XII.

an ſorte velimus illam cauſam aſſignaremam deus per Eſaiam. xlij. capi. exprimitAm̄ complacuit ſibi in illo anīa mea. Sicqiet qͣꝫ glorioſe mirificauit dn̄s ſanctū ſuim exaliādo illum apud ꝓximos ſuos vt venaoter dicat. Exaltaui electuꝫ de plebe meaSequit̉ ſcd̓m principale ſcꝫ habitat cōfidēig. de quo in ſequētibꝰ dicemus: adiuuāteipxiu chriſto¶ Sermo ſecundus de eodemUi vicerit faciam illū columnā in tēplo meo.Apocal̓. iij. dicit Bern̄. Hoc p̄nonitos vos eſſe volo frēs neminē ſuꝑ terrim abſqꝫ tēptatōne victuꝝ: vt cui forte tolitur aliqua ſecurus aut magna pauiduſ excectat aliaꝫ vt nūqͣꝫ ſibi in corꝑe mortis huus liberiatem perfectam audeat polliceri.Heceſſe eſt em̄ vt veniāt tēptatōes. QuareQuia nullus coronabit̉: niſi qui legittimecetiauerit. Quomō autem certabimꝰ ſi deſꝫ qui impugnet. Quid mihi cū victoria ſinon ſum in p̄lio. Ergo deus miſericorditernobiſcū agens vult nos tribulatōnibꝰ exerteri: vt quod virtuoſis oꝑbꝰ a nobis nō poigat extorq̄ri: ſaltem laborioſis impugnatōnibo obtineat a nobis deus. ⁊ ideo ſicut necmate fluctibꝰ ſic nec vita homīs caxere pōtlempiatōnibꝰ. īmo tot tēptatōnibꝰ plena ēvtnon immerito tota ip̄a noſtra vita tēptaip ippellet̉ dicēte Iob. vij. Militia ē vitatumis ſuꝑ terram. Et quia gl̓ioſus iſte prīepolohanes ꝑfecte vicit omīa. factus ē colimina in templo dei. hoc eſt in potioribꝰ bono dn̄i collocatus vbi innixus ſuꝑ dilectūpibitat cōfidenter. tāto nūc in p̄mijs p̄ cetensſublimatus: quāto in via hac in meritiſquūit exaltatus quē in verbis ꝓpoſitis id̓onus nobis ponit in exemplū: ac ſi delectetpipremioꝝ ip̄m imitemur in exercitijs meſuum dicens ſingulis ⁊ omnibus nobisana propoſitum ſcilicet qui vicerit ⁊cͣ. Acſuicat. Qui vicerit ſicut iohannes faciamtum columnam ſicut iohannem. Non em̄ſenonaꝝ acceptor eſt deus vt ait petrus. ſedſulſeterit quod ille accipiet ſicut ip̄e. Uerūnūa nimis ſublimata eſt gloria eius vt nec

cogitando nec loquendo fimbriam eius poſſimus attingere. Quid enim locuſtis cumgigante de quibus dicitur Numeri. xiij. ca.Uidimus quoſdam in terra promiſſionisdegenere giganteo. quibus comparati quaſi locuſte videbamur. Ideo ne glorioſa eiuſpremia quaſi balbutiendo verbis vilibꝰ inquinemus ip̄a cum reuerētia inclinamus:⁊ premia eius quaſi punctualiter tacta trāſeamus materiaꝫ que in manibꝰ eſt ad nosmiſeros culices reflecteutes. vt ſi de colūniſtempli celeſtis fieri non poſſumus. ſaltiꝫ degranis harene que tam in templi edificatōne quam in columuaꝝ erectōne ſimilit̓ neceſſaria eſt fieri ſtudeamuſ y ¶ Reſumētes ergo verbum ꝓpoſitū. qui vicerit ⁊cͣ. triadicamus per ordinem. Primo de mō īpugnandi. Secūdo de modo vincendi. Tercōde fructu premiādi. De primo ſcienduꝫ ꝙſunt ſeptem que nos impugnāt licet ſingulorum intentō ſit diuerſa. ſcilicet deus. proximus. dyabolus. mundus. caro. homo ſeipſum. ⁊ opera virtuoſa. Deus enim impugnando nos temptat vt perficiat. proximꝰ vtnoceat. dyabolus vt interficiat. mūdus vtdecipiat. caro vt inficiat. homo ſeip̄m vt ſibiſatiſfaciat. bona opera vt homo ea perficiatDe primis tribus dicit beatus Bernardꝰ.Alia a deo. alia a ꝓximo. alia ab aduerſarioſuſtinemus. De ſequeutibꝰ tribus ſcilicetmundo carne ab homine in ſeip̄o. dicit beatus Bernardus. Impulſor hominis ē mūdus. caro homo ip̄e. mundus impulſat deveneno vanitatis. caro de delicijs voluptatis. homo ip̄e vt det peccato conſenſum voluptatis ſeu libertatis Bonum vero opusquod eſt ſeptimum nos impugnat per ſuādifficultatem. hec breuiter percurramus videndo quomodo ſingula nos impugnent.¶ Primo ergo deus nos immpuguat: ⁊ hoc aliquando in rebus per earum ſubtractōnemaliquando in corpore per infirmitatum caſtigationem. aliquando in anima per gratie ſubtractionem. et hec omnia facit vt addeſideranda celeſtia nos inuitet. Secundoeſt dicendum ꝙ proximus nos impugnat:videlicet in rebus nos ſpoliando. vel famādenigrādo. vel etiam corpus vulnerando.

c 3