XLVIISermo
deo. Quid āt ille nō poſſet btūsiā et cōp̄hēſor in celis qͥuibil nonpotuit viator adhuc ī t̓ris. ip̄e nāqꝫ qꝛ ꝑ oīa chriſto placuit. reconciliatōem quibus voluit meruitSicqꝫ qm̄ cauſam recōciliationis ſuorum ip̄e eſt. cuius meritoindigni ex ſe recōciliant̉ dominomerito non ſolum in temꝑe iracūdie reconciliator dicit̉. ſed magꝭip̄a reconciliatio id ē recōciliationis cauſa. ẜm verba ſupra dictaIn tꝑe ⁊c. ¶ B ¶ Primo oſtendendum erit q ē admodum beatus martinus in tꝑe iracūdie factus eſt reconciliatio. Secundoincidentis replice annectenda eſtſolutio. In te. ira. fa. ē recōciliatio. Uerba iſta que ad lr̄am debeato patriarcha noe exarata legunt̉. ſāctiſſimis ep̄is eccīe dei rectoribus ab eccleſia per miſteriūattribuūt̉. Nam vt glo. dicit eorundem verboꝝ Noe rectoresẜcat qͥ inter fluctus tentatōm. eccleſiā dei regunt. ⁊ p̄dicant baptiſmū pnīe orationibus et ſacrificijs deum placātes hūano generi. Qd̓ ꝓprie ad pōtificale officium ꝑtinet Sicut ad hebre. 5. aitapoſtolꝰ Omnis pōtifex ꝓ hoībus aſſumptus ꝓ hoībꝰ ꝯſtituit̉.vt eff. do. ⁊ ſa. ꝓ pctīs Cui ꝯcordat. greg. ome. 16. in ezech. Noeinquit arca in vndis extitit. id̓ofigurā rectorū tenuit. veꝝ hodienō īmerito de btō martino ſpēaliter aſſeribunt̉. cuiꝰ tipū noe p̄tuliſſe ſpālius legit̉. qui in recon
ciliationis officio p̄ ceteris cōfeſſoribus cōmendat̉. Noe quippecū filios enutriſſet. atqꝫ in arcareceptos ne cū mūdo ꝑirent deorecōciliaſſet. priorem natu deriſorem ſuſtinuit et paterni beneficij male gratū Gen. 9. Ita ⁊ beatus martinꝰ cum plures deo filios ſpūaliter genuiſſet eoſqꝫ ne inmari huius mundi ꝓcelloſo perirent. in arcā religionis. locum ſecuriorem collegiſſet. ſicqꝫ dn̄o reconciliaſſet. vnū quem quaſi priorem natu tenerius dilexerat. aca primeua etate ſuſceptū in monaſterio enutriuerat illuſorē paſſus eſt et conuiciatorem Nam vtin legenda eiuſdem Brictij. poſtbeati. legitur. Dum die quadaminfirmus quidam medicinam expeteret. Brictium adhuc dyaconum in platea conuenit. Cui ſimpliciter ait. Ecce ego p̄ſtolor beatum virum ⁊ neſcio vbi ſit vel qͥdoperis agat. Cui brictius. Siinquit delirum illum queris. ꝓſpice eminꝰ ecce celum ſolite ſicutamens reſpicit. Crebro ſiquideꝫait bernardus homo dei. vtpoteterram deſpiciens celum ſuſpiciebat. Nempe ſciebat ad hoc ſeſerectam in ipſo corpore accepiſſeſtaturam. ſciebat illic eſſe theſaurū ſuū. ſciebat illic in dextrapatris ſedere chriſtum ſuū. ſciebat nunqͣꝫ ſeſe donec illuc perueniret qd̓ deſiderabat aſſecuturū.Unde ⁊ hoc ipſum ꝙ delirus vocabatur in terra. merito nō attē-