SermoBAA

uit ſpiritus meꝰ in deo ſalutarimeo. Nec em̄ abeſſe poterit. vbiſpiritus eius exultans. indiuiduo heret amore. In deo autemſuo et omnium ſalutari exultat.quē anima eius ſemꝑ magīficatIdcirco vbi hic cordis ſui thezaurus fuerit. ibi cor eius manere. nemo poterit dubitare. dicente dn̄o. vbi thezaurꝰ tuus ibiet cor tuum ⁊cͣ. ☞ L Secundo recte dicitur maria marꝭſtella. quia ceteris ſplendidior.ſeptētrionē reſpicit. occiduis ꝑtibus non occidit. et lucis ſue radium liberaliter ſemper ſpargitPropter ſplendoris ſui excellentem claritatem. non tantumſtelle ſed ſoli ꝯꝑatur. teſte Bern̄in ẜmōe qui incipit Fecunde virginitatis. Tolle corpus hoc ſolare inquit. quid illuminat md̓m?vbi dies? Tolle mariā hanc maris ſtellam. maris vtiqꝫ magni etſpacioſi. quid niſi caligo inuoluens ⁊ vmbra mortis ac denſiſſime tenebre relinquunt̉. Et ome.2. ſuꝑ miſſus ē. idē ait. Ipſa ē nobiliſſima ſtella ex iacob orta. cuius radiꝰ orbē vniuerſuꝫ illūiat.cuiꝰ ſplendor ⁊ p̄fulget ī ſuꝑnis.⁊ īferos penetrat. terras aut pluſtrās. ⁊ calefaciēs magis mentesqꝫ corꝑa. fouet ꝟtutes. excoqͦt vicia ¶ Reſpicit qͦꝫ ſeptētrionē. etocciduis partibꝰ nō occidit qm̄gre ſue radios ad peccatores ſꝑdirigit qui ꝑ ſeptetrionem ꝑtesqꝫ occiduas deſignantur. Et ſic̄

filius non iuſtos. ſed peccatoresvocare venit ad penitētiam. itaet mater filij. peccatores reſpicitſeqꝫ eis aduocatā ad filium prebet. hinc Bern̄. in ẜmone ſupraallegata. Aduocatum vis habere ad filium? ad mariā recurre.Exaudiet matrē filius. et exaudiet filium pater Filioli. hec peccatoꝝ ſcala. hec mea maxima fidutia eſt. hec tota ratio ſpei meeLuciſqꝫ ſue radium ſemper etvbiqꝫ liberaliter ſpargit Lux eiꝰſapientiā intellige et caritatem.Radium miẜicordiā a caritateꝓcedentē. Quā ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ liberaliſſime ſpargit vt nemō ſit qͥſe abſcondat a calore eius. hincAnẜ. O femina mirabiliter ſingularis ⁊ ſingulariter mirabilisper quā elemēta renouantur. infernus recōciliatur. demones cōculcantur. homīes liberantur. etangeli reintegratur. Et iterum.O femina plena et ſuꝑplena gratia. de cuius plenitudinis abundantia ſic reſperſa reuiuiſcit omnis creatura. Hinc etiā in ẜmōede aſſūptōe Bern̄. ait. Sileatmiẜicordiā tua virgo bt̄a. ſi qͥseſt qͥ te inuocatā in ncc̄itatibꝰ ſuis ſibi inuenerit defuiſſe. ⁊ ſeqͥt̉.Hec eſt .n. q̄ totiꝰ md̓i reꝑatōemobtinuit. ſalutē oīm impetrauitQuis ergo miẜicordie tue (o benedicta) lōgitudinē. latitudinē.ſublimitate. et ꝓfundum qͥat inueſtigare? Nā lōgitudo eiꝰ vſqꝫad diem nouiſſimū inuocātibꝰ

K 2