Druckschrift 
3 (1499) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
121r
Einzelbild herunterladen
 

XLVISermo

arrianoꝝ. non ſine multa ſui iniuria errores vigilauit. Ideo canit̉ in ꝓſa. Atqꝫ illius nomē omnis hereticꝰ fugiat pallidꝰ. qͣꝫ diligēter fidei ſinceritatē expoſuitqͣꝫ caute ad fidem ꝯuerſos ꝯfirmauit. qͣꝫ rigide re ꝓbos cōpeſcuit. Ꝙdeniqꝫ quidquid occurritad p̄dicatiōis oꝑam ꝯtulit. īformationis morūqꝫ materiā miniſtrauit. Nōn em̄ ſolū illi ſcriptifuere libri. ſed oīs creatura atqꝫoꝑatio. copioſiſſima doctrine miniſtrabant fluenta. Quidqͥd beato viro in oculos venit. vel aures. ꝯtinuo ad morū fideiqꝫ doctrinā inflexit. Et ſicut. alquinusdicit. Multa celeſtis vite dogmata ſꝑſit. iocundus in ſermonedeuotus in p̄dicatōe. verax iniuditio. venerabilis in moribus. infatigabilis verbi dei ſeminator.impiger acceptā dn̄i pecuniā multiplicare. cū gaudētibus gaudēscū lugētibꝰ lugēs. oībus oīa factus vt omnes lucrifaceret chriſtoEt beatus ſeuerus ſulpicius. li.jͣ. c. x. ad idem teſtatur dicēs vereante martinū. pauci ad modumīmo pene nulli in illis .i. gallie regionibus. xp̄i nomē receꝑant. qd̓adeo virtutibꝰ illiꝰ exemploqꝫ ꝯualuit. vt iam ibi nullus locus ſitqͥ nō aūt eccleſijs frequentiſſimisaut monaſterijs ſit repletus. Et īeodem. li. ca. 26. ita ait. In exoluendis q̄ſtiōibus ſacraꝝ ſcripturarū ꝓmptus et facilis. Ieſum teſtor ſpemqꝫ cōem ex nullius vnqͣꝫ

ore tantū ſcīe. tantū ingenij. tamboni ⁊ puri ſermonis audiſſe. itaqꝫ mirū eſt homini illr̄ato. ne hācquidē gratiā defuiſſe Deniqꝫeū verbo vitaqꝫ ſine intermiſſione docuiſſe eccleſia canit. Eiusori nunqͣꝫ xp̄c abfuit ſiue iuſticia.vel quidquid ad veram vitā pertinet Pro hac itaqꝫ ꝑfecta demonis doctrinali victoria. et ſemīs verbi dei plantatōe. poſſidetfructū ſexageſimū. merito iā doctorali aureola coronat̉. Coronainquā aurea. ſed iuxta verbū ſpōſe in cāticis. Canti .i. vermiculata argento ad eloquiū atqꝫ p̄dicatōis claritatē Sicut ſcriptū ēEloquia dn̄i eloquia caſta argētum igne exaīatum. Quo caritatis eloquio. ſicut vermis terra penetrat atqꝫ cauat. ita terrena penetrabat corda. cauabatqꝫ dumcarnalia deſideria expulit. ac habitationem ea domino preparauit F Uicit demū et mundi huiꝰ furorem. minas et torturas. quibus nequaquā a via iuſticie auelli poterat. ita vt nō immerito cū btīſſimis martiribusfructum centeſimū ſiue aureolammeretur. De quo beatꝰ ſeuerꝰ inepiſtola ad aureliū dyaconū itaſcribit Eſt ille haud dubiū quinmartinꝰ vt ſpero. credo. confidoillis potiſſimū. qui ſtolas ſuas inſanguine lauerunt aggregatus.agnū ducē ab omni labe integercomitat̉. Nam licet ei ratio tꝑisnon potuit preſtare martiriū. glo