōis tangit acerbitatem. Noīe em̄ crucis acerbior paſſio denoīatur. Ueruꝫ qꝛ effuſio ſanguinis ab eccleſiaiam receſſit. iō loco crucis ⁊ effuſiōe ſanguinis dura ⁊ aſpera corꝑis exercitia per q̄ paulatim de die in dieꝫ ſanguis extrahit̉ a dn̄oacceptantur: vt fiat qd̓ dicit̉. iij. Re. ij. Effudit ſanguinē belli ī pace. Ꝙ aūt talia exercitia ꝓ martirio computentur expreſſe dicitBern̄. Uere martirij genus eſt ⁊ effuſio q̄dam ſanguinis in quotidiana corꝑis afflictione: illo nimirū quo cedūtur mēbra ferro: horrore quidē mitius ſꝫ diuturnitate moleſtius. ſic quippe in firmis ⁊ puſillis cordeneceſſe eſt vt queꝫ ſemel ꝓ xp̄o fundere nonſufficiūt ſaltem minori qͦdam ſed diuturniori martirio ſanguinē fundant Tertio ſubiūgit ſuā in qͦ tangit diſcretionis moderataꝫqͣlitatē: vt ſit ſenſus. Tollat crucem ſuam. iſuis viribꝰ ꝯmenſuratā: ne ꝑ indiſcretiōisimpetū deficiant an̄ tp̄us: ⁊ per ꝯn̄s coronaperſeuerantie āmittatur. ꝓpter qd̓ dicit pͣs.Fortitudinē meā a te cuſtodiaꝫ ⁊c̄: ⁊ apl̓ushortat̉. Ratōnabile ſit obſequiū veſtruꝫ: qꝛnō coronabit̉ niſi q̄ legitime certauerit. Legitime aūt non certat qui deficit ante finē.R ¶ Sequit̉ quartū principale: ſcꝫ ⁊ ſeqͣtur me. Quō autē ip̄m ſeqͣmur vt ſui grām Abel obtulit ſacrificiū ⁊ inde laudatur: ſedꝯſeqͣmur Sciendū ꝙ dupliciter eſt ſequendus ẜm duplex eſſe ſuū ſcꝫ hūanū ⁊ diuinūita vt per nr̄m ſenſum interiorē ſuuꝫ ſpūmid eſt diuinitatē: ⁊ per noſtrū hoīem exteriorem ſuū hoīem exterius fideliter ſequamurDe prima imitatiōe hortatur nos dn̄s deutero. xiij. Dn̄m deuꝫ veſtrum ſequimini.Quō aūt ip̄m ſic ſeqͣmur ſtatim ſubiungitIp̄m timete. mandata illiꝰ cuſtodite ⁊ audite vocer eius. In quibꝰ oībus hortamur reliquit. Stupent cruceꝫ Iob omnes homīeū ſequi ẜm diuinitatē. qꝛ nonduꝫ apparuitdeus hō. ſic ſecutꝰ eſt euꝫ iob q̄ dicebat. Ueſtigia eius ſecutꝰ eſt pes meus. viā eius cuſtodiui: nō declinaui ex ea. Quō aūt hoc faceret ſubiūgit. A mādatis labioꝝ eius nonreceſſi: ⁊ in ſinu meo abſcondi verba oris eiꝰDe ſcd̓a imitatiōe dicit̉. i pe. ij. Xp̄s paſſuseſt ꝓ nobis vobis relinquēs exemplū vt ſequamini veſtigia eiꝰ. hinc ex ꝑſona hoīs dicit bern̄. Sicut ego paupertatis ⁊ obediētie

hūilitatis patientie ⁊ miſericordie indeclinabiles ſemitas tenui. ſic ⁊ tu eiſdē veſtigijſincedas nō declinās ad dextram nec ad ſinſtram. De his duobꝰ modis ſequēdi dn̄mdicit Bern. Actēde o hō qꝛ olim priuſqͣꝫ verbum caro fieret ⁊ habitaret in nobis. antiqͥpatres deū ſequebant̉ ſoli ſpūi eiꝰ ſolo ſuoſpiritu adherentes. nunc aūt nō ſolo ſpirituſed ⁊ corꝑe ſequēdus eſt: adeo vt cū predictiprēs terrenis legant̉ abundaſſe ſubſtantijsde cetero niſi quis renunciauerit oībus quepoſſidet nō poſſet eiꝰ eſſe diſcipulus. Seqͣ.murgͦ deum qͣntū ad diuinitatē per voluntatis ꝯformationē: ſeqͣmur hoīem xp̄m imitantes corꝑalem eius ꝯuerſationē. quod nobis preſtare dignetur ⁊c̄.XVIII. In conuerſione ſancti Pauli.Mitatores meieſtote Philip. iij. L ¶ Dicit beatus Criẜ. in libro de laudibus pauli. Quicquid patriarche. quicquidꝓphete. quicquid apl̓i ſen quilibet ſancti ſiue iuſti in ſe potentiꝰ aliquid acceperūt ſiueoſtenderunt. hec oīa ſimul colligens pauluſcū tanto habuit cumulo cū qͣnto nullus eorū bonū quo excellebat impleuit. ⁊ ſubiūgiſi pauli hoſtiā adducimus in mediū. qͣntūcelū a terra ſuperior apparebit ſiquidē ſeip̄per ſingl̓os dies imolabat ip̄o dicēte. Quotidie morior ꝓpter vr̄aꝫ gloriā fratres. Sednec hoc ꝯtentus qui mundū vniuerſum ſtuduit imolare: ſed ⁊ abraam mirant̉ oēs ꝙad iuſſum dn̄i reliquit patriam ⁊ amicos.Sed quomodo paulo poſſit equari qui nōſolum patriam ſed totuꝫ mundum ⁊ ſeip̄mnes propter patientiam. Sed quis pauluꝫpoſſit aſpicere. qui nec a tribus aut quattuor amicis obprobria ſuſtinuit: ſed ab om̄ibus infidelibus ⁊ nihilominus pro eiſdemcupiuit anathema dicēs. Optabam anathema eſſe ꝓ fratribꝰ meis. Uoyſen paulus ſatis eminēti virtute tranſcendit: qui ad aqͣsItradictōis de phis dn̄i diffidēe diit ſelde petra iſta ꝓducere poſſumꝰ aqͣs. Paulpero de phis pn̄i mm̄ ꝯfdebat vt qſtaſetai