SermoxL
magnꝰ ⁊ laudabilis nimis. cuiꝰmagītudinis nō eſt finis. a quoomībus deriuatur eſſe ⁊ viuere.qui omīa creauit. omnia ꝯtinet.omīa regit. F ¶ Et ideo hecplenitudo mari ꝯꝑatur. de quoſalomon Ecc̄s .i. Oīa flumīa intrant mare ⁊ mare nō redundatAd locū vnde exeunt flumīa reuertunt̉ vt iteꝝ fluant. Que int̓pretans Albertꝰ in de laudibusvirgꝭ. ait Locus iſtaꝝ plenitudinū eſt abyſſus deitatis. vn̄ exeūtflumina oīa ꝑ gr̄aꝝ effluxiōem. ⁊redeunt ꝑ graꝝactionē. vt iterūfluant per gr̄aꝝ multiplicatōemPropter hͦ Damaſ. in ſuo pͥº d̓t.diuinā nam eſſe pelagꝰ infiniteſub̓e ¶ Plenitudo cauſalitatiset effluētie (q̄ ſoliꝰ xp̄i eſt) cōꝑat̉plenitudini fontis. Hinc d̓r inpsͣ. Apud te eſt fons vite. ⁊ Iſa.c. j2. Haurietꝭ aqͣͥs in gaudio defontibꝰ ſaluatoris. Nā in fontepͥncipium eſt effluxus aquaꝝ Abalio nō recipit. in ſeip̄o ſcaturit.⁊ ſine ceſſatōe ſuꝑeffluit. diriuatus in flumīa atqꝫ riuos Gen̄. 2Fons aſcendebat de terra. irrigans vniuerſam ſuꝑficiem terreIrrigatōis modꝰ ſeqtur. qꝛ fluuiꝰ egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum ꝑadiſumqͥ diuiditur inde in qͣttuor capi.ta ⁊cͣ. Xp̄c autē pͥncipium eſt oīsgr̄e et totiꝰ creat̉e ip̄o teſte Ioh̓.8. Ego ſum pͥncipium qui et loquor vobis. A quo effluit vniuerſitas gr̄aꝝ. quia vt ſupra alle
gatum eſt. de plenitudine eiusomnes accepimus gr̄am ꝓ graEuomat autē pͥmo aqua ꝑ mod̓fluuij quo ꝑadiſus ipſa. terra ſcꝫbenedicta de qua ipſe aſcenditpleniſſime irrigatur. Hec eſt virgo mater de qua natus eſt temꝑaliter. De qua ꝯſequēter fluuiꝰgratiaꝝ in quattuor capita diuiditur. et in quadrifidi orbis latitudinē diffundit̉. vt infra dicetur. ¶ Plenitudo excellentieque virgini appropriatur. fluuiocōꝑatur. ſicut in psͣ ſcriptum eſt64. Uiſitaſti terrā et inebriaſtieam. multiplicaſti locupletare eāTerrā intellige mariā. quā benedixit dn̄s ac viſitauit. vt germinet ſaluatorem. Que ⁊ flumē dicitur. quia nō ſolum in ſe fecunda. ſed et cetera fecundat ꝑ effluentiam gratiaꝝ Ideo ſequitur.Flumen dei repletum eſt aquis.ſcꝫ gratiaꝝ. Paraſti cibum illorum. quoniā ita eſt preꝑatio illorum. Siquidem ſeip̄m (qui cibus eſt angeloꝝ) preꝑauit panēet cibum hominū. ex ea carnemaſſumens. qua in ſacramento fideles eſurientes impleuit bonisvt ſic cibus angeloꝝ fieret et hominum. Cuius cibi fructus ⁊ ſapor. ſancte in ſumente accenditdilectiōis ſaporem. Habent em̄in ſe omne delectamentū et oēmſaporem ſuauitatis Sap. 16. c.Et ideo ſequitur. Ita eſt preparatio eius ſcilicꝫ cibi. Riuos eiꝰinebria. multiplica genimina eiꝰ
L