XLISermo

beratoribꝰ ingrati non ſunt. ſedꝑ eis vicē repedētes potēter apd̓deum orabūt qui etiā nō dum ſoluti viuentibꝰ bn̄ficia impendūtNec negandū ē multos diutiuspurgari. qui maioris meriti ſuntapud deū. quibuſdā cicius purgatis aut forte euolantibꝰ. Deniqꝫ quis nouit. ſi forte ꝑ alicuiusia in purgatorio detenti p̄ces etmerita ip̄e ſit ſaluandꝰ. Non ergo nobis negligendū eſt eis ſuffragia imꝑtiri. qͦꝝ p̄cibꝰ ⁊ nos d̓oꝯfidimꝰ ꝯciliari. Hīc apl̓s cū. 2.ad coꝝ. 8. ad elemoſinā faciendāadhortatus fuiſſet d. vr̄a abundantia illoꝝ inopiā ſuppleat. ſubiecit. vt illoꝝ abundātia ſit veſtreinopie ſupplementū. Ecce alia coſideratiōe ſancta ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓ defunctis exorare Ettm̄ de pͥmo ¶ Sed hic eſt dubiūvtrum opus pium ꝓ defunctisactum etiam valeat actori. ⁊ ſi ſican tantum valeat actori quantūſi ꝓ ſe ip̄o hoc faceret ⁊ intentionem ſuā ad aliū nō dirigeret Cuius ſolutōem extenſā. vide in expoſititione canonis quā olim invniuerſitate tuwingen̄. edidimlec. 58. iuxta finē cū multis alijsde ſuffragijs animaꝝ. lec. 56. 57.et. 58. Et tm̄ hic dixiſſe ſufficiat.Martini epiſcopi. ſer. l. inordine. XLI.Cce vir oriens nomē eiꝰ. zacha. 6

A ¶ Uerba iſta de ieſu filio ioſedech ſacerdote magno. qui pꝰ captiuitatē babilonis data redeundi licentia a cyro perſarum rege.fundauit atqꝫ extruxit templumdomini in hieruſalē. vt habetur.j. eſdre .i. et. 2. dicta ſūt ꝑ ꝓphetāad litterā. Nunc autē aſſumptaſunt ad laudē ⁊ gloriam ſanctiſſimi patroni noſtri Martini ep̄iEt recte. quoniā vir ille cui dictaſunt hec ad lr̄am. noſtri patronifiguram. nomīe. vita. ⁊ officio p̄tulit Ieſus qui ppe ioſedech fuitfilius de babilonia. multo cū labore hieruſalem adijt. templumdomini deſtructū reparauit. in qͦſūmo ſacerdotali officio fungebatur. Nūquid beatiſſimū martinum ieſum ioſedech filiū appellari cōgruit. qui a domino iuſtificatus. plurimoꝝ ſaluator extitit.corpora ſanans pariter ⁊ mentesIeſus qͥppe ſaluator. ⁊ ioſedechiuſtificatꝰ a domino interpretat̉Cum em̄ ex eo ꝙ a domino iuſtificatus eſt. factꝰ eſt etiā alijs adſalutem. De ioſedech natus eſt ieſus. Et ille captiuitatis terramdeſeruit. ad natale ſolum iudeāproperauit. Martinus vero reliquit propria. pro lucrandis animabus properauit ad aliena.Ubi non modo materialia templa plurima ꝯſtruxit Sed viuatabernacula cōuerſorum. ſcꝫ corda dn̄o p̄parauit. ſūmo functusepiſcopali officio obtulit dona ⁊o0 2